Индиана штатындағы Майкл Грейвстің модернистік үйі

Кіріспе

Индиана штатындағы модернист үй – Снайдерман үйі. Бұл үй 1972 жылы архитектор Майкл Грейвс Санфорд пен Джой Снайдерман үшін жобалаған, Индиана штатының Форт-Уэйн қаласындағы бір отбасылық тұрғын үй. Ол архитектуралық және көпшілік баспасөздерде кеш модернизмнің керемет жетістігі ретінде кеңінен жарияланды, Грейвстің шығармашыл және өте күрделі жұмысының көрнекті үлгісі болды. Снайдерман үйі, Грейвстің Хансман үйі, Ричард Мейердің «Нью Гармония Афинеумы» (Снайдерман үйімен байланысты) және Индиана штатының Колумбус қаласындағы ғимараттармен бірге, Грейвстің туған штатындағы қазіргі заманғы сәулет өнерінің ұлттық символы ретінде танылды.

Маңыздылығы

Сюзанн Стивенс өзінің "Прогрессивті архитектура" журналындағы Снайдерман үйі туралы мақаласында 1978 жылы: «Үйдің табысты фрагменттері мен ерекше кеңістіктері, сондай-ақ бұрынғы жұмыстарына сілтеме жасауы және болашақты болжауы арқасында, ол Майкл Грейвстің өнерінің тарихында маңызды орын алады» деп жазды. Мартин Филлер 1980 жылы Грейвстің жұмысына шолу жасап: «Снайдерман үйі – Майкл Грейвстің мансабындағы маңызды туынды. Ол оның аяқталған ең ірі ғимараты, бірақ оның маңыздылығы көлемінде емес. Бұл – кезеңдік жұмыс, ал архитектурадағы кезеңдік жұмыстар басқа өнер түрлеріне қарағанда сирек кездеседі, себебі архитектуралық туындыны жасау көп уақытты қажет етеді. 1972 жылы жобаланған және бес жылдан кейін аяқталған Снайдерман үйі Майкл Грейвстің екі стильдік кезеңін біріктіреді. Үйдің сыртқы құрылымы ақ түсті, қоршау тәрізді, бұл оның алғашқы жобаларына тән. Бірақ оның ішінде үлкен көлемді, сұр қабырғалы жазықтықтар, толқынды терракота фасадтары және салыстырмалы түрде кішкентай мөлшердегі әйнек беттері орналасқан, олардың барлығы оның қазіргі жобаларына көбірек сәйкес келеді. Бұл – ішінде Майкл Грейвстің кейінгі ғимараты тұтқындалған, сыртқа шығуға тырысатын Майкл Грейвстің ертедегі ғимараты. Оның формасы мен түсінің Джон Хейдюктің ерте туындыларына қарызы бар, сондай-ақ Ричард Мейердің 1975-70 жылдардағы Нью-Гармонидегі (Индиана штаты) Афинеумы сияқты басқа сәулетшілердің кейінгі жұмыстарына тигізген әсері, оны 1970 жылдардың маңызды туындысы ретінде растайды». Снайдерман үйінің батыл түс схемасы Грейвстің өзінің мансабының басындағы модернизмнің тар шеңберлі анықтамаларынан алшақтауын көрсетеді, мысалы, ол бір кезде «Нью-Йорк бестігі» деп аталған архитекторлар тобын сипаттағандай. Грейвс Снайдерман үйінен кейін архитектурада көбірек сілтемелерді пайдалана бастады, бұл тәсіл ғимараттардың таныс элементтерін қолдану немесе оларға сілтеме жасау арқылы архитектура тарихы мен мәдениетімен байланыс орнатуға бағытталған.

In her feature article on the Snyderman House in Progressive Architecture, Suzanne Stephens wrote in 1978 that "Because of the house's successful fragments and particular spaces, because of its manner of referring back to previous work as well as anticipating that which is to come, it will probably occupy a prominent place in the history of Michael Graves' oeuvre." Martin Filler, in an overview of Graves' work as of 1980, wrote that "The Synderman House is a central work in Michael Graves' career. It is his largest completed building to date, but its significance comes not from its size. It is transitional work, and transitional works in architecture are much rarer than in other art forms, a result of the architectural artifact taking so long to produce. The Snyderman House, designed in 1972 and completed five years later, spans Michael Graves' two stylistic phases. The house is composed of a white, cage like exterior frame, typical of his first projects. But within that Cubist grill are set massive volumes sheer gray wall planes, an undulating terra cotta facade and relatively small expanses of glass, all of which are more characteristic of his current projects. This is an early Michael Graves building with a later Michael Graves building trapped inside it, fighting to emerge. Its debt both in form and color to the earlier work of John Hejduk, and its impact on later work by other architects (such as Richard Meier's Atheneum of 1975 70 in New Harmony, Ind.) confirm it as an important work of the 1970's." The Snyderman House's bold coloration already suggested Graves' moving away from the narrower definitions of modernism of his earliest career, such as sometimes characterized the group of architects with whom he was associated, dubbed "The New York Five." Given Graves' rapidly developed a more referential architecture after the Snyderman House, an approach that deliberately sought to establish connections with the history and culture of architecture by using or referring to familiar elements of buildings.

Жою

Снайдерман үйі 2002 жылдың 30 шілдесінде өртеніп құлайды, себебі өрт сөндірушілердің күдігі бойынша, қасақана өртке оқ тиді. 25 жыл бойы сол үйде тұрғаннан кейін Снайдермандар 1999 жылы үйді жергілікті әзірлеушілер Джозеф Салливан мен Уильям Свифтке сатты, олар оны үлкен тұрғын үй кешенінің аясында бұзуды жоспарлаған. Форт-Уэйн қалалық билігі жергілікті сақтау топтарының қысымымен жобаны тоқтатты, ал бір коммерциялық емес ұйым үйді және оның төңірегіндегі жерді әзірлеушілерден сатып алу үшін қаражат жинауға тырысты, бірақ олар тастап кеткен ғимарат уақыт өте келе тозығына жеткен.