Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Акантохеилонемия - Acanthocheilonema perstans деп аталатын паразиттің салдарынан туындайтын сирек кездесетін тропикалық жұқпалы ауру. Ол теріде бөртпе, іш және кеудеде ауыру, бұлшық еттер мен буындардағы сырқырау, неврологиялық бұзылыстар және терідегі ісіктерге себеп болуы мүмкін. Бұл ауру көбінесе Африкада кездеседі. Паразит шағылысқан кішкентай шыбықтар арқылы таралады. Зерттеулер ақ қан жасушаларының деңгейінің жоғары екенін көрсетеді. Акантохеилонемиаз филяриялық аурулар (нематодалар) тобына жатады, олардың барлығы Назардан тыс қалған тропикалық аурулар санатына кіреді. Филариялық ауру микрофиляриялардың, яғни нематодалардың дернәсілдері лимфа жүйесіне жеткен кезде пайда болады; микрофиляриялар адам ағзасының сероз қуыстарында тіршілік етеді. Олардың өмірлік циклі бес кезеңнен тұрады, оның ішінде қожайын ағзасында (адам денесінде) мыңдаған тірі микрофиляриялардың пайда болуы және қан сору арқылы терінің дерма қабатына көшуі кіреді. Міне, осы жерде микрофиляриялар негізгі симптомдарды – терінің және астыңғы дәнекер тіндерінің ісінуін және қалыңдауын тудырады. Бұған қоса, теріде бөртпе, іш және кеудедегі ауыру, бұлшықет (миалгия) және буын аурулары, неврологиялық бұзылыстар мен терідегі ісіктер де пайда болуы мүмкін. Сонымен қатар, ол бауыр мен өт қабының үлғаюына алып келеді, бұл гепатоспленомегалия деп аталады. Зерттеулер лейкоциттердің немесе ақ қан клеткаларының жоғары деңгейін көрсетеді, бұл эозинофилия деп аталады. Бұл ауру көбінесе Африкада кездеседі. Паразит кішкентай шыбықтардың (A. coliroides) шағуы арқылы жұғады.
Acanthocheilonemiasis is a rare tropical infectious disease caused by a parasite known as Acanthocheilonema perstans. It can cause skin rashes, abdominal and chest pains, muscle and joint pains, neurological disorders and skin lumps. It is mainly found in Africa. The parasite is transmitted through the bite of small flies. Studies show that there are elevated levels of white blood cells. Acanthocheilonemiasis belongs to a group of parasitic diseases known as filarial disease (nematode), all of which are classified as Neglected Tropical Diseases. Filarial disease results when microfilariae, which are nematode larvae, reach the lymphatic system; microfilariae reside in the serous cavities of humans. They have a five stage life cycle that includes birth to thousands of live microfilariae within the host (i. e. human body), and then translocation via blood meal to the dermis layer of the skin. It is here that microfilariae cause major symptoms, which are edema and thickening of the skin and underlying connective tissues. It can also cause skin rashes, abdominal and chest pains, muscle (myalgia) and joint pains, neurological disorders and skin lumps. In addition, it causes spleen and liver enlargement, which is called hepatosplenomegaly. Studies show elevated levels of leukocytes, or white blood cells, which is referred to as eosinophilia. It is mainly found in Africa. The parasite is transmitted through the bite of small flies (A. coliroides).
Симптомдары
Жалпы алғанда, акантохеилонемиаз бастапқы симптомдарды көрсетпейді. Дегенмен, симптомдар пайда болған жағдайларда, бұл көбінесе сол аймақтың тұрғындары емес, жоғары жұққан аймақтарға сапар шеккен адамдарда байқалады. Лабораториялық зерттеулерде ең көп кездесетін көрсеткіш – арнайы ақ қан жасушаларының санының артуы, бұл эозинофилия деп аталады. Эозинофилиясы барлардың 40% осы зерттеулерге дейін диагноз қойылмаған. Мекбендазол, левамизол, альбендазол және тиабендазол сияқты әртүрлі антигельминттік препараттар да қолданылған. Ең қиын жағдайларда, ішек қуысы немесе кеудеден нематодаларды хирургиялық жолмен алып тастау қажет болуы мүмкін. Алайда, жеңіл жағдайларда емдеудің қажеті жоқ. Бұған қоса, бұл паразит көбінесе тропикалық ормандарда, кезектесіп орналасқан батпақтар мен ашық жерлерде кездеседі. Филяриаз, ауыр маляриямен бірге, ауыр малярияға қарағанда жоғары гемоглобин деңгейін көрсетеді. Сонымен қатар, M. perstans ВИЧ жұқтырған адамдарға кері әсерін тигізбеді, тіпті M. perstans-пен бірге жұқтырған ВИЧ пациенттерінде CD4 деңгейі жоғары болды. Бұл сала бойынша қосымша зерттеулер осы жұқпалы аурудың клиникалық көріністеріне жарық түсіруі мүмкін, себебі M. perstans жұқтырудың пайдалы аспекттері болуы мүмкін. Тропикалық және субтропикалық аймақтар – филяриазды қоздыратын нематодалар мен паразиттік құрттардың ең көп таралған аймақтары.
Generally speaking, acanthocheilonemiasis does not show initial symptoms. However, if symptoms do arise, it is typically in individuals who are visiting highly infected areas rather than natives to those areas. A major common laboratory finding is an increase in specialized white blood cells, which is called eosinophilia. Of those with relative eosinophilia, 40% were undiagnosed until these studies. There has also been other various anthelminthic drugs used, such as mebendazole, levamisole, albendazole and thiabendazole. In worst case scenarios, surgery may be necessary to remove nematodes from the abdomen or chest. However, mild cases usually do not require treatment. Furthermore, the parasite is most commonly found in areas of tropical forests with alternating swamps and open ground. Filariasis, in combination with severe malaria, actually shows higher hemoglobin levels than in severe malaria alone. In addition, M. perstans did not have adverse effects on those with HIV, as there were actually higher levels of CD4 in HIV patients co infected with M. perstans. Further research in this area may allude to clinical manifestations of this infectious disease, as there could be possible benefits by contracting M. perstans. Tropical and sub tropical regions are the main areas affected by nematodes and parasitic worms, which often causes filariasis.
Тарих
А. перстанның клиникалық көріністері алғаш рет 1890 жылы Лондонда Батыс Африкадан келген науқастың қанында анықталды. Паразит бастапқыда Filaria sanguinis hominis minor деп аталды, себебі ол басқа микрофилярияларға ұқсас болғанымен, олардан кішірек болды. Микрофиляриялар – организмнің қан айналымына енуге қабілетті кішкентай дернәсілдер. Filaria sanguinis hominis minor енді Filaria perstans деп аталады, бұл Халықаралық зоологиялық номенклатура комиссиясымен бекітілді.
The clinical manifestations of A. perstans were first discovered in London in the blood of a patient from West Africa in 1890. The parasite was originally called Filaria sanguinis hominis minor because it was similar to another microfilariae, except smaller. Microfilariae are small larvae that have the ability to enter the body's circulation. Filaria sanguinis hominis minor is now called Filaria perstans, which was established by the International Commission on Zoological Nomenclature.
Зерттеу
Паразиттік құрттар мен нематодалар тіршілік ету мүмкіндігін арттыру үшін қожайындарының иммундық жолдарын реттейді. Мысалы, Acanthocheilonema vitae бөліп шығаратын молекулалар иесінің тиімді иммундық механизмдерін шектейді. Бұл молекулалар экскреторлық-секреторлық өнімдер деп аталады. Acanthocheilonema vitae-ден бөлінетін тиімді экскреторлық-секреторлық өнім ES 62 деп аталады, ол иммундық жүйенің көптеген жасуша түрлеріне әсер ете алады. ES 62 егешқұйрықтарға (мысықтарға) қолданғанда қабынуға қарсы әсер көрсетеді. Бұл қабынуға қарсы әсер фосфорилхолин (ФХ) қамтитын бөліктері мен сигнал трандукциясы арқылы жүзеге асады. Әлі де зерттеулер жүргізілуі керек, алайда Acanthocheilonema vitae-нің қабынуға қарсы әсер ететініне бірнеше дәлелдер бар, сондықтан оны одан әрі зерттеу қажет.
Parasitic worms and nematodes regulate many immune pathways of their host in order to increase their chances of survival. For example, molecules secreted by Acanthocheilonema vitae actually limit host effective immune mechanisms. These molecules are called excretory secretory products. An effective excretory secretory product released from Acanthochelionema vitae is called ES 62, which can affect multiple immune system cell types. ES 62 has anti inflammatory effects when subjected to mice. The anti inflammatory effect occurs because of a phosphorylcholine (PC) containing moiety and signal transduction. More research needs to be completed; however there is some evidence that Acanthocheilonema vitae may have anti inflammatory effects, and should be researched further.