Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Құрылыс кезінде пойыздар 1500 В тұрақты токпен (DC) қуаттандырылды, бұл ток Моторлы тежегіш екінші ашық (MBSO) вагонының кабинасының үстінде орналасқан алмаз тәрізді пантограф арқылы жоғарыдағы сымдардан жиналды. 1959 жылдан 1961 жылға дейін әуе желілері 25 кВ ауыспалы токпен (AC) (және Лондонның орталық аймақтарында сымдарға арналған биіктік төмендегендіктен 6,25 кВ AC) қайта қуаттандырылды, ал пойыздар осы жаңа электр жүйесіне сәйкес қайта жаңартылды. Трансформатор мен түзеткіш құрылғысы аралық Трейлерлік тежегіш екінші (TBS) вагонының шассисіне, доңғалақ тіреулерінің арасына орнатылды, ал пантограф, енді Stone Faiveley AMBR-дің заманауи үлгісі, осы вагондардың төбесіне көшірілді. Бұл пойыздағы ішкі кеңістікті азайтқандықтан, күзетшінің бөлімі пантографтың тікелей астына орналастырылды. Содан кейін пойыздар 001–092 нөмірленді, әр вагонның нөміріндегі соңғы екі сан (LNER вагондарының сериялық нөмірлері) сол бірліктің нөмірімен сәйкес келді.
When built the trains were energised at 1,500 V direct current (DC) which was collected from overhead wires by a diamond pantograph located above the cab on the Motor Brake Second Open (MBSO) vehicle. From 1959 to 1961 the overhead wires were re energised at 25 kV alternating current (AC) (and 6.25 kV AC in the inner London areas where headroom for the overhead wires was reduced) and the trains were rebuilt to use this different electrical system. A transformer and rectifier unit was fitted to the underframe between the bogies of the intermediate Trailer Brake Second (TBS) and the pantograph, now a more modern Stone Faiveley AMBR design, was moved to the roof of this carriage. Because this reduced the headroom inside the train, the guard's compartment was relocated to be directly below the pantograph. The trains were then numbered 001–092 with the last two digits of each carriage number (LNER coaching series numbers used) the same as the unit number.
Қайтарып алу және сақтау
306-сыныпты пойыздар 1980-жылдардың басында пайдаланудан алынды. 306017 номерлі пойыз Ильфорд депосында сақталды; ол дерлік түпнұсқа жасыл түске қайта боялды, бірақ сол кездегі қауіпсіздік талаптарына сәйкес алдыңғы бөлігінде сары ескерту панелі болды. 2000-жылдардың басында First Great Eastern компаниясы оны жұмыс жағдайына келтірді. Кейіннен бұл пойыз Қорғаныс министрлігінің Kineton базасында сақтауға қойылды, мысалы, асбест сияқты проблемаларды шешуді күтіп. Ластану Eastleigh жұмыстарында жойылды және 2011 жылдың маусым айында пойыз теміржол арқылы Шығыс Англия теміржол мұражайына экспонат ретінде көрсету үшін, Ұлттық теміржол мұражайымен жасалған төрт жылдық қарыз шарты бойынша жіберілді. Ол 2018 жылдың қазан айында Шильдондағы Locomotion: Ұлттық теміржол мұражайына қалпына келтіруге дейін бағалау үшін көшірілді. Орын бос болғанда Йоркке көшірілуі жоспарлануда.
The Class 306 trains were withdrawn in the early 1980s. Unit 306017 was preserved at Ilford depot; it had been repainted in a near original green livery, albeit with a yellow warning panel on the front to comply with then current safety regulations. In the early 2000s it was restored to operational condition by First Great Eastern. The unit was later in store at MoD Kineton awaiting the resolving of issues such as asbestos contamination. The contamination was removed at Eastleigh Works and the unit was transferred by rail to the East Anglian Railway Museum in June 2011 for display as an exhibit, under a four year loan agreement from the National Railway Museum. It was moved to Locomotion: the National Railway Museum at Shildon in October 2018 so that it could be assessed before restoration. It is scheduled to move to York when space becomes available.