Кіріспе

1978 жылғы жер бетіндегі кен өндірісін бақылау және топырақтарды қалпына келтіру туралы заң (SMCRA) – АҚШ-та көмір өндірудің қоршаған ортаға тигізетін әсерін реттейтін негізгі федералды заң. SMCRA екі бағдарлама құрды: бірі – жұмыс істеп тұрған көмір кендерін реттеуге, екіншісі – тастап кетілген кен орындарын қалпына келтіруге. SMCRA сондай-ақ Ішкі істер министрлігінің құрамындағы Жер үсті кен басқармасын құрды, ол ережелерді жариялауға, штаттардың реттеу және қалпына келтіру жұмыстарын қаржыландыруға және штаттардың реттеу бағдарламаларының үйлесімділігін қамтамасыз етуге жауапты.

Өту

SMCRA-ның пайда болуы қазба жұмыстарының қоршаған ортаға тигізетін зиянына байланысты туындаған алаңдаушылықтың нәтижесі болды. АҚШ-та көмір 1740 жылдан бері қазылып келеді, бірақ ашық әдіспен кен шығару 1930 жылдарға дейін кеңінен таралған жоқ. Сол онжылдықтың соңында штаттар көмір өнеркәсібін реттейтін алғашқы заңдарды қабылдай бастады: 1939 жылы Батыс Вирджиния, 1941 жылы Индиана, 1943 жылы Иллинойс және 1945 жылы Пенсильвания. Осы заңдарға қарамастан, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде көмірге деген үлкен сұраныс, қоршаған ортаның сақталуына ешқандай назар берілмей, көмірдің қазылып алынуына әкелді. Соғыстан кейін штаттар нормативтік құжаттарды қабылдауды және кеңейтуді жалғастырды, олардың кейбіреулері кен өндіруге рұқсат алуды немесе кен өндірісі аяқталғаннан кейін жерді қалпына келтіруді қамтамасыз ету үшін кепілдік беруді талап етті. Бірақ бұл штат заңдары ашық әдіспен кен шығарудың қоршаған ортаға тигізетін зиянын тоқтатуда тиімді болған жоқ. Бір мәселе – заңдар штаттан штатқа өзгеше болды, бұл кен өндірушілерге қатаң емес штаттарға көшуге мүмкіндік берді. Осы аралықта ашық әдіспен кен шығару кеңінен таралды: 1963 жылы АҚШ-тағы көмірдің 33 пайызы ашық карьерлерден алынды; 1973 жылы бұл көрсеткіш 60 пайызға жетті. 1974 және 1975 жылдары Конгресс президент Джеральд Фордқа кен өндіруді реттеу туралы заң жобаларын жіберді, бірақ ол оларға вето қойды, себебі бұл көмір өнеркәсібіне зиян келтіреді, инфляцияны арттырады және энергиямен қамтамасыз етуді шектейді деп қорқып еді. 1976 жылы Аппалачи аймағында сайлау кампаниясын жүргізіп жатқан Джимми Картер осы заң жобаларына қол қоюға уәде берді. Конгресс оған Фордтың ветосын бұзған заң жобаларынан да қатаң заң жобасын жіберді, ал президент Картер оны 1978 жылдың 3 тамызында заңға айналдырды.

Қайта қалпына келтіру бағдарламасы

SMCRA 1978 жылы заң қабылданғанға дейін тасталып қалған кен орындарын тазалау үшін Тасталып қалған кен орындары қорын (AML) құрды. 1990 жылы заңға түзетулер енгізіліп, 1978 жылдан кейін тасталып қалған кен орындарын қайта жаңартуға қаражат жұмсауға рұқсат берілді. Қор, ашық әдіспен өндірілген көмір үшін тоннасына 31,5 цент, жер астынан өндірілген көмір үшін тоннасына 15 цент және қоңыр көмір үшін тоннасына 10 цент мөлшеріндегі салықтар есебінен қаржыландырылады. AML алымдарының 80% -ы бекітілген қайта жаңарту бағдарламасы бар штаттарға қайта жаңарту шараларын қаржыландыру үшін бөлінеді (төменде қараңыз). Қалған 20% OSM-мен жер көшкіні, жердің шөгуі және өрт сияқты төтенше жағдайларға жауап беру және бекітілген бағдарламалары жоқ штаттарда жоғары приоритетті тазалау жұмыстарын жүргізу үшін пайдаланылады. Бекітілген бағдарламалары бар штаттар AML қаражатын жер асты кен өндірісінен туындаған жердің шөгуіне қарсы үй иелерін сақтандыру бағдарламаларын құру үшін де пайдалана алады.

Мемлекеттік-федералды қатынастар

Ходелге қарсы Вирджиния жер бетіндегі тау-кен және қалпына келтіру қауымдастығы, Inc. ісінде АҚШ Жоғарғы Соты SMCRA-ның АҚШ Конституциясының Оныншы түзетуін бұзбайтынын анықтады. 1960-шы және 1970-ші жылдары қабылданған көптеген экологиялық заңдар сияқты, SMCRA да кооперативтік федерализм қағидасын қолданады, онда штаттар реттеуде жетекші рөл атқарады, ал федералды үкімет олардың жұмысын қадағалайды. SMCRA бойынша, егер штат SMCRA-дан кем емес қатаң заңға ие екенін және бағдарламаны іске асыруға қабілетті реттеуші мекеме бар екенін көрсетсе, федералды үкімет осы бағдарламаны мақұлдай алады, бұл штатқа тау-кен операцияларын реттеу құқығын береді. Қазіргі уақытта көмір өндіретін көптеген штаттар бағдарламаларын мақұлдады. Олар өздері рұқсаттар береді, шахталарды тексеріп, қажет болған жағдайда өздері күш қолдану шараларын қабылдайды. Мақұлдаудан өтпеген екі штат (Теннесси және Вашингтон) және үндістердің резервацияларында бұл функцияларды Жер бетіндегі тау-кен жөніндегі кеңсе атқарады. Федералды үкімет федералды жерлердегі жер бетіндегі көмір өндіруді реттеуге міндетті (олар Батыстағы көмір қорының 60 пайызын құрайды), бірақ мақұлданған бағдарламалары бар штаттармен ынтымақтастық келісімдерін жасасуға құқылы.

Өздігінен байланысу

Көптеген штаттар ірі тау-кен компанияларынан кен орнын қайта жаңарту шығындарына кепілдік талап етпейді. Олардың орнына, бұл компаниялар өз мүлкін "өздік кепілдік" ретінде сақтай алады. Ірі көмір өндіруші компаниялардың банкротқа ұшырауы мемлекеттік реттеушілердің рұқсат берген 3,7 миллиард долларлық өздік кепілдікке қауіп төндіруі мүмкін. Мысалы, банкротқа ұшырар алдында Peabody Energy компаниясы 1,47 миллиард долларлық өздік кепілдік міндеттемелерін, оның ішінде Вайоминг штатында 900,5 миллион долларды сақтаған.