Кіріспе

Сербия жазушысы (1887–1953)

Димитрие "Мита" Митринович (серб кирилл жазуы: Димитрије Мита Митриновић; 21 қазан 1887 – 28 тамыз 1953) – серб философы, ақыны, революционер, мистик, қазіргі кескіндеме теориясының маманы және саяхатшы.

Ерте өмір және радикализм

Митринович 1887 жылы Австрия-Мажарстанның басқыншылығы кезінде Герцеговинадағы Берковичи муниципалитеті Донжи-Поплатта православиелік сенім мен серб мәдениетіне ие отбасында дүниеге келді. Оның әкесі Михаил Австрия-Мажарстан үкіметінде қызмет етіп, тәжірибелік шаруашылық жүргізді. Димитрие Мостар гимназиясында білім алған. Жас студент кезінде ол кейіннен "Жас Босния" (Mlada Bosna) қозғалысын құратын топпен араласты, бұл топ өз елінің Австрия-Мажарстаннан тәуелсіздік алуы үшін күресіп, біріккен Югославия құруға ұмтылды. 1907 жылы Загребте философияны оқыды, ал 1911 жылы оқуын тоқтатып, Римде мүсінші Иван Местровичпен бірге жұмыс істеді, ол өзінің туындыларын насихаттаумен шұғылданды. Оның серіктері ақын Ристо Радулович пен Владимир "Владо" Гачинович болды. Үшеуі де Австро-Венгрия империясында заңсыз деп танылған құпия саяси ұйымдардың мүшелері болған деген күдік туды, бірақ Бірінші дүниежүзілік соғыстан тек Митринович ғана аман қалды. 1913 жылы ол Мюнхенге Генрих Вёльфлиннің басшылығымен өнер тарихын оқуға барып, Эрик Гуткинд, Василий Кандинский және Пол Клее сынды зиялылармен танысты. 1914 жылы Митринович Лондондағы Сербия елшілігінде жұмыс істеу үшін Англияға келді және елдегі ықпалды мәдени орталардың біріне енді. 1914 жылдың соңынан 1915 жылдың басына дейін ол Местровичтің туындыларының көрмелеріне қатысты, соның ішінде Косово шайқасын еске алуға арналған ескерткіштің макеті де болды.

Карьерасы мен ой-пікірлері

Ол өнер саласындағы жұмысын Риг Веда мен Вергилийдің шығармаларын серб тіліне аударудан бастады. Ол авангардтық Der Blaue Reiter көркемдік тобының алғашқы қолдаушыларының бірі болды және Кандинскийдің туындыларына арналған көрмелер ұйымдастырды. Өнер тарихынан өзге, Римде, Мадридте, Парижде, Мюнхенде және Тюбингенде тұрып, философияны оқыды. Заманының көптеген көрнекті ойшылдары сияқты, ол да әмбебап утопия құруды жақтады және Пан-Еуропалық қауымдастықтың құрылуы туралы жазды. Ортега и Гассеттің "Жаппай көтеріліс" еңбегінен он жыл бұрын Митринович болжам жасады: "Басқа ұлттардан ерекшеленіп, Еуропа халқы әрқашан өз қайшылықтарын тудырып, олардың соңғы синтезде шешілу мүмкіндігімен бірге болды". Ол Эзра Паундпен бірге "Жаңа дәуір" журналына ("Дүниелік істер" рубрикасының авторы) тұрақты түрде мақала жариялап, Эдвин Мьюрдің сөзімен айтқанда, "Шоу немесе Уэллс сияқты бірнеше ғасырлар емес, бірнеше мыңжылдықтарға ойша шарықтап, терең ойлармен толқыды". Митриновичтің утопиялық және мессиандық идеялары (Гуссерл мен Петр Демианович Успенскийдің философиялық концепцияларынан, Г. И. Гурджиевтің эзотерикалық доктринасынан және Фрейд, Юнг және Адлердің психоаналитикалық мектебінен әсер алған) "Жаңа дәуір" журналында ғана емес, сонымен қатар Митринович редакциялаған "Жаңа Атлантида" және А. Р. Орейджбен бірлесіп шығарған "Жаңа Альбион" журналдарында да көпшілік назарына жеткізілді. 1927 жылы Митриновичке Адлер қоғамын (Халықаралық жеке психология қоғамының британдық бөлімшесі) құру тапсырылды. Кейіннен ол мен Адлер, айтуынша, "Митриновичтің ғылыми тұжырымдамаларын саясаттануына" байланысты жолдары айырылды. Митринович кейін "Жаңа Еуропа" тобын құрды. Митринович метафизикалық утопияны (Плотин, Александриялық Климент, Лао Цзы, Якоб Бёме негізінде) жақтады, бірақ саяси тұрғыдан да прагматик болды. 1933 жылы Адольф Гитлерге жазған ашық хатында ол Гитлерді "адам санасы мен сеніміне түсініксіз, және барлық формасы мен мәні бойынша православиелік рухқа қарсы бағытталған" "қайталанбас көзқарасқа ие зұлым супермендей әрекет етуде" деп айыптады.

Жазбалар

Митриновичтің еңбектері көптеген еуропалық мерзімді басылымдарда шашырап қалды (психологиялық және философиялық теорияларға негізделген провокациялық мәтіндер сияқты): Frojd prema Adleru (Фрейд Адлермен), Značaj Jungovog dela (Юнгтің жұмысының маңызы), Marks i Niče kao istorijska pozadina Adlera (Маркс пен Ницше Адлердің тарихи тұрғысынан), Načela genija (Дарын қағидалары), Carstvo snova (Түс әлемі). Оның көптеген шығармалары (оның ішінде поэзиясының көп бөлігі) серб мерзімді басылымдарында жарияланды, ал оның маңызды еңбектерінің бірі – "Эстетикалық ойлар" Босанска Вилада жарияланды. Димитрие Митриновичтің таңдамалы еңбектері (оның өлімінен бірнеше жыл өткен соң серб тілінде жарық көрген) және Предраг Палавестраның арнайы зерттеуі "Догма және утопия" (Dogma i utopija) 1977 жылы серб тілінде жарық көрді. Нью-Йорктегі Колумбия университетінің баспасынан екі кітап таратылды; олардың біріншісі 1984 жылы, екіншісі 1987 жылы жарық көрді. Бұл кітаптардың авторлары – Эндрю Ригби ("Initiation and Initiative: An Exploration of the Life and Ideas of Dimitrije Mitrinović") және Х. С. Резерфорд ("Certainly Future: Selected Writings by Dimitrije Mitrinović"). 1914 жылы "Болашақтың негіздері" қозғалысын құруды көздеген ол келесі әлеуетті серіктестермен хат алмасты: Джованни Папини, Станислав Пшибышевский, Мартин Бубер, Гершом Шолем, Аптон Синклер, Анри Бергсон, Г. Г. Уэллс, Дмитрий Мережковский, Леонид Андреев, Максим Горький, Морис Матерлинк, Пабло Пикассо, Филиппо Т. Маринетти, Анатоль Франс, Джордж Бернард Шоу және Кнут Хамсун.

Кітапхана және мұрағат

Митринович кітапханасында Митриновичтің жеке жинағының негізінде 4500 томнан астам кітаптар бар. Осылайша, кітапхана Митриновичтің өте кең қызығушылықтарын және тілдерді меңгеру деңгейін көрсетеді. Философия, саясат, қоғам, діндер және эзотерика салаларында ерекше күшті жинақтар бар. Жинаққа өнер тарихы, әдебиет, психология, тарих, ғылым, шығыстану, астрология, масондық, теософия және тағы да басқа сирек кітаптар кіреді. Материалдың көп бөлігі он тоғызыншы және екінші жүз жылдықтың басында жарық көрген; негізгі тілдер – ағылшын және неміс тілдері, сондай-ақ француз және кейбір азиялық және Шығыс Еуропа тілдері. Кітапхананың бір бөлігі 1956 жылы Белград университетінің кітапханасына сыйға берілді, ал қалған бөлігі 2003 және 2004 жылдары Брэдфорд университетіне сыйланды. 2003 және 2004 жылдары «Жаңа Атлантис» қоры Брэдфорд университетіне сыйлаған архивке Митриновичтің жарияланған және жарияланбаған жазбалары, Митриновичтің шеңберінің мүшелері, «Жаңа Еуропа» тобы және «Жаңа Атлантис» қоры жасаған құжаттар мен хаттар кіреді.