Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Кингстон–Порт Эвен аспалы көпірі, кейде "Рондоут Крик көпірі", "Ескі көпір" немесе "Вуртс-стрит көпірі" деп аталады, ол Хадсон өзеніне құятын жерге жақын Рондоут өзенін жалғап тұрған болат аспалы көпір. Ол солтүстікке қарай Кингстон қаласын, оңтүстікке қарай Порт-Эвен ауылын байланыстырады. 1921 жылы аяқталған, ол Нью-Йорктің алғашқы солтүстік-оңтүстік тас жолының соңғы бөлігі болды және ерте автомобильдік көлік дамуымен байланысты маңызды инженерлік жетістік деп есептеледі. Құрылыс 1916 жылы Рондоут Крик тізбекті паромның, "Скиллипот" деп аталатын және үздірілісті қызмет көрсетуімен белгілі болған паромды алмастыру мақсатымен басталды. "Скиллипот" атауы голланд тіліндегі "schildpad" – тасбақа сөзінен туындаған. Көпірді Холтон Д. Робинсон мен Джон А. Роблингтің ұлдары компаниясы жобалаған, ал Холтон Д. Робинсон, Дэниел Э. Моран және Уильям Йейтс бас инженерлер ретінде тізілген. Құрылысқа жергілікті саяси және қаржылық қиындықтар, сондай-ақ АҚШ-тың Бірінші дүниежүзілік соғысқа қатысуынан туындаған материал жетіспеушілігі кедергі келтірді және 1920 жылға дейін тоқтатылды. Құрылыс қайта басталғанда, Дэвид Б. Штайнман инженерлік құрамда көмекші инженер ретінде жұмыс істеді. Аяқтауға шамамен бір жыл кетті, және жергілікті аңыз бойынша, мердігерлер әйелді дәнекерлеуші ретінде жұмысқа алған: бұл Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде кең таралған, бірақ 1920 жылы естілмеген жайт. 1921 жылдың 2 қарашасында көпірдің ашылуына он мың адам қатысты. Көпірдің солтүстік жағындағы жол өте тік, және ол өзендегі шағын аралдан өтеді. Ол шығыс жағындағы Рондут Вест-Странд тарихи ауданы үшін керемет фон құрайды. Көпір 2020 жылдың 25 қыркүйегінде 44,6 миллион долларға бағаланған үш жылдық қайта құру жобасы үшін жабылды.
The Kingston–Port Ewen Suspension Bridge, sometimes known as the "Rondout Creek bridge", "Old Bridge" or "Wurts Street Bridge", is a steel suspension bridge spanning Rondout Creek, near where it empties into the Hudson River. It connects the City of Kingston to the north, with the village of Port Ewen to the south. Completed in 1921, it was the final link in New York's first north south highway on the West Shore of the Hudson, and is considered an important engineering accomplishment associated with the development of early motoring. Construction began in 1916, with a view to replacing the Rondout Creek chain ferry named Skillypot, known for sporadic service. The Skillypot was named after a derivative of a Dutch word for tortoise, schildpad. The bridge was designed by the firms of Holton D. Robinson and John A. Roebling's Sons Company, with Holton D. Robinson, Daniel E. Moran, William Yates listed as chief engineers Construction was hampered by local political and financial difficulties, as well as material shortages caused by entry by the United States into World War I, and was suspended until 1920. When construction resumed, David B. Steinman was among the engineering staff, acting as Assistant Engineer. Completion took about a year, and local legend has it that the contractors employed a woman as a welder: commonplace during World War II, but unheard of in 1920. Ten thousand people attended the bridge's dedication on November 2, 1921. The bridge has a very hilly approach on the north side and crosses a small island in the creek. It forms a dramatic backdrop to the Rondout West Strand Historic District to the east. The bridge was closed on September 25, 2020, for a three year reconstruction project that is estimated to cost $44.6 million.