Ливан майданы: 1976-1986 жылдардағы христиандық ұлтшыл коалициясы
Lebanese Front
Ливан майданы: 1976-1986 ж. христиандық ұлтшылдар коалициясы. Камиль Шамун басқарды, Пьер Жемайель, Сүлейман Франжье қатысты. Эден қырғыны туралы да бар.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
1976–1986 жылдар аралығындағы христиандық ливандық ұлтшыл коалициясы
1976–1986 Christian Lebanese nationalist coalition
Ливан майданы (الجبهة اللبنانية, al Jabha al Lubnaniyya) – 1976 жылы Ливан азамат соғысы кезінде көпшілік христиандық топтар құрған, негізінен оңшыл ливандық ұлтшыл партиялардың коалициясы. Ол Камал Джумблаттың Ливан ұлттық қозғалысына (ЛҰҚ) және басқа солшыл одақтастарына қарсы әрекет ету үшін құрылған күш ретінде қарастырылды.
The Lebanese Front (الجبهة اللبنانية, al Jabha al Lubnaniyya) was a coalition of mainly right wing Lebanese Nationalist parties formed in 1976 by majority Christian groups during the Lebanese Civil War. It was intended to act as a reaction force to the Lebanese National Movement (LNM) of Kamal Jumblatt and other left wing allies.
Тарих
Ливандық майданға Ливанның бұрынғы президенті Камил Шамун төрағалық етті, ал оның негізгі қатысушылары Ливандағы ең ірі саяси партия – Катаб партиясының негізін қалаушы және көшбасшысы Пьер Джемайел, президенттік өкілеттігін аяқтаған Сүлеймен Франжие болды. Сонымен қатар, 1978 жылы Сүлеймен Франжие ұлы Тони және оның отбасы Пьер Джемайелдің ұлы Башир Джемайелдің бұйрығымен оны құрықтауға тырысқан Катабтың қарулы жасақтарынан қаза тапты. Бұл оқиға Эдден қырғыны деп белгілі. Осы оқиға Сүлеймен Франжиеді Майданнан кетуге итермеледі. 1982 жылы Ливандық майдан Башир Джемайелді президенттікке ұсынды. Ол Ливан Парламентімен 62 дауыстан 58-інің қолдауымен, христиандар мен мұсылмандардың дауысымен президент сайланды, бірақ үш аптадан кейін қаза тапты. 1980-жылдардың екінші жартысында Ливандық майданның көптеген көрнекті басшылары қайтыс болды (Пьер Джемайел 1984 жылы, Шамун мен Чарльз Малик 1987 жылы), олардың орнына Джордж Сааде, Амин Джемайел және Карим Пакрадуни сияқты басқа басшылар келді. Ливандық майдан қысқа ғана уақыт өмір сүрді. Кейіннен, қайтыс болған Камил Шамунның ұлы Дани Шамун жаңа Ливандық майдан құрды, бірақ 1990 жылдың қазан айында Ливан азаматтық соғысы аяқталғаннан кейін бір аптадан соң Дани қаза тапты, соның салдарынан Ливандық майдан таратылды.
The Lebanese Front was presided by the former president of Lebanon, Camille Chamoun, and its main participants were Pierre Gemayel, the founder and leader of the then largest political party in Lebanon, the Kataeb Party, president Suleiman Frangieh, who had just finished his presidential years in office. In addition, in 1978, Suleiman Frangieh's son Tony and his family were killed by armed Kataeb militiamen trying to kidnap him acting on orders from Bashir Gemayel, the son of Pierre Gemayel. The incident is known as the Ehden massacre. It was this turning point that prompted Suleiman Frangieh to resign from the Front. In 1982, the Lebanese Front promoted Bachir Gemayel for the presidency. He was elected as president by the Lebanese parliament by 58 out of 62 votes from both Christians and Muslims, only to be assassinated three weeks later. During the second half of the 1980s, most of the prominent leaders of the Lebanese Front died (Pierre Gemayel in 1984, both Chamoun and Charles Malik in 1987) and were replaced by other leaders like George Saadeh, Amin Gemayel and Karim Pakradouni. The Lebanese Front then lived for a short period only. Dany Chamoun, son of deceased Camille Chamoun, formed a new Lebanese Front, but a week after the end of the Lebanese Civil War in October 1990, Dany was assassinated and the Lebanese Front came to an end.