Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық бағбан, коллекционер және Винтертур мұражайының негізін қалаушы (1880–1969)
American horticulturist, collector, and founder of Winterthur Museum (1880–1969)
Генри Фрэнсис дю Понт (27 мамыр 1880 – 11 сәуір 1969) – американдық бағбан, ерте американдық жиһаздар мен декоративтік өнерді жинаушы, Голштин-фризиан сиырларын өсіруші және күшті дю Понт отбасының мүшесі. 1951 жылы мұражайға айналған оның Делавэр штатындағы Винтертур иелігі – американдық жиһаз және декоративтік өнер мұражайларының арасындағы әлемдегі ең маңыздысы.
Henry Francis du Pont (May 27, 1880 – April 11, 1969) was an American horticulturist, collector of early American furniture and decorative arts, breeder of Holstein Friesian cattle, and scion of the powerful du Pont family. Converted into a museum in 1951, his estate of Winterthur in Delaware is the world's premier museum of American furniture and decorative arts.
Ерте өмір және білім
Генри 1880 жылдың 27 мамырында Винтертур қаласында дүниеге келді. Ол Генри Алжернон ду Понт пен Мэри Паулин Фостердің ересек шаққа жеткен жалғыз ұлы болды; ол туылған кезде ата-анасы бес баланы жерлеген еді. Олардың басқа жалғыз тірі қалған баласы Луиза Э. Дю Понт Крауниншилд тарихи ескерткіштерді сақтаушы және Ұлттық тарихи сақтау қорының негізін қалаушысы болды. Әкесімен салыстырғанда ұялшақ және жалғыздыққа бойымен келетін бала, жас ду Понт Массачусетс штатындағы Гротон мектебінде интернатқа оқыды. Гротонды 16 оқушының соңынан бітіргеннен кейін, ду Понт Гарвард университетінің Бусси институтында бағбандалықты оқыды және 1903 жылы бакалавр дәрежесін алды. Гарвардтағы ең жақсы бағасы – бағбандық сабағы үшін "C" болды. Оған жақын болған анасы, ол бітіруге аздай қалғанда қайтыс болды, бұл оны терең қынжырға ұшыратты және өмір бойына сырлы болуына себеп болды. Әкесі оны үйге шақырып, мүлікті басқаруға жіберді, бұл жұмысты ол өте жақсы атқарды.
Henry was born on May 27, 1880, at Winterthur. He was the only son of Henry Algernon du Pont and Mary Pauline Foster to live to maturity; by the time he was born, his parents had already buried five children. Their only other surviving child, Louise E. du Pont Crowninshield, was a historic preservationist and founding trustee of the National Trust for Historic Preservation. A shy and lonely boy who contrasted with his authoritarian father, young du Pont attended boarding school at Groton School in Massachusetts. After graduating from Groton at the bottom of his class of sixteen, du Pont went on to study horticulture at the Bussey Institution at Harvard University, receiving his bachelor's degree in 1903. His best grade at Harvard was a B minus, for a garden study class. His mother, to whom he was close, died shortly before he graduated, which shook him profoundly and deepened his lifelong reticence. His father recalled him home to oversee the estate, a task at which he would excel.
Холштейн қорасы
1917 жылы Э.К. Шредерден сиыр малының бір тобын сатып алғаннан кейін, ду Понт Голштин-Фризиан сиырларын өсіруді бастады, бұл тұқым бастапқыда Нидерланды мен Германияның солтүстігінде шығарылған. Әкесі осы бастаманы қолдап, "Бұл тамаша идея. Яхта ұстаудан арзанға түседі, және адамзатқа пайдасы болуы мүмкін" деді. Салық декларацияларында ол өзінің қызметін "фермер" деп жиі көрсеткен. 1969 жылы қайтыс болғаннан кейін, Винтертур ду Понттың малын сатты.
When he bought a herd of cows from E. C. Schroeder in 1917, du Pont began breeding Holstein Friesian cattle, originally bred in the north of the Netherlands and Germany. His father approved of this endeavor, telling him “That’s a splendid idea. It will cost less than maintaining a yacht, and it may result in some good for humanity.” On tax returns, he commonly described as his occupation as "farmer." Following his death in 1969, Winterthur sold du Pont's herd.
Винтертур иелігі
Дю Понт 1923 жылы Шелберндегі (Вермонт штаты) Электра Хавемайер Веббтің шаруашылығына және Глостердегі (Массачусетс штаты) Генри Дэвис Слипердің үйіне сапар жасағаннан кейін антикалық жиһазға қызығушылық танытты. 1951 жылы ол Винтертур мұражайы мен ауылдық иелігін құрды және меншіктегі кішірек сарайға көшіп барды, онда оның қызы Рут әкесі қайтыс болғаннан кейін де тұрып жатты. Мұражай әлемдегі американдық декоративтік өнердің ең көрнекті коллекциясын ұстап тұр. 1964 жылы Дю Понт Америка Ішкі Дизайнерлер Қоғамынан (бұрынғы Ұлттық Ішкі Дизайнерлер Қоғамы) Томас Джефферсон сыйлығының алғашқы иегері атанды. Ол Йель университетінен, Уильямс колледжінен және Делавэр университетінен құрметті доктор дәрежесін алды, сондай-ақ 1956 жылы Америка Бау-бақша клубынан Құрмет медалін алды. Ол Америкалық Антикварлық Қоғамға, Массачусетс Отаршылдық Қоғамына, Америкалық Философиялық Қоғамға және Уолполл Қоғамына мүше болды, сонымен қатар Уитни мұражайының, Филадельфия өнер мұражайының және Нью-Йорк ботаникалық бағының сенімдісі ретінде қызмет етті, басқа да көптеген мәдени ұйымдармен байланыста болды. Саутгемптон қаласындағы Рут Уэльс Дю Понт қасиетті жері оның құрметіне аталды. Ол Дю Пон де Немур зиратына жерленді.
Du Pont became interested in antique furniture in 1923 after visiting the farmhouse of Electra Havemeyer Webb in Shelburne, Vermont, and Beauport, the home of Henry Davis Sleeper in Gloucester, Massachusetts. In 1951, he established the Winterthur Museum and Country Estate and moved into a smaller mansion on the property, where his daughter, Ruth, continued to live after her father's death. The museum holds the premier collection of American decorative arts in the world. In 1964, du Pont became the inaugural recipient of the Thomas Jefferson Award from the American Society of Interior Designers (then called the National Society of Interior Designers). He received honorary doctorates from Yale University, Williams College, and the University of Delaware, along with a Medal of Honor from the Garden Club of America in 1956. He belonged to the American Antiquarian Society, the Colonial Society of Massachusetts, the American Philosophical Society, and the Walpole Society and served as a trustee of the Whitney Museum, the Philadelphia Museum of Art, and the New York Botanical Garden, among other cultural organizations. Southampton's Ruth Wales du Pont Sanctuary was named after her. He was buried in Du Pont de Nemours Cemetery.
Мұра
1951 жылы дуПонт құрған Винтертур мұражайы, бағы және кітапханасы – әлемдегі американдық декоративтік өнердің ең маңызды жинағы. Дюпонттың ұсынысымен Кеннеди, Ақ үйдің алғашқы кураторы ретінде, Винтертурдың ерте американдық мәдениет бағдарламасын бітірген Лорейн Уэксман Пирсті жұмысқа алды. Дюпонт 1963 жылы жабылған Купер Юнион мұражайын сақтап қалу үшін комитет ұйымдастырып, оған төрағалық етті. Халықтың наразылығы мен дуПонт бастаған лоббилік науқанына жауап ретінде, Смитсондар институты 1968 жылы мұражайды сатып алып, оның коллекцияларын Эндрю Карнеги сарайына көшірді және 1976 жылы қайта ашты. Немересі Джон Дюпонттың өтініші бойынша, ол Винтертурдың қарсы бетіндегі Делавэр табиғи тарих мұражайы үшін жер сыйлады. Ол 1972 жылы есігін ашты.
Established by du Pont in 1951, the Winterthur Museum, Garden and Library is the premier collection of American decorative arts in the world. At du Pont's recommendation, Kennedy hired Lorraine Waxman Pearce, a graduate of the Winterthur Program in Early American Culture, as the first White House curator. Du Pont organized and chaired A Committee to Save the Cooper Union Museum, which had closed in 1963. In response to the public outcry and the du Pont led lobbying campaign, the Smithsonian Institution acquired the museum in 1968, relocated its collections to the Andrew Carnegie Mansion, and reopened it to the public in 1976. At the behest of nephew John du Pont, he donated land for the site of the Delaware Museum of Natural History across the street from Winterthur. It opened in 1972.