Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Weißensee еврей зираты, Берлин, Германия.
Jewish cemetery in Weißensee, Berlin, Germany
Weißensee зираты Германияның Берлин қаласындағы Weißensee ауданында орналасқан еврей зираты. Бұл Еуропадағы екінші ірі еврей зираты. Зираттың аумағы шамамен және 115 000-ға жуық қабірді қамтиды. Ол 1880 жылы салынған.
The Weißensee Cemetery is a Jewish cemetery located in the neighborhood of Weißensee in Berlin, Germany. It is the second largest Jewish cemetery in Europe. The cemetery covers approximately and contains approximately 115,000 graves. It was dedicated in 1880.
Кіреберіс
Басты кіреберіс Герберт Баум көшесінің соңында орналасқан. 1924 жылы Лихтенбергер көшесінен екінші кіреберіс салынды (ол 1985 жылы Индира Ганди көшесі деп аталды). Кіреберістің тікелей алдында Холокостқа арналған мемориал, естелік тас орналасқан, айналасында концлагерьлердің аттары жазылған тастармен қоршалған. Оның қасында Бірінші дүниежүзілік соғысында қаза тапқан еврейлерге арналған ескерткіш (1927 жылы ашылған) және нацизмге қарсы күрескендерге арналған естелік тақтасы бар.
The main entrance is at the end of the Herbert Baum Straße. In 1924, a second entrance was constructed off Lichtenberger Straße (which was renamed Indira Gandhi Straße in 1985). Directly in front of the entrance is a Holocaust memorial, a commemorative stone, surrounded by further stones, each with the names of concentration camps. Next to this, there is a memorial to Jews who lost their lives during World War I (which was dedicated in 1927) and also a commemorative plaque to those who fought Nazism.
Зираттың құрылысы
Жер учаскесін Берлин еврей қауымы сатып алды, оның құрамында православиелік және реформаторлық бағыттағы діндарлармен қатар, негізінен, дәстүрлі яһуди дінін ұстанушылар (қазіргі терминдермен айтқанда, консервативті яһуди діні) болды. 1672 жылы ашылған Гроссе Хамбургер-Страсседегі ескі еврей зираты 1827 жылы толып қалды. Сол жылы ашылған Шёнхаузер Аллеедегі екінші зират 1880 жылдары сыйымдылығына жетті, онда отбасылық қабірлерде қалған аз ғана орын бар еді, олар көбінесе ертеректе қайтыс болған жұбайларының қасына жерленген жесірлер мен жесірлерге арналған. Вайссензее зиратын танымал неміс сәулетшісі Хьюго Лихт итальяндық нео-ренессанс стилінде жобалаған. Оның ашылуы 1880 жылы болды. Сыртқы қабырғалар мен бас ғимарат (архив сақталатын және зират басқарылатын) ерекше сары кірпіштен тұрғызылған. Екінші ғимарат (1910 жылы салынған) Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде қирады. Қабірлер 120 түрлі бөлікке бөлінген, әрқайсысының өзіндік геометриялық пішіні бар. Мұнда жерленген бай адамдар мен отбасылардың соңғы модерн үлгілерін пайдаланып, кесенелерін әсемдеуі бірден көзге түседі. Зираттың шеткі бөлігі негізінен жоғарғы және орта тапқа арналған, ал орталық бөлігін нашар қамтылған адамдар алып жатыр, бұл жерлерге жету қиын және көбінесе өсімдіктермен жабылып кеткен. Нацизмнің күшеюімен зираттың болашағына қауіп төнді (Еуропадағы көптеген еврей зираттары қиратылды), бірақ ол салыстырмалы түрде зардап шекпеді. Одақтас әскерлерінің бомбалауынан шамамен 4000 қабір зақымдалған деп есептеледі.
The plot of land was bought by the Jewish community of Berlin, comprising – besides congregants of Orthodox and Reform affiliation – mostly observants of mainstream Judaism (in today's terms described at best as Conservative Judaism). The old Jewish cemetery in Große Hamburger Straße, opened 1672, had reached its full capacity in 1827. The second cemetery in Schönhauser Allee, opened in the same year, reached its capacity in the 1880s, offering only few remaining gravesites in family ensembles mostly reserved for widows and widowers next to their earlier deceased spouses. Weißensee Cemetery was designed by renowned German architect Hugo Licht in the Italian Neorenaissance style. It was inaugurated in 1880. The surrounding walls and main building (where the archives are kept and the cemetery is administered) were constructed with a distinctive yellow brick. A second building (built in 1910) was destroyed during World War II. The grave plots are arranged into 120 different sections, each with its own geometric shape. The lavish way in which the more well to do individuals and families interred here chose to fashion their mausoleums using the latest art nouveau designs is immediately noticeable. The periphery of the cemetery is predominantly reserved for the upper and middle classes, while the center is occupied by the less well off, in areas which are harder to reach and often overgrown by foliage. With the rise of Nazism the existence of the cemetery was at risk (many Jewish cemeteries in Europe were destroyed) but the site survived relatively unscathed. Some 4,000 graves are estimated to have been damaged by Allied bombing.
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі кезең
Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін Берлиннің түкпіл-түкпілінен келген яһудилер 1955 жылға дейін зиратты пайдалануын жалғастырды. 1955 жылдан бастап 1990 жылы Германияның бірігуіне дейін, оны тек Шығыс Берлиндегі шағын еврей қауымы пайдаланды. Германия Демократиялық Республикасының 40 жылдық кезеңінде зират көбінесе ескерусіз қалды, себебі Берлиндегі еврей қауымының көп бөлігі Холокост кезінде қаза болды немесе одан қашып кетті. Көптеген қабірлер күтімсіз қалды және шөптермен жабылды. 1970 жылдары Микеланжело көшесін жаңа салынған Ханса көшесімен байланыстыратын тас жол салу жоспары қарастырылды, ол зираттың бір бөлігінен өтуі тиіс еді. Алайда, қалған еврей қауымының қарсылығынан кейін бұл ұсыныстан бас тартылды. Зират қызметкерлерінің есебуынша, жылдар бойына салған зиянды толыққанды жөндеуге 40 миллион еуро қажет болады. Зираттың 125 жылдығына орай, Берлин үкіметіне қаржыландыруды арттыру туралы өтініштер жіберілді, осы арқылы осы орынды ЮНЕСКО-ның дүниежүзілік мұралар тізіміне енгізуге мүмкіндік болады. Бұл ұсынысты Берлиннің бұрынғы мэрі Клаус Воурейт қолдады. Зиратқа келушілер қабылданады және қабірлердің тізілімі көбінесе сақталған күйде.
After World War II, Jews from all parts of Berlin continued to use the cemetery until 1955. Between 1955 and German reunification in 1990, only the small Jewish community in East Berlin used it. During the four decades of the German Democratic Republic, the cemetery was relatively neglected because most of Berlin's Jewish community had been murdered during, or had fled from, the Holocaust. Many of the graves were left unattended and became overgrown with weeds. In the 1970s, plans to build an expressway over part of the cemetery were considered, linking Michelangelostraße to the newly constructed Hansastraße. This proposal was dropped due to strong objections from the remaining Jewish community. It has been estimated by cemetery officials that the cost of fully repairing the damage caused by years of neglect would amount to 40 million euros. On the occasion of the cemetery's 125th anniversary, appeals were made to the Berlin government to increase funding, so that a bid can be made to add the site to the UNESCO world heritage list. The bid was supported by Berlin's former mayor Klaus Wowereit. The cemetery is open to visitors, and the index of grave sites is largely intact.