Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Марокколық саясаткер (1938–2007)
Moroccan politician (1938–2007)
Дрис Басри (إدريس البصري, 8 қараша 1938, Сеттат – 27 тамыз 2007) – 1979 жылдан 1999 жылға дейін Марокконың ішкі істер министрі болған марокколық саясаткер. 1972 жылы генерал Оуфкир және 1983 жылы Ахмет Длими қаза болғаннан кейін Дрис Басри 1980-жылдардың басынан 1990-жылдардың соңына дейін Хәсән II-нің жақын серігі және режимдегі екінші тұлғаға айналды. 1999 жылы Мохаммед VI оны қызметтен босату туралы шешім қабылдағаннан кейін Марокконың демократиялануына үміт пайда болды. Одан кейін ол Парижге эмиграцияға кетіп, 2007 жылы рактан қайтыс болды.
Driss Basri (إدريس البصري , 8 November 1938 in Settat – 27 August 2007) was a Moroccan politician who served as interior minister from 1979 to 1999. After General Oufkir's death in 1972, and then Ahmed Dlimi's death in 1983, Driss Basri became Hassan II's right hand man and number two of the regime from the beginning of the 1980s to the end of the 1990s. Mohammed VI's decision to end his functions in 1999 increased, for a while, hopes for the democratisation of Morocco. He then exiled himself to Paris, where he died of cancer in 2007.
Мансап
Басри Сеттат маңындағы ауылдан шыққан кедей отбасынан тегін шыққан. Оның әкесі Рабатқа "Чауч" ретінде жұмыс істеуге көшті, ол әкімшіліктегі төмен ранкті күзетші. Дрис Басри орта мектепті бітірмеді (бакалавриат алған жоқ) және полицияға офицер болып орналасты. 1960-шы жылдардың басында Касабланкадан келген туысы, генерал Оуфкирдің досы және кабинетінің директоры болғандықтан, Марокконың құпия полициясына (DST, кейін CAB1 деп аталды) басшылық еткен Ахмет Длимидің кабинетінің директоры болып тағайындалды. Бұл 1965 жылы Парижде социалистік оппонент Мехди Бен Барканың "жоғалып кетуіне" куә болған кезеңде болды. 24 жасында ол заң факультетінде оқуын қатар жалғастырды.
Basri came from a poor rural family originally from a village near Settat. His father emigrated to Rabat to work as a "Chaouch", a low rank warden in the administration. Driss Basri never completed secondary school (he did not obtain the Baccalauréat) and joined the police as an officer. Thanks to a relative from Casablanca who was the friend and director of the cabinet of General Oufkir, he was promoted in the early 1960s, as the director of the cabinet of Ahmed Dlimi, who supervised the Moroccan secret police (DST, then named CAB1). This was during an era which saw the "disappearance" of Socialist opponent Mehdi Ben Barka in 1965 in Paris. Aged 24, he was following in parallel law studies,
1973 жылы Мохамед Чокридің "Бір нан үшін" атты автобиографиясын цензуралады. Басри 1974 жылы Ішкі істер министрінің хатшысы болып тағайындалды, ол Ахмет Длимидің жақын серігі болды. Басри Хасан II-нің "қорғасын жылдарындағы" темір құлағына айналды. 1979 жылы Дрис Басри Ахмет Осман үкіметінде ішкі істер министрі болып тағайындалды және 1999 жылға дейін барлық келесі үкіметтерде осы қызметін сақтап қалды. 1985 жылдан бастап ол ақпарат министрі қызметін де атқарды. Ол патша Хасан II-нің сенімін жеңіп алды, және оның өкілеттігі кезінде Ішкі істер министрлігі "барлық министрліктердің анасы" деп танылды. Оның қарсыластары оны 1980-ші және 1990-шы жылдары Марокконың демократиялануына кедергі келтірген деп санайтын. Ол дәстүрлі ұлтшыл және халықтық партияларға қарсы тұру үшін "әкімшілік" партияларын құрды және адалдардың пайдасына сайлау нәтижелерін бұрмалауда айыпталды. Оның кезінде полиция 1981 жылы Касабланкада және 1990 жылы Фесте өткен наразылық акцияларын қатаң түрде басып таңбалады.
In 1973, he censored Mohamed Choukri's autobiography, For Bread Alone. Basri was then appointed as Secretary of state for Interior Affairs in 1974, becoming Ahmed Dlimi's right hand man. Basri became the iron fist of Hassan II during the Years of Lead. In 1979, Driss Basri was promoted to the post of interior minister in the government of Ahmed Osman, a post he held in all successive governments until 1999. Beginning in 1985, he held the post of minister of information as well. He won the confidence of King Hassan II, and during his time in office, the Ministry of Interior came to be known as the "mother of all ministries". He was considered by his detractors as a hindrance to the democratisation of Morocco in the 1980s and 1990s. He was accused of creating "administrative" parties to counter the traditional nationalist and popular parties, and of rigging elections in favour of loyalists. Under his term some demonstrations were harshly repressed by police, such as in 1981 in Casablanca and 1990 in Fes.
Шөгеру және өлім
1999 жылы Хасан II-ні орнына келген король Мухаммед VI таққа отырғаннан кейін үш ай өткен соң, Басри 1999 жылдың 9 қарашасында министрлік қызметінен босатылды. Басри 2006 жылдың мамыр айында судья Патрик Рамаэльдің алдында Мехди Бен Барканың қанағаттандырылмаған іздеуіне қатысты куә ретінде тексерілді. Басри билікке Бен Барка ісіне қатысы болмағанын мәлімдеді. Ол былай деді: "патша білген болуы мүмкін. Де Голльдің де біршама ақпаратқа ие болғанын ойлау орынды". Дрис Басри 2007 жылдың 27 тамызында Парижде қайтыс болды. Ол 29 тамызда Рабатта жерленді; 2007 жылы ішкі істер министрі Шакиб Бенмусса қаназаға үкіметтен жалғыз өкіл ретінде қатысты.
Three months after King Mohammed VI acceded to the throne in 1999, succeeding Hassan II, Basri was at last discharged from his ministerial functions on 9 November 1999. Basri was heard by the judge Patrick Ramaël in May 2006, as a witness, concerning Mehdi Ben Barka's kidnapping. Basri declared to the magistrate that he had not been linked to the Ben Barka Affair. He added that "it is possible that the King knew. It is legitimate to think that de Gaulle possessed some information "
Driss Basri died in Paris on 27 August 2007. He was buried in Rabat on 29 August; The Interior Minister in 2007 Chakib Benmoussa was the only representative of the government at the funeral.