Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Балық түрлері
Species of fish
Еуропалық теңіз құсқұйрығы (Acipenser sturio), сондай-ақ Атлантикалық құсқұйрық немесе жалпы құсқұйрық деп те аталады, Еуропаға тән құсқұйрық түрі. Бұрын ол көптеп таралған, Еуропаның барлық жағалау ареалдарында кездесетін. Ең бастысы, олар Қара және Балтық теңіздеріне дейін жетеді. Бұл балық анадромалық және өзендерде шаруашылық етеді. Қазіргі таңдағыдай, ол өте сирек кездесетін, құрып кету қаупі төнген түр болып саналады.
The European sea sturgeon (Acipenser sturio), also known as the Atlantic sturgeon or common sturgeon, is a species of sturgeon native to Europe. It was formerly abundant, being found in coastal habitats all over Europe. Most specifically, they reach the Black and Baltic Sea. It is anadromous and breeds in rivers. It is currently a critically endangered species.
Сипаттама
Еуропалық теңіз құсбағының үшбұрышты басы ұзын ұшпен аяқталады. Бет аймағында көптеген сезімтал мұрттар орналасқан. Дорсальді қанаттары денеге өте артқа қарай орналасқан. Балықтың денесінде бойлық бағытта бес үлкен сүйекті пластиналар кездеседі. Асқазан сары, ал арқасы қоңыр сұр түсті. Бұл құсбақ салмағында 100 жылға дейін өмір сүре алады, бірақ орташа ұзындығы олар 12-14 жасқа дейін (еркектерде) және 16-18 жасқа дейін (ұрғашыларда) жыныстық жағынан жетіледі.
The wedge shaped head of the European sea sturgeon ends in a long point. There are many sensitive barbels on the facial area. The dorsal fins are located very far back on the body. Five longitudinal lines of large osseous plates are found on the body of the fish. The stomach is yellow and the back is a brownish grey. This sturgeon can reach and in weight, but a more common length is They can reach an age of 100 years, and have a late sexual maturity (12 to 14 years for the males and 16 to 18 years for the females).
Таралуы және мекендейтін ортасы
Олар Еуропа жағалауларында, ең солтүстік және Балтық аймақтарын қоспағанда кездеседі, тіпті Атлант мұхитын аттасып Солтүстік Америка жағалауларына сирек жетеді. Басқа көптеген осетрлер сияқты, олар жағалаудан ішкі аймаққа қарай ағатын өзендерде шағылысады. Бұл түр кең ауқымды тұздылықты қабылдай алады және өмірінің көп бөлігін тұзды суда өткізеді, бірақ шағылысу үшін тұщы суға көшіп барады.
They are found on the coasts of Europe, except in the northernmost regions and the Baltic region, and have rarely even been known to cross the Atlantic Ocean to the coasts of North America. Like many other sturgeons, they spawn in the rivers inland from the coast. The species can tolerate wide spread salinities and spend most of their lives in saltwater but migrate to spawn in freshwater.
Қорғау
ХХ ғасырдың алғашқы онжылдықтарына дейін бұл балықтар Еуропада кең таралған және олардың икрасы үшін көп ауланды. Бірақ, шамадан тыс балық аулау салдарынан (он тоғызыншы ғасырдың екінші жартысынан бастап күрт үдеген) олар бұрынғы ареалдарының көп бөлігінен жоғалып кетті. 1982 жылдан бері олар Еуропада қорғалатын түр ретінде қарастырылады. Олардың таралу аймағы болғанымен, олар соншалықты сирек кездеседі, қазір тек Францияның Гаронна өзені бассейнінде ғана көбейеді. Бұл түрді сақтау жобаларына аквакультурадан алынған балықтарды қайта қоныстандыру кіреді, алғашқы босатулар 1995 жылы жүзеге асырылды.
Until the first decades of the twentieth century, these fish were locally abundant in Europe and were caught extensively for their caviar, but a sharp decline due to overfishing (which greatly accelerated from the second half of the nineteenth century onwards) led to their disappearance from the vast majority of their former range. They have been a protected species in Europe since 1982. Despite their estimated range of distribution, they have become so rare that they only breed in the Garonne river basin in France. Conservation projects involving this species include reintroductions based on specimens from aquaculture with the first releases in 1995.
Диета
Басқа осетрлер сияқты, олар да мұрттарымен табатын көпқылтырлы құрттар мен шаяндармен қоректенеді.
Like other sturgeons, they eat polychaete worms and crustaceans which they find with their barbels.
Халық саны
Нақты популяциялық есептемелер жоқ болғанымен, жабайы, ересек еуропалық осетрдің саны 800-ден кем деп бағаланады. Бұл түр соңғы рет 1994 жылы Францияның Гаронна өзенінде көбейген, ал генетикалық талдау 1994 жылғы топтың тек бір жұптан тұратынын көрсетті. Жабайы популяцияның өте аз болуына байланысты, тұтқынды өсіру және жаңадан балық шаруашылығына жіберу бағдарламасы түрдің сақталуы үшін өте маңызды. Жиронда сағасы мен Эльба өзенінде (Германия) жасанды өсірілген балықтарды қайта қалпына келтіру жұмыстары сәтті болғанымен, еуропалық осетрдің қалпына келтіруі ұзақ процесс болып табылады және 30-50 жылға созылуы мүмкін. Коммерциялық тралдар мен желілерде кездейсоқ аулау, ластану, климаттың өзгеруі және басқа түрлермен бәсекелестік түрге қауіпті. Бағалау жүргізілген 2020 жылы жабайыда 20 750 ересек жекелеген осетрдің бар екені бағаланды.
Although no specific population estimates are available, the abundance of wild, mature European Sturgeon is estimated to be less than 800 individuals. The last time the species hatched was in the Garonne River in France in 1994, and genetic analysis reveals that the 1994 cohort was formed by only one mating pair. Because the wild population is so small, a captive breeding and stocking program is vital to the species' survival. Although restoration operations, such as artificially bred individual restocking, have been successful in the Gironde estuary and the Elbe River (Germany), recovery for the European sturgeon is a long process that might take 30 50 years. Bycatch in commercial trawls and gillnets, pollution, climate change, and potential competition with other species are dangers to the species. It was estimated there are 20 750 mature individuals in wild at the moment of assessment, which was at 2020.
Қауіптер
Еуропалық теңіз құсбақасы түрлі қауіп-қатерлерге тап болады, олар популяция мөлшерін тарихи түрде азайтып, өздігінен толығуға қабілетті популяциялардың қалпына келуіне кедергі келтіреді. Ең бастысы, кездейсоқ аулау – консервациялық шараларға қарсы әсер ететін маңызды қауіп. Сонымен қатар, бұл түрге қатысты қиындықтарға басқа да факторлар себеп болады. Еуропалық теңіз құсбақасы популяциясы үшін ең негізгі қауіп – кездейсоқ аулау, ол бұрын олардың санын азайтуда маңызды рөл атқарды. Бұл үздірілмейтін қауіп өздігінен толығуға қабілетті популяциялардың қалпына келуіне елеулі қауіп төндіреді, сондықтан мәселені шешу және оның салдарынан арылу үшін мақсатты консервациялық шаралар қабылдау қажет. Гаронна өзеніндегі құмшақ тас өндіру Еуропалық теңіз құсбақасы популяциясына қауіп тудырады. Бұл әрекет, бөгет салумен бірге, мекендеу ортасының нашарлауына әкеледі, осы арқылы қолайлы шағылысу және тамақтану орындарының болуына әсер етеді. Бұл маңызды мекендерді сақтау түрдің ұзақ мерзімді аман қалуы мен қалпына келуі үшін өте маңызды. Бөгет салу, ластану және өзендерді реттеу Еуропалық теңіз құсбақасының алдындағы қиындықтарды одан әрі күшейтеді. Осы антропогендік факторлар шағылысу және тамақтану үшін маңызды орындардың жоғалуына және бұзылуына әкелді. Сонымен қатар, 2019 жылы OSPAR комиссиясы атап өткендей, шетелдік хищниктердің енгізілуі маңызды әсер ретінде анықталды, ол құсбақа популяциясының қалпына келуіне кедергі келтіреді.
The European sea sturgeon faces various threats that have historically diminished population sizes and continue to impede the recovery of self sustaining populations. Bycatch, primarily, has been a significant threat with the potential to counteract conservation efforts. Additionally, several other factors contribute to the challenges faced by this species. Bycatch emerges as the primary threat to European sea sturgeon populations, having played a crucial role in reducing their numbers in the past. This ongoing threat poses a considerable risk to the recovery of self sustaining populations, necessitating targeted conservation measures to address the issue and mitigate its impact. The extraction of gravel in the Garonne River poses a potential threat to European sea sturgeon populations. This activity, along with dam construction, contributes to habitat degradation, impacting the availability of suitable spawning and feeding sites. Preservation of these critical habitats becomes essential for the species' long term survival and recovery. Dam construction, pollution, and river regulation further exacerbate the challenges faced by the European sea sturgeon. These anthropogenic factors have led to the loss and degradation of crucial spawning and feeding sites. Additionally, the introduction of alien predators has been identified as a significant impact, hindering the recovery of sturgeon populations, as highlighted by the OSPAR Commission in 2019.