Кіріспе

Француз генералы Луи Бараги д’Хилльерс (13 тамыз 1764 – 6 қаңтар 1813) – француз революциялық соғыстары мен Наполеон соғыстарында шайқасқан француз армиясының генералы. Ол Франция маршалы Ахилл Бараги д’Хилльерстің әкесі және Алжирдің генерал-губернаторы генерал Дамремонттың қайнағасы болды.

Француз төңкерісі

Луи Барагуэй д’Хиллиерс Парижде дүниеге келген. Ол 1784 жылы француз армиясына лейтенант ретінде қабылданды. Француз революциялық соғыстары басталғанда, ол Францияда қалуға шешім қабылдады. 1793 жылы Майнцтің қоршауы кезінде ол генерал-бригадир дәрежесіне көтеріліп, Адам Кустиннің штаб бастығы болды. Кустин тұтқындалғанда Барагуэй д’Хиллиерс те тұтқындалды. Бірақ ол өзінің басшысынан бақытты болды, оның басшысы Максимилиан Робеспьердің құлатылуынан және өлім жазасынан кейін босатылды. 1796 жылы Барагуэй д’Хиллиерс көтерілісшілерге қарсы Париждің бір бөлігін басқарды. Патшалыққа бейімділік танытқандығы үшін тағы бір рет түрмеге қамалғаннан кейін, ол Луи Хош әскеріне жіберілді. Италияға ауыстырылып, Наполеон Бонапарттың кезінде Ломбардияның губернаторы қызметін атқарды. Ол Бергамоны басып алуға қатысты. Риволи шайқасында Габриэль Рей дивизиясының бригадасын басқарды. 1797 жылы генерал-дивизион дәрежесіне көтеріліп, Венецияның губернаторы болып тағайындалды. 1798 жылы ол Бонапартпен бірге Египетке аттанды, бірақ француздар Мальтаны басып алғаннан кейін ол жеңіс трофейлерімен бірге Францияға қайтарылды. Алайда, елге қайтып келе жатқанда оның кемесі Корольдік теңіз күштерімен тоқтатылды және ол тұтқынға түсті. Босатылғаннан кейін ол әскери сотқа тартылды, бірақ ақталды. Содан кейін ол Жак Макдональдтың штаб бастығы болып қызмет етті. 1800 жылы 3 мамырда Стокках шайқасында және алты күннен кейін Биберах шайқасында Лоран де Гувион Сен-Сирдің басшылығымен шайқасты. Кейіннен ол Валтеллинаны күзетуге тағайындалды.

Наполеон соғыстары

1801 жылы Бараги д’Хилльерс жаяу әскердің бас инспекторы болып тағайындалды, ал 1804 жылы драгундардың генерал-полковнигі болды. Ол 1805 жылғы жорықта кавалерия резервінің драгундық дивизиясына қолбасшылық етті. Эльчинген шайқасында Маршал Мишель Нейдің қол астында шайқасты. 1808 жылы ол тағы да Венецияның губернаторы болды. 1809 жылғы науқан кезінде Бараги д’Хилльер вице-король Евгений де Боарнеаның қол астында қызмет етті. Пиаве өзенінің шайқасында ол екі дивизиядан тұратын корпусты басқарды. Ол Рааб шайқасында да өзін ерекшелендірді, онда корпусының бір дивизиясын жетекшілік етті. Содан кейін ол Тироль графлығының губернаторы болып қызмет етті, аймақты бейбіттендіруге бұйрық берілді. 1810 жылы Испанияға жіберіліп, Каталонияда қызмет етті. Испаниядан қайтарылғаннан кейін, ол 1812 жылғы Ресей жорығында қызмет етті, онда оның әскерлері француздар Смоленск қаласын басып алғаннан кейін оны күзетуге тағайындалды. Мәскеуден шегіну кезінде император Наполеон Бараги д’Хилльерске шығысқа қарай оны күтіп алуға бұйрық берді. Алайда Наполеонға қосылудың орнына, оның дивизиясы алға жылжып келе жатқан орыс әскеріне тікелей бетке басты. Орыстар оның бригадаларының бірін қоршап алып, 9 қарашада оны капитуляциялауға мәжбүр етті. Осы оқиғадан кейін Бараги д’Хилльер императордың ықыласынан түсті. 1813 жылғы қаңтарда Берлинде қайтыс болды.