Солтүстік Норфолк теңіз жағалауындағы Винтертон ауылы

Кіріспе

Winterton on Sea – Солтүстік теңіз жағалауындағы ауыл және азаматтық округ. Ол Ұлы Ярмуттан солтүстікке қарай 13 шақырым, ал Норвичтен шығысқа қарай 31 шақырым жерде орналасқан. Азаматтық округтың ауданы және 2001 жылғы халық санауы бойынша 589 үй шаруашылығында 1359 адам тұрады. Winterton on Sea Хемсби, Хорси және Сомертон ауылдарымен шектеседі. Жергілікті басқару үшін округ Ұлы Ярмут ауданының құрамына кіреді. Ауыл мен Солтүстік теңіздің арасында Winterton құмдары жатыр, онда ұлттық табиғат қорығы бар және сирек кездесетін жануарлар, мысалы, қызылбақа мекендейді. Winterton және көрші жағажай, Хорси, тіпті қыс айларында да жабайы табиғаттың маңызды орталықтары болып табылады. Қарашадан қаңтарға дейін Атлантикалық сұр ителдер жағажайға келіп, ител балаларын туады. Бұл құбылыс "Британиядағы ең таңғажайып жабайы табиғат көрінісі" деп аталады және елдің түкпір-түкпірінен туристерді қызықтырады.

Винтертон курорты ретінде

Ауыл "демалыс өткізуге өте жағымды орын" және "Норфолк өңірінің табиғи сұлулықтарының бірі" деп сипатталған. Ауылға жақын жағалауда құмды жағажай бар. Ауылда балық және картоп фри дүкені, "The Fisher Man's Return" аталған шағын қонақ үй, паб және почта бөлімі бар. Ол бірнеше рет "Anglia in Bloom" конкурсында жүлделі орындар алған.

Тарих

Бұл ауыл 967 жылы құрылған, ал англосаксон дәуірінде мұнда шіркеу салынған. Қазіргі шіркеу, Әулие Үшбірлік және Барлық Әулиелер шіркеуінің көп бөлігі 16 ғасырға дейін салынған, ал мұнарасының биіктігі 40 метр (132 фут) құрайды. Ғибадатхананың солтүстігіндегі шалқадан салынған бөлме 13 ғасырға жатады және ол шөлге тұяқтап отырушының ұясы болған болуы мүмкін, бірақ ол сақшының бөлмесінің немесе киім сақтау бөлмесінің ерте үлгісі болуы ықтимал. Портал шамамен 1459 жылы салынған. 1086 жылғы «Соңғы сот кітабында» (Domesday Book) Wintretona немесе Wintretuna деп тіркелген. «Балықшының оралуы» аталған кірпіш және кремний тастан салынған мейрамхана 17 ғасырдың соңында салынған. Винтертонның жағалауының қауіптілігін 17 ғасырда салынған және 20 ғасырдың басына дейін жұмыс істеген Винтертон маягы көрсетіп тұрады. 18 ғасырдың соңында теңіздің жағалауға тиюіне қарсы тұру үшін жағалауды бекіту мақсатында маррам шөбі отырғызылды, ал 19 ғасырдың басында су жолы мен маяк тұрған төбе арасында құм төбелері пайда болды, олардың арасында аңғар қалып қойды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Винтертон-он-Си маңында жаугершілікке қарсы қорғаныс құрылыстары салынды. Олардың ішінде бірнеше бекініс нысандары болды. Жағажайлар қалың тосқауылдармен және көптеген танкқа қарсы кубтармен қоршалған. 1851 және 1861 жылдар аралығында бірнеше Винтертон отбасы оңтүстікке, Кастер-он-Сиге көшіп кетті. Осы отбасылардың көпшілігі Кастер жағалаушыларының қатарына қосылып, қазіргі құтқару қызметінің негізін қалады деп есептеледі. Олардың арасында ең танымал азамат Джеймс Хейлетт болды. Эдвард Фосетт – Винтертоннан шыққан балықшы, ол Корольдік теңіз күштеріне қатысты. Ол капитан Джеймс Кларк Росспен бірге Антарктидаға экспедиция жасады. Ол сэр Джон Франклин басқарған Арктикаға жасалған апатты сапарға қатысқан «Эребус» кемесінде болған жоқ, бірақ МакКлюр Арктика экспедициясының құрамында құтқару операцияларына қатысты және Солтүстік-Батыс өткелі арқылы өтетін алғашқы топтың құрамында болды. «Investigator» экипажы үш жыл бойы мұзға қамалып, содан кейін шана экспедициясы арқылы байланыс орнатып, кемені тастап кетті. «Резолют» та мұзға қамалып, тасталып кетті, ал аман қалғандар мұздан Бичи аралына дейін жүріп өтті, содан кейін басқа кемелер оларды үйлеріне қайтарды. Фосетт зейнеткерлік шағын Винтертон қаласында өткізді.

The parish was created in 967CE, and a church was established here during the Anglo Saxon period. The current church, Holy Trinity and All Saints, mostly dates back to the 16th century and its tower is 132 feet (40 m) tall. The lean to chapel north of the chancel is from the 13th century and could have been an anchorite's cell but is more likely to have been an early example of a vestry or sacristy. The porch dates from about 1459. and is recorded in the Domesday Book of 1086 as Wintretona or Wintretuna. The Fisherman's Return, a brick and flint public house, dates from the end of the 17th century. The hazardous nature of the coastline at Winterton is indicated by Winterton Lighthouse which was established during the 17th century and operated until the early 20th century. In the late 18th century marram grass was planted to stabilise the coastline against sea encroachments, and by the early 19th century there was a barrier of dunes between high water mark and the ridge on which the lighthouse stood, leaving a valley between. During World War II, anti invasion defences were constructed around Winterton on Sea. They included a number of pillboxes. The beaches were protected with unusually extensive barriers of scaffolding and large numbers of anti tank cubes. Between 1851 and 1861 a number of Winterton families migrated south to Caister on Sea. Many of those families joined the Caister Beachmen and founded arguably the basis of the modern Lifeboat service. The most notable of these men was James Haylett. Edward Fawcett was a Winterton fisherman who joined the Royal Navy. He sailed with Captain James Clark Ross on 's exploration of the Antarctic as boatswain's mate. He was not on Erebus when it made its fatal Arctic voyage under Sir John Franklin, but took part in one of the attempted rescues in as part of the McClure Arctic Expedition and was in the first group of people to travel through the North West Passage. The crew of Investigator were trapped for three years in the pack ice before making contact via sledging expeditions with and abandoning their ship. Resolute was in turn also trapped in the ice and abandoned, and the survivors marched across the ice to Beechey Island from where other ships returned them home. Fawcett spent his retirement in Winterton.

Өнер және әдебиет

Дэниел Дефо «Робинзон Крузо» романында және 1719 және 1724 жылдары жарық көрген «Ұлыбританияның бүкіл аймағын аралап шығу» еңбегінде ауылды еске алады. 1864 жылы жазушы Уилки Коллинз «Армадаль» романын дайындау кезінде ауылға сапар шекті және он тоғыз жасар Марта Раддпен танысты, ол оның заңды әйелі болмаған серіктесіне айналды. Олардың үш баласы болды. Коллинз Дефоның, әсіресе «Робинзон Крузо» романының жанкүйері болды, ол кейіннен жазған «Ай тасы» романында көп рет еске алынады, және ол кейіпкер алғашқыда кемеден құлаған аймақты зерттегісі келді. 1977 жылғы «Жулия» фильмінде ауылда түсірілген сахналар бар.