Кіріспе
Кембриджширдегі мектеп, Ұлыбритания. 1549 жылы Эдуард VI осы мектепке ұлдар үшін грамматикалық мектеп ретінде жарлық берген. Тарихының көп бөлігінде Висбех корпорациясының басшылығымен грек, латын және арифметиканы қамтитын, негізінен классикалық білім беру бағдарламасын ұсынды. Негізі қаланғаннан бері мектеп бірнеше рет орналасқан жерін ауыстырды: Санкт-Петер шіркеуі, Хилл-стриттегі ескі гильдия залы, Оңтүстік Бринк. 1970 жылы Солтүстік Бринктегі қазіргі орнында Висбех қыздар орта мектебімен біріктірілгенге дейін. 20-ғасырдың көп бөлігінде ақысыз, мемлекеттік қолдау алатын мектеп болды. Бірақ, білім беру басқармасы (LEA) осы мәртебені алып тастап, грамматикалық мектепті жақын жердегі екі орта мектеппен біріктіруді жоспарлағаннан кейін, 1983 жылы мектеп басшылары толық тәуелсіздікке көшуге шешім қабылдады. Гильдия орта ғасырдың соңында зор күшке ие болды. Мектептің гербінде әлі де қолданылатын "Schola Sanctae Trinitatis De Wysbech" тарихи атауы Висбех корпорациясының мөрінен (өзі бұрынғы Гильдия мөрінің негізінде) алынған. Гербте Әулие Петр мен Әулие Павелдің отырған бейнелері бейнеленген. Мектеп мұғалімі туралы алғашқы жазба 1407 жылға дейін сақталып қалған, онда Морис Планкке Кембридж университетінде екі семестр оқуға рұқсат берілген, бірақ ол болмаған кезде сабақ беру үшін үй басқарушысын тағайындау шарты қойылған. Құрылғаннан кейін көп ұзамай мектеп Хилл-стриттегі Гильдия залына көшірілді. 1446 жылғы жазбада Иле епископы Якоб Крефенге "мақтауға лайық, ежелгі және бекітілген әдет-ғұрыпқа" сәйкес әр оқушыдан "жеткілікті жалақы" алуға рұқсат берілгені туралы мәлімет бар. Ағылшын реформациясынан кейін Киелі Үштік Гильдиясы таратылып, оның орнына Висбех корпорациясы құрылды. 1549 жылы король Эдуард VI мектепті қайта құрып, жаңа жарлық берді: "жастарды грамматикалық білім мен әдемі әдебиетке үйрету". Жарлық әлі де сақталып тұр және қазір Висбех мұражайында сақталады. Сол жылы мектеп ғимаратының жанында мектеп салу үшін жер берілді. Карл II-нің таққа қайта отыруынан кейін мектеп жарлығы жаңарып, астаналық буржуазияға мектеп мұғалімін таңдау құқығы берілді, ал Эли епископы "мектеп мұғалімін жоғарыда аталған мектептегідей, әрқашан тексеруге, реформалауға және түзетуге құқылы" болды. 1638 жылы қайырымдылық жасаушы Уильям Холмс Висбех буржуаларына 400 фунт стерлинг сыйлап, осы ақшаны жерге инвестициялауды, қалғанын Кембридж университетіндегі Магдалина колледжіндегі екі оқушының күтімін қамтамасыз етуге жұмсауды тапсырды. 1656 жылы өсиетімен Холмс Линкольнширдегі Холбичтегі 46 акрлық мүлкінің жылдық кірісін оқушылардың күтімін қамтамасыз етуге және мектептің игілігі үшін жыл сайын төлеуге бұйырды. 1628 жылы Томас Паркс, ал 1651 жылы Джон Крейннің өсиеттері бойынша мектепке қосымша жерлер мен мүліктер сыйланды. Крейннің мүлкіне Флит, Линкольнширдегі жерлер және Маркет-Хиллдегі "Қара бұқа" атты қонақ үй кірді. 1793 жылы үй салушы Джозеф Медворт Висбех қамалының орнын сатып алды, оның ішінде Джон Турлоның 1660 жылғы сарайы (өте жағдайы нашар деп есептелді) және оны қоршаған жерлерді Элиден сатып алып, Георгиандық айналасын салды. 1811 жылы ол корпорацияны сарайды сатып алуға және Шип-стриттегі (қазіргі Хилл-стрит) ескі грамматикалық мектеп ғимаратын бұзып, сауда алаңына дейін жаңа көшені салуға көндіруге тырысты. Корпорация бас тартты (әдетте басқа буржуалар Медворттың өлімінен кейін сарайды сол мақсатта арзан бағамен сатып алуға ниеттенгені болжанады). Нәтижесінде Медворт Турлоның сарайын бұзып, 1816 жылы қазіргі Висбех қамалының ғимаратын тұрғызды. Ричмондтың мәліметінше, жоғарғы сыныптағы оқушылар Цицеронды оқыған, ал олардың латын грамматикасын білуі "қанағаттанарлық" болды. Ол сондай-ақ грек, алгебра және ағылшын тілін оқытуды жазды, француз тілі қосымша пән ретінде оқытылғанын атап өтті. Мектеп бұрынғы гильдия залында Хилл-стритте 1898 жылға дейін пайдаланылды, сол кезде ортағасырлық ғимарат көп өзгеріске ұшырады және қираған күйде болды. Ғимарат және оның аумағы бастапқыда мектеп директорының резиденциясы және бірнеше интернат оқушыларын орналастыру үшін жоспарланған, бірақ көп ұзамай сыныптар мен залдарды салып, бүкіл мектепті орналастыру үшін кеңейтілді. 18-ғасырғы қала үйінің орталық бөлігі панельді кітапхана ретінде пайдаланылды. Мектеп директоры Х. Лоуренс Уайт 1939 жылы жазған мектеп тарихында 18-ғасырғы үйді сатып алу "ауыр қателік" болды деп есептейді, өйткені ол "үнемі жөндеуді қажет етеді" және "жылыту қиын" болды. Ол қайта құруға жұмсалатын ақшаға арналған жаңа мектеп салудың тиімдірек болар еді деп санайды. Жатақхана салу жоспарлары кейіннен тоқтатылып, физика зертханасы салынды, нәтижесінде жатақханада оқыған оқушылардың дәстүрі аяқталды. 1902 жылғы Білім туралы заң мектепті Эли аралының жергілікті білім беру органының басшылығына көшірді, ол мемлекеттік қолдау алатын мектеп ретінде тіркелді. 1917 жылға қарай ұлдардың грамматикалық мектебінде 64 оқушы оқыды. Оқушылардың саны Бартон Хаус мектебінен келген оқушылардың көптігінен өсті, бұл 1913 жылы жабылып қалған шағын жеке мектеп болды.
Chartered by Edward VI in 1549 as a grammar school for boys, for much of its history it offered a largely classical curriculum of Greek, Latin and arithmetic under the governance of the Wisbech Corporation. The school has moved premises several times since its foundation, being based in St Peter's Church, the old guildhall in Hill Street and on South Brink before merging with the Wisbech High School for Girls in 1970 at the present site on North Brink. For much of the 20th century, it was a non fee paying voluntary aided school, but following LEA plans to remove this status and merge the Grammar School with two nearby secondary modern schools, the governors decided to become fully independent in 1983. The Guild was a powerful force in the later Middle Ages. The historical name "Schola Sanctae Trinitatis De Wysbech" is still used on the school's crest, which is derived from the seal of the Wisbech Corporation (itself based on the former Guild seal) and features the seated figures of St Peter and St Paul. The first record of a schoolmaster dates from 1407 when one Maurice Plank was given leave to study at Cambridge University for two terms on the understanding that he would appoint an usher to teach in his absence. Soon after foundation, the school moved to the Guildhall in Hill Street. A record from 1446 details how master Jacob Creffen was granted leave by the Bishop of Ely to collect an "adequate salary" from each scholar according to the "praiseworthy, ancient and approved custom". Following the English reformation, the Guild of the Holy Trinity was dissolved and replaced by the Wisbech Corporation. The school was renamed and re established by King Edward VI in 1549, who gave the school a charter "for the instruction of youth in grammatical knowledge and polite literature". The charter is still in existence, and is currently held by the Wisbech Museum. The same year, land was given for the construction of a school house next to the Guildhall building. After the Restoration of Charles II, the school's charter was renewed with the stipulation that the Capital Burgesses be given the choice of schoolmaster and that the Bishop of Ely "forever shall have the right of visitation, reformation, and correction of the schoolmaster, as of the school aforesaid". In 1638 a benefactor, William Holmes, gave £400 to the burgesses of Wisbech to be invested in land, and the rest applied for the maintenance of two scholars at Magdalene College, Cambridge. In his will of 1656 Holmes directed that the whole yearly income of his 46 acre estate in Holbeach, Lincolnshire be paid yearly towards the maintenance of the scholars and the endowment of the school. Other land and property had been donated to the school in the wills of Thomas Parkes in 1628 and John Crane in 1651. Crane's estate included land in Fleet, Lincolnshire and an inn on Market Hill called the Black Bull. In 1793, property developer Joseph Medworth purchased the site of Wisbech Castle, including John Thurloe's 1660 mansion (supposedly in a very poor condition) and the land surrounding it from the See of Ely, building the Georgian Circus along the bailey walls. As part of his scheme, in 1811 he tried to persuade the corporation to purchase the mansion and demolish the Old Grammar School building in Ship Street (now Hill Street) with the intention of building a new street through to the market place. The Corporation refused (it is usually assumed that the other burgesses intended to purchase the mansion for the same purpose after Medworth's death at a reduced price). As a result, Medworth demolished Thurloe's mansion and erected the present Wisbech Castle building in 1816. Richmond records that the upper boys were reading Cicero, and their knowledge of Latin grammar was "satisfactory". He also records the teaching of Greek, algebra, and English language, noting that French was taught as an extra. The school continued to use the former guildhall site in Hill Street until 1898, by which stage the medieval building was much altered and in a dilapidated condition. The house and its grounds was originally intended to be the headmaster's residence and provide lodgings for a few boarders, but soon expanded to accommodate the entire school with the construction of classrooms and a hall. The central block of the 18th century town house was used as a panelled library. In his 1939 history of the school, headmaster H. Lawrence White opines that the purchase of this 18th century house was a "grave mistake", as it was "constantly needing repairs" and was "difficult to warm". He suggests that for the eventual price of conversion, a purpose built school would have been a more satisfactory decision. Initial plans to build a dormitory for boarding pupils were scrapped, with a physics laboratory being constructed instead, effectively ending the tradition of boarding scholars. The Education Act 1902 brought the school under the control of the Isle of Ely local education authority as a voluntary aided school. By 1917, the boys' Grammar School had 64 pupils attending. Numbers had been swelled by an influx of boys from the Barton House School, a small private school which had closed in 1913.
Қазіргі тарих
1902 жылғы Білім беру туралы заң сонымен қатар округтік кеңеске қыздарға тең білім беру мүмкіндігін қамтамасыз етуді міндетті етті. 1903 жылғы қазан айында қыздар мектебін құру мәселесін талқылау үшін конференция өткізілді, ал 1905 жылғы қаңтарға қарай Висбех қыздар орта мектебі Солтүстік Бринктегі Херекрофт үйінде ашылды. Үйді барон Пекковер отбасы ұзақ мерзімге жалға берді. Харекрофт үйін 1844 жылы Альджернон Пекковер салған, ал оның ұрпақтары 1903 жылы Сюзанна Пекковер қайтыс болғанға дейін үйде тұрды, содан кейін үй бос қалды. Бірінші директор – Беатрис Спаркс, ол математикадан Оксфорд трипосын бітірген алғашқы әйел болды. Бұл зал соңғы уақытқа дейін мектеп асханасы ретінде пайдаланылды, қазір мектеп кітапханасы болып табылады. Бастапқыда орта мектеп интернатты қабылдады, ол Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін де жалғасты. XX ғасыр бойы ұлдар мектебі дами берді. 160 бұрынғы оқушы Бірінші дүниежүзілік соғыста қатысты, олардың он біреуі марапатталды және тоғызы «депештерде аталды». Бұрынғы оқушыларының он тоғызы соғыста қаза тапты. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Лондондағы Stationers' Company мектебінің 272 оқушысы мен 26 қызметкері Висбекке эвакуацияланды, онда олар жергілікті отбасылармен бірге тұрып, оқыту үшін грамматикалық мектеппен бірлесіп пайдаланды. 1936 жылдан 1959 жылға дейін ұлдар мектебі басқармасының төрағасы жергілікті либерал саясаткері Алдерман Джон В. Пейн Ж. П. болды, ол сонымен бірге Эли аралы округтік кеңесінің білім комитетінің төрағасы да болды. 1965 жылы екі кеңес біріккен кезде мектеп Кембриджшир және Эли аралы білім беру басқармасының (LEA) қарауына өтті. Грамматикалық мектеп пен орта мектеп 1970 жылға дейін мемлекеттік қолдау көрсетілетін мектептер ретінде жұмыс істеді, содан кейін олар біріктіріліп, аралас сыныпты мектепке айналды, грамматикалық мектеп директор Д. С. Андерсон басшылығымен Солтүстік Бринк орта мектебінің ғимаратына көшті. Мектептер арасындағы қарым-қатынас әрқашан тығыз болды; бірігу мәселесі бұрыннан жоспарланған, ал екі мектеп бірігуге дейін Солтүстік Бринк алаңында бірнеше жаңа зертханалар мен сыныптар салынып жатты. Мектеп журналы «Riverline» алғаш рет 1971 жылы жарық көрді. Сол кезде аралас сыныпты грамматикалық мектепке 13 жастан түсуге болады, яғни 11 жасқа дейін барлық оқушылар Queen's Girls' және Queen's Boys' мектептеріне бөлінетін еді. Осы кезде қабілетті оқушыларға екі орта мектептен аралас сыныпты грамматикалық мектепке ауысу мүмкіндігі берілді, ал қалған балалар екі орта мектепте оқуын жалғастырды. Тәуелсіздік алғаннан кейін көп ұзамай грамматикалық мектеп түсу жасын 11 жасқа төмендетіп, 1980 жылы басталған мемлекеттік қолдау бағдарламасына қосылды, бұл бағдарлама төлем жасай алмайтын оқушыларға тегін немесе жеңілдікпен оқуға мүмкіндік берді, егер олар мектепке түсу емтиханындағы үміткерлердің жоғарғы 10–15% жатса. 1994 жылы грамматикалық мектеп оқушыларының 53% мемлекеттік қолдау алды, бұл бағдарламаға қатысқан мектептер арасындағы ең жоғары көрсеткіш. 1991 жылы мектеп аумағы кеңейтіліп, 19 сынып, төрт зертхана, екі компьютерлік кабинет, спорт залы мен кітапхана салынды. Бұрынғы спорт залы қайта жаңартылып, кеңейтіліп, Расселл залына айналды, ол жоғары сынып оқушыларының жиналыс залы және театр сахнасы ретінде пайдаланылды. 2003 жылғы сәуір айында Дуайт орталығы ашылды, онда ағылшын және музыка, драма және музыка технологиясын оқытуға арналған жабдықтар бар. Сондай-ақ жаңа асхана да салынды. 2019 жылы мектеп екі халықаралық пансионат ашып, интернатты қайта іске қосты. Қытайдан келген интернат оқушылары 2019 жылғы қыркүйектен бастап мектепте оқуға түсті. 2020 жылы мектептің ғимараттарын емес, мектептің басқаруын Access Education ұйымы өз қолына алды, бұл ұйым Тетфорд грамматикалық мектебі мен Брайтон колледжін де басқарады. 2020 жылы мектептің және оған тиесілі ғимараттар мен жерді басқару үшін сенімділер кеңесімен жаңа қайырымдылық қоры құрылуы ұсынылды.
Кіру және қабылдау ақысы
Мектепке түсудің негізгі жолы – 11 жаста конкурстық емтихан арқылы. Оқушылар екінші, үшінші және төртінші сыныптарға да түсуге мүмкіндік алады. Жоғары сыныпқа қабылдау ұсыныстары сұхбат және есеп беру негізінде жасалады. 2018 жылы кіші мектепте 141 оқушы, ал жоғары мектепте 377 оқушы болды, олардың 86-сы жоғары сыныпта оқыды, ұлдар мен қыздардың саны шамамен тең болды. 2019-2020 оқу жылында жоғары мектеп оқу ақысы семестрлік төлем бойынша 4579 фунт стерлинг құрады, ал 3, 4 және 5-ші сатылардағы оқушыларға мүліктік жағдайды ескере отырып, губернаторлардың қолдауымен оқуға қабылдау мүмкіндігі болды.
Оқу бағдарламасы
Оқу жылы үш семестрге бөлінеді, аптасына бес күн (дүйсенбіден жұмаға дейін). Мектеп күні 40 минуттан тұратын сегіз сабаққа бөлінеді, сондай-ақ таңғы және түскі үзілістер қарастырылған. 2009 жылғы Independent Schools Inspectorate (Тәуелсіз мектептер инспекциясы) есебінде GCSE және A деңгейлерінің нәтижелері "ұлттық орташа көрсеткіштен жоғары" екені атап өтілді. 2010 жылы 2-деңгейлі біліктілік алған оқушылардың саны (ағылшын және математика пәндерінен A*-дан C-ға дейінгі бағаларда кемінде 5 пән) Кембриджшир LEA-да 99% өтімділікпен екінші орында тіркелді. AS және A2 деңгейлерінде мектеп Кембриджширде алтыншы орынды иеленді, орташа көрсеткіші 860,9 баллды құрады. 2014 жылғы Тәуелсіз мектептер инспекциясының есебінде "әрі қарымыға дамыту үшін төрт ұсыным" келтірілген. Оқушылардың көп бөлігі A деңгейлерін аяқтағаннан кейін (17-18 жас) жоғары білімге түседі. Музыка бөлімі мектеп оркестрі, камералық хор, үрмелі аспаптар оркестрі және мырыш аспаптар ансамблі және басқа да ансамбльдер үшін репетициялар өткізеді. Оқушылардың үштен екісі математикалық жарысқа қатысады, ал математика бөлімі математикалық көмек клубын ұйымдастырады. Мектеп Расселл залында немесе Дуайт орталығының драма студиясында театрлық қойылымдарды жиі қояды. Соңғы қойылымдар: «Ол бағыну үшін еңкейеді», «Жалға алушы офицер», «Маңдайлы ханым», «Амадей», «Мальфи герцогинясы», «Гордость және предубеждение», «О, қандай әдемі соғыс!» және «Он екінші түн». Драма және театр пәндері қазір A деңгейіне арналған пән ретінде ұсынылады. Оқушылар Эдинбург герцогының сыйлығының түрлі кезеңдеріне қатысады, ал мектеп көлдер аймағындағы, Сноудониядағы және Йоркшир долдарындағы әртүрлі жерлерге экспедициялар ұйымдастырады. Мектептің Солтүстік Германиядағы Эммерихтегі Виллиброд гимназиясымен ұзақ мерзімді алмасу бағдарламасы бар, сондай-ақ екінші сынып оқушылары үшін шатоға сапар және Францияға оқу сапары ұйымдастырылады. Жоғарғы сынып оқушылары «Жас кәсіпкер» бағдарламасына қатыса алады, ал 2010 жылы мектеп компаниялары Питербороу аймағында «Үздік компания» аталымында бірінші және екінші орындарды, ал аймақтық финалда екінші орынды иеленді. Мектептің дизайн бөлімі 2010 жылы «Twin Cambs» автокөлігімен үшінші жыл қатарынан электрлі жарыс машинасының жобасын жасау және құрастыру бойынша Greenpower жарысының ұлттық финалына өтті. Мектепте спорт түрлері ойналады, олар регби, хоккей және крикет (ұлдар үшін), хоккей, нетбол, крикет және айналысу (қыздар үшін) бойынша кезеңдік түрде алмасады. Спорт командалары Кембриджшир, Линкольншир және Норфолк облыстарындағы ұқсас мектептермен жарысады. Жеңіл атлетика және жабық спорт түрлері көбінесе бірлесіп өткізіледі.
Ескі грамматиканың көрнекті мамандары
Бұрынғы оқушылар қазір "Ескі грамматиктер" (бұрынғы "Висбех ескі грамматиктер") деп аталады. Мектептің көптеген белгілі түлектері бар. Ең ерте тіркелген түлек – Томас Херринг (1693–1757), ол 1747 және 1757 жылдар аралығында Кентербери архиепископы болды. Ең танымал түлектерінің бірі – құлдыққа қарсы күрескен Томас Кларксон (1760–1846), оның әкесі Джон мектеп директоры болған. Оның құлдық туралы эссесі және одан кейінгі күресі құл саудасын жою комитетінің құрылуына және 1807 жылғы құл саудасы заңының қабылдануына әкелді, ол британдық құл саудасын тоқтатты. Томас Кларксонның інісі Джон Кларксон (1764–1828) да осы мектепте оқыған. Ол ағасының құлдыққа қарсы күресін қолдады және ел астанасы Фритаунды құрып, еркін Сьерра-Леоне колониясының алғашқы губернаторы болды. Бұл дәуірдегі басқа да тұлғалардың арасында Мартиниканың соңғы британдық губернаторы, генерал сэр Чарльз Уэйл (1765–1845) және Килдардың соңғы епископы, Хон. Чарльз Линдсей (1760–1846) бар. Виктория дәуірінің композиторы және органшысы В. Х. Джуд (1851–1922) көптеген лекциялар оқыды және гимндер жазды, сондай-ақ өмірінде Ұлыбритания мен Австралияда 1000-нан астам орган ашты. Мектеппен байланысты тағы бір композитор – Питер Фенн (1931–2011), Англия теледидарының музыка директоры, ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде мектепке эвакуацияланғандардың бірі болды. Филипп Вассар Хантер (1883–1956) Бірінші дүниежүзілік соғыста су астына қарсы зерттеулері үшін CBE орденімен марапатталды, ал Екінші дүниежүзілік соғыста магниттік минаны жеңуге көмектескен жүзу кабельін ойлап тапты. Кейіннен ол Электр инженерлері институтының президенті және Британдық мұз хоккей қауымдастығының басқарушысы болды. Фрэнк Стокдейл (1883–1949) Холмс стипендиаты болды және агроном ретінде жұмыс істеген кезінде каучук, шай және кокос зерттеу институттарын құруға белсенді қатысты. 1940 жылы ол Батыс Үндістандағы даму және әл-ауқат жөніндегі бірінші бақылаушы болып тағайындалды және Англо-Кариб комиссиясының тең төрағасы болды. Брайан Хич (1934–2004), дипломат, Холмс стипендиаты болды және 1988–1991 жылдар аралығында Мальтадағы жоғары комиссар болып қызмет етті. Сара Коули 2013–2017 жылдар аралығында Ұлыбританияның Латвиядағы елшісі болды. Мектептің түлектерінің арасында Зара Доусон және Клэр Гуз бар. Спортта Джордж Рассел Формула-1 командасында "Мерседес" үшін жүргізеді, Али Прайс "Глазго Уорриорс" командасы үшін регби ойнайды және Шотландия құрамасында халықаралық деңгейде өнер көрсетеді. Фред Хойлс (1923–2004) 1976–1982 жылдар аралығында Уимблдон теннис турнирінің бас төрешісі болды. Басқа түлектердің арасында балалар романы "Қар астындағы алып" авторы Джон Гордон (1925–2017), электр энергиясын реттеудің баға шегі жүйесін жасаған экономист профессор Стивен Литтлечайлд, Оңтүстік-Батыс Норфолк депутаты Деннис Буллард (1912–1994), Норвич қуыршақ театрының негізін қалаушы Рей Палма (кейін Рей ДаСильва атымен танымал), "Дракондардың үйі" бағдарламасында £200,000 көлемінде қаржыландыру алған Kymera таяқшасының бірлескен авторы Ричард Блейксли, музыкалық директор және студиялық продюсер Майк Стивенс және жазушы, саяхатшы және BBC2 "Оңтүстік теңіздерінің аңшылары" бағдарламасының жүргізушісі Уилл Миллард бар.
Магдалина үйі
Магдалина үйі – 5-11 жас аралығындағы оқушыларға арналған, жеке дайындық мектебі және Визбеч грамматикалық мектебінің ажырамас бөлігі болып табылады, олар бірлесіп оқытушылар мен инфрақұрылымды пайдаланады. Мектептің аты Кембридж университетіндегі Магдалина колледжінен алынған. 1997 жылдың қыркүйегінде Сент-Одри монастырь мектебі жабылуынан кейін кіші және бастауыш сыныптар ашылды. Сент-Одри бұл мектепке оқушылар дайындаушы мектеп болған, оның жабылуы сол кездегі грамматикалық мектеп директоры Роберт Репперге көптеген оқытушыларды жаңа кіші мектепке ауыстыруға мүмкіндік берді. Кіші және бастауыш мектептері қазір жоғары сыныпқа дайындық мектебіне айналды. 2005 жылы ол Магдалина үйі деп қайта аталды, бұл 17 ғасырдағы стипендияға сілтеме, ол Визбеч грамматикалық мектебінің екі оқушысына Кембридж университетіндегі Магдалина колледжінде оқуға мүмкіндік берген. 2018 жылы 177 оқушы тіркелді, оның 15-і бастауыш сыныпта, ал 136-сы 1-6 сыныптарда оқыды.