Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
The Reverberator - Генри Джеймстің 1888 жылы Macmillan's Magazine журналында бөлім-бөлім жарияланып, содан кейін сол жылы кітап түрінде жарық көрген қысқа романы. Генри Джеймс туралы онлайн сарапшы "париждік тамаша дәмді тағам" деп сипаттаған бұл комедияда Париждегі бір отбасы туралы жағымсыз, бірақ шын оқиғалар роман аталымындағы американдық сенсациялық басылымға жеткенде туындайтын қиындықтар баяндалады.
The Reverberator is a short novel by Henry James, first published as a serial in Macmillan's Magazine in 1888, and then as a book later the same year. Described by a web authority on Henry James as "a delightful Parisian bonbon," the comedy traces the complications that result when nasty but true stories about a Paris family get into the American scandal sheet of the novel's title.
Сюжеттің қысқаша мазмұны
Джордж Флэк – "Ревербератор" атты американдық сенсациялық газеттің Париждегі тілшісі. Франси Доссон, әдемі, бірақ әрдайым дипломаттық емес американдық қыз, күйеу жігіті Гастон Проберттің француз тілінде сөйлейтін (бірақ бастапқыда американдық) отбасы – Проберттер туралы сыбыс айтады. Күткендей, Франсиден басқа барлығы үшін, жағымсыз сыбыс "Ревербераторда" жарияланады, бұл Проберттерді қатты алаңдатады. Франси Флэкке қызықты деректерді бергені үшін жауапкершіліктен қашпайды. Гастон бастапқыда келінінің салқындығына ренжіді. Бірақ әпкесі Сюзанның күтпеген қолдауымен ол Франсиді қабылдауға шешім қабылдайды, ол кінәні Флэкке таңуға тырыспайды. Гастон отбасының наразылығына тойтарыс беріп, келініне үйленеді.
George Flack is the Paris correspondent for an American scandal sheet called The Reverberator. Francie Dosson, a pretty but not always tactful American girl, confides to Flack some gossip about the Proberts, the Frenchified (but originally American) family of her fiancé, Gaston Probert. Predictably, to everybody except Francie, the nasty gossip winds up in The Reverberator, much to the horror of the stuffy Proberts. Francie makes no attempt to hide her role in giving Flack the juicy details. Gaston is initially dismayed by his fiancée's indiscretions. But with the somewhat surprising support of his sister Suzanne, he decides to accept Francie, who never tries to shift the blame to Flack. Gaston stands up to the outraged members of his family and marries his fiancée.
Негізгі тақырыптар
Джеймс өзі жарнаманы ұнатпағандықтан, Франсидің Проберттердің жеке өмірін әшкерелеуін кешірмейді. Екінші жағынан, ол Проберттер отбасының көптеген мүшелерінің мақтаншылдығын сынауға дайын. Ақырында, Джеймс өзінің басты кейіпкеріне жақын тұрып, оған бақытты соңғы аяқтау сыйлайды. Газетке соңғы ақпаратты таратуға құштар, классикалық журналист Флэк Джеймстің айқын сынауына ұшырайды. "Қоғамның қолайлылығы үшін" Флэкті анықтау үшін, дейді Джеймс, "ол әрқашан көзге түсетін нәрсе – жасыл бас киім немесе сары галстук тағынуы керек еді". Франси сыншылардың пікірін екіге бөлді. Ол адал және тартымды, бірақ сонымен қатар тым наив. Гастон көптеген Джеймс романдарының кейіпкерлері сияқты шешім қабылдауда ойланып, күмәнданады, бірақ ақырында дұрыс жол табады.
James had no love for publicity himself, so he doesn't spare Francie's gaucherie in blabbing about the Proberts' dirty laundry. On the other hand, he doesn't mind drubbing the stick necked snobbery of many members of the Probert family. In the last analysis, James clearly sides with his heroine and grants her a happy ending. Flack, the archetypical newspaperman who can't wait to splatter the latest gossip in newsprint, comes in for a predictable trashing by James. "For the convenience of society" in identifying Flack, says James, "he ought always to have worn something conspicuous is a green hat or a yellow necktie." Francie has divided critics somewhat. She's honest and appealing, but also naive to a fault. Gaston wavers and hesitates like many a Jamesian male, but he eventually does the right thing.
Санаткерлік бағалау
Тіпті әрқашан сыншыл болған Уильям Джеймс те өзінің кіші інісінің осы "париждік тәттісін" ұнатты. Романның тартымдылығын көбісі мойындайды, бірақ кейбіреулер материалдың жеңілдігіне қарсылық білдірді. Әрине, "Бостондықтар" және "Кәсіпкер қыз" романдарының сынға ұшырағаннан кейін Джеймс ауыр тақырыптарға қатысты тартынған болуы мүмкін. Нью-Йорк басылымының алғы сөзінде Джеймс романды jeu d’esprit деп атап, "өте жеңіл шығарма" дейді. Бірақ содан кейін ол кітаптың құрылымы, пайда болуы және кейіпкерлері туралы ұзақ, тығыз талқылауға кіріседі.
Even the ever critical William James liked his younger brother's work in this "Parisian bonbon." Almost everybody concedes the novel's charm, but some have demurred at the slightness of the material. Of course, after the critical failure of The Bostonians and The Princess Casamassima, James might have been gun shy about weightier topics. In the New York Edition preface, James calls the novel a jeu d’esprit and "so slight a composition." But he then launches into a long, dense discussion of the structure, origins and characters of the book.
Кезеңнен кезеңге бейімдеу
1952 жылы британдық жазушы Доди Смит романды «Паристен хат» пьесасына өңдеді, ол Лондонның Олдвич театрында 27 рет көрсетілді.
In 1952, the British writer Dodie Smith adapted the novel into a play Letter from Paris, which ran for 27 performances at London's Aldwych Theatre.