Кіріспе

Покуэссинг өзені – Делавэр өзенінің оң жақ саласы, ұзындығы 10,3 миль (17 км). Филадельфия мен Бенсалем қалашығы арасындағы шекараны құрайды, және Делавэр бойында солтүстік-шығыстан оған шектес. Бұл өзен 1682 жылдан бері Бакс және Филадельфия округтері арасындағы шекараны белгілеп тұр. Өзен Тревозеде бастау алып, оңтүстік-шығысқа қарай иреленіп, содан кейін Делавэр өзеніне құяды. Покуэссинг атауы ленапе тіліндегі "Poetquessnink" сөзінен шыққан, мағынасы – "ешкілер мекені". Делавэрдегі Покуэссинг сағасы алғаш рет Уильям Пенннің Филадельфиясын орналастыру үшін ұсынылған, және көп жылдар бойы айналасы "Ескі Филадельфия" деп аталған. Покуэссинг Филадельфия, Монтгомери және Бакс округтеріндегі, шамамен 21,5 шаршы миль (56 км²) аумақты суға толықтырады, оның ішінде Филадельфия, Жоғарғы Саутгемптон, Төменгі Саутгемптон, Төменгі Морленд және Бенсалем муниципалитеттерінің бөліктері кіреді. Покуэссинг өзені мен оның салалары көбінесе басқа су арналарының маңызды бөліктерін дауылдық кәріздерге айналдырған "арналық өзгерту" процесінен құтылды, бұл туралы осы сайттағы картада көрсетілген. Бұл кәріздендіру процесі бұрын жерді тегістеуге және толтыруға мүмкіндік беру үшін қолданылған, қалаға тән дәстүрлі, тікбұрышты көшелер мен жер участаларының түрақты торы сақталуы үшін. 1930 жылдары бұл процестің көптеген проблемаларды тудыратыны анықталды. 1950 жылдардың соңында жаңа құрылыстардағы үйлер табиғи топографияға сәйкес келетін қисық көшелермен салынды, бұл жерді толтыру немесе тегістеу қажеттілігін жойды. Моррелл Парк ауданы Филадельфияда осы жаңа үлгіні алғашқы болып қабылдады, және бірнеше жыл бойы Байбери Крик өзенінің аңғарына жақын жердегі кез келген құрылыстан аулақ болды, ол ауданнан өтіп, Покуэссингке құяды (бірақ кейінгі жылдары құрылыс бастапқыда жоспарланғаннан гөрі өзенге жақын салынды). Покуэссингтің арналық өзгертуі Флюр паркіне жақын Грант даңғылының астындағы кішкентай, атаусыз сағаға ғана әсер етті. Байбери Крик және оның екі саласы, Уилсонс Рун мен Уолтонс Рун, ағысы еркін болса да, олардың барлық бағыттары қаланың дауылдық кәріз жүйесінің ажырамас бөлігі болып табылады және қалалық департаменттердің карталарында осылай белгіленген. Осыған қарамастан, олар су деңгейі төмендеген кезде әдемі ағыстарға ие.

Геология

Поксессинг өзені кембрий кезеңінен бастап кварцтан тұратын фелсикалық гнейстің тасты негізінен басталады, оған микроклин, пироксен және биотит кіреді, түсі қызғылт сарыдан қызғылтқа дейін, ал түйірленуі ұсақтан орташаға дейін. Содан кейін ол Виссахикон формациясының аймағына ағып түседі, палеозой кезеңінен, шиста, гранат, ставролит, кианит және силиманит қамтитын метаморфты тау жынысы. Оның түрлеріне олигоклазды мика шистасы жатады. Поксессинг Филадельфия және Бакс округтері арасындағы шекара бойымен өтетін кезінде, третия кезеңінен таралған Пеннсаукен және Бриджетон формациялары – кварц құмынан тұрады – Виссахикон формациясын жабады, бірақ өзен осы формациялардың астына қазылып, Виссахикон формациясымен ағып өтеді. Содан кейін, Делавэр өзеніне құйылар алдындағы соңғы жүз метрде ол төртінші кезеңнен таралған Трентон шағыл формациясы арқылы ағып өтеді, ол қызғылт қоңыр шағыл құм мен саздан тұрады.

Тарихи көпірлер

Покессинг арқылы бірнеше тарихи көпірлер өтеді. 1805 жылы салынған екі аралықты, жабық шпанделді, тас аркалы көпір бастапқыда Король тас жолын, кейіннен Байбери және Бенсалем автожолын алып жүрді. Ол 1917 жылы жаңа Линкольн тас жолын қабылдау үшін жаңартылды, бірақ 1921 жылы Рузвельт бульвары оны айналып өтті. Қазір ол тек жаяу жүргіншілерге арналған. 1845 жылы салынған үш аралықты тас аркалы көпір, бұрынғы Қызыл Арыстан қонақүйі орнынан жақын жерде Қызыл Арыстан жолын алып өтеді және әлі де пайдаланылуда. Ричлиу жолындағы 1840 жылы салынған екі аралықты, жабық шпанделді, тас аркалы көпір қазір қолданылмайды. 1853 жылы Механикавилл (қазір Филадельфияның бөлігі) және Элизабеттаун ауылдарын байланыстыру үшін салынған Century Lane-дегі екі аралықты, 42 фут (13 м) биіктіктегі, жабық шпанделді, тас аркалы көпір әлі де қолданыста. 1904 жылы салынған, Франкфорд даңғылы мен Бристоль Пайк (екі жол да АҚШ-тың 13-ші бағыты) қиылысындағы бір аралықты бетон аркалы көпір, бетонды ерте заманауи қолдануымен ерекшеленеді. Ол 1988 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді және бүгінгі күнге дейін қолданылуда. 19 ғасырға жататын төрт аркалы тас көпір Филадельфиядағы Покессинг және Грант даңғылы арқылы Амтрактың Солтүстік-Шығыс дәлізінің теміржол желісін (бұрынғы Пенсильвания теміржолы) алып өтеді. Грант даңғылының үстіндегі аралық бетон плиталы аркаға дейін жаңартылды.