Петербургтегі Тихвин зираты: Өнер шеберлерінің қабірстандығы

Кіріспе

Санкт-Петербургтегі зират, Ресей
Тихвин зираты (Тихвинское кладбище) – Санкт-Петербург қаласының орталығында орналасқан тарихи зират. Ол Александр Невский лаврасының бір бөлігі және кешендегі төрт зираттың бірі. 1932 жылдан бері ол Мемлекеттік қалалық мүсін мұражайының [ru] құрамына кірді, және «Өнер шеберлерінің некрополі» (Некрополь мастеров искусств) деп аталады. 1823 жылы монастырьдің алғашқы зираты – Лазаревское толып кеткен соң ашылған бұл зират бастапқыда «Жаңа Лазаревский» деп аталды. Ол Тихвин Құдай шешесінің иконасына арналған зират шіркеуі салынғаннан кейін атын алды. Көп ұзамай Лазаревское зиратын басып, танымал және беделді жерлеу орнына айналды. 1826 жылы алғашқы әдеби тұлға Николай Карамзин, ал 1833 жылы Александр Пушкиннің досы Николай Гнедич осы зиратқа жерленді. Кейіннен Пушкиннің тағы да бірнеше досы осында жерленді. Ерекше маңызды жерлеулердің қатарында 1857 жылы Михаил Глинка, 1881 жылы Федор Достоевский, 1880 жылдары Модест Мусоргский мен Александр Бородин, ал 1893 жылы Петр Ильич Чайковскийдің жерленуі болды. Кеңес дәуірінде бұл зиратты музейлік некропольге айналдыру жоспарланды, ол негізінен ландшафты паркі ретінде көрінетін және ресей тарихының маңызды тұлғаларына арналған ескерткіштер стратегиялық түрде орналастырылатын еді. Зиратқа бірнеше көрнекті суретшілер жерленгеннен кейін, оны «Өнер шеберлерінің некрополі» деп атауға шешім қабылданды. 1930 жылдары көптеген маңызды ресейлік композиторлар, суретшілер, мүсіншілер, жазушылар мен ақындар қаланың әртүрлі жерлерінен эксгумацияланып, олардың ескерткіштерімен бірге Тихвин зиратына қайта жерленді. Сонымен қатар, зираттың көркемдік тақырыбына сай келмейтін ескерткіштер алынып тасталды немесе жойылды. Кеңес дәуірінде ерекше маңызды суретшілердің бірнеше жерлеуі өтті, бұл зиратты ұлттық пантеон ретінде бекітті.

Cemetery in St. Petersburg, Russia

Tikhvin Cemetery (Тихвинское кладбище) is a historic cemetery in the centre of Saint Petersburg. It is part of the Alexander Nevsky Lavra, and is one of four cemeteries in the complex. Since 1932 it has been part of the State Museum of Urban Sculpture [ru], which refers to it as the Necropolis of the Masters of Art (Некрополь мастеров искусств). Opened in 1823 after the monastery's first cemetery, the Lazarevskoe, had become overcrowded, the cemetery was initially called the "New Lazarevsky". It acquired its name after the building of its cemetery church, consecrated to the icon of the Tikhvin Mother of God. It soon superseded the Lazarevskoe Cemetery and became a popular and prestigious burial ground. The first literary figure, Nikolay Karamzin, was buried in the cemetery in 1826, followed in 1833 by Nikolay Gnedich, an associate of Alexander Pushkin's. Several other friends of Pushkin were later buried in the cemetery. Particularly significant interments were those of Mikhail Glinka in 1857, Fyodor Dostoevsky in 1881, Modest Mussorgsky and Alexander Borodin in the 1880s, and Pyotr Ilyich Tchaikovsky in 1893. During the Soviet period the cemetery was earmarked for development into a museum necropolis, envisaged primarily as a landscaped park, with strategically placed memorials to important figures of Russian history. With several notable artists having already been buried in the cemetery, it was decided to designate it as the "Necropolis of the Masters of Art". During the 1930s many important Russian composers, painters, sculptors, writers and poets were exhumed from their original resting places across the city, and brought, with or without their monuments, to be reburied in the Tikhvin cemetery. At the same time the monuments of those figures deemed not in keeping with the artistic theme of the cemetery were removed or destroyed. Several more burials of particularly important artists took place during the Soviet period, as the cemetery established a role as a kind of national pantheon.

Құру

Зират Александр Невский алаңының жанында, Қақпа шіркеуінен Моностырка өзеніне баратын жолдың оң жағында орналасқан. Бұрын бұл жерде әсемдік және көкөніс бақтары болған. Монастырдың алғашқы зираты – Лазарев зираты 1717 жылы құрылған, ал 19 ғасырдың басында ол толып кеткен. 1823 жылдың наурыз айында монастырь басшылары Санкт-Петербург теологиялық консисториясының қарама-қарсысында жаңа зират ашуды ұсынды. Уақыт өте келе ол батысқа қарай, бұрын монастырь бақтары болған жерлерге кеңейді, ал 1870 жылдары тас қабырғамен қоршалды. Шіркеу 1873 жылдың 2 ақпанында Тихвин Құдай шешесінің иконасының құрметіне освящен болды, бұл шамамен 1876 жылдан бастап зираттың ресми аты болды. Шіркеу үшін Павел Плешанов Ростовтың Димитрийі мен Мысырдың Мариясының екі иконасын салған. 1825 жылы император Александр I Таганрогқа сапарға шыққанша шіркеу мен зиратқа келді. Гнедичтің 6 ақпандағы жерлеу рәсіміне Пушкин, Иван Крылов, Петр Вяземский, Петр Плетнев, Федор Толстой және Алексей Оленин сияқты көптеген көрнекті әдебиет өкілдері қатысты. 1844 жылы Пушкиннің замандасы Евгений Баратынский осы зиратқа жерленді. Зират қоғамның түрлі салаларынан келген адамдар үшін беделді және танымал жерлеу орнына айналды. Бай саудагер А. И. Косиковский сегіз жоғары бағаналармен тіреліп тұрған шатыр астындағы монументалды саркофагқа жерленген. 1881 жылдың 1 ақпанында жазушы Федор Достоевский де осы зиратқа жерленді. 1880 жылдары композиторлар Модест Мусоргский мен Александр Бородин зираттың солтүстік бөлігіне жерленді, ал 1893 жылы Петр Ильич Чайковский де осы жерге қойылды. Соңында "Бес" немесе "Қуатты топ" деп аталған композиторлар тобының барлық мүшелері – Мусоргский, Бородин, сондай-ақ Милий Балакирев, Цезарь Кюи және Николай Римский-Корсаков осы зиратқа жерленді. 20 ғасырдың басында Тихвин зиратында әр түрлі пішіндегі және өлшемдегі 1325 ескерткіш болды, олардың ішінде тұғырлардағы монументалды айқыштар, саркофагтар мен стелалар бар еді. 1943 жылы ол бомбадан зардап шекті. 1955 жылы мұражай Д. А. Спришинымның бюстінің мрамордан жасалған көшірмесін орнатты. Басқа ескерткіштер Лавраның Благовещение шіркеуінде сақталды. Соғыс аяқталғаннан кейін дереу қалпына келтіру жұмыстары басталды, ал 1947 жылдың тамызында некрополь мұражайы ашылды. Ескерткіштерді көшіру және орнату жұмыстары соғыс аяқталғаннан кейін қайта басталды және 1950 жылдардың ортасына дейін жалғасты. Зират қалалық пантеон мәртебесін алғандықтан, осы жерге көптеген көрнекті кеңес азаматтарының жерлеулері де болды. Олардың қатарында 1934 жылы ғалым Сергей Лебедев, 1954 жылы суретші Михаил Авилов және 1966 жылы актер Николай Черкасов болды. 1972 жылы композитор Александр Глазуновтың сүйегі Парижден көшірілді. 1968 жылы Федор Достоевскийдің әйелі Анна Достоевская күйеуінің қасына қайта жерленді, ал театр режиссері Георгий Товстоногов 1989 жылы осы зиратқа қойылды. Қазірге дейін Товстоноговтың жерлеу рәсімі осы зиратта өткен соңғы жерлеу рәсімі болып табылады.

The cemetery is located close to Alexander Nevsky Square, to the right of the pathway leading from the Gate Church to the River Monastyrka [ru]. This land had previously been occupied with ornamental and vegetable gardens. The first cemetery in the monastery, the Lazarevskoe Cemetery, had been established in 1717, and by the early nineteenth century was becoming overcrowded. In March 1823 the monastery authorities proposed the creation of a new burial ground opposite the St. Petersburg Theological Consistory. Over time it expanded to the west, into the areas formerly occupied by monastic gardens, and in the 1870s it was enclosed with a stone wall. The church was consecrated on 2 February 1873 in the name of the icon of the Tikhvin Mother of God, which from about 1876 became the common name of the cemetery. Two icons, one of Saint Dimitry of Rostov, and one of Saint Mary of Egypt, were painted by Pavel Pleshanov for the church. In 1825 the church and cemetery were visited by Emperor Alexander I, prior to his journey to Taganrog. Gnedich's funeral on 6 February 1833 was attended by many prominent literary figures, including Pushkin, Ivan Krylov, Pyotr Vyazemsky, Pyotr Pletnyov, Fyodor Tolstoy and Alexey Olenin. In 1844 another contemporary poet of Pushkin's, Yevgeny Baratynsky, was buried in the cemetery. The cemetery became a popular and prestigious burial ground for those of many areas of society. The wealthy merchant A. I. Kosikovsky was buried under a monumental sarcophagus on a high pedestal surmounted by a canopy on eight fluted columns. On 1 February 1881 the author Fyodor Dostoevsky was buried in the cemetery, with a similarly large monument. During the 1880s composers Modest Mussorgsky and Alexander Borodin were buried in the northern part of the grounds, with Pyotr Ilyich Tchaikovsky following in 1893. Eventually all the members of the group of composers termed "The Five", or the "Mighty Handful"; Mussorgsky, Borodin, as well as Mily Balakirev, César Cui and Nikolai Rimsky Korsakov, were buried in the cemetery. By the beginning of the 20th century the Tikhvin cemetery contained 1,325 monuments of various designs and sizes, including monumental crosses on pedestals, sarcophagi and steles. It was destroyed by a direct hit from a bomb in 1943. In 1955 the museum installed a marble replica of the bust made by D. A. Sprishinym. Other monuments were stored in the Lavra's Annunciation Church. Restoration work began immediately after the end of the war, with the necropolis museum opening in August 1947. The programme of moving and installing monuments resumed after the war and continued until the mid 1950s. There were also several burials of prominent Soviet citizens, as the cemetery gained the status of an urban pantheon. Those buried here included the scientist Sergey Lebedev in 1934, artist Mikhail Avilov in 1954, and actor Nikolay Cherkasov in 1966. In 1972 the remains of the composer Alexander Glazunov were transferred from Paris. In 1968 Fyodor Dostoevsky's wife Anna Dostoevskaya was reburied next to her husband, while theatre director Georgy Tovstonogov was interred in the cemetery in 1989. So far Tovstonogov's has been the last burial to take place in the cemetery.