Кіріспе
Мөрленген іс No 02 001, 310 F.3d 717 (2002), АҚШ Сыртқы барлауды қадағалау сотының per curiam шешімі, онда ол 2002 жылдың 17 мамырында Сыртқы барлауды қадағалау соты (FISC) тарапынан Сыртқы барлауды қадағалау туралы заңға (FISA) қатысты қойылған шектеулерді қарады. Сот FISC-тің шектеулерін "ФИСА немесе Конституция талап етпейді" деп кері қайтарды. Бұл пікір – Соттың алғашқы отырысы және алғашқы шешімі. Тексеру мақсатында FISC-тің сұратылған өтінімді өзгертуі "теріске беруге тең" болды, демек Сотқа істі қарау құзыреті берді. Сот бұл іс FISA-ның заңдық түсіндіруі және конституциялық тұрғыдағы маңызды мәселелерді көтергенін атап өтті. Атап айтқанда, пікірде Патриоттық заңның қабылдануына байланысты заңға енгізілген өзгерістер қарастырылды. Сот осы мәселелерді үкіметтің FISC-ке электрондық бақылауға рұқсат беру туралы бұйрық беру туралы бір өтініш аясында қарады. FISC сұралған бұйрықты мақұлдады, бірақ үкіметке "белгілі бір талаптар мен шектеулер" қойды. Үкімет Апелляциялық сотқа шағымданды. Сот алдымен үкімет пен FISC арасында сұратылған қадағалаудың орындылығына қатысты келіспеушілік болмағанын айтты, себебі FISC үкімет нысананың шетелдік державаның агенті екеніне сенуге негіз бар деп тапты. Сондықтан үкімет FISA іздестіруін немесе қадағалауын бастау, жүргізу, жалғастыру немесе кеңейту туралы құқық қорғау органдарының қызметкерлеріне барлау қызметіне ұсынымдар жасауға тыйым салатын шектеулерге ғана шағымданды. Сонымен қатар, ФБР және [Әділет министрлігінің] Қылмыстық бөлімі құқық қорғау органдарының қызметкерлері қылмыстық қудалауды күшейту үшін FISA процедураларын қолдануды бақыламауы және қылмыстық қудалау мүмкіндігін сақтау мақсатындағы кеңестердің FISA іздестірулері мен қадағалауларын құқық қорғау мақсаттарына бағыттауына немесе бақылауына әкелмеуін қамтамасыз етуі керек. FISC сондай-ақ сот "қадағалаушы талабы" деп атаған талапты құрды, ол Әділет министрлігінің бір бөлімінің (Зерттеу саясаты және тексеру кеңсесі (OIPR)) ФБР мен Қылмыстық бөлім арасындағы барлық кездесулерге "қатысу үшін шақырылуын" талап етті, мұндағы мақсат – күш-жігерді үйлестіру. Сот төменгі деңгейдегі шешімде шектеулердің негізі нақты көрсетілмегенін айтты. Керісінше, шектеулер "FISA қарсы барлау/барлау қызметкерлері мен атқарушы биліктегі құқық қорғау органдары арасында кедергі туғызды деген болжамға негізделген", бірақ пікір мұндай болжамды қолдамады. Ақпаратты қорғау органдары мен құқық қорғау органдары арасындағы "қабырға" FISC-тің "өзінің заңдық өкілеттігін пайдаланып, электрондық бақылаудан алынған, үкіметтің шетелдік барлау ақпаратына қатысты қажеттілігіне қатысы жоқ материалдарды алу, сақтау және таратуды болдырмауға арналған" азайту процедураларын мақұлдау құқығына сүйенген. Үкімет осы шектеулерге қарсы екі аргумент келтірді. Біріншісі, үкімет FISA-дағы Патриоттық заңға дейінгі үкіметтің барлау ақпаратын пайдалануын шектеу "іллюзия" екенін мәлімдеді. Сонымен қатар, үкімет "негізгі мақсат" шектеуі бар болса да, Патриоттық заңның қабылдануы бұл ұғымды FISA-дан жойды деп мәлімдеді. Осыған байланысты, үкімет FISC-тің төмендегі шектеулері FISA ережелерін бұрмалау және Патриоттық заңмен енгізілген түзетулерді "айналып өту" екенін дәлелдеді. Америка Азаматтық Бостандықтар Одағы (ACLU) және Ұлттық Қылмыстық Қорғау Адвокаттары қауымдастығы (NACDL) шектеулерді қолдап amicus curiae брифін ұсынды. Бұл құжаттарда FISA заңнамасы мен Патриоттық заңға енгізілген түзетулер Төртінші түзетуге қайшы екені, егер олар үкіметтің FISA қадағалау ордерін алуына тыйым салса, егер оның "негізгі мақсаты" қылмыстық қудалау болса, конституцияға қайшы екені айтылды. Басқа да мәселелердің ішінде, Сот FISA конституциялық екенін, FISA талаптары FISA өтінімінің мақсатын шектеу үшін негіз емес екенін және FISA қылмыстық қудалау үшін дәлелдер жинау үшін пайдаланылуы мүмкін екенін тапты. Сот сондай-ақ "Президенттің санкциясыз шетелдік барлауды жүргізу жөніндегі конституциялық өкілеттігіне" қатысты шешім қабылдамады, бұл NSA санкциясыз барлау даусындағы үкіметтің негіздемесіне қатысты.
law enforcement officials shall not make recommendations to intelligence officials concerning the initiation, operation, continuation or expansion of FISA searches or surveillances. Additionally, the FBI and the Criminal Division [of the Department of Justice] shall ensure that law enforcement officials do not direct or control the use of the FISA procedures to enhance criminal prosecution, and that advice intended to preserve the option of a criminal prosecution does not inadvertently result in the Criminal Division’s directing or controlling the investigation using FISA searches and surveillances toward law enforcement objectives. The FISC also created what the court referred to as a "chaperone requirement," which required that a unit of the Justice Department (the Office of Intelligence Policy and Review (OIPR)) "be invited" to all meetings between the FBI and the Criminal Division involving co ordination of efforts to investigate and respond to potential hostile acts. The Court of Review stated that the lower opinion establishing the restrictions did not clearly set forth the basis for its decision. Instead, the restrictions "appear[] to proceed from the assumption that FISA constructed a barrier between counterintelligence/intelligence officials and law enforcement officers in the Executive Branch," but the opinion did not support such an assumption. This "wall" between the intelligence officials and law enforcement officers was created by the FISC in reliance on "its statutory authority to approve 'minimization procedures' designed to prevent the acquisition, retention, and dissemination within the government of material gathered in an electronic surveillance that is unnecessary to the government's need for foreign intelligence information." Two arguments were presented by the government in opposition to these restrictions. One was that the government argued that the pre Patriot Act limitation in FISA restricting the government's use of intelligence information is "an illusion." Alternatively, the government argued that even if the "primary purpose" limitation exists, the passage of the Patriot Act eliminated that concept from FISA. As a corollary, the government argued that the restrictions imposed by the FISC below were a misconstruction of the FISA provisions and "an end run around" the amendments added by the Patriot Act. The American Civil Liberties Union (ACLU) and the National Association of Criminal Defense Lawyers (NACDL) submitted amicus curiae briefs in support of the restrictions. The briefs argued primarily that the FISA statute and the amendments of the Patriot Act are unconstitutional under the Fourth Amendment unless they are construed to prohibit the government from obtaining a FISA surveillance order if its "primary purpose" is criminal prosecution. Among other things, the Court of Review found that FISA is constitutional, that the minimization requirements of FISA are not grounds to limit the purpose of the FISA application, and that FISA may be used to collect evidence for criminal prosecution. The Court also noted but made no judgment regarding "the President’s inherent constitutional authority to conduct warrantless foreign intelligence surveillance," which relates to part of the government justification in the NSA warrantless surveillance controversy.