Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ирландияның бөлінуіне қарсы лигасы (АПЛ) – Солтүстік Ирландияда құрылған саяси ұйым, ол 1945 жылдан 1958 жылға дейін біртұтас Ирландия үшін күресті. Ұйымның мақсаты ирланд ұлтшылдарының бірігуін қамтамасыз ету болды, бұл өткен он жылдықта әрекетсіз қалған ұлтшыл топтардың орнын толтыруға бағытталған. Өркендеген кезеңінде Лиганың шамамен 3500 мүшесі болды. Британ Парламентіне үміткерлердің қатысуы мәселесі бойынша ұйым ішінде қызу пікірталас болды. 1950 жылдардың ортасында көптеген қатысудан бас тартушылар ұйымды тастап кетті. Мүшелер санының азаюы 1956 жылы комитет сайлауына кандидаттар ұсынылмауына әкелді. Ұйым 1958 жылға дейін әрекетсіз күйде болды, содан кейін қалған қаражатты бөлу үшін соңғы отырыс өтті. 1959 жылы Лиганың орнына "Ұлттық Бірлік" ұйымы құрылды.
The Irish Anti Partition League (APL) was a political organisation based in Northern Ireland which campaigned for a united Ireland from 1945 to 1958. The organisation aimed to unite Irish nationalists, filling the void left by nationalist groups that had become inactive in the decade prior. At its peak, the League had around 3,500 members. There was significant internal debate about whether candidates should participate in the British Parliament. In the mid 1950s, most abstentionists had left the organisation. Dwindling membership meant that by 1956, no candidates were nominated for committee elections. The organisation remained inactive until 1958, when a final meeting was held to distribute remaining funds. The League was succeeded by National Unity in 1959.
Қор
Лига құрылғанға дейін ирланд ұлтшылдарының қатардағы ұйымы болған жоқ, өйткені Ирландиялық одақ қауымдастығы мен Солтүстік Біріккен Кеңес 1930-шы жылдардың соңында қызметін тоқтатқан болатын. Бұл Ұлттық партияның жақтастары арасында үлкен наразылық тудырды, ал 1945 жылғы Солтүстік Ирландиядағы жалпы сайлауда бірқатар Ұлттық партия үміткерлері, соның ішінде Эдди МакАтер және Малахи Конлон, сайланған жағдайда барлық ирланд ұлтшылдарынан тұратын бірлескен ұйым құру мақсатымен конвенция ұйымдастырамыз деп уәде берді. МакАтер мен Конлон сайланды, және 1945 жылдың 14 қарашасында олар Дунганнондағы конвенцияға төрағалық етті. Конвенцияға Ұлттық партияның барлық депутаттары мен сенаторлары қоса алғанда, шамамен 480 адам қатысты. Басқа да бөлініске қарсы депутаттар шақырылды, бірақ Социалистік-республикалық партиядан сайланған Гарри Даймонд қатысудан бас тартты. 1946 жылы АПЛ жақтасы Денис Ирландия Белфаст ұлттық газеті Irish News оқырмандарына британдық Лейбористік партиядағы "достарының" "ирландтықтарды өздері сияқты кішкентай социалистерге айналдыру үшін ғана Ирландияның достары" екенін ескертті. 1945 жылдың шілде айындағы сайлауда Достар Ирландияның бірігіне қатысы жоқ Солтүстік Ирландияның Еңбек партиясының үміткерін қолдағанда көңіл сырғуы орын алды. 1947 жылы АПЛ және FOI Солтүстік Ирландия заңына бірлескен түзету ұсынды, онда Солтүстік Ирландияның басқару мәселесін толыққанды талқылау қажеттігі көтерілді. Ал МакГлинан Ирландияның Еңбек партиясының үміткерін оңай жеңіп шықты. МакГлинан өзінің мандатын қабылдамады, өзінің адалдығын тек Ирландия Республикасына арнағанын мәлімдеді, бірақ ол Ұлттық партия депутаттарымен бірге науқан жүргізіп, Лигада белсенді болып қала берді.
Prior to the establishment of the League, there had been no rank and file organisation of Irish nationalists since the Irish Union Association and Northern Council for Unity had become inactive in the late 1930s. This became a major complaint among supporters of the Nationalist Party, and at the 1945 Northern Ireland general election, some Nationalists candidates including Eddie McAteer and Malachy Conlon pledged that if they were elected, they would organise a convention with the intention of uniting all Irish nationalists in one membership organisation. McAteer and Conlon were both elected, and on 14 November 1945 they presided over a convention in Dungannon. The convention was attended by about 480 people, including all Nationalist Party Members of Parliament (MPs) and Senators. Other anti partitionist MPs were invited, but Socialist Republican Party MP Harry Diamond refused to attend. In 1946, APL supporter Denis Ireland warned readers of the Belfast nationalist daily, Irish News, that their "friends" in the British Labour Party are "friends of Ireland only in order that the Irish can be turned into good little Socialists like themselves." There was dismay when in the July 1945 election the Friends threw support behind a candidate of the Northern Ireland Labour Party for whom Irish unity was not an issue. In 1947, the APL and FOI did draw up a joint amendment to a Northern Ireland Bill calling for a full discussion on the governance of Northern Ireland. and McGleenan was able to easily defeat an Irish Labour Party candidate. McGleenan did not take his seat, declaring his allegiance was only to the Republic of Ireland, but he campaigned alongside the Nationalist MPs and remained active in the League.
Құлдырау
1951 жылға қарай Лиганың ықпалы төмендеді. Оның қаржысы жетіспеді, және отырыстарға қатысушылар саны азайды. Британдық бөлім де қиындыққа тап болды, және оның конференциясында басқа партияларға шабуыл жасаудың орнына, жаңа мүшелерді қабылдау мен насихат жұмысына басымдық беру туралы ұсыныстар жасалды. 1951 жылғы жалпы сайлауда ол бір ғана кандидатты тікелей ұсынды. Партия 1951 жылы Сент-Патрик күні Дерри қаласынан Ирландия Республикасының туын көтеріп шеру ұйымдастырды. Корольдік Ольстер полициясы (RUC) туды тартып алуға тырысты, соның салдарынан бірнеше Лига мүшелері қамауға алынды. Бір жыл өткен соң, осы шеру қайта ұйымдастырылды, бірақ бұл жолы оған қатысушылар саны едәуір көп болды. Бұл жолы RUC шеруді тарату үшін күш қолданды. 1953 жылғы Солтүстік Ирландиядағы жалпы сайлауға кандидаттарды іріктеу үшін қайтадан съездер өткізілді. МакАтер Пэдди Максвеллдің орнына Фойл округінен сайлауға түсу үшін таңдалды, ал Максвелл үзілісшілдік көзқарастарымен ерекшеленді. Көптеген сайлау округтері парламентке қатысатынын уәделеген депутаттарды таңдады, бірақ Макглинан Оңтүстік Армағ округінде қайтадан сайланды, ал Мид-Тайрон округіндегі делегаттар түрмеде отырған республикашыл Лиам Келлиді таңдады. Ұлттық партияның депутаты Эдвард МакКаллах Келлиге қарсы шығып, конвенцияға наразылық білдірді, бірақ шамалы айырмамен жеңіліске ұшырады. Орталық Лондон-Дерри округінде ұлтшыл Пэдди Гормли APL кандидатын жеңді. Гормли APL-дің беделі түсіп қалғанын мәлімдеді. Келли мен Макглинанның сайлаудағы сәттілігіне қарамастан, көптеген үзілісшілдер Лигадан шығып кетті. Басшылық құрам қайта ұйымдастырылды, МакАтир төраға, МакСпарран президент, ал Пэдди МакГилл жаңа хатшы болып тағайындалды. 1956 жылғы Орталық Ольстердегі қосымша сайлауда Лига Майкл О'Ниллді ұсынып, үзілісшіл депутат Том Митчеллді орынсыздандыруға тырысты, бірақ бұл ұлтшыл дауысын бөліп, тәуелсіз одақтас Джордж Форрест сайланды. 1956 жылдың соңында комитет отставкаға кету ниеттерін жариялады. Оларды алмастыруға кандидаттар ұсынылмады, соның салдарынан Лига әлсіреп, тоқтап қалды. Кейбір жергілікті клубтар Ұлттық партияның филиалдарына айналды, ал британдық бөлімнің қалдықтары Біріккен Ирландия қауымдастығына бірікті. Франк Трейнор Лиганың хатшысының міндетін уақытша атқарушы болды және ол 1958 жылдың 2 желтоқсанында Белфастта соңғы жиын ұйымдастырды. МакГилл МакАтирге жиынды жақыннан бақылауға бұйырды, себебі Трейнор Ұлттық партияға зиян келтіруге тырысуы мүмкін деп уайымдады, саяси мәселелерді талқыламауын қадағалады. Жиын ұйымды тарату және оның қаржылық қаражатын бөлу туралы шешім қабылдады. 1959 жылы бұрынғы APL мүшелері Ұлттық Бірлік партиясын құрды, олар Ұлттық партияның жаңа, белсендірек бағытты ұстануын қалады.
By 1951, the League was in decline. It was short of funds, and there was reduced attendance at its meetings. The British section was also struggling, and motions to its conference called for it to prioritise recruitment and propaganda over attacks on other parties. It stood only one candidate at the 1951 general election. The party organised a march through Derry on St Patrick's Day 1951, displaying the flag of the Republic of Ireland. The Royal Ulster Constabulary (RUC) attempted to seize the flag, and several League members were arrested. A repeat was organised a year later, with a far larger turnout. This time, the RUC used violence to break up the march. Conventions were again organised to select candidates for the 1953 Northern Ireland general election. McAteer was selected for Foyle in place of Paddy Maxwell, who had abstentionist tendencies. Most constituencies chose MPs who pledged to attend the Parliament, but McGleenan was again selected in South Armagh, and delegates in Mid Tyrone chose Liam Kelly, a jailed republican. Sitting Nationalist MP Edward McCullagh stood against Kelly, in defiance of the convention, but was narrowly defeated. In Mid Londonderry, Nationalist Paddy Gormley beat the APL candidate. Gormley declared that the APL was now felt to be discredited. Despite the success of Kelly and McGleenan at the election, most of the abstentionists left the League. The executive was reorganised, McAteer becoming chairman, McSparran President, and Paddy McGill was appointed as the new Secretary. At the 1956 Mid Ulster by election, the League stood Michael O'Neill in an attempt to unseat abstentionist MP Tom Mitchell, but this split the nationalist vote and independent Unionist George Forrest was elected. In late 1956, the committee announced their intention to resign. No candidates were nominated to replace them, and the League became moribund. Some local clubs became branches of the Nationalist Party, while the remnants of the British section became the United Irish Association. Frank Traynor became the Acting Secretary of the League, and he organised a final meeting in Belfast on 2 December 1958. McGill ordered McAteer to closely watch the meeting to ensure that it did not discuss policy, worrying that Traynor would try to cause trouble for the Nationalist Party. The meeting wound up the organisation and distributed its funds. In 1959, National Unity was founded by former APL members who called for the Nationalist Party to take a new, more active approach.