Хорватияның үздік үстел теннисі шебері – Антоун Стипанчич
Antun Stipančić
Антун Стипанчич: Хорватиялық үстел теннисі шебері, "алтын сол қолы" атанған. Еуропа және Әлем чемпионаттарының жүлдегері, 1975 ж. Хорватияның үздік спортшысы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Хорват үстел теннисі ойыншысы Антун "Това" Стипанчич (Дуга Реса, 18 мамыр 1949 – Загреб, 20 қараша 1991) – Хорватия және Югославия кәсіби үстел теннисіндегі өте табысты ойыншы.
Croatian table tennis player
Antun "Tova" Stipančić (Duga Resa, 18 May 1949 – Zagreb, 20 November 1991) was a highly accomplished Croatian and Yugoslav professional table tennis player.
Үстел теннисі мансабы
Ол бұл жарыстың тарихындағы ең белгілі тұлғалардың бірі болды, соның салдарынан оған "хорват спортының алтын сол қолы" деген лақап ат қойылды. Үстел теннисінде бала кезінен дарынды болған ол 1975 жылы "Хорватияның ең үздік спортшысы" атанды, көп мәрте Ұлттық чемпионаттың жеңімпазы болды, екілік сында үш рет Еуропа чемпионы, 1979 жылы ерлер екілігінде әлем чемпионы (Стипанчич – Шурбек) және 1975 жылы жекелей сында әлем чемпионатының күміс жүлдегері атанды.
He was one of the most renowned personalities in the history of the competition, earning him the nickname "the golden left hand of Croatian sport". A table tennis child prodigy who was proclaimed "Best Croatian Sportsman" in 1975, he was National Championship winner numerous times, three times European Champion in doubles, World Champion in men's doubles in 1979 (Stipančić–Šurbek), and World Championship silver medalist in singles in 1975.
Алғашқы жылдар
Антун Стипанчич Хорватияның орталық бөлігіндегі Карловац округінің шағын өнеркәсіптік қалашығы Дуга Ресада дүниеге келді (оның туған кезінде және 1991 жылдың күзіне дейін Хорватия Югославия құрамындағы алты республиканың бірі болған). Оның бес адамдық отбасы – әкесі Иван, футбол клубының күзетшісі, анасы Франка және екі кіші інісі Мариян мен Ивица – күнкүрісін табу үшін көп қиындықтарға тап болды. Олар футбол алаңында орналасқан ылғалды пәтерде қарапайым өмір сүрді, бұл алаң "Дуга Реса" үстел теннисі клубының (ТТК) залымен бірге орналасқан еді. 1950 жылдардың соңында Йосип Трупкович, Йосип Стойкович және Драгутин Врана бастаған спорт әуесқойлары тобы қала мен оның жастарын үстел теннисі сияқты жаңа спорт түрімен шабыттандырды. "Pamučna industrija" ТТК құрылды, оның басты міндеті – жаңа буынды тәрбиелеу болды. Уақыт өте келе, ақпарат тараған сайын, үстел теннисі залдарына қызығушылар ағылып түсіп, "ұлы дарын" деп аталатын Дуга Ресаның жасөсперінің өнерін өз көздерімен көруге тырысты. "Това" Стипанчич 1961 жылы 12 жасында Карловац лигасының жасөспірімдер санатында алғашқы турнирін жеңіп алды, ал бірнеше айдан кейін Загребтің "Рибняк" клубында үздік атанды. 1965 жылы Жапонияның танымал үстел теннисі шебері Ичиро Огимура Дуга Ресаға келді. Стипанчич Люблянада өткен әлем чемпионатында әлем чемпионы Чжуан Цзедунпен тікелей қарым-қатынас жасады, онда ол оған қарсы алғаш рет ойнады. Стипанчич өркендегенде, 1965 жылы Польшаның ашық чемпионатында Краковта өзінің алғашқы маңызды халықаралық матчын жеңіп, екінші турда Еуропа чемпионы Кьелл Йохансонды жеңді. 1966 жылы ол Уэмблидегі Еуропа чемпионатында ұлттық құраманың құрамында болды. Сол жылы Миряна Реслермен жұптасып аралас ойында алтын медаль, ал Златко Чордашпен жұптасып қос ойында күміс медаль жеңіп алды. Ол 1968 жылы Лион спорт залында өткен Еуропа чемпионатында жақсы өнер көрсетіп, командалық және Эдвард Веккомен жұптасып қос ойында өте жақсы ойнады. Олар қарқынды шабуылға шығып, финалда швед сарапшылары Йохансон мен Алсерді жеңді. Текстиль орта мектебін бітіргеннен кейін, ол барлық күшін спорттық мансабына жұмсады.
Antun Stipančić was born in Duga Resa, a small industrial town in central Croatia's Karlovac County (at the time of his birth, and until summer autumn 1991, Croatia was one of six republics constituting Yugoslavia). His family of five — father Ivan, a janitor at the football club, mother Franca and two younger brothers, Marijan and Ivica — had a difficult time trying to make ends meet. They lived in very modest circumstances in a damp apartment located at the football (soccer) playground which shared its location with the hall of the Table Tennis Club (TTC) "Duga Resa". At the end of the 1950s, a group of sport enthusiasts led by Josip Trupković, Josip Stojković and Dragutin Vrana brought inspiration to the little noted town and its young people with a new sport table tennis. The TTC "Pamučna industrija" was born and its priority was to coach the next generation. As time passed and word began to spread, more and more curiosity seekers began to visit the table tennis halls to see with their own eyes the Duga Resa youngster, called "the wonder kid". "Tova" Stipančić won his first tournament at the age of 12 in 1961, playing in Karlovac League's cadet category and, a few months later, was the best at Zagreb's "Ribnjak". In 1965, Ichiro Ogimura, a famous Japanese table tennis expert, visited Duga Resa. Stipančić also had a direct contact with the world champion Zhuang Zedong at the world championships in Ljubljana, where he played against him for the first time. As Stipančić stepped forward, he won his first important international match in 1965 at the Open Championships of Poland in Krakow, defeating the European champion Kjell Johanson in the second round. In 1966, he was a member of the national team to the European Championships in Wembley. Later that year, he won a gold medal playing mixed doubles with Mirjana Resler and a silver medal playing doubles with Zlatko Čordaš at The Youth European Championships in Szombathely. He played at the 1968 Championat de Europe at Lyon Sport Hall, where he played well in team events and doubles with Edvard Vecko. They played offensively and firmly, defeating the Swedish experts Johanson and Alser in the final. After succeeding in graduating from Textile High School, he devoted all his attention to his sport career.
Кәсіби ойыншы ретінде мансабының биік тұстары
1970 жылдың жазында үстел теннисі мамандары арасында күтпеген, бірақ толыққанды соқтығу болған шешім қабылданды: Това өзінің "Pamučna industrija" клубынан шығып, TTC "Vjesnik" клубының мүшесі болды. Кіші клубтан үлкен клубқа көшудің басты себебі – лайықты күшті спарринг серіктесіне мұқтаждық (Шурбек пен Чордаштан жақсырақ ешкім болмады), сондай-ақ Еуропа кубогына қатысудың үлкен сыны. Жаңа форма кигеннен кейін тағы бір маңызды оқиға болды: көп ұзамай Това Стипанчич үйленді. 1971 жылдың басында ол Загребке көшіп келді, ол "жаңа орта, жаңа әдеттер, үлкен өзгерістердің күндері – ойлануға арналған уақыт еді" деп еске алды. Жыл соңында керемет жүлде табылды: Стипанчич Загребтің "Қабықшалар үйі" залында өткен халықаралық турнирде бірінші сыныпты жеңіске жетті. Журналистер оған "Това қытайларды жеңді", "Стипанчич Қытайдың Ұлы қабырғасын бағындырды", "Доп өртеніп кетті" деген тақырыптар арнады. Стипанчич қытайлық Чжоу Лансун мен Ли Фуронгты жеңіп, жартылай финалда Шурбекті, ал финалда әйгілі Чжуан Цзедунды ұтты: 16:21, 21:12 және 21:12 есебімен, қуаныштан көтерілген загребтік көрермендердің ыстық ықыласын сезінді. 1972 жылы Загребте Еуропаның үздік үстел теннисі шеберлерін біріктірген турнир өтті. Ұйымдастыру және нәтижелер жағынан турнир толыққанды табысқа ие болды. Бұл – "Еуропаның үздік он екілігі" Загребтің Трешневка спорт залында өткен керемет шара болды, ал оның басты рөлін Това ойнады! Ол барлық бөгеттерді бұзып, "Спортские новости" газетінің редакторы Рено Винек ұсынған кубокты жеңіп алды.
During summer 1970 came the unexpected decision, although not so unexpected among table tennis officials: Tova left his "Pamučna industrija" club and became a member of TTC "Vjesnik". The basic reason for moving from the smaller club to the larger one was the need for an adequately strong sparring partner (and none was more suitable than Šurbek or Čordaš), as well as the great challenge of taking part in The European Cup. With the new uniform he put on, there was still another major event: not long afterwards Tova Stipančić was married As 1971 began, he moved to Zagreb, recalling that " the new surrounding, new habits, days of great changes was time for thinking". The year's end was topped off with a glamorous prize: Stipančić celebrating a first class victory at the International Tournament in Zagreb's "Box of Matches" Hall. Journalists lavished him with headlines "Tova's Scalping Chinese", "Stipančić Over the Chinese Great Wall", "The Ball Caught Fire". Stipančić smashed Chinese Zhou Lansun and Li Furong, in the semi finals he defeated Šurbek and, in the finals, the celebrated Zhuang Zedong: 16:21, 21:12 and 21:12, experiencing ecstatic ovations from the overjoyed Zagreb spectators. In 1972 Zagreb played host to a tournament which brought together the top European table tennis players. It was a complete success in organization and results. It was a top show, with "Europe's Top Twelve" in Zagreb's Trešnjevka sport hall and Tova was in the leading role! He broke all the barriers and won the trophy which was presented to him by Reno Vinek, the editor of Sportske Novosti.
1975-1980 жылдардағы әлемдік аренада
1975 жылы Үндістан Эден бағында, Калькуттада әлем чемпионаты үшін 12 000 орындық күмбезді арена – Нетаджи жабық стадионын салды. Онда Това өмірінің ең маңызды матчтарын өткізді деп есептеледі. Шектейтін кезеңде "тамашаға арналған матч" атанған ойында, титулдың бұрынғы иесі Хси Эн Тинг сирек кездесетін тартыста Товадан 3:2 есебімен жеңіліп, аренаны тастап кетті. Келесі ойын – жартылай финалда Антун Жапонияның үздік қорғаушысы Такасимаға қарсы шықты. Антунның басым ойыны 5 сетте жеңіске жеткізді! Содан кейін көптен күткен финал келді. Көп адамға толы залдың ішінде 25 жасар Антун Стипанчич пен одан бір жас кіші Иштван Йоньердің арасындағы "соғыс" басталды. Бұл Тованың тәжірибесін көрсетуге тамаша мүмкіндік болды, бірақ кейбіреулер күмәнданды. Това командалық жарыста бірнеше күн бұрын мықты "Мажар гусарынан" жеңіске жеткендіктен, оның психологиялық артықшылығы болды, бірақ оны пайдалана алатыны белгісіз еді. Бірінші сетте Йоньер шаршаңқы және "агрессивті" ойын көрсетті, ал Стипанчич жартылай қашықтықтан ұпай жинады: 4:2, 9:5, 13:7, 18:15 және 21:17. Стипанчичтің командасы қуанышқа бөленді, өйткені венгр ойыншысы шаршап, қозғалысы шектелгендей болды, ал Стипанчич екінші сетті 21:12 есебімен жеңіп, "жағдайды бақылап, нығайтып" ұпайларын жинады. 2:0! Бірақ Йоньер Стипанчичті жете алды, есеп 2:2 теңесті! Шешуші бесінші сетте шиеленіс күшейді! Дуга Ресадан келген загребтік ойыншы жеңіске жақындады, 16:15, 18:17 есебімен алға шықты, бірақ Иштван жақсы ойнады, тәуекелге барды, қиын доптарды қайтарды, есепті 18:20-ға жеткізді, содан кейін бір қарсы допты қате жіберді, 19:20. Залда үнсіздік орнады. Тағы да күшті топтық шабуыл, Тованың допы торға тиді – Йоньер жеңіске жетті, ал Това күміс жүлдегер атанды. 1979 жылы Това ұлттық құрамасымен Пхеньянға, әлем чемпионатына ұшты. "Неге қайтадан талпымассын?" деді ол. "Мен әрқашан аяқтарыммен емес, қолыммен және жүрегіммен күрестім" – деді ол. Медиаға тойтарыс беруші, тәжірибелі дуэт Шурбек – Стипанчич үстел теннисінің Эверестін бағындыруға бет бұрды! Ерлер арасындағы жұптық сында Това мен Шурба бір жақта, ал екінші жақта екі танымал қарсылас, венгрлік шеберлер Клампар мен Йоньер болды. Еуропалық финал Азияда өтті. Югославия құрамасы 3:0 есебімен жеңіске жетіп, үстел теннисі тарихындағы мәңгілік чемпион атанды. Жеңімпаздар сөз іздеп, Това дауысын көтеріп айтты: "Жігіттер, мен осыны сезіндім, біз нағыз чемпиондармыз. Бізден ешкім де бір ұпайды алып қоюға батыл болмайды". Келесі жылы, 1980 жылы Бернде өткен Еуропа чемпионатында Това жұптық сында екі медаль жеңіп алды, бірақ спорт журналистері оның нағыз спорттық қасиеттерін бесінші сетте көрсеткенін атап өтті. 19:19 есебінде ол ағылшын ойыншысы Пол Дейдің пайдасына допты берді, бірақ төреші кері шешім қабылдады. Осы спорттық әрекеті үшін ол "R. Bergmann Fair Play Trophy" жүлдесін алды. Антун Стипанчич 42 жасында Загребте қайтыс болды.
In 1975 India built the Netaji Indoor Stadium, a 12,000 seat domed arena, specifically for the World Championships at the Eden Gardens, Kolkata. There, Tova is considered to have played the matches of his life At the quarter finals a "match for the gourmet" Hsi En Ting, the title defender left the arena totally defeated by Tova in a rarely seen match, 3:2. In the next game and it was the semi final, Antun played against the excellent Japanese defender Takashima. Antun's superior play brought victory in 5 sets ! Then came the long awaited finals. In the crowded hall, "the war" between 25 year old Antun Stipančić and the year younger Istvan Jonyer. It was an excellent opportunity Tova's expertise, but some had doubts. Since Tova had defeated the robust "Hungarian Hussar" only a few days earlier in the team events, he had a certain psychological advantage, but there was uncertainty whether he would be able to use it. In the first set Jonyer started nervously and "hard", and Stipančić collected points from semi distance, 4:2, 9:5, 13:7, 18:15 and 21:17. There was happiness on Stipančić's bench as the Hungarian seemed nervous and played shackled, while Stipančić was winning his points "by blocking and controlling the situation firmly" winning the second set 21:12. 2:0! But Jonyer succeeded in catching up with Stipančić, 2:2! There was palpable drama in the deciding fifth set! The Zagreb player from Duga Resa inched closer to victory as he led 16:15, 18:17 but Istvan played well, took risks, returned undependable balls, came to 18:20, and then missed one counter ball, 19:20. There was silence in the hall. Again a strong top spin attack, Tova's ball hit the net Jonyer was the winner, Tova the silver medalist. In 1979 Tova flew to Pyongyang with his national team to the World Championship in Pyongyang with his national team. "Why not try again? ", he explained. "I always fought more with my hand and heart than with my legs" and the medal hunters, the experienced double Šurbek – Stipančić were off to win the table tennis Mount Everest! At the finals of the men's doubles, Tova and Šurba were on one side and two very well known competitors, Hungarian aces Klampar and Jonyer, were on the other. European finals held on Asian grounds. Victory for the Yugoslav team came with 3 sets to 0, and they were acclaimed as table tennis immortals for all time. The victors searched for appropriate words, and Tova, raising his voice said, "Men, I finally experienced it, we are the real champions. Nobody could take us a set." The following year, at the 1980 European Championships in Bern Tova won two medals playing doubles, but sportswriters pointed out that he showed his true sport greatness in the fifth set. At 19:19 he gave up the ball in favor of the English player Paul Day, although the referee decided the opposite. For that sport gesture he got "The Fair Play Trophy R. Bergmann". Antun Stipančić died in Zagreb at the age of 42.