Кіріспе

1850–1875 жылдар аралығында Камбоджа, Сиам және Лаос елдерінің валютасы тикал болды. 1850-ші жылдардан бастап 1875 жылға дейін тикал Камбоджада, сондай-ақ Сиам мен Лаоста қолданылды. Аймақтағы француз интервенциясының нәтижесінде Камбоджадағы тикал 1875 жылы камбоджа франкімен алмастырылды. "Тикал" термині шетелдіктердің жергілікті "бат" атауын (қазіргі Тайланд батының пайда болуына себеп болған) қолдануының нәтижесінде пайда болды. "Бат" сөзі күміс монетасының салмағын білдірді, себебі ақша жүйесі күміс монеталардың салмағына негізделген. Тикал (немесе бат) – салмағы 15 грамм болатын күміс монета, осылайша оның құны шамамен Үндістан рупиясына тең болды. Тикал 64 ат, 32 пе, 8 фуанг немесе 4 салонға бөлінді.

Тарих

Анг Дуонг 1848 жылы Камбоджаның патшасы болды және 1850 жылдары Камбоджада алғашқы машинамен жасалған тикаль монеталарын шығара бастады. Удун әлі Камбоджаның астанасы болған кезде, Пум Клеанг Прак (монета қоймасы ауылы) деп аталатын бір аймақ болды, онда тикальдарды шығаратын монетахана орналасқан еді. Камбоджада тикаль монеталары алтын мен күміс сияқты металдардан жасалса, көрші елдер өз валюталарында мыс пен мырышты жиі пайдаланды. Бұл Камбоджа тикалын аймақтағы ең құнды валютаға айналдырып, Камбоджа экономикасына көмектесті. Сонымен қатар, Анг Дуонг француздермен байланыс орнатуға мүмкіндік алды, бұл француз протекторатының құрылуына жол ашты.

Монеталар

1847 және 1848 жылдары 1 ат, 1 және 2 пе, 1 фуанг, 1/4, 1 және 4 тикал номиналында монеталар шығарылды. 1 ат мыстан, 1 және 2 пе мыстан және қоспа металлдан, 1 фуанг мыстан, қоспа металлдан және күмістен, ал 1/4, 1 және 4 тикал күмістен соғылды. Көптеген кіші монеталар бір беткей болды. Камбоджа тикалы 8 фуангқа және 64 атқа бөлінетін.