Кіріспе

Фрамлингэм қамалы – Англияның Суффолк графтығындағы Фрамлингэм қаласындағы тарихи қамал. 1148 жылға дейін Фрамлингэм орнында ертедегі мотт және бейли немесе сақина тәрізді нормандық қамал салынған, бірақ 1173–1174 жылдардағы көтерілістен кейін Англияның Генрих II оны қиратқан (бұзуға бұйрық берген). Оның орнына Норфолк графы Роджер Бигод салған қамал сол кездегілер үшін ерекше болды, себебі орталық мұнарасы болған жоқ, керісінше, қамалдың ортасын қорғау үшін он үш қабырғалық мұнарасы бар қоршау қабырғасын пайдаланған. Осыған қарамастан, король Джон 1216 жылы қысқа қоршаудан кейін қамалды жаулап алды. 13 ғасырдың соңына қарай Фрамлингэм сәнді үйге айналып, аулауға арналған кең парктерімен қоршалған. 15 және 16 ғасырларда Фрамлингэм қуатты Моубрей және Говард отбасыларының иеліктерінің орталығы болды. Қамалдың айналасында екі жасанды көл салынды және ол сәнді кірпішпен кеңейтілді. Үлкен, бай шаруашылықты ұстап тұру үшін қамал Англияның түкпір-түкпірінен жабдықтау сатып алып, халықаралық нарықтардан сән-салтанат тауарларын әкелді. Қамал ішінде кең көлемді демалыс бақтары салынды және ескі бөліктері жаңадан жобаланып, келушілерге ашылған көріністерді тамашалауға мүмкіндік берілді. Алайда, 16 ғасырдың соңында қамал құлдырап, соңғы Говард иесі Теофил қаржылық қиындыққа тап болғаннан кейін қамал мен оның айналасындағы жерлер сатылды. 1636 жылы Фрамлингэм қамалы Кембридж университетінің Пемброк колледжіне қайырымдылықпен берілді және шамамен үш жүз жыл бойы оның меншігінде болды. 17 ғасырда ішкі ғимараттар бұзылып, қамал ішінде кедейлерге арналған жұмыс үйін салуға жағдай жасалды; ол 1839 жылға дейін осылай пайдаланылды, содан кейін жабылды; қамал содан кейін әскери оқу орталығы және округтік сот ретінде пайдаланылды. 1913 жылы Пемброк колледжі Фрамлингэмді Құрылыс комиссарының қамқорлығына тапсырды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Фрамлингэм қамалы британдық армия тарапынан Германияның болуы мүмкін шабуылына қарсы аймақтық қорғаныс құралы ретінде пайдаланылды. Бүгінде қамалды English Heritage басқарады және ол туристік орталық ретінде жұмыс істейді. Ол Ұлыбритания заңдарымен I санаттағы ескерткіш және қорғалатын ескерткіш ретінде қорғалған.

11-12 ғасырлар

1066 жылы Англияны нормандар басып алғаннан кейін Суффолк қаласындағы Фрэмлингэм халқы күрт өсті, себебі ауыл елдің ең өркенді аймақтарының бірінде орналасқан, құнды жерлермен қоршалған, кем дегенде 600 тұрғыны бар шағын қалаға айналды. Осы аймаққа қуатты Хью д’Аванш, Честер графы ие болды, ол оны өз кезегінде Суффолк шерифі Роджер Бигодқа тапсырды. Сақина тәрізді немесе мотта және бейли қамалы алғаш рет 11-ші немесе 12-ші ғасырдың басында қазіргі қамалдың ішкі ауласының солтүстік жартысында салынды. Фрэмлингэмдегі қамал туралы алғашқы жазба 1148 жылы кездеседі, бірақ оның нақты құрылыс мерзімі белгісіз, және ғалымдар үш мүмкін нұсқаны ұсынады. Бірінші мүмкіндік – қамал Роджер Бигодтың 11-ші ғасырдың соңында немесе шамамен 1100 жылы, жақын жердегі Ай қаласының негізіне ұқсас құрылған болуы мүмкін. Екінші мүмкіндік – Роджердің ұлы Хью Бигод оны Анархия жылдарында, 1140 жылдары, бұрынғы үйдің орнында салған; сонда қамал Бунгейдегі Бигод бекінісіне ұқсас болар еді. Үшінші мүмкіндік – шын мәнінде екі қамал болған: біріншісі 11-ші ғасырдың соңында салынған, содан кейін Хью Бигод 1160 жылдары жаңа, үлкен қамал үшін орын ашу мақсатымен бұзған. Тарихшы Магнус Александр қамалдың бұрыннан бар болған англосаксондық, жоғары мәртебелі ғимараттардың үстіне салынған болуы мүмкін деп болжайды, бұл Шығыс Англияның басқа жерлерінде де кездесетін практика, мүмкін Акре қамалындағы жағдайды қайталайды; егер қамал 11-ші ғасырда салынған болса, бұл ең мүмкін жағдай. 12-ші ғасырдың соңына қарай Бигод әулеті Суффолкқа үстемдік етті, Норфолк графы атағын алып, Фрэмлингхэм мен Бунгей, Уолтон және Тетфордтағы тағы үш ірі қамалға ие болды. Қамал ішінде алғашқы тас ғимараттар, соның ішінде алғашқы зал 1160 жылдары салынды. Дегенмен, осы кезеңде Таж бен Бигодтар арасында шиеленіс сақталды. Хью Бигод король Стефанның билігі кезінде Анархия кезінде наразы барондардың бірі болды, ал билікке келгеннен кейін Генрих II бүкіл аймақта корольдік беделін қайта орнатуға тырысты. Осы күш-жігердің бір бөлігі ретінде Генрих 1157 жылы Хьюдан төрт Бигод қамалын тәркіледі, бірақ 1165 жылы Фрэмлингхэм мен Бунгейді 666 фунт стерлингтік үлкен айып төлегеннен кейін қайтарды. Содан кейін 1173 жылы Хью Генрихтің ұлдарының көтерілісіне қосылды. Генрихті құлату әрекеті сәтсіз аяқталды, және жаза ретінде король бірнеше Бигод қамалдарын, соның ішінде Фрэмлингхэмді де бұзуға (жарамсыз етуге) бұйырды. Корольдің инженері Алнот 1174 және 1176 жылдар аралығында Фрэмлингхэмдегі бекіністерді қиратты және ордыны толтырды, бұл жалпы құны 16 фунт 11 шиллинг 12 пенниге бағаланды, бірақ ол, әдетте, ішкі тас ғимараттарды қиратудың орнына нығайтты. Бұл соғыс аяқталғаннан кейін көтерілісшілерге тиесілі кем дегенде жиырма қамалдың бірі болды. Хьюдың ұлы Роджер Бигод Генрихтің назарына ілікпеді, ол бастапқыда оған отбасылық графтық атағы мен Фрэмлингхэм сияқты иеліктерді берген жоқ. Роджер 1189 жылы Ричард I таққа отырғанда корольдік назарына ие болды. Жаңа қамал ішкі ауладан, 13 қабырғалық мұнаралармен қоршалған; іргелес төменгі ауладан, кішірек тас қабырғалары мен мұнаралары бар, және ағаш қорғаныстары бар үлкен Бейлиден тұрды. Осы уақытқа дейін Фрэмлингхэмде қамал күзет жүйесі орнатылды, онда жерлер жергілікті иелерге қаланы күзету үшін рыцарьлар немесе сарбаздар беру үшін берілді.

13 ғасыр

Бірінші барон соғысы 1215 жылы король Джон мен оның үкіміне қарсы болған бүлікші барондар арасында басталды. Роджер Бигод Джонның әскери жиынға қатысты талаптарын сынағандықтан, Джонның басты қарсыластарының бірі болды. Корольдік әскерлер айналағы жерлерді тонады, ал Джонның әскері 12 наурыз 1216 жылы келді, одан кейін келесі күні Джон да келді. Джонның рұқсатымен 14-і күні Роджерге қамалдан хабар жіберілді. Ол өткен жылы Рочестер қамалының тағдырына байланысты, 26 салт атты, 20 сержант, 7 арбалетші және дін қызметкерінен тұратын гарнизон күреспей берілуге келісті. Джонның әскері Эссекске қарай жылжыды, ал Роджер кейіннен қамалын қайтарып алды. Оның немересі, тағы бір Роджер, 1225 жылы Фрамлингхэмді мұра етті. Қамалдың айналасында Ұлы парк деп аталатын үлкен парк құрылды. Бұл парк алғаш рет 1270 жылы айтылды, бірақ одан бұрын салынған болуы мүмкін. Ұлы парк қамалдың солтүстігіне қарай созылып, Англияның басқа жерлерінде жиі кездесетін, бірақ Саффолк үшін ерекше жағалау мен ор қабырғаларымен сипатталды. Парк ішінде қонақ үй салынды, кейін оның маңында демалыс бағы құрылды. Сол кездегі басқа парктері сияқты, Ұлы парк аң аулау үшін ғана емес, сонымен қатар кең ресурстарды пайдалану үшін қолданылды. Мысалы, 1385 жылы паркте көмір өртеу туралы жазбалар бар. Қамалдың жанында тағы төрт кішкентай парк орналасқан, олар аң аулау мүмкіндігін шығыстан батысқа қарай созылған кеңінен жайылған жерге ұзартты. 1270 жылы Роджер Бигод, 5-ші граф, қаланы мұра етті және онда айтарлықтай сән-салтанат пен стильде өмір сүріп, кең ауқымды жөндеу жұмыстарын жүргізді. Әлі де өте бай болғанымен, Бигодтар енді Бунгейдегі еврей қауымынан, содан кейін еврейлерді қуғаннан кейін итальяндық саудагерлерден қарыз алуға мәжбүр болды. Ғасырдың соңына қарай Роджер Эдуард I-ге де қарыз болды. Осының салдарынан Роджер Эдуардтың қосымша салықтар мен оның француз соғыстарын қолдау туралы сұранысына барондық қарсылық көрсетті. Орта ғасырларда мұнда жергілікті браконьерлер, ал 15 ғасырда діни қарсыластар, соның ішінде лоллардтардың жақтастары тұтқынға алынды. Қамал кешені дамуын жалғастырды. Алайда, 1338 жылы Томас қайтыс болғаннан кейін, қамал алдымен оның жесірі Мэри де Брюске, содан кейін 1362 жылы Уффорд отбасына өтті. Уффордтардан қамал алдымен өзін "Графиня Маршалл" деп атаған Маргарет Бротэртонға, содан кейін Норфолк герцогы Томас де Моубрейге өтті. Моубрейлер Фрамлингхэм қамалын 15 ғасырдың көп бөлігінде өздерінің басты билік ортасы ретінде пайдаланған сияқты. Үй шаруашылығын қамтамасыз ету үшін көп мөлшерде тамақ пен сусын сатып алынды. Мысалы, 1385-6 жылдары он екі ай ішінде 1000 фунт стерлингтен астам шығын болды, оның ішінде сыра және 70 321 нан сатып алынды. 14 ғасырға қарай қамал Батыс Еуропадан тауарлар сатып алатын болды, Франциядан шарап, Нортгемптонширдегі парктерінен елен еті және Лондон негізделген саудагерлер арқылы алыс Шығыстан дәмдеуіштер сатып алатын. Қамал тұз сияқты кейбір тауарларды жақын маңдағы Кембридждегі жыл сайынғы Стоурбридж жәрмеңкесі арқылы сатып алды, ол сол кезде Еуропадағы ең ірі экономикалық оқиғалардың бірі болды. 12 ғасырдың соңында қамалда жүзімдік құрылды, ал 14 ғасырда қамалда нан пісіру зауыты мен жылқы диірмені салынды. Айналасындағы елордалар да қамалға ресурстар берді. Мысалы, 1275 және 1276 жылдар аралығында он екі ай ішінде қамал кең аймақтан 434 фунт стерлинг алды. Көлдер балық аулау және қайықпен жүзу үшін пайдаланылды және олардың эстетикалық тартымдылығы зор болды. Көлдердің алғаш рет қашан салынғаны белгісіз. Бір теория бойынша, көлдер 13 ғасырдың басында салынған, бірақ 1380 жылдарға дейін олар туралы ешқандай құжаттама жоқ. Тағы бір теория бойынша, олар 14 ғасырдың бірінші жартысында, Төменгі сот салынысымен бірдей уақытта құрылған.

15-16 ғасырлар

1476 жылы қамал Джон Говардқа, Норфолк герцогына өтті, ол, мүмкін, Тюдор дәуірінде қамалға жақсартулар тізбегін бастады. Томас Говард, Норфолктің 2-ші герцогы, Ұлы палата үшін Геркулес бейнеленген аспалы немесе кебелді әшекей жасауды тапсырды. Қақпа үйінің сыртындағы көпір 1524 және 1547 жылдар аралығында қазіргі тұрақты көпірмен ауыстырылды; сол кезде оны қорғау үшін жарты ай пішіндес қорғаныс құрылысы тастан салынды. 16 ғасырда Төменгі аулада бірнеше сәндік тоғандары мен террасалы жолдары бар ләззат бағы құрылды. Бақта, мүмкін, жеміс ағаштары, шөптер бағы мен фонтандар да болған. Бейлиде тағы бір ләззат бағы салынды, ал ішкі ауладан тікелей кіруге мүмкіндік беретін қамал арқылы екінші көпір салынды. Босворт шайқасында Ланкастерліктердің жеңісін тойлаған Генрих VII Фрэмлингэм қамалын Джон де Вереге сыйлады, бірақ Томас 1513 жылы Флодден шайқасындағы жеңісінен кейін Генрих VIII-нің құрметіне ие болды. Қамал ішінде жүздей қару-жарақ, ал сарайларда отыздан астам жылқы сақталды. Норфолктің 3-ші герцогы, сондай-ақ Томас, қамалды аз пайдаланды, алдымен Сток-бай-Нейланд, содан кейін Кеннингхоллды өзінің негізгі резиденциясы ретінде таңдады. 1553 жылы Мэри Леди Джейн Грейге қарсы таққа таласқанда, ол Лондонға сәтті жорық жасамас бұрын Фрэмлингэм қамалында әскерін жинады. Генрих VIII мен оның бірінші әйелі Арагондық Екатеринаның қызы Мэри 1553 жылдың 19 шілдесінде Англия королевасы деп жарияланды. Томас Мэридің адалдығы үшін Тауэрден босатылды, бірақ Фрэмлингхэмге емес, Кеннингхоллға зейнетке шықты. Қамал жалға берілді, бірақ 1572 жылы Елизавета I-нің бұйрығымен Норфолктің 4-ші герцогы, тағы да Томас, мемлекетке опасыздық жасады деген айыппен өлім жазасына кесілді, соның салдарынан қамал тағы да коронаның меншігіне өтті. 1540 жылдардан бастап қамалға жасалған жөндеу жұмыстары минималды болды, ал Мэри Фрэмлингхемді тастап кеткеннен кейін қамал тез құлдырап кетті. 1589 жылы жасалған сараптамада тас, ағаш және кірпіш құрылыстарының шұғыл жөндеуді қажет ететіні, оның құны шамамен 100 фунт стерлинг болатыны көрсетілді. Католиктерге қарсы діни заңдар күшейген кезде, 1580 жылдан бастап қамал түрме ретінде пайдаланыла бастады; 1600 жылға қарай қамал түрмесінде 40 тұтқын, Рим католик дін қызметкерлері мен діннен бас тартқандар болды.

17 - 21 ғасырлар

1613 жылы Джеймс I сарайды Саффолк графы Томас Ховардқа қайтарды, бірақ қазір сарай қирағандықтан ол оның орнына Одли Энд үйінде тұруды жөн көрді. Томас ұлы Теофилус Ховард үлкен қарызға батып, 1635 жылы сарайды, жерді және бұрынғы Ұлы саябақты Сэр Роберт Хитчемге 14 000 фунт стерлингке сатты; басқа бірнеше белгілі саябақтар сияқты, мысалы, Ай, Келсейл және Хандон, Ұлы саябақ та таратылып, жеке меншікке айналды. Хитчем келесі жылы қайтыс болып, қамалды және усадьбаны Кембридж университетінің Пемброк колледжіне қалдырды, ал колледж қамалдың ішкі ғимараттарын бұзып, орнына жаңадан қабылданған Кедейлер заңының талаптарына сәйкес жұмыс үйін салуға міндеттелді. Ховардтардың билігі әлсірегеннен кейін, Саффолк графтығы 17 ғасырда протестанттық ақсүйектердің олигархиясымен басқарылды және 1642 мен 1646 жылдар аралығында болған Англия азамат соғысында маңызды рөл атқармады. Фрэмлингэм қамалы осы кезеңде көптеген ағылшын қамалдарына жасалған бұзушылықтан құтылды. Хитчемнің мұрасы осы уақыт аралығында соттарда дауға түсті және жұмыс үйінің құрылысы 1650 жылдардың соңына дейін басталмады, сол кезде қамалдың ішкі ғимараттары тас үшін бұзыла бастады; шіркеу де осылайша 1657 жылы жойылды. Фрэмлингэмдегі жұмыс үйі, Қызыл үй, ақыры Ішкі аулада салынды және кедейлер сонда жұмыс істеп, көмек алуға лайық болды; бірақ ол қанағаттандырмайтындықтан, жұмыс үйінің қаражатын дұрыс пайдаланбағаннан кейін Қызыл үй жабылып, оның орнына паб ашылды. Осы шамада мезгілдерді күтіп-ұстау тоқтатылды және аймақтың көп бөлігі шабындыққа айналды. 1699 жылы осы жерде кедейлер үйін ашуға тағы бір әрекет жасалды, нәтижесінде 1700 жылы Ұлы зал қиратылды. Бұл кедейлер үйі де сәтсіз аяқталды, ал 1729 жылы үшінші рет әрекет жасалды – Ұлы зал бұзылып, оның орнына қазіргі кедейлер үйі салынды. Кедейлер үйі жабылғаннан кейін, қамал бұрғылау залы және округтік сот ретінде, сондай-ақ жергілікті приход түрмесі мен айып төлеу орындары ретінде пайдаланылды. 1913 жылы Парламент Ежелгі ескерткіштерді сақтау және түзету туралы заңды қабылдады және Пемброк колледжі Фрэмлингхемді Жұмыс комиссарының қамқорлығына беру мүмкіндігін пайдаланды. Ішкі ауланың бұрынғы бейімділігі комиссардың күтім жұмыстарының бір бөлігі ретінде қазіргі түріне дейін тегістелді. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Фрэмлингэм британдық күштер үшін маңызды қорғаныс орны болды; қамалға жақын жерде кем дегенде бір бетондық пулеметтік ұя салынды, неміс басқыншылығына қарсы тұру жоспарының бір бөлігі ретінде Ниссен қоралары орнатылды және Бейлиде жүк көлігі паркі құрылды. Бүгінде Фрэмлингэм қамалы – жоспарланған ескерткіш және I санаттағы ғимарат, оны English Heritage басқарады және туристік орталық ретінде жұмыс істейді, оған жергілікті тарих мұражайы Ланман кіреді. Қамалдың мезгілдері Фрэмлингэм колледжіне тиесілі және Саффолк Жабайы табиғат қоры басқарады.

Дизайн

Фрамлингем қамалы Оре өзенін бақылайтын тіктеуден орналасқан. Бүгінде ол үш бөліктен тұрады: Ішкі аула, Бейли және Төменгі аула, оларды қалған су айдыны мен егістік жерлер қоршап тұр. Бейли, қабырғаланған Ішкі ауланың оңтүстігінде орналасқан және бастапқыда ағаш қоршаумен және топырақ нығайтулармен қоршалған, олардың тек соңғысы ғана сақталған. Бейлиге шығыс қақпасынан кіріп, онда сержанттың бөлмесі, рыцарьлар бөлмесі, Үлкен атқоймасы, амбарлар және астық сақтау қоймасы сияқты бірнеше ғимараттар болған. Қазіргі заманғы келушілер қамалға оңтүстіктен Бейли арқылы кіреді, онда қамалдың автотұрағы да орналасқан. Ішкі аула немесе қамал Бейлиден артық, 15 ғасырлық көпір арқылы өтеді, ол бұл жердегі бұрынғы көпірді алмастырды. Кіреберісті құрайтын қақпа мұнарасы 12 ғасырдан бері салыстырмалы түрде қарапайым дизайнға ие: одан кейін ғана әлдеқайда сәнді қақпа үйлерінің дизайны басталды. Алайда, Норфолк графының 2-ші герцогы Томас Ховард 16 ғасырда оны қайта жаңғыртты, қабырғаларға өз гербі мен қосымша әшекейлер қосты. Ішкі аула жергілікті кремний және септерия тасынан тұрғызылған биік және қалың тас қабырғамен қоршалған, он үш шаршы мұнаралармен бекітілген, мұнаралардың әрқайсысы ашық артқы жағымен және құмтастан жасалған бұрыштарымен биік. Мұнаралар мен қабырғаның үстінен қабырға бойымен жүруге болады. Бастапқыда түрлі ғимараттар қабырғаның айналасына салынған. Ішкі аулаға кіреберістен бастап сағат тілімен қозғалғанда, қабырғада 12 ғасырлық қамал шіркеуінің пішінін әлі де көруге болады. Сол кездегі дәстүр бойынша шіркеу солтүстік-шығыс/оңтүстік-шығыс бағытында болуы керек еді; мұны іске асыру үшін шіркеу Ақ қамал сияқты Бейлиге қарай едәуір созылуы керек еді. Шіркеу 1160 жыл шамасында салынған қамалдың алғашқы тас залының жанында орналасқан; 16 және 17 ғасырларда шіркеу мұнарасы, мүмкін, зеңбірек орнату орны ретінде де пайдаланылған. Ішкі ауланың екінші жағында 12 ғасырлық Үлкен залдың орнында салынған кедейлер үйі орналасқан. Кедейлер үйі үш қанаттан тұрады: оңтүстік жағында 17 ғасырлық Қызыл үй, 18 ғасырлық орталық қанат және бастапқы Үлкен залдың бір бөлігін қамтитын солтүстік бөлігі; ғимараттың барлығы 19 ғасырда жөндеу жұмыстарынан өткен. Кедейлер үйіне ескі ортағасырлық ғимараттардан алынған бес тастан ойылған бас орнатылған. Кедейлер үйінің жанында түрме мұнарасына апаратын Постерн қақпасы орналасқан. Түрме мұнарасы, сондай-ақ Батыс мұнарасы деп те аталады, маңызды қорғаныс құрылысы болып табылады, ол 16 ғасырда қайта жобаланып, одан да үлкен терезелермен жабдықталды. Ішкі ауланың айналасында Тюдор дәуірінен қалған әрқайсысының ерекше дизайны бар көптеген оюлы кірпіш түтін шығаратын құбырларды көруге болады; олардың үшеуі ғана әшекейлік болған, бірақ тарихшы Р. Аллен Браун оларды сәулеттік тұрғыдан қамалға "аса қанағаттандырмайтын" қосымша деп сипаттады. Тюдор түтін шығаратын құбырларының екеуі 12 ғасырдың ортасында жасалған түпнұсқалы түтін шығаратын құбырларды пайдаланады; бұл екі құбыр дөңгелек пішіндес және Англияда сақталған ең көне құрылыстардың бірі болып табылады. Қамалдың су айдынының бірі қамалдың батыс жағында әлі де көрініп тұр, бірақ 16 ғасырда мұнда кемежаймен толыққан екі көл болған, олар бүгінгіге қарағанда әлдеқайда үлкен болған. Суды қамалдың бейнесін көрсету үшін пайдалану сол кезеңдегі басқа да бірнеше қамалдарда, соның ішінде Херефордширдегі Бредвардин және Солтүстік Йоркширдегі Равенсворт қамалында қолданылған. Ішкі ауладағы Үлкен залдан көрініс бастапқыда Төменгі ауланың бақтарын қамтыған, содан кейін олар су айдынымен және одан тыс Үлкен саябақпен шектескен. Бүгінде қамалдың айналасындағы аймақ жоспарланған және басқарылатын ландшафт болып табылады; Ұлы парк қазір далалармен жабылған болса да, көрініс әлі де қамал мен ландшафттың ортағасырлық иелеріне қалай көрінуі керек болғанын сезіндіреді.

Интерпретация

Фрэмлингэм қамалының 12-шы ғасырдың аяғындағы қорғаныстары ғалымдар арасында көп пікірталас тудырды. Бір түсіндірме, мысалы, тарихшы Р. Аллен Браун ұсынған, олар сол кезге қарағанда озық болды және әскери қорғаныс туралы заманауи ойлардың өзгеруін көрсетеді. Фрэмлингхемде қалпақ мұнарасы жоқ, мысалы – бұл бұрынғы англо-нормандық қамалдарда кең таралған еді, бірақ бұл қамал дәстүрді бұзып, керісінше, қабырға және қабырғалық мұнараларға сүйенеді. Фрамлингхемдегі жебе тесіктерінің орналасуы да сол кездегі жаңашылдық болды, ол шабуылдаушыларға қарсы қиылысқан және бүйірден шабуыл жасауға мүмкіндік берді. Фрамлингхем қорғанысының дизайны көп жағынан Генрих II-нің Довер және Орфордтағы инновациялық жұмыстарына ұқсас. Алайда, қамалдың қорғаныс архитектурасында әр түрлі кемшіліктер де бар. Мысалы, Ішкі аула Бейлиден көрінеді; Ішкі ауланың солтүстік бөлігі көбінесе ашық жатыр, ал қабырғадағы жебе тесіктерінің орналасуы қамалдың көп бөлігін қамтымайды. Ашық артқы қабырғалық мұнаралар, жабық мұнараларға қарағанда арзан болғанымен, қабырға бұзылғаннан кейін оңай қорғала алмайды, және қабырғадан аз ғана қашықтықта орналасқандықтан, қабырғаға жақын шабуылдаушыларға қарсы отпен шабуыл жасау мүмкіндігі шектеулі болды. Роберт Лиддиард сияқты тарихшылар осы кемшіліктерді Фрэмлингхем сияқты қамалдардың архитектурасына мәдени және саяси талаптардың, сондай-ақ әскери мақсаттардың әсер еткенін дәлелдеу үшін пайдаланды. Фрамлингхемдегі архитектураның мәдени және саяси мағынасына назар аударған тарихшы Д. Плоуман орта ғасырдың соңындағы қамал архитектурасының жаңаша түсіндірмесін ұсынды. Плоуманның пікірінше, қамалға Төменгі ауланың солтүстік жағынан, әсем бақтар арқылы кіру керек еді, содан кейін саяхатшылар түрме мұнарасының қақпасынан өтетін еді – бұл түсіндірмеде мұнара емес, барбикан, содан кейін Ішкі аулаға көтерілетін еді. Бұл жоғары мәртебелі қонақтарға қамалдың әсерлі көрінісін ұсынып, иелерінің саяси беделін арттыратын еді. Тарихшы Магнус Александр бұл жоспардың практикалықтығына күмәнді қараса да, жергілікті саябақтарға бет алған аңшылар тобы үшін бұл маршрут ыңғайлырақ болатынымен келіседі.

Танымал мәдениетте

Фрэмлингхемде өскен поп-эстрада әншісі Эд Ширан 2017 жылғы "Castle on the Hill" әнінде қамалға сілтеме жасайды.