Кіріспе

Наньян ханзадасы (224–253)

Сунь Хэ (224 – қараша немесе желтоқсан 253), әдепті аты Сысяо, Қытайдың Үш патшалық дәуірінде Шығыс Ву мемлекетінің императорлық ханзадасы болған. Ол Ву империясын құрған император Сунь Куанның үшінші ұлы. 242 жылы ағасы Сунь Денгтің қайтысынан кейін тәждік мұрагер атанды. 240-шы жылдары Сунь Хэ мен оның төртінші інісі Сунь Ба арасында әкесінің тағына талас туды. Бұл қақтығыс 250 жылы Сунь Куан Сунь Баны өзіне-өзі қол жұмсауға мәжбүрлеп, Сунь Хені тақтан алып, оның орнына Сунь Лянды тағайындауымен аяқталды. 253 жылы Сунь Лян билік құрғанда, регент Сунь Цзюнь Сунь Хені қара халыққа дейін төмендетіп, өзін-өзі өлтіруге мәжбүр етті. 264 жылы Сунь Хенің ұлдарының бірі, Сунь Хао, Шығыс Вудың төртінші императоры болды. Оның таққа отырғаннан кейін Сунь Хао әкесіне император Вэнь деген қайтыс болғаннан кейінгі атақ берді.

Ерте өмір

Сунь Хэ – Шығыс Хан әулетінің соңындағы әскери сардар Сунь Кванның үшінші ұлы, ол кейіннен Үш Патшалық дәуірінде Шығыс У мемлекетінің негізін қалаушы император атанды. Оның Сунь Денг және Сунь Лю деген екі ағасы болды. Оның анасы Ван ханымы (王夫人) болды, ол Сунь Кванның қарындастарының бірі еді; ол 264 жылы қайтыс болғаннан кейін «Дайі императорша» (大懿皇后) атағымен құрметтелді. Ван ханымы сол кезде Сунь Кванның сүйікті әйелі болғандықтан, Сунь Хэ де әкесінің сүйікті ұлына айналды. 237 жылы, Сунь Хэ 13 жасқа толғанда, Сунь Кван бірнеше шенеуніктерді Сунь Хэнің жеке қызметкерлері ретінде тағайындады және сарай жазушыларының префекті Кан Цзэге Сунь Хэнің жеке тәрбиешісі болуді тапсырды. Сол кезде Сунь Хэ жасөспірім болып, оқуға құштар және сыйлы мінезді екенімен белгілі болды. Оны көрген шенеуніктердің барлығы оны мақтап айтты. 241 жылы Сунь Кванның үлкен ұлы және мұрагері Сунь Денг аурудан көз жұмды. Бір жыл өткен соң, 242 жылдың ақпан немесе наурыз айларында Сунь Кван 18 жасар Сунь Хені, өзінің ең үлкен тірі ұлын, Сунь Денгтің орнына жаңа мұрагер ханзада етіп тағайындады. Сонымен қатар, Сунь Кван Кан Цзені Мұрагер ханзаданың бас тәрбиешісі (太子太傅) етіп жоғарылатты, Сюэ Цзонды Мұрагер ханзаданың кіші тәрбиешісі (太子少傅) етіп тағайындады және Цай Ин (蔡穎), Чжан Чун (張純), Фэн Фу (封俌), Ян Вэй (嚴維) және басқаларды Мұрагер ханзаданың жеке күзетшілері және қызметкерлері ретінде қызмет етуге бұйырды.

Тақ мұрагері ретінде

Сунь Хе ақылды болғандықтан, Сунь Куан оған көп көңіл бөлді және оны жиі өзінің жанында ұстады. Сунь Куан да Сунь Хеге ерекше жақсы қарады; оған жаңа киімдер, әшекейлер, ойыншықтар және басқа да сыйлықтар берді, бірақ басқа ұлдарына сондай көңіл көрсетпеді. Сунь Куанның поддандылары да Сунь Хеге жоғары баға берді, себебі ол ғана емес, әдебиет өнерінде, атқа мінуде және садақ атуда да шебер болды, сонымен қатар ұстаздары мен үлкендеріне құрметпен және сыпайылықпен қарады. Ол адамдарды тануға шынайы қызығушылық танытты. 247 жылы Сунь Куан Чжугэ Иге (諸葛) Ву мемлекетінің қарсыласы Вэйге дезертир болып көрінуді және Вэй генералы Чжугэ Данды тұзаққа түсіруді бұйырды. Сунь Куан жеке өзі Ву әскерін Чжугэ Данға қарсы шабуылға шығарғанда, Сунь Хе әкесінің қауіпсіздігі үшін қатты алаңдады: ол тыныштықпен демала да, тамақтана да алмады, әкесіне үнемі сақтық танытуды ескертті және шайқаста жеңіске жетеді деп үміттенді. Әкесі Уға аман-есен оралған соң ғана ол уайымын жеңілдетті. Сунь Куан билік еткен жылдары кейбір Ву шенеуніктері бюрократиялық жүйені теріс пайдаланып, басқаларды кінәлау үшін заңдағы кемшіліктерді пайдаланды. Сунь Хе егер шенеуніктер жеке пайда үшін (мысалы, әріптестерінен кек алу үшін) жүйені теріс пайдалануын жалғастырса, бұл қаулы проблемаға айналуы мүмкін екенін түсінді, сондықтан императорлық сарайға осындай зиянды әрекеттерді тоқтату және жою үшін шаралар қабылдауды ұсынатын ескертпе жазды. Бір күні Лю Бао (劉寶) және Дин Ян (丁晏) есімді екі шенеунік бір-бірін айыптады. Сунь Хе Дин Янға: «Әскери және азаматтық салаларда қабілетті қызметкерлерді табу қиын. Егер әркім тривиальды және ұсақ-түйек дауларға байланысты бір-бірін шабуылдай бастаса, онда біз өркендеуге қалай үміттенуіміз мүмкін?» деді. Содан кейін ол олардың арасына кірісіп, дауды шешуге көмектесті. Сунь Хе өзінің жеке штатының мүшесі Цай Ин (蔡穎) вейци ойнағанды ұнататынын және Цай Иннің көптеген бағыныстылары да осы ойынды үйреніп, көп уақытын ойнауға жұмсайтынын естіді. Вейцидің хобби немесе ойын-сауық ретінде пайдасыз екенін түсінген Сунь Хе, Цай Ин мен басқалар тым көп вейци ойнағаннан кейін өздерінің міндеттерін ұмытып, жарамсыз болып қалуынан алаңдады. Сондықтан ол өзінің қол астындағыларын ескерту және ынталандыру үшін бір идея ойлап тапты. Ол жиналыс шақырып, вейци ойнаудың артықшылықтары мен кемшіліктерін талқылауды ұсынды. Олардың бірі, Вэй Яо (韋曜), үйіне барып, осы тақырыпта эссе жазып, Сунь Хеге ұсынды, ол оның көшірмелерін жеке штатына таратты.

Сун Баға қарсы билік билігі мен орнынан түсу күресінде

Сунь Хэдің анасы, Ван ханшайымы, Сунь Куанның үлкен қызы Сунь Лубанмен жақсы қарым-қатынаста болған жоқ. Осының салдарынан Сунь Лубан өзінің жартылай бауыры Сунь Хені ұнатпады. Бірде Сунь Куан ауру болғандықтан императорлық ата-бабалар ғибадатханасындағы рәсімге қатыса алмады, сондықтан ол Сунь Хені өзінің орнына баруға бұйырды. Сунь Хенің әйелі, ханшайым Чжанның (張太子妃) қарындасы Чжан Сюй императорлық ата-бабалар ғибадатханасына жақын жерде тұрғандықтан, ол Сунь Хені сол кезеңде өзінің резиденциясында тұруға шақырды. Сунь Лубан өзінің қызметшілерін Сунь Хені тыңдау үшін жіберіп, оның әкесіне Сунь Хенің императорлық ата-бабалар ғибадатханасында емес, қайын енесімен бірге тұрып, бірдеңе жоспарлап отырғанын хабарлады. Ол сондай-ақ, осы мүмкіндікті пайдаланып, Сунь Хенің анасы Ван ханшайымын жамандады, оның Сунь Куан ауру болғанын естігенде қуанғанын айтып, оны жамандады. Сунь Куан қызына сеніп, Ван ханшайымына ашуланды. Кейін Ван ханшайымы қайғыдан қайтыс болды. Осының салдарынан Сунь Хе әкесінің ықыласынан айырылып, оның мұрагер ханзадалық лауазымынан алынып тасталатынынан қаушады. 240-жылдардың бір кезінде Сунь Хе өзінің төртінші ағасы, Лу ханзадасы Сунь Баға қарсы билік күресіне қатысты, ол мұрагер ханзадалық лауазымын Сунь Хеден тартып алмақшы болды. Шындығында, үшінші және төртінші ұлдары арасындағы қақтығыстың тұқымын Сунь Куанның өзі септі. Сунь Куан 242 жылы Сунь Хені мұрагер ханзада етіп тағайындағанмен, Сунь Баға да ерекше жақсы қарады. Бір-бірімен ақылдасқаннан кейін, кейбір шенеуніктер Сунь Куанды конфуцийлік әдеп ережелерін сақтауға және оларды ұстануға шақырды. Мысалы, Сунь Хеге Сунь Баға қарағанда үлкен құрмет пен артықшылықтар берілуі керек еді, өйткені ол мұрагер ханзада ретінде басқа ханзадаларға қарағанда жоғары мәртебеде болды. Алайда Сунь Куан ұлдары арасында айқын айырмашылық жасай алмады, сондықтан уақыт өте келе билік күресінің күшейе түсуіне себеп болды, Сунь Хе мен Сунь Ба әкелерінің ықыласы мен назарын алуға тырысты. Сунь Куанның азаматтары арасынан екі қарсыластык топ пайда болды: біріншісі – Лу Сюнь, Чжу Кэ, Гу Тань, Чжу Цзю, Тэн Ин, Ши Цзи, Дин Ми (丁密) және Ву Кан, олар Сунь Хенің заңды мұрагер екеніне сенді және оны қолдады. Екіншісі – Бу Чжи, Лю Дай, Куан Цун, Лю Цзю, Сунь Хун (孫弘), Куан Цзи (全寄), Ян Чжу (楊笁), Ву Ань (吳安) және Сун Ци (孫奇), олар Сунь Баны қолдады. Куан Цзи мен Ян Чжу, әсіресе, Сунь Куанның алдында Сунь Хе туралы жиі жаман сөздер айтты. Билік күресінің күшейе түсуіне байланысты Сунь Куан одан шаршады және Сунь Цзюньге билік күресінің Юань Шао ұлдары арасындағыдай азаматтық соғысқа ұласып кетуінен қорқатынын айтты. Ол билік күресін тоқтатып, жаңа мұрагерді тағайындағысы келді, сондықтан ол қатысқан кейбір лауазымды адамдарға қарсы іс-қимыл жасай бастады: Ву Кан түрмеге қамалып, кейін жазаға кесілді; Гу Тань Цзяо провинциясына жер аударылды; Ян Чжу жазаға кесілді және оның денесі өзенге тасталды; Куан Цзи, Ву Ань және Сун Ци жазаға кесілді. Үш патшалықтың жазбаларында Сунь Хе өмірбаянын жазған тарихшы Пэй Сонгжи Сунь Хе мен Сунь Баның мұрагерлік күресін Юань Шаоның ұлдары мен Лю Бяоның ұлдары арасындағы сияқты басқа да ұқсас қақтығыстармен салыстырды. Ол Сунь Куанның Юань Шао мен Лю Бяодан да жаман екенін түсіндірді, өйткені Юань Шао мен Лю Бяо дәстүрлі мұрагерлік нормаларын бұзып, жас ұлының билік алуын қалайтынын анық көрсеткен, ал Сунь Куан Сунь Баға артықшылық бергенде екіұштылық пен белгісіздік тудырды, тіпті ол Сунь Хені мұрагері ретінде тағайындаған болатын. Пэй Сонгжи Бу Чжи, Лю Дай және Куан Цунды Сунь Баны қолдағандары үшін сынға алды, өйткені ол Сунь Баның мұрагерлікке деген талабын заңсыз деп тапты. Ол сондай-ақ бұл оқиғаның әсіресе Бу Чжиге үлкен кері әсер еткенін айтты, өйткені Бу Чжи ізгілік пен жомарттықпен танымал болды. Біршама уақыт ойланып, Сунь Куан Сунь Хені үй қамауына алуды бұйырды. Бұл туралы естіген Чжу Цзю, Ку Хуан (屈晃) және басқа да кейбір шенеуніктер өздерінің басын сазға жауып, өздерін байлап, Сунь Куаннан Сунь Хені босатуын өтінді. Сунь Куан оларды көргенде ашуланып, тәртіпсіздік жасағаны үшін оларға сөгіс берді. Кейіннен ол Сунь Хені биліктен алып тастап, оның орнына кіші ұлы Сунь Ляңды тағайындамақ болды. Екі лауазымды адам, Чен Чжэн (陳正) және Чен Сянь (陳象), Сунь Куанға ескерткіш жазып, Шэньшен мен Сицзидің тарихи мысалын келтіріп, Сунь Куанды мұрагер ханзаданы өзгерту болашақта азаматтық соғысқа әкелуі мүмкін деп ескертті. Чжу Цзю мен Ку Хуан да Сунь Куанға Сунь Хеге кешірім беруге үнемі қысым көрсетті. Сунь Куан олардан шаршады, сондықтан Чен Чжэн мен Чен Сяньды жазаға кесті, ал Чжу Цзю мен Ку Хуанды 100 рет сауаттандырды. Ку Хуан кейіннен лауазымынан алынып, туған жеріне қайтарылды, ал Чжу Цзю Сунь Баны қолдаушы Сунь Хун (孫弘) арқылы алданып, өзіне-өзі қол жұмсады. Сунь Хенің бағыныштыларының бірі, Чжан Чун (張純), Сунь Хені сақтау үшін Сунь Куанды қайта-қайта өтінген, түрмеге қамалып, кейін жазаға кесілді. 250 жылдың қыркүйек немесе қазан айында Сунь Куан Сунь Хені мұрагер ханзадалық лауазымынан шеттетіп, оны Гучжан округіне (故鄣縣; қазіргі Чжэцзян провинциясының Аньцзи округінің солтүстік-батысы) көшірді. Ол сондай-ақ Сунь Баны өзіне-өзі қол жұмсауға мәжбүр етті. Сунь Хенің жеке құрамы, ондаған адамнан тұратын, әртүрлі тағдырға ұшырады, кейбіреулері жазаға кесілді, ал басқалары жер аударылды немесе қызметтен босатылды. Көптеген адамдар Сунь Хе мен оның жеке құрамына жасалған зұлымдық деп ойлады. 250 жылдың желтоқсан айы немесе 251 жылдың қаңтар айында Сунь Куан Сунь Хенің орнына жаңа мұрагер ханзада ретінде кіші ұлы Сунь Ляңды тағайындады.

Соттан шығарылғаннан кейінгі өмір

250-252 жылдар аралығында Сунь Куан ауыр сырқатқа шалдығып, Сунь Хеді тақтан түсіру шешімінен өкініп, оны қайтадан мұрагер ханзада етіп бекітуді ойлады. Бірақ Сунь Лубань, Сунь Цзюнь, Сунь Хун (孫弘) және басқалары бұған қарсы шықты, сондықтан ол бұл жоспардан бас тартты. 252 жылдың қаңтар айының соңында немесе ақпан айында Сунь Куан Сунь Хені Наньян (南陽王) ханзадасы етіп тағайындады. Гучжаннан (古丈) Чаншаға (长沙) жол жүріп бара жатқанда Сунь Хе қабырғада қарғаның ұясын көрді. Кейбір адамдар мұны Сунь Хеге қасірет орнауының белгісі деп түсіндірді, ал енді біреулері оның тақтан түсірілгеннен кейін қайтадан мәртебелі болғанын ескере отырып, жақсы ниеттің нышаны деп ойлады. 252 жылдың мамыр айында Сунь Куан қайтыс болғаннан кейін, оның кіші ұлы Сунь Лян жаңа император болды, ал император әлі жас болғандықтан Чжуге Ке регенттікке тағайындалды. Чжуге Ке – Сунь Хенің әйелі, бұрынғы мұрагер ханшайым Чжанның анасының інісі. Бұрынғы мұрагер ханшайым Чжуге Кемен кездесу үшін императорлық астана Цзяньеге (қазіргі Нанкин, Цзянсу) Чэнь Цянды (陳遷) жіберді. Чэнь Цян кетер алдында Чжуге Ке оған: «Уақыт келгенде, оны басқалардан артық етемін» деді. Халық арасында Чжуге Ке Сунь Лянды тақтан түсіріп, Сунь Хені орнына отырғызуды жоспарлап отыр деген әңгіме тарады. Оның мінез-құлқы одан да күдікті болды, ол императорлық астананы Цзяньеден Учанға (武昌; қазіргі Эчжоу, Хубэй) көшіру туралы ұсыныс жасағанда. 253 жылдың қараша немесе желтоқсан айында Чжуге Ке төңкеріс салдарынан құлатылып, өлтірілгеннен кейін Сунь Цзюнь Сунь Лянның жаңа регенті болды. Сунь Цзюнь Сунь Хені қарапайым халыққа дейін төмендетіп, оны Синьду округіне (新都郡; қазіргі Иу округінің маңында, Анхуэй) көшірді, содан кейін Сунь Хені өз-өзіне қол жұмсауға мәжбүрлеу үшін елші жіберді. Сунь Хе өзінің бұрынғы әйелі Чжанмен қоштасқанда, өзіне қол жұмсамас бұрын оған: «Жақсылық пен жамандыққа қарамастан, мен сенің қасыңда болам, мен жалғыз өмір сүре алмаймын» деді. Ол да оның соңынан ерді. Сунь Хенің кәнизағы Леди Хе: «Егер біздің бәріміз өлсек, балаларды кім тәрбиелейді?» деп сұрады. Ол өз-өзіне қол жұмсаған жоқ, Сунь Хеден туған ұлы Сунь Хао және оның үш кіші інісін өсіру үшін өмір сүрді.

Өлімнен кейінгі марапаттар

264 жылы Сунь Хэнің ұлы Сунь Хао Шығыс Вудың төртінші императоры болғаннан кейін, ол әкесіне «Вэнь императоры» (文皇帝) деген мәртебе берді және оны Мин мавзолейіне (明陵) қайта жерледі. Мавзолейді күзету және күту үшін оған шенеуніктер мен 200 үй шаруасы бекітілді. 266 жылдың ақпан немесе наурыз айларында ол У Коменданттығы мен Даньян Коменданттығынан (丹楊郡) тоғыз уезді бөліп алып, олардың орнына Усин Коменданттығын (吳興郡) құрды. Оның орталығы Учэн уезінде (烏程縣; қазіргі Чжэцзян провинциясының Хучжоу қаласының оңтүстігінде) орналасты. Сунь Хао Усин Коменданттығын басқару үшін әкімшіні (太守) тағайындады және әкесінің құрметіне әр маусымда мерекелік шараларды ұйымдастыруды оған тапсырды. 267 жылдың тамызында Сунь Хао өзінің бірінші кеңесшісінің ұсынысын қабылдап, императорлық астана Цзяньеде (қазіргі Цзянсу провинциясының Нанкин қаласы) әкесінің құрметіне храм салуға бұйрық берді. Ол Сюэ Сюйді храм құрылысын бақылауға тағайындады, ол «Цин храмы» (清廟) деп аталды. 268 жылдың қаңтарында Сунь Хао Императорлық кеңесші Мэн Ренді (孟仁) және Салтанаттар министрі Яо Синді (姚信) 2000 әскермен бірге Мин мавзолейіне әкесінің рухын храмға «эскорттау» үшін жіберді. Кортеж Цзяньеге жеткенде, Сунь Хао рәсімді өткізген дін қызметкерінен әкесінің рухының жағдайы туралы сұрады. Дін қызметкері әкесінің тірі кезіндегідей көрінетінін айтқаннан кейін, Сунь Хао қайғы мен қуаныштан көздерінен жас шығарды және кейіннен өзінің поддандыларын марапаттады. Сунь Хао Императорлық канцлер Лу Кайға көрші ауылдарда әкесінің рухына құрбандық шалу үшін мал союды ұйымдастыруды тапсырды. Сол түні Сунь Хао Цзяньенің сыртында түсті. Келесі күні Сунь Хао әкесінің рухы храмға орналастырылғанда қатты қайғырды. Одан кейінгі күндері ол әкесінің рухына құрмет көрсету үшін жеті күн ішінде үш рет храмға барды және тіпті әншілер мен бишілерді әкесінің рухын күні-түні көңіл көтеруге бұйырды. Бір шенеунік оған егер ол бұл рәсімді шамадан тыс орындаса, онда оның қасиеттілігін жоғалтатынын айтқанда ғана ол тоқтады.