Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Шотландиядағы қамал
Castle in Scotland
Трейв қамалы Шотландияның Дамфрис және Галлоуэй аймағындағы Кирккдбригшир тарихи округіне қарасты Касл-Дугластан батысқа қарай Ди өзеніндегі аралда орналасқан. 1370 жылдары Арчибальд Грим салған бұл қала 1455 жылы құлағанға дейін "Қара Дугластар" – Дуглас графтары мен Галлоуэй лордтарының бекінісі болды. Осы уақыттың бір бөлігінде қамал мен Галлоуэй иелігі король Роберт III-нің қызы және 4-ші графтың жесірі Маргарет ханшайымның басқаруында болды. 1449 жылы Трейвті Шотландияның ең күшті магнаты, 8-ші граф қайтарып алды, ол кең аумақтар мен көптеген қамалдарды бақылады. Ол Трейвті сол заманға сай келетін күрделі қорғаныс құрылысы – "артиллерия үйімен" нығайтты. Қара Дуглас лордтарының тым көп билігі 1455 жылы король Джеймс II-нің оларды құлатуына әкелді, содан кейін Трейв қоршауға алынып, король әскері тарапынан басып алынды. Ол патшалық қамалға айналды, ал 16 ғасырда Трейвтің мұрагерлік жауапкершілігі Лорд Максвеллге берілді. 1540 жылдары ағылшыздар оны қысқа мерзімге иеленді, бірақ 1640 жылы Епископтар соғысында патшалық гарнизоны Келісімшілер тобымен қоршауға алынғанға дейін айтарлықтай шайқас болған жоқ. Ішінара бұзылған қамал 1913 жылы мемлекеттік қамқорлыққа берілгенге дейін көбінесе қолданылмай келді. Бүгінде Historic Environment Scotland тарапынан сақталатын, маңызды толық мұнаралы үй мен L пішіндес артиллерия үйін қамтитын қиратылыстар ескерткіш ретінде тіркелген. Қамал кешені жұртшылыққа ашық.
Threave Castle is situated on an island in the River Dee, west of Castle Douglas in the historical county of Kirkcudbrightshire in the Dumfries and Galloway region of Scotland. Built in the 1370s by Archibald the Grim, it was a stronghold of the "Black Douglases", Earls of Douglas and Lords of Galloway, until their fall in 1455. For part of this time, the castle and the lordship of Galloway were controlled by Princess Margaret, daughter of King Robert III and widow of the 4th Earl. In 1449 Threave was regained by the 8th earl, Scotland's most powerful magnate, who controlled extensive lands and numerous castles. He fortified Threave with an "artillery house", a sophisticated defence for its time. The excessive power of the Black Douglas lords led to their overthrow by King James II in 1455, after which Threave was besieged and captured by the King's men. It became a royal castle, and in the 16th century hereditary responsibility for Threave was given to the Lords Maxwell. It was briefly held by the English in the 1540s, but did not see serious action until the Bishops' Wars, when in 1640 a royalist garrison was besieged by a force of Covenanters. Partially dismantled, the castle remained largely unused until given into state care in 1913. The ruins, comprising the substantially complete tower house and the L shaped artillery house, are today maintained by Historic Environment Scotland as a scheduled monument. The castle complex is open to the public.
Тарих
Threave атауы, ең болмаса, Cumbric тіліндегі tref сөзінен шыққан болуы мүмкін, яғни "шаруашылық", бұл аралға 7 ғасырда аймаққа гэль тілінде сөйлейтін адамдар келгенге дейін қоныстанғандығын көрсетеді. Бұл жер дәстүрлі түрде 12 ғасырдың Галлоуэй лорды Фергус Галлоуэймен байланыстырылып келген, алайда мұны қолдайтын ешқандай дәлел жоқ. 1308 жылы тарихшы Джон Фордун Эдуард Брюстің Ди өзенінде галлвегиялықтардың әскерін жеңгенін және одан кейін "аралды өртеп тастағанын" жазған. Күйдірілген ғимараттардың арасында қазылып алынған 1300 жылға қарайтын шақаның археологиялық табылысы осы оқиғаның Threave-де болғанын көрсетеді. 1970 жылдардағы қазба жұмыстары осы кезеңге жатқызылатын және Галлоуэй лордтарының ерте бекінісінің бөлігі болған ғимараттардың іздерін ашты.
The name Threave is most likely derived from the Cumbric tref, meaning "homestead", suggesting that the island was settled before Gaelic speaking people arrived in the area in the 7th century. The site has traditionally been associated with Fergus of Galloway, the 12th century Lord of Galloway, though there is no evidence to support this. The chronicler John of Fordun records that, in 1308, Edward Bruce defeated a force of Gallwegians on the River Dee, and afterward "burnt up the island". Archaeological finds of a penny dated to 1300, unearthed in the context of burned buildings, may locate this event at Threave. Excavations in the 1970s revealed traces of buildings that could be attributed to this period, and which could have formed part of an early stronghold of the Lords of Galloway.
Дуглас бекінісі
Дуглас отбасы Шотландияның тәуелсіздік соғыстары кезінде Роберт Брюсті берік қолдады. 1308 жылы Эдвард Брюс және «Жақсы сэр Джеймс» Дуглас Галлоуэйде Дугальд Макдоуэлл бастаған жергілікті лордтарға және олардың ағылшын қолдаушыларына қарсы жорық ұйымдастырды. 1346 жылы Невиллдің шайқасынан кейін Эдвард Баллиолды қолдаған Галлоуэйдегі жаңа көтерілістерді сэр Уильям Дуглас басып тастады. Дугластар осы қызметтері үшін марапатталды: Уильям 1358 жылы Дуглас графы атанды, ал оның туысы Арчибальд Дуглас, сэр Джеймстің ұлы, 1369 жылы Галлоуэй лорды болды. «Архибальд Қатал» деп белгілі болған ол 1361 жылы Батыс шекарасының сақшысы тағайындалды және келесі жылдарда шекараның екі жағында ағылшындарға шабуыл жасады. 1372 жылы ол Вигтаун графының жерлерін басып алып, Галлоуэйдің барлық аймағын өзінің билігіне көшirdi. Жаңа иелігін нығайту үшін Арчибальдқа берік қамал қажет болды, сондықтан Трейв қамалы осы кезде салынған деп есептеледі. Қамалдың негізгі мұнарасы осы кезеңге жатады және Шотландияда салынған алғашқы мұнаралы үйлердің бірі болды, ол сыртқы қорғаныс құрылыстарызсыз тұрды. Өзенге қарай порт салынды, ол арнайы кемелермен өтуге мүмкіндік берді. 1970 жылдардағы қазба жұмыстары 14 ғасырдың соңында салынған қосымша тас ғимараттардың қалдықтарын ашты, олар зал мен шіркеу болуы мүмкін. 1384 жылы Арчибальд Шотландияның оңтүстік-батысындағы соңғы ағылшын бекінісі – Лохмабен қамалын шабуылдап басып алды, ал 1388 жылы ол Дуглас графының үшінші титулын мұра етті. Осылайша ол елдегі ең ықпалды магнатқа айналды, ол Оңтүстік Шотландиядағы жерлерді және Ланаркширдегі Дуглас және Ботуэлл қамалдары сияқты қамалдарды бақылады. Ол Дамфрис маңындағы Суитхарт аббаттысының қайта құрылуын қаржылады және балалары үшін король Роберт III-нің ұрпақтарымен некелестірді. Дегенмен ол Трейвте көбінесе болмаса да, 1400 жылы сол жерде қайтыс болды, бұл қамал туралы алғашқы тарихи дерек. Оның орнына 1390 жылы Роберт III-нің қызы Маргарет ханшайымға үйленген ұлы Арчибальд келді. 1424 жылы ол шотланд әскерін Францияда ағылшындарға қарсы күреске бастады, бірақ Верней шайқасында қаза тапты. Арчибальд қайтыс болғаннан кейін оның әйелі Маргарет Галлоуэйді иеленді және келесі 23 жыл бойы Трейвтен Дуглас графесі және Турин герцогинясы ретінде билік жүргізді, ұлы мен немерелерінен ұзақ өмір сүрді. 1449 жылы ол Галлоуэйді сегізінші Дуглас графына беруге мәжбүр болды және көп ұзамай Трейвте қайтыс болды. Оның ескерткіші Линклуден колледжі шіркеуінде орналасқан. Трейвтегі археологиялық қазбалар кезінде Маргарет үшін жасалған қорғасын мөр табылды. Мөрде оның күйеуінің гербі және әкесі Роберт III-нің патшалық гербі біріктірілген. Бұл сирек кездесетін нәрсе болғанымен, оның сапасы нашар, сондықтан ол сынақ үлгісі немесе тіпті жалған болуы мүмкін.
The Douglas family had been strong supporters of Robert the Bruce through the Wars of Scottish Independence. In 1308 Edward Bruce and "Good Sir James" Douglas led a campaign in Galloway against the local lords, led by Dugald Macdowall, and their English supporters. Following the Battle of Neville's Cross in 1346 further risings in Galloway, in support of Edward Balliol, were put down by Sir William Douglas. The Douglases were rewarded for these services to the crown: William was made Earl of Douglas in 1358, while his cousin Archibald Douglas, son of Sir James, was created Lord of Galloway in 1369. Known as "Archibald the Grim", he had been appointed Warden of the West March in 1361, and spent the following years attacking the English on both sides of the border. In 1372 he further gained the lands of the Earl of Wigtown, bringing all of Galloway under his control. In order to secure his new holdings, Archibald required a strong castle, and it is assumed that Threave Castle was built at this time. The main keep dates from this time, and was one of the first tower houses built in Scotland, standing alone without any outer defensive features. A harbour was formed to the west to provide access across the river. The excavations in the 1970s revealed remains of additional stone buildings, constructed in the late 14th century, which may represent a hall and a chapel. In 1384 Archibald attacked and took Lochmaben Castle, the last English stronghold in south west Scotland, and in 1388 he inherited the title of 3rd Earl of Douglas. He thus became the most powerful magnate in the country, controlling lands across southern Scotland and castles including Douglas Castle and Bothwell Castle in Lanarkshire. He funded a rebuilding of Sweetheart Abbey near Dumfries, and contracted marriages for his children with the offspring of King Robert III. Although he probably spent relatively little time at Threave, he died there in 1400, the first historical reference to the castle. He was succeeded by his son Archibald, who in 1390 had married Princess Margaret, daughter of Robert III. In 1424 he led a Scottish force to fight the English in France where he was killed at the Battle of Verneuil. His wife Margaret took on the Lordship of Galloway on Archibald's death, and ruled from Threave as Countess of Douglas and Duchess of Touraine for the next 23 years, outliving her son and grandsons. In 1449 she was forced to cede Galloway to the 8th Earl of Douglas, and died at Threave soon after. Her monument stands in Lincluden Collegiate Church. A lead seal matrix made for Margaret was recovered during archaeological excavations at Threave. The seal shows her coat of arms, combining the arms of her husband with the Royal Arms of her father Robert III. Although a rare survival, the workmanship is poor suggesting it may have been a trial piece or even a forgery.
Қара дугластың құлдырауы
Дугластардың билігі мен ықпалы артып келе жатты. Арчибальд Дуглас, Дугластың 5-ші графы, әкесінен қалған иеліктерді мұраға алды және 1437 жылы жас король Джеймс II-нің регенті болып тағайындалды. Ол 1439 жылы күтпеген жерден қайтыс болды, ал одан кейін туған билік күресінде сэр Уильям Крихтон, Каллендардан сэр Александр Ливингстон және Джеймс Дуглас, Авондейл графы (Арчибальд Қаһарлының ұлы) Қара Дугластардың билігін басып алу үшін сөз байласты. 1440 жылы олар Арчибальдтың балалары Уильям мен Дэвидті Эдинбург қамалына шақырды. Соңынан «Қара кешкі ас» аталған кездесуде екі бала он жасар король Джеймс II-нің наразылығына қарамастан, жасалма айыптаулармен бас кесіліп өлтірілді. Джеймс Дуглас Дуглас графтығын мұраға алған басты пайдакөр болды. 1443 жылы Джеймс қайтыс болғаннан кейін оның үлкен ұлы Уильям 8-ші Дуглас графы атанды. Келесі жылы ол Папаның рұқсатымен өзінің туысы Маргаретке, 5-ші графтың қызы, «Галлоуэйдің әдемі қызына» үйленді. Осылайша ол Қара Дугластардың иеліктерін Галлоуэйге біріктірді, ол әлі де әдемі қыздың әжесі, принцесса Маргареттің қолында болды. Бұл неке басқа ақсүйектердің арасында ұнамады, олар графтың билігінен және жас король Джеймс II-ге оның ықпалынан қорқып, сақтанды. 1447 жылы граф Уильям қартайған принцесса Маргаретті Трейв қамалынан бас тартып, Линклуденге көшуге мәжбүр етті, соңынан ол Галлоуэйді толық бақылауға алды. Ол Трейвтегі бекіністерді күшейтуге кірісіп, бұрынғы шаруашылық ғимараттарды бұзып, күрделі сыртқы қорғаныстар салды. Оларға өзен жағалауындағы қорғаныс қабырғасы, сондай-ақ «артиллерия үйі» кірді, ол үш мұнарасы бар қоршау қабырғасынан тұрды және зеңбіректермен қорғануға арналған. Бұл Ұлыбританияда салынған алғашқы мақсатты артиллериялық қорғаныс құрылыстарының бірі саналады. 1452 жылы граф Галлоуэйдің шерифі Бомбилік Патрик Маклелланды тұтқынға алып, Трейвте түрмеге қамады. Патша оны босатуды сұрағанмен, Маклеллан өлтірілді. 1452 жылдың 22 ақпанында Дуглас патшаның шақыруымен Стирлинг қамалына келді, патша оған көтерілісші Кроуфорд және Росс графтарына қарсы көмек сұрады. Алайда Дуглас осы графтармен келісімге келгендіктен патшаға көмектесуден бас тартты, ал патша Дугласты пышақтап жарақаттады. Содан кейін патшаның сақшылары оған шабуыл жасап, өлтіріп, денесін терезеден лақтырып жіберді.
The power and influence of the Douglases continued to grow. Archibald Douglas, 5th Earl of Douglas, succeeded to his father's estates and in 1437 was appointed Regent to the young King James II. He died unexpectedly in 1439 and in the ensuing power struggle Sir William Crichton, Sir Alexander Livingston of Callendar, and James Douglas, Earl of Avondale (son of Archibald the Grim) conspired to usurp the Black Douglas power. In 1440 they summoned Archibald's children William and David to Edinburgh Castle. At the so called "Black Dinner" that followed, the two boys were summarily beheaded on trumped up charges, over the protests of the ten year old King James II. James Douglas was the principal benefactor, inheriting the Earldom of Douglas. On James' death in 1443, his oldest son William became 8th Earl of Douglas. The following year he married, with Papal dispensation, his first cousin Margaret, the "Fair Maid of Galloway", daughter of the 5th Earl. In doing so he reunited the Black Douglas estates with the Lordship of Galloway, still held by the Fair Maid's grandmother Princess Margaret. The marriage was unpopular with the other nobles who were wary of the power of the Earl, as well as his influence over the young James II who was still a minor. In 1447 Earl William forced the elderly Princess Margaret to give up Threave Castle and retire to Lincluden, finally giving him control of Galloway. He began a series of improvements to the fortifications at Threave, demolishing the earlier outbuildings and constructing elaborate outer defences. These included a defensive wall along the river bank, as well as the "artillery house", a curtain wall with three towers designed to be defended with guns. It is considered to be one of the first purpose built artillery defences to be built in Britain. In 1452 the Earl seized Patrick Maclellan of Bombie, Sheriff of Galloway, and imprisoned him at Threave. Despite the King requesting his release, Maclellan was murdered. On 22 February 1452, Douglas was summoned to Stirling Castle, under a safe conduct by the King, who requested his aid against the rebellious Earls of Crawford and Ross. However, Douglas had signed a bond with these earls and refused to support the King, who responded by stabbing Douglas. He was then attacked and killed by the King's retainers, and his body thrown from a window.
Трейвтің қоршауы
Уильямның ағасы Джеймс Дуглас, қазір 9-шы граф, Трейвке салынып жатқан ғимараттарды асығыс аяқтады, артиллерия үйін және мұнараның солтүстігіндегі қорғау шараларын толықтырды. Ағасы өлтірілгеннен кейін ол ағылшын сарайымен келісімдер жасап, Генрих VI үкіметінен бұл жұмыстарға қаржы алды. 9-шы графтың көтерілісі 1455 жылғы 1 мамырда Лангхолмның жанындағы Аркинхолм шайқасында жеңіліске ұшырады, одан кейін оның бекіністері жүйелі түрде қоршауға алынды. Трейв қамалы соңғысы болып түсті, ал король әскерлері маусым айында жетті. Король Джеймс екі айдан астамға созылған қоршау кезінде Тонгленд аббаттығында тұрды. Жаңа артиллерия үйі корольдің әскерлеріне қамалға күшпен кіруге мүмкіндік бермеді, тіпті Линлитгоу сарайынан 59 фунт стерлингтен астам құнмен әкелінген үлкен қоршау пушкасы болған кезде де. Оның орнына король Джеймс Дуглас жақтастарына ақша төлеп, жер беріп, оларды қарсылық тастауға көндірді. Найджел Трантер айтқандай, қоршауға байланысты тараған аңыз бойынша, үлкен Монс Мег пушкасын Кирккдубрайтте Молланс есімді ұста жасаған. Содан кейін пушканы Джеймс II-ге сыйлап, Трейвті қоршауда қолданған. Аңызға сүйенсек, алғашқы оқ қамалдан өтіп, су ішіп отырған әдемі қыздың қолын қиып тастаған. Бірақ Монс Мегтің Бургундияда жасалғаны және 1454 жылға дейін Шотландияға жеткені мәлім.
William's brother James Douglas, now 9th Earl, hastily continued the additions to Threave, completing the artillery house as well as earthworks to the north of the keep. After his brother's murder, he intrigued with the English court, receiving money from Henry VI's government for the works. The 9th Earl's uprising was defeated at the Battle of Arkinholm near Langholm on 1 May 1455, following which his strongholds were systematically besieged. Threave Castle was the last castle to fall, and the royal forces arrived in June. King James resided at Tongland Abbey during the siege, which lasted over two months. The new artillery house prevented the King's men from taking the castle by force, even when a bombard, a large siege cannon, was brought up from Linlithgow Palace at a cost of over £59. Instead, King James persuaded the garrison to surrender by making payments and grants of land to Douglas supporters. One myth associated with the siege, which is related by Nigel Tranter, is that the great cannon Mons Meg was built in Kirkcudbright by a smith named Mollance. The cannon was then presented to James II and employed in the siege of Threave. The myth goes that the first cannonball smashed right through the castle, taking off the Fair Maid's hand as she drank. However, it is known that Mons Meg was actually made in Burgundy and arrived in Scotland until 1454.
Патшалық бекінісі
Қамал Галлоуэй иелігімен бірге тәжге қосылды және бірнеше күзетшілер тағайындалды. Джеймс II 1460 жылы Роксбург қамалын қоршауға бара жатып, жарылған зеңбірек оғынан қаза тапты. Джеймс III қаланы әйелі Даниялық Маргаретқа сыйлады, бірақ ол ешқашан келгені белгісіз. Джеймс IV 1502 жылы Трейвке келгенде, патшалық тізімдерде киім, шарап және бүркітшілер әкелінгендігі жазылған. 1513 жылы Флодден шайқасында бұрынғы күзетші Джон Данбар қаза болғаннан кейін Роберт Максвелл, 5-ші лорд Максвелл күзетші болып тағайындалды. 1526 жылы бұл лауазым Максвеллдерге (кейін Нитсдейл графтары) мұрагерлік етіп берілді. 1542 жылы Роберт Максвелл Солвей Мосс шайқасынан кейін тұтқындалып, Трейвті ағылшын басқыншыларына беруге мәжбүр болды. Ол 1545 жылы Арран графы арқылы Шотландияға қайтарылды. Каерлаверк қамалында орналасқан католик Максвелл әулеті Шотландия протестантизмге өткен кезде жиі опасыздыққа күдік келтірді, ал Лорд Максвелл Испан армадасы Англия жағалауына жақындағанда Трейвті уақытша тапсыруға міндеттелді. 1638-1640 жылдардағы Епископтар соғысы кезінде Максвеллдер Карл I-ді қолдады. Трейвке 100 адамға дейін салдаты бар гарнизон орналастырылды және қамалдың қорғанысын нығайту үшін қосымша бекіністер салынды. 1640 жылдың жазында корольдік билікке қарсы шыққан Келісімшілер әскері келіп, қамалды қоршады. 13 апта бойы қарсы тұрғаннан кейін гарнизон Карл патшаның бұйрығымен капитуляциялады. Келісімшілер ғимараттарды бұзуға және материалдарды "халықтың пайдасына" жұмсауға бұйырды.
The castle, along with the lordship of Galloway, was annexed by the Crown, and a succession of keepers were appointed. James II returned in 1460, on his way to the siege of Roxburgh Castle, where he would be killed by an exploding cannon. James III gave the castle to his wife Margaret of Denmark, though it is not known if she ever visited. James IV visited in 1502, when royal accounts record cloth, wine and falconers being brought to Threave. In 1513, Robert Maxwell, 5th Lord Maxwell, was appointed keeper following the death of the previous keeper, John Dunbar of Mochrum, at Flodden. In 1526 the position was made hereditary to the Maxwells (later Earls of Nithsdale). In 1542, Robert Maxwell was captured after the battle of Solway Moss, and forced to hand Threave over to the English invaders. It was retrieved for Scotland by the Earl of Arran in 1545. The Catholic Maxwell family, based at Caerlaverock Castle, were often suspected of treachery as Scotland turned to Protestantism, and Lord Maxwell was required to surrender Threave temporarily as the Spanish Armada approached the English coast. During the Bishops' Wars of 1638–1640, the Maxwells supported Charles I. A garrison of up to 100 men was installed at Threave, and further earthworks were added to the Castle's defences. The army of the Covenanters, opposed to the royalist cause, arrived in summer 1640 and laid siege to the castle. After holding out for 13 weeks, the garrison surrendered on the orders of King Charles. The Covenanters ordered the buildings to be dismantled, and the materials to be disposed "to the use of the public".
Кейінгі тарих
Қала мен артиллерия үйі көбінесе тұрды, бірақ Трейвке енді ешкім қонбады. 1800 жыл шамасында, Наполеон соғыстары кезінде, француз тұтқындарын ұстау үшін өзгерістер жасалды, алайда Трейвтің осы мақсатта пайдаланылғаны туралы жазба қалмаған. 1913 жылы қираған орын мемлекеттік қамқорлыққа берілді және бірқатар жөндеу жұмыстары мен археологиялық зерттеулер жүргізілді. Қамал 1921 жылдан бері ұлттық маңызы бар ескерткіш ретінде тіркелген. Қамалға қатынау Ди өзені арқылы қайықпен жүзеді, ол Шотландияның Ұлттық сеніміне тиесілі Трейв иелігінен басталады, ол табиғат қорығы болып жұмыс істейді және жартастар мен балықтардың мекені болып табылады.
The keep and artillery house largely remained standing, but Threave was never lived in again. Around 1800, during the Napoleonic Wars, modifications were made to allow French prisoners to be held there, although it is not recorded that Threave was actually used for this purpose. In 1913 the ruins were given into state care, and some repairs and archaeological investigations were carried out. The castle has been a scheduled monument since 1921 due to its national significance. Access to the castle is via a boat over the River Dee, from the Threave Estate, which is owned by the National Trust for Scotland and operated as a nature reserve that is home to bats and ospreys.
Қалқа
Трейв қамалы 14 ғасырлық қоршау мұнарасы мен сыртқы қабырғадан тұрады, оның ішінде 15 ғасырлық артиллерия үйі бар. Ол аралдың батыс жиегінде орналасқан, қазіргі күні [көлем көрсетілмеген], бірақ 15 ғасырда оның көлемі осыдан үш есе кіші болған деп есептеледі. Арал қамалды қамтамасыз ету үшін қосалқы ғимараттарды, мысалы, қоймалар мен шеберханаларды да қолдаған. Оған қайықпен немесе аралдың оңтүстік жағындағы су асты жолымен немесе арна арқылы жетуге болар еді.
Threave Castle comprises a 14th century keep or tower house, and an outer wall that includes the 15th century artillery house. It is sited on the western edge of the island, which today covers , although in the 15th century it is estimated to have been only a third of this size. The island would have supported subsidiary buildings, such as stores and workshops, as well as the castle. Access was by boat or via a ford or underwater causeway at the south end of the island.
Сақтау
Төртбұрышты бекініс жоспар бойынша салынған және биік. Ішінде бес қабат болған. Бекіністің шығыс жағындағы жалғыз кіреберіске ағаш баспалдақ мұнарасынан жылжымалы көпір арқылы кіруге болады. Бұл кіреберіс бірінші қабатта орналасқан және қабылдау залына апарады. Бірінші қабатта сонымен қатар ас үй болған, ал одан төмен, баспалдақпен түсуге болатын, құдық пен түрмесі бар көмкерілген сақтау қоймалары орналасқан. Қабылдау залынан қалың қабырғаның ішіндегі спиральді баспалдақ үлкен залға, одан жоғары – иесінің сыртқы және жатын бөлмелеріне шығады. Бұл бөлмелердің батыс және солтүстік жақтарында үлкен терезелер қарастырылған. Ең жоғарғы қабат қызметшілердің тұрғын үйі ретінде немесе қиын жағдайларда гарнизонға жатақхана ретінде пайдаланылған. Осы қабаттан қоршау қабырғаларына өтуге болады, ал тоғыз терезе барлық бағытқа көрініс ашады. Бұл деңгейдегі сыртқы есік арқылы жабдықтарды жерден жоғары көтеруге мүмкіндік болған. Үш жағындағы сыртқы қабырғалардағы ойықтар "бретше" деп аталатын ағаш галереяны ұстап тұрған, ол қорғаушыларға қабырғаға шабуыл жасаушыларға заттар тастауға мүмкіндік берген, ал кіреберіс үстіндегі тұрақты "махиколяция" да осы мақсатқа қызмет еткен.
The rectangular keep is on plan, and high. Inside, there were five storeys. The single entrance to the keep, on the east side, was accessed from a wooden stair tower via a movable bridge. This entrance is at first floor level, and led into a reception hall. Also on the first floor was the kitchen, and below this, accessed by a ladder, were vaulted storage cellars with a well and a prison. From the reception hall a spiral stair within the thick wall led up to the great hall, and above this the lord's outer chamber and bedchamber. Larger windows are provided on the less vulnerable west and north sides of these rooms. The top level was used as servants' quarters or, during times of trouble, as accommodation for the garrison. The battlements were accessed from this floor, and nine windows gave views in all directions. An outer door at this level allowed equipment to be hauled up from ground level. On three sides, holes in the external walls would have supported a timber gallery known as a bretèche, which allowed the defenders to drop objects on attackers at the walls, while a more permanent machicolation over the entrance served the same purpose.
Қалқа қабырғасы және басқа да ерекшеліктері
Қалқаны кейінірек салынған перде қабырғасымен қоршалған, ол қалқаның шығыс, оңтүстік және батыс жақтарын айналып тұрады. Шығыс және оңтүстік жақтары 1447 жылы 8-ші Дуглас графы бастаған, сол заманға сай күрделі артиллериялық қорғаныс құраған "артиллерия үйін" құрайды. Ол өзеннің шығысындағы жоғары жатқан жерге қарап тұрады, сол жерден шабуыл күтілуі мүмкін еді. Оның үш бұрышында дөңгелек мұнаралар орналасқан, әрқайсысы екі деңгейде үш зеңбірек тесігімен және үшінші деңгейде тік қоршаумен жабдықталған. Төменгі деңгейдегі зеңбірек тесіктері "қосарланған шамшешек" пішіндес, ал жоғарыдағылары "кері кілт тесігі" түрінде. Осы тесіктерге орнатылған зеңбіректер шамамен белгілі калибрлі, ағаштан жасалған жиекке бекітілген, қаптамалы зарядтау құрылғысы болған деген болжам бар. Бұл мұнаралардың тек біреуі – оңтүстік-шығыс мұнарасы – сақталған, ал қалғандары 1640 жылғы қоршауда зақымданып, кейін құлаған. Мұнаралардың арасындағы перде қабырғасы қалың, бұрынғыда биік болған. Артиллерияға қарсы күшін арттыру үшін қабырға қисайтылған, сондай-ақ ұзын садақ немесе арбалеттен оқ атуға арналған дәстүрлі ойықтармен жабдықталған. Шығыс қабырғасының ортасында, бұрынғыда көпір және екі ішкі есігі бар, атыс платформасымен жабдықталған қақпа орналасқан. Перде қабырғасына баспалдақ немесе ағаш жолмен кіруге болар еді. Перде қабырғалары қалқадан шамалы ғана қашықтықта, бірақ олардың арасында тікелей өткел болған-жоқпыны белгісіз. Перде қабырғасын бұрын су басқан, орды құру үшін қазылған тасты шұңқыр қоршап тұрады. Батыс жағынан өзен қалқаға жақын ағып өтеді. Өзен жағалауында қабырғаның қалдықтары сақталған, ол солтүстік-батыс бұрышына қарай иіліп тұрады. Мұнда, қамалға қауіпсіз балама жолмен кіру үшін қақпалы порт салынған. Солтүстік жағында қалқаны тек жер үйімен қорғалған, бірақ бұл жақтанғы батпақты жер шабуылдаушыларды тоқтатуға жеткілікті болған. Артиллерия үйі мен оның ордысының сыртында ескі ғимараттардың іргетастары көрінеді: олар тас алу және артиллерия үйі үшін атыс алаңын тазалау мақсатымен бұзылған. Сыртқы қорғанысқа 1640 жылғы қоршау алдында лорд Максвеллдің гарнизоны асығыс салған жер жұмыстары кіреді.
The keep is enclosed by the later curtain wall, which wraps around the east, south and west sides of the keep. The east and south sides form the "artillery house", begun by the 8th Earl of Douglas in 1447 and representing a sophisticated artillery defence for its time. It faces the higher ground to the east of the river, from where an attack was most likely to come. It has round towers on its three corners, which are provided with three gun ports on two levels, with a crenellated parapet on the third level. The gun ports on the lower level are 'dumb bell' shaped, while those above are of the 'inverted keyhole' type. It has been conjectured that the guns mounted in these openings would have been a breech loading device of around calibre, attached to a wooden stock. Only one of these towers, the south east, remains, while the others were damaged in the 1640 siege and subsequently collapsed. Between the towers is a curtain wall, thick and formerly up to high. It is battered to provide greater strength against artillery, and provided with traditional slits for firing longbows or crossbows. In the centre of the east wall is a gatehouse, almost high, which was formerly equipped with a drawbridge and two inner doors, with a firing platform above. The curtain wall would have been accessed via ladders or timber stairs. The curtain walls are only from the keep, but it is unclear if there was any direct access from one to the other. The curtain wall is surrounded by a rock cut ditch that was formerly flooded to form a moat. To the west the river runs close to the keep. The remains of a wall survive along the river bank, curving back towards the north west corner of the keep. A gated harbour was constructed here to provide secure alternative access to the castle. To the north, only an earth bank defends the keep, although the marshy approach to this side would have discouraged attackers. Beyond the artillery house and its ditch, the foundations of older buildings can be seen: these were demolished to provide stone and to clear the field of fire for the artillery house. The outermost defence comprises an earthwork that was hastily built by Lord Maxwell's garrison before the 1640 siege.