Кіріспе

Итальян ақыны

Сальваторе Ди Джакомо (12 наурыз 1860 – 5 сәуір 1934) – итальян ақыны, ән жазушы, драматург және фашист, Фашистік зиялылар манифестіне қол қойғандардың бірі. Ди Джакомо 20-шы ғасырдың басында неаполитан тіліндегі поэзияны жаңартуға үлес қосқандардың бірі саналады. Алайда, Сальваторе Ди Джакомоның тілі замандастары қолданған күнделікті неаполитан тілінен ерекшеленеді; ол неаполитан мәдениетінің алтын ғасырын еске түсіретін, 18-шы ғасырға тән ерекше айшықтар мен архаизмдерге ие. Бұл 1750-1800 жылдар аралығындағы кезең болатын, сол кезде неаполитан тілі Италиядағы ең танымал музыкалық ойын-сауық түрі – неаполитандық комедиялық операның тілі болып табылды.

Ерте мансап

Ди Джакомо Неаполь қаласында дүниеге келген. Ол әкесінің тілегін орындау үшін медицинаны қысқа ғана уақыт оқыды, бірақ ақындық өмірге көшті. 1880 жылы ол "Il Fantasio" атты әдеби журналға негіз салды және көптеген жас жазушылар сияқты, түрлі салаларда тәжірибе жинады – баспаханада жұмыс істеді, журналист болды, ал алғашқы өлеңдерін неаполитандық "Il Mattino" газетінде жариялады. Ол тіпті Е.Т.А. Гофман мен Эдгар Аллан По үлгісіндегі жастық шақтағы әңгімелер сериясын жазды, оқиғалар қиял әлеміндегі, зұлым студенттер мен ақылсыз дәрігерлер мекендейтін Германия қаласында өріледі. Ол өмірі бойы кітапханаларды, сондай-ақ әдеби және тарихи зерттеулерді ұнатты, мансабы барысында Неапольдегі Ұлттық кітапхананың Лукке бөлімін құрды және Сан-Пьетро а Майелла музыка консерваториясы кітапханасында кітапханашының көмекшісі қызметін атқарды. Ол Бенедетто Крочемен бірге "Napoli Nobilissima" әдеби журналын құрушылардың бірі болды. Сонымен қатар, ол өз өлкесінің тарихын жақсы білді және 1904 жылы "Per la storia del brigantaggio nel Napoletano" еңбегін жариялады. 1903 жылы Кроче диалект поэзиясын қорғаған мақала жариялағаннан кейін, оның шығармаларына сыншылардың назары ауды. Ди Джакомо 47 жасқа келгенде, 1907 жылға дейін өзінің жинақталған өлеңдерінің антологиясын жарияламады.

Пьесалары мен әндерінің мәтіндері

Ди Джакомоның "А Сан Франческо" және "Ассунта Спина" сияқты пьесалары – ғасыр басындағы Неапольдегі Рисанаменто (қаланың ондаған жылдарға созылған, он мыңдаған адамды қоныс аударған ауқымды қалалық жаңаруы) кезеңіндегі өмір туралы ащы әңгімелер. Бұл пьесаларда денсаулығы еңбегінен нашарлаған жұмысшылар, проституция, адалдыққа қиянат, түрме, қылмыс және тағы басқа жайттар суреттеледі. Ол сонымен қатар атақты Неаполь ән фестивалі Пиедигротта үшін көптеген әндердің сөздерін оңай да жеңіл жазған, және осы факт кейбір сыншыларды оны мәнсіз деп есептеуге әкеп соқты.

Тілдің қолданылуы

Ди Джакомо стандартты тілді қазіргі заманғы сауда мен саясат үшін қажет деп есептеді, бірақ ол тілді сөйлейтін адамдардың оған сыйырған өмірлік күштен, белгілі бір уақытта, белгілі бір жерде, белгілі бір халық үшін ғана туатын, сөздің халықтық өрнегінен айырылған деп санады. Ол 1900 жылы жазған неаполитан поэзиясы туралы эссесін Дантенің құштарлықпен айтқан мына сөздерімен аяқтады: "Құдайдан берген нығметтермен біз қарапайым халықтың тілін жаңаруға тырысамыз".