Эдуард Бреннан: Испаниядағы өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Британ жазушысы және испан тілінің маманы Эдвард Фицджеральд "Джеральд" Бренен, CBE, MC (7 сәуір 1894 – 19 қаңтар 1987) – өмірінің көп бөлігін Испанияда өткізген британдық жазушы және испан тілінің маманы. Бренан ең белгілісі "Испанияның лабиринті" атты Испания Азамат соғысының тарихына арналған тарихи еңбегімен және негізінен автобиографиялық "Гранададан оңтүстікке: Андалусиялық ауылда жеті жыл" атты туындысымен танымал. 1982 жылы Дипломатиялық қызмет және шетел тізімінде CBE орденімен марапатталды.

Өмір

Бренан Мальтада жақсы жағдайдағы ағылшын-ирландтық отбасында дүниеге келді, әкесі британ әскерінде қызмет еткен кезде. Ол Англиядағы Радлиде білім алған, бірақ мектептегі қорлаушылықты жек көріп, оны ұмыта алмады. Оның автобиографиялық еңбектерінен оның әкесі, майор Хью Бренанмен жақсы қарым-қатынаста болмағаны анық көрінеді. 18 жасында, әкесі оның әскер мансабы үшін Sandhurst Royal Military College-те оқығанын қалағандықтан, оған наразылық ретінде, үлкен досы, кейде фотограф және ерекше мінезді Джон Хоуп Джонстонмен бірге Қытайға жол тартты. 1912 жылдың тамызы мен 1913 жылдың қаңтары аралығында олар 1,560 миль қашықтықты жүріп өтті, Боснияға жеткенімен, ақша жетіспеуіне байланысты кері қайтуға мәжбүр болды. Бренан келесі он айды Германияда өткізді, тіл үйренді, таңқаларлықтай, Үндістан полициясына қабылдануға дайындалды, бірақ бұл жоспары 1914 жылдың тамызында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда тоқтап қалды. Ол дереу британ әскеріне қосылып, соғыс бойы Францияда қызмет етті. 1919 жылы демобилизациядан кейін Хоуп Джонстон Бренанды Блумсбери тобымен таныстырды. 1919 жылы Испанияға көшіп, 1920 жылдан бастап Гранада провинциясының Альпухаррас айманындағы Еген деген шағын ауылда үй жалдап тұрды. Ол университетте оқымағандықтан, білімін толықтырумен және жазумен айналысты. Испанияға көшуінің маңызды себебі – оның аз табысы сол жерде одан да көп нәрсені беруіне сенгендігі болды. Кейін Францияда тұрды. 1930 жылы ол американдық ақын және жазушы Гамель Вулсимен (1895–1968) Дорсетте танысты, олар 1931 жылы Римде үйленді. Олар Испаниядағы Азамат соғысының басында Малага маңындағы Чуриана ауылында тұрды, 72 жастағы зоолог сэр Питер Чалмерс Митчеллмен дос болды. Сэр Питер сияқты, олар оңшыл көзқарастасқа қауіпсіз баспана берді, оның саяси пікірлерімен келіспесе де, қала Муссолинидің фашистік бүлікшілерді қолдау үшін жіберген итальяндық әскерлері басып алғанға дейін Испанияда қалды. Бұл оқиға сэр Питердің «Малагадағы үйім» атты естеліктерінде, сондай-ақ Вулсидің «Өлімнің басқа патшалығы» атты естеліктерінде сипатталған. Содан кейін жұбайлар Англияға оралды және көп жыл бойы Уилтширдегі Олдборнда тұрды. Бренанға Франко режимін сынаған көзқарастарына қарамастан, 1949 жылы Испанияға оралуға рұқсат берілді. Гамель Вулси 1968 жылы Испанияда рактан қайтыс болды және Малагадағы ағылшын зиратында жерленді. Бренан өмірінің көп бөлігін Малага маңындағы Чурианада, ал Вулси қайтыс болғаннан кейін Малагадағы Альхаурин-эль-Грандеде өткізді. 1984 жылы Бренанды Миддлсекс штатының Пиннер қаласындағы қарттар үйіне көшірді. Англияда өмір сүруге ниетті болған-болмағаны туралы пікір таласы болды, ол Испанияға қайтып келді, өйткені билік оның қарттығында қажетті күтімді қамтамасыз ету үшін арнайы шаралар жасады. Өлген кезде оның денесі медициналық зерттеулер үшін Малага медицина факультетіне тапсырылды, кейін кремацияланды, күлі Малагадағы ағылшын зиратына жерленді. «Өзінің өмірі» және «Жеке жазбалары» кітаптары оның өмірбаянын құрайды.

Brenan was born in Malta into a well off Anglo Irish family, while his father was serving there in the British Army. He was educated at Radley, a boarding school in England, which he hated due to the bullying he endured. His autobiographic works make it clear that he did not enjoy a good relationship with his father, Major Hugh Brenan. At the age of 18, and to spite his father who wanted him to train for an army career at the Royal Military College, Sandhurst, he set off with an older friend, the occasional photographer and eccentric, John Hope Johnstone, to walk to China. Between August 1912 and January 1913 they walked 1,560 miles, reaching Bosnia before lack of money made them turn back. Brenan spent the next ten months in Germany, learning the language, surprisingly in preparation for joining the Indian Police Service, but this plan was interrupted by the outbreak of the First World War in August 1914. He immediately joined the British Army and served in France throughout the war. After being demobbed in 1919, Hope Johnstone introduced Brenan to the Bloomsbury Group. In 1919 he moved to Spain, and from 1920 on he rented a house in the small village of Yegen, in the Alpujarras district of the province of Granada. He spent his time catching up on the education which he felt he had missed by not attending university, and in writing. An important factor in his moving to Spain was his calculation that his small income would go further there. who later lived in France. In 1930, he met the American poet and novelist Gamel Woolsey (1895–1968) in Dorset; they married in Rome in 1931. They lived in Churriana, a village near Málaga, during the early part of the Spanish Civil War, befriending the 72 year old zoologist, Sir Peter Chalmers Mitchell. Like Sir Peter, they provided safe haven to a right wing sympathiser, despite objecting to his political views, staying on in Spain until the city was occupied by Italian forces sent by Mussolini to support the fascist rebels. This interlude is documented in Sir Peter's memoir, My House in Málaga, and also in Woolsey's memoir, Death's Other Kingdom. The couple then returned to England and for many years afterwards they lived in Aldbourne in Wiltshire. Brenan was permitted to return to Spain in 1949 despite holding views which were critical of Franco's regime. Gamel Woolsey died in Spain in 1968 of cancer, and is buried at the English Cemetery, Málaga. Brenan spent most of the remainder of his life in Churriana near Malaga and after Woolsey's death, in Alhaurín el Grande, Málaga. In 1984 Brenan was moved to a nursing home in Pinner, Middlesex. There was some controversy as to whether he wanted to live in England, and he returned to Spain after the authorities there made special arrangements to provide him with the nursing care on which he depended in his old age. At the time of his death, his body was donated to the Medicine Faculty of Málaga for medical research and later cremated; his ashes are buried in the English Cemetery, Malaga. A Life of One's Own and A Personal Record together make up his autobiography.