Андре Тешине: Француз режиссері мен сценаристісінің өмірі мен шығармашылығы
André Téchiné
Андре Тешине – француздық сценарист, режиссер. Жаңа толқыннан кейінгі ең талантты кино өнер шеберлерінің бірі. Фильмдерінде адамгершілік, сезімдер терең зерттеледі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Француз сценарийшісі және кинорежиссері (1943 жылы туған)
French screenwriter and film director (born 1943)
Андре Течине (teʃine; 13 наурыз 1943 жылы туған) – француз сценарийшісі және кинорежиссері. Оның ұзақ және көрнекті мансабы оны «Жаңа толқыннан» кейінгі ең талантты француз кинорежиссерлерінің қатарына қояды. Течине «Cahiers du cinéma» журналымен байланысты француз киносыншыларының екінші буынына жатады, олар Франсуа Трюффо, Клод Шаброл, Жан-Люк Годар және басқалардың ізбасарлары болды. Ол эмоциялар мен адамның жағдайының күрделілігіне терең бойлайтын, әдемі және эмоционалды фильмдерімен танымал. Течине фильмдеріндегі ерекшелік – адамдар арасындағы қарым-қатынастарды сезімтал, бірақ сентименталды емес тұрғыдан зерттеуі, бұл оның ең танымал фильмдерінде айқын көрінеді: «Менің сүйікті маусымым» (1993) және «Жабайы қамыстар» (1994). Ол фильмдерінде мораль және қазіргі қоғамның дамуымен байланысты әртүрлі тақырыптарды қамтиды, мысалы гомосексуализм, ажырасу, ізгіліксіздік, отбасының ыдырауы, жезөкшелік, қылмыс, есірткіге тәуелділік немесе ЖИТС.
André Téchiné (teʃine; born 13 March 1943) is a French screenwriter and film director. He has a long and distinguished career that places him among the most accomplished post New Wave French film directors. Téchiné belongs to a second generation of French film critics associated with Cahiers du cinéma who followed François Truffaut, Claude Chabrol, Jean Luc Godard and others from criticism into filmmaking. He is noted for his elegant and emotionally charged films that often delve into the complexities of emotions and the human condition. One of Téchiné's trademarks is the examination of human relations in a sensitive but unsentimental way, as can be seen in his most acclaimed films: My Favorite Season (1993) and Wild Reeds (1994). In his films he addresses various themes related to morality and the development of modern society, such as homosexuality, divorce, adultery, family breakdown, prostitution, crime, drug addiction or AIDS.
Өмір
Андре Тешине 1943 жылғы 13 наурызда Францияның Тарн-и-Гаронна департаменті, Midi Pyrénées аймағындағы шағын қала Валенс-д'Агенде дүниеге келген. Оның испан текті отбасы шағын ауыл шаруашылығы техникасымен айналысатын бизнеске ие болды. Тешине былай дейді: «Олар менің отбасым мен интернатымнан қашудың жалғыз мүмкіндігі болды. Бұл қауіпті болған шығар, себебі фильмдер арқылы мен әлемнің қалай жұмыс істейтінін және адамдар арасындағы қарым-қатынастың қалай құрылатынын білдім. Бірақ бұл керемет еді, мен сол сиқырдың ізбен жүруге бекіндім». Ол 1967 жылы Марконың «Идолы» (Les Idoles) эксперименталды пьесасының фильмдік нұсқасында режиссердің ассистенты болды. Тешине сондай-ақ 1969 жылы Жако Риветтің (Cahiers du Cinéma редакторы) «L'amour fou» фильмінде режиссердің ассистенты болды. Тешине адам табиғатының күрделілігі мен эмоцияларын зерттейтін, әдемі және эмоционалды фильмдерімен танымал. Тешине адамдар арасындағы қарым-қатынасты сезімтал, бірақ көңілге жақын емес түрде қарастырады. Ролан Барт, Бертольт Брехт, Ингмар Бергман, Уильям Фолкнер және француз жаңа толқынының ықпалымен Тешине стилі сексуалдық және ұлттық идентичностьті зерттеуде, гомосексуалдық қарым-қатынастарды бейнелеуде, қазіргі француз мәдениетіндегі Солтүстік Африканың ролінде немесе Париж бен оның туған Оңтүстік-Батысы арасындағы орталық-шөл далалық қарым-қатынаста көрінеді. Ұшудан қорқуының салдарынан, ол Люксембург бағын көрсететін Париж пәтерінен пойызбен саяхаттаудан артық, көптеген кинофестивальдерге қатыса алмайды. Тешине алғаш рет өзінің екінші фильмі «Souvenirs d'en France» (French Provincial) (1974) арқылы көзге түсті. Бұл фильмде қара комедия, романтикалық драма және ностальгияның ерекше үні біріктірілген. Фильм Орсон Уэллстің «Ұлы Амберсон» шығармасынан шабыттандырылып, Тешиненің туған ауылында түсірілген. Бұл ғасыр басынан бастап, Кеңес Одағына қарсы күреске және 1968 жылғы мамыр айына дейінгі шағын қалалық отбасының тарихын қысқаша көрсетеді. Тешине өмірдің кең ауқымы мен жеке тарих арасындағы байланысты зерттеді. Фильмде Жанна Моро басты рөлде ойнайды.
André Téchiné was born on 13 March 1943 at Valence d'Agen, a small town in the Midi Pyrénées region, department of Tarn et Garonne, France. His family, of Spanish ancestry, owned a small agricultural equipment business. Téchiné has said. "They were my only possibility of escaping my family environment and my boarding school. It was probably dangerous because, through movies, I learned how the world works and how human relations work. But it was magical, and I was determined to follow the thread of that magic." He went on to become assistant director for Marc'O in Les Idoles (1967), a film version of an experimental play. Téchiné was also assistant director to Jacques Rivette (his editor at Cahiers du Cinéma) on L'amour fou (1969). Téchiné is noted for his elegant and emotionally charged films that often delve into the complexities of human condition and emotions. One of Téchiné's trademarks is the examination of human relations in a sensitive but unsentimental way. Influenced by Roland Barthes, Bertolt Brecht, Ingmar Bergman, William Faulkner and the cinematic French New Wave, Téchiné's style lies in his exploration of sexuality and national identity, as he challenges expectations in his depictions of gay relations, the North African dimensions of contemporary French culture, or the center periphery relationship between Paris and his native Southwest. Fear of flying prevents him from attending most film openings or festivals more than a train ride from his Paris apartment overlooking the Luxembourg Garden. Téchiné first came to prominence with his second film, Souvenirs d'en France (French Provincial) (1974), a mix of black comedy, romantic drama and nostalgia with a distinct tone. The film was inspired by Orson Welles' The Magnificent Ambersons and filmed in Téchiné's native village. It is a highly compressed history of a small town family from early in the century through the Resistance and on to May 1968. Téchiné explored the relationship between the grand scope of life and more personal histories. The film stars Jeanne Moreau.
Барокко (1976)
Течине атмосфералық әңгіме айтуға деген бейімділігін келесі фильмі – қылмыс драмасы "Барокко" (1976) триллері арқылы көрсетті. Сайлауға әсер ететін жалған куәлік беру үшін саясаткерден үлкен пара алған, бірақ одан бас тартқан боксшы жалданған өлтірушінің қолынан қаза табады. Боксшының сүйіктісі өлтірілген жарының бейнесін қайта жасауға тырысып, осы іске қатысқан кісіге ғашық болады. Фильм өзінің әсем түсірілуі үшін сыншылардың жоғары бағасын алды. Осы фильм Кэтрин Деневпен ұзақ және жемісті ынтымақтастықтың бастауы болды. "Кейбір режиссерлер басқаларына қарағанда нәзік сезімталдығымен ерекшеленеді, мысалы, Течине, Труфо. Олар актрисалар үшін құнды сыйлық", – деді Денев.
Téchiné demonstrated his penchant for atmospheric storytelling with his next film, the thriller Barocco (1976), a crime drama. A boxer who accepted and then turned down a huge bribe from a politician to tell a lie that would influence an election is killed by a hired assassin. The boxer's girlfriend eventually falls in love with the killer while trying to remake him into the image of her slain lover. The film elicited critical plaudits for its elegant look. This film also started a long productive collaboration with Catherine Deneuve. "There are some directors who are more feminine than others, like Téchiné, like Truffaut. They are an exceptional gift to actresses," Deneuve has said.
"Келісім" (1985)
"La Matiouette ou l'arrière pays" (1983) телефильмін жасағаннан кейін Тешине (Téchine) "Rendez vous" (1985) фильмімен қайтадан сыншылардың назарына ілікті, бұл сол кезеңнің тартымды сыртқы жағымен толы қара фильмдік мелодрама болды.
After making the television production La Matiouette ou l'arrière pays (1983), Téchiné returned to critical attention with Rendez vous (1985), a noir melodrama replete with the seductive surface of the era.
Жабайы қамыс (1994)
Келесі жылы Течине өзінің ең үлкен жетістігіне қол жеткізді – «Жабайы қамыс» (Les roseaux sauvages) (1994) фильмімен. Фильм француз теледидарының «Tous les garçons et les filles de leur âge» атты сегіз фильмнен тұратын сериясының аясында тапсырыс бойынша түсірілді, бірақ ол алдымен кинотеатрларда көрсетілді. Бұл 1962 жылы Аквитаниядағы пансионда демалып жатқан төрт жасөспірімнің өзін-өзі тану туралы әңгіме, олардың ішкі күйзелісі, саяси және сексуалдық оянуы, сонымен қатар Алжир соғысының оларға тигізген әсері бейнеленген. Течине отбасылық байланыстар, гомосексуализм және эмиграция сияқты белгілі бір тақырыптармен жұмыс істейді. «Жабайы қамыс» – оның ең жеке басымен байланысты фильмі; жасөспірім Течине сияқты, басты кейіпкер Франсуа да тек ұлдарға арналған пансионда оқиды. Бұл фильм 1994 жылы Prix Delluc сыйлығын жеңіп алды. «Жабайы қамыс» Течиненің АҚШ-та шыққан алтыншы фильмі болды (1995 жылы «French Provincial (Souvenirs d'en France)», «Barocco», «Hôtel des Amériques», «Rendez-vous» және «Scene of the Crime» фильмдерінен кейін) және оның осы күнге дейінгі ең жеке басымен байланысты туындысы. «Жабайы қамыс» Нью-Йорк киносыншыларының сыйлығы мен Ұлттық киносыншылар қоғамының «Үздік шетелдік фильм» сыйлығына ие болды.
The following year, Téchiné had his greatest success to date with Wild Reeds (Les roseaux sauvages) (1994). The film was commissioned by French television as one of part of a series of eight films entitled Tous les garçons et les filles de leur âge, although it was shown first at cinemas. This is a tale of teenage self discovery centered on the inner turmoil of four teenagers staying at a boarding school in Aquitaine in 1962, their political and sexual awakening with the effect of the Algerian War as backdrop. Téchiné works with certain sets of themes including family bonds, homosexuality, and exile. Wild Reeds is his most autobiographical movie; like the teen age Téchiné, the main character, François, attends an all male boarding school. It also won the Prix Delluc in 1994. This was Téchiné's sixth film released in the US (in 1995—following French Provincial (Souvenirs d'en France), Barocco, Hôtel des Amériques, Rendez vous and Scene of the Crime) and his most autobiographical film to date. Wild Reeds won the New York Film Critics Award and National Society of Film Critics Award for Best Foreign Language Film.
Ұрылар (1996)
1996 жылы режиссерді «Les voleurs» (Қоршылар) (1996) фильмімен одан әрі мақтаулар күтіп алды, бұл амбициялық және күрделі қылмыс драмасы. Фильм уақыт бойынша секіріп, «Рашомон» стилінде отбасылық және махаббат байланыстарын зерттейді. Ол тағдырға бағынған, отбасылық тегі мен романтикалық құштарлықтарымен байланысқан әлемді көрсетеді, онда әрбір кейіпкер эмоционалды да, өмірлік те, әлдебір түрде ұры болуға мәжбүр. Бұл фильм Тешине Канн кинофестивалінде «Сезар» және «Алтын пальма» сыйлықтарына үміткер болды, сондай-ақ көптеген басқа да наградаларға ие болды.
Further acclaim greeted the director in 1996 with Les voleurs (Thieves) (1996), an ambitious and complex crime drama. The film jumps through time and switches narrative perspectives in a Rashomon style exploring family and amorous ties. It postulates a fatalistic world bound by family origins and romantic longings in which every character is trapped into becoming a thief of one kind or another, emotionally as well as existentially. This film earned Téchiné nominations for the César and Golden Palme at Cannes, as well as a host of other honors.
Алиса мен Мартин (1998)
Течине бұл табысқа "Алиса мен Мартин" (1998) фильмімен жетеді, бұл екі эмоционалды түрғыдан қиын жағдайдағы адамдар арасындағы қайғылы махаббат оқиғасы және оның Джульетта Биношпен қайта қарым-қатынасын белгіледі. 2024 жылдың ақпан айында Франсис Рено Течинені сексуалдық зорлық-зомбылық жасады деп айыптады.
Téchiné followed this success with Alice et Martin (Alice and Martin) (1998), a haunting love story between two emotionally damaged outsiders that marked his reunion with Juliette Binoche. In February 2024 Francis Renaud accused Téchiné of having sexually harassed him.