Павле Джуркович: Серб суретшісінің өмірі мен шығармашылығы
Pavel Đurković
Павел Джуркович (1772-1830) – серб суретшісі, портретші, икона шебері. Вршац, Бела Црква шіркеулеріндегі иконалармен, белгілі тұлғалардың портреттерімен танылды.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Павле немесе Павел Дюркович (1772, Бая, Австрия-Мажарстан – 1830, Одесса, Ресей) – серб суретшісі, портретші және иконограф. Ол монастырлардың иконографиясы және көрнекті тұлғалардың (көбінесе сербтердің) портреттері саласында ерекше көзге түсті. Оның ең маңызды туындысы – шамамен 1792 жылғы Вршац және Бела Црква шіркеулерінің иконостасы. Дюркович 1793 жылдан бастап Ақ Петр және Пауыл шіркеуінің иконостасына иконалар салғандықтан "Будалық икона суретшісі" деп аталды.
Pavle or Pavel Đurković (1772, Baja, Austria Hungary – 1830, Odessa, Russia) was a Serbian painter, portraitist and iconographer who distinguished himself in the iconography of monasteries and portraits of great personalities (mostly Serbs). His greatest work was the iconostasis of the church in Vršac and Bela Crkva from around 1792. Đurković "icon painter from Buda", because from 1793. he painted icons on the iconostasis of the White Church of Saint Peter and Paul.
Жұмыс
Ол ірі қалалар мен қалаларды аралап, бай азаматтардың портреттерін салған. Осылайша, 1811 жылы ол архимандрит Павел Хаджичтің портретін жасады. 1812 жылы Земунда Карамата отбасы үшін жұмыс істеді, ал 1816 жылы Шишатовацта Вук Караджич пен Лукиян Музичкинің портреттерін салған. 1820 жылы ол Сремски Карловцидегі митрополит Стратимировичтің портретін салған. 1820 жылдан кейін ол Валахия мен Ресейге сапар шегіп, жолда сурет салып, Одессада қоныстанды, онда оның жұмысы жақсы жүрді, ол суретші ретінде өркендеді және профессор Атанасий Стойковичтің керемет портретін жасады, ол оны Ресейге шақырған болуы мүмкін, бұл оның соңғы туындыларының бірі және портрет салу өнерінің дәлелі болды. 1823 жылдың 23 сәуірінде князь Милоштің шақыруымен Сербияға келіп, оның және оның отбасы – ханшайым Любица мен қыздары Савка мен Станконың портреттерін салған. Суретші Крагуевац пен Белградта князьтің тапсырысы бойынша жұмыс істеді. 1824 жылдың 21 наурызында Дюркович князь Милоштің портретін аяқтады. Бұл Сербияның екінші көтерілісінен кейін азат етілген Сербияда салынған екінші белгілі сурет болды.
He traveled to large cities and towns and portrayed wealthier citizens. Thus, in 1811, he made a portrait of Archimandrite Pavle Hadžić. In 1812, he worked in Zemun for the Karamata family, and in 1816 he portrayed Vuk Karadžić and Lukijan Musicki in Šišatovac. In 1820, he painted Metropolitan Stratimirović in Sremski Karlovci. After 1820, he traveled to Wallachia and Russia, painting along the way, and settled in Odessa, where his work went very well, where he progressed as an artist and made an extraordinary portrait of Professor Atanasij Stojković, who may have invited him to Russia, as one of his last works and as proof of his art of portraiture. At the invitation of Prince Miloš on April 23, 1823, he arrived in Serbia to portray him and his family Princess Ljubica and daughters Savka and Stanko. The artist worked in Kragujevac and Belgrade, where he worked at the prince's request. On March 21, 1824, Đurković finished the portrait of Prince Miloš. It was the second known painting in a row in liberated Serbia, after the Second Serbian Uprising.
Өлім
Ол 1830 жылы Одесса қаласында (қазіргі Украина, сол кезде Ресей империясының құрамында болған) қайтыс болды, оның өмірі 57/58 жасқа толған шақта аяқталды.
He died in 1830. in city of Odessa (modern day Ukraine, then part of Russian Empire), he was 57/58 years old when he died.