Немец принці және Франция маршалы Людвиг Алоизиус Гогенлохе-Вальденбург-Бартенштейн
Louis Aloysius, Prince of Hohenlohe-Waldenburg-Bartenstein
Людвиг Гогенлохе-Вальденбург: неміс ханзадасы, Франция маршалы, Наполеон соғыстарында австриялық әскерлерге қолбасшылық еткен. Биографиясы мен еңбектері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Неміс принсі және маршал (1765–1829)
German prince and marshal (1765 1829)
Людовик Алойзий, Хогенлоге-Вальденбург-Бартенштейннің князі (Ludwig Aloysius Prinz zu Hohenlohe Waldenburg Bartenstein; 18 тамыз 1765 – 30 мамыр 1829) – неміс принсі және Франция маршалы. Ол Наполеон соғыстары кезінде 1809 және 1814 жылдардағы науқандарда австриялық әскерлер дивизиясына басшылық етті.
Louis Aloysius, Prince of Hohenlohe Waldenburg Bartenstein (Ludwig Aloysius Prinz zu Hohenlohe Waldenburg Bartenstein; 18 August 1765 – 30 May 1829) was a German prince and Marshal of France. He commanded a division of Austrian soldiers in the 1809 and 1814 campaigns during the Napoleonic Wars.
Өмірбаян
Хоэнлоге Бартенштейн қаласында дүниеге келді. 1784 жылы Пфальц қызметіне қабылданды, 1792 жылы әкесі Франциядан эмиграцияға кеткен князьдерге қызмет ету үшін ұйымдастырған француз әскері полкінің полковнигі болып тағайындалды. 1792–93 жылдардағы науқандарда, әсіресе Виссембург бекінісін шабуылдағанда Конде басшылығымен көзге түсті. Кейін Нидерланды қызметіне өтті, генерал Пишегрю әскерімен толық қоршалғанда Боммелервард аралынан Ваальға шеберлікпен қайырылды. Голландия француз әскерлеріне тәуел болғаннан кейін Хоэнлоге Австрия армиясына қосылып, 1794–1798 жылдардағы науқандарда шайқасты. Келесі жылы Австрияның архиегерцогы Карл оны генерал-майор етіп тағайындады. 1806 жылы Хоэнлоге фельдмаршал лейтенант шеніне көтерілді, ал келесі жылы Галицияның губернаторы болып тағайындалды. Наполеон Хоэнлогеге Рейн конфедерациясына қосылған жағдайда Хоэнлоге Бартенштейн княздығын қайтаруды ұсынды, бірақ ол бас тартқандықтан, княздық Вюртембергке қосылды. Бесінші коалиция соғысы кезінде Хоэнлоге ханзадасы 1809 жылғы 22 сәуірде Екмюль шайқасында Франц Сераф Орсини Розенбергтің IV корпусында Австриялық жаяу әскер дивизиясын басқарды. Оның дивизиясы үш батальоннан тұратын Жозеф Митровский №40, Беллегард №44 және Шастелер №46 жаяу әскер полктерінен, сондай-ақ архиегерцог Карл легионының 5-ші және 6-шы батальондарынан және 14 артиллериялық зеңбіректен құралды. 21–22 мамырдағы Асперн-Эсслинг шайқасында ол Хиллер №2, Чарториски №9, Сзтарай №33 және Ройсс-Грайц №55 жаяу әскер полктеріне басшылық етті. Оның дивизиясында 9261 жаяу әскер және 16 6 фунттық зеңбірек болды. IV корпус Эсслинг ауылы үшін болған қанаушаң шайқасқа қатысты. 5–6 шілдедегі Ваграм шайқасында ол Хиллер және Сзтарай полктерін, барлығы 4479 саяқты басқарды. 1814 жылғы Франциядағы науқан кезінде Игнац Гюлайдың III австриялық корпусының дивизиясына басшылық етті. Ол өзінің әскерін Бар-сюр-Об шайқасының бірінші кезеңінде жетектеді. Наполеонның құлауынан және 1814 жылы Бурбон әулетінің қайта орнатылуынан кейін Хоэнлоге француз қызметіне генерал-лейтенант шенімен кірді. Келесі жылы ол өзі ұйымдастырған полкке қолбасшылық етті және 1823 жылғы испан науқанына қатысты. Сол жылы ол француз азаматы болып танылды және Францияның пэрі атанды. 1827 жылы Франция маршалы атағын алды. 1829 жылы Луневильде қайтыс болды.
Hohenlohe was born at Bartenstein in Hohenlohe Bartenstein. In 1784 he entered the service of the Palatinate, which he quit in 1792 to take command as a colonel of a French army regiment raised by his father for the service of the émigré princes of France. He greatly distinguished himself under Condé in the campaigns of 1792–93, especially at the storming of the lines of Wissembourg. Subsequently he entered the service of the Netherlands, and, when almost surrounded by the army of General Pichegru, conducted a masterly retreat from the island of Bommelerwaard to the Waal. After the Dutch surrendered to the French armies, Hohenlohe joined the Austrian army with whom he fought in the campaigns of 1794 to 1798. The following year he was named major general by the Archduke Charles of Austria. Hohenlohe was promoted to the rank of Feldmarschallleutnant in 1806 and the next year saw him being appointed governor of Galicia. Napoleon offered to restore to Hohenlohe his principality of Hohenlohe Bartenstein on condition that he adhered to the Confederation of the Rhine, but as he refused, it was united to Württemberg. During the War of the Fifth Coalition Prince Hohenlohe led an Austrian infantry division in the IV Corps under Franz Seraph of Orsini Rosenberg at the Battle of Eckmühl on 22 April 1809. His division consisted of three battalions each of the Infantry Regiments Josef Mittrowsky Nr. 40, Bellegarde Nr. 44 and Chasteler Nr. 46, the 5th and 6th Battalions of the Archduke Karl Legion and 14 artillery pieces. At the Battle of Aspern Essling on 21–22 May, he led Infantry Regiments Hiller Nr. 2, Czartorisky Nr. 9, Sztaray Nr. 33 and Reuss Greitz Nr. 55. His division numbered 9,261 infantry and 16 6 pound cannons, The IV Corps was involved in the murderous struggle for the village of Essling. At the Battle of Wagram on 5–6 July he led the Hiller and Sztaray Regiments, a total of 4,479 men. He commanded a division in Ignaz Gyulai's III Austrian Corps during the 1814 Campaign in France. He led his troops during the First Battle of Bar sur Aube
Hohenlohe entered French service with the rank of lieutenant general, after the fall of Napoleon and the restoration of the House of Bourbon in 1814. The following year he held the command of a regiment raised by himself, with which he took part in the Spanish campaign of 1823. The same year he was naturalized a French citizen, upon which he was made a Peer of France. In 1827 was given the distinction of Marshal of France. He died at Lunéville in 1829.