Кіріспе

Путинкидегі Құдай ананың тууы шіркеуі – Мәскеудегі ең әдемі шіркеулердің бірі және орыс сәулет тарихындағы соңғы үлкен шатырлы шіркеу. Көптеген шатырлары, аспан көгі мен алтын күмбездері бар қардай ақ шіркеу, шеберлікпен ойылған азу тісіне ұқсайды. Путинкидегі Құдай ананың тууы шіркеуі ерекше композициямен орналасқан алты тамаша шатырдан тұрады. Үш шам тәрізді шатыр қатар тізіліп, шіркеудің биіктігін безендіреді, ал оның трапездік бөлігі бірнеше қатарлы аркалармен және төртінші шатырмен жабылады. Бесінші шатыр – шіркеу мен трапездік бөлік арасында орналасқан қоңырау мұнарасы. Ал кіреберіс де пирамида тәрізді шатырмен аяқталады. Бұл шіркеуді 1649 жылы патша Алексей Михайлович Мәскеуден Ұш Төбе монастырына дейінгі жолды көркейту үшін салдырған. Құрылыс жұмыстары үш жылдың ішінде аяқталды. Әңгімеге сүйенсек, Патриарх Никон Ұш Төбе монастырына жол жүріп, осы шіркеудің ерекше дизайнына наразы болып, шатырлы шіркеулер салуға толық тыйым салды. 1929 жылы Кеңес үкіметі Высокопетровский монастырын жапқаннан кейін, архимандрит Варфоломей Ремов монахтар мен қарындастардың монастырь өмірін өзі ректор болып қызмет ететін Құдай ананың тууы шіркеуінде жасырын жалғастыруын ұйымдастырды. Монастырьдың рухани өмірі Путинкиде 1935 жылы НКВД-ға хабар берілгенге дейін, барлық қатысушылар тұтқындалғанға дейін жалғасты. 1938 жылы Кеңес үкіметі шіркеуді жапты, бірақ 1957 жылы оны жөндеуге қаражат бөлді. Кеңес Одағының құлағаннан кейін шіркеу патриархтың метохионы ретінде қайта ашылды.