Ирланд композиторы және оның музыкалық әлемі

Кіріспе

Ирландиялық композитор Джеральд Барри (28 сәуірде 1952 жылы туған) – ирландиялық композитор.

Өмір

Джеральд Барри Ирландия Республикасындағы Клэр графтығының Клэркастл қаласында дүниеге келген. Ол Клэр графтығының Эннис қаласындағы Санкт-Фланнан колледжінде білім алған. Кейін ол Дублин университетінің колледжінде, Амстердамда Питер Шатпен, Кельнде Карлхайнц Штокхаузен мен Маурицио Кагельмен, ал Венада Фридрих Серхамен музыканы оқыды. Барри 1982-1986 жылдары Корк университетінде оқытушы болып жұмыс істеді. Ауылдық Клэрде өскен ол радиодан басқа музыкамен көп таныс болған жоқ: «Мен үшін Дамаск жолындағы Пауылға келгендей жарқын нәрсе – бұл радиодан естіген Гендель операсының ариясы, мүмкін «Ксеркс» операсынан. Мен бір әйелдің осыны орындағанын естіп, басым қатты ауырды. Мен музыканы осылай аштым». «Барридің әлемі – өткір жиектердің, нақты анықталған, бірақ толығымен болжауға келмейтін музыкалық нысандардың әлемі. Оның музыкасы ешкімнің музыкасына ұқсамайды, оның алмаз тәрізді қаттылығымен, юморымен және кейде зорлық-зомбылығымен ерекшеленеді». Ол көбінесе материалды аспаптық құралдардан тәуелсіз қарастырып, идеяларды бір шығармадан екіншісіне қайта пайдаланады, мысалы, «Триорхикалық блюсті» скрипкадан фортепианоға, ал кейін телеоперасы «Сұлулық пен алдастың жеңісінде» контратенорға арналған арияға дейін өңдеді: «Маған бұл бұрын-соңды болмаған жаңалық сияқты көрінді: материалды қатыгездікпен объективті өңдеу мен жұмыстың құмарлығының үйлесімі, екеуі де керемет деңгейде. Және де гармония – гармонияның болуы және оның осылай әдемі әрі нақты болуы. Ол қайтадан иррационалды, бірақ күшті, кернеуді күшейтуге және құрылымды жасауға мүмкіндік береді. Бұл жай ғана қайталау емес. Ол құрылыс жасайды. Сондай-ақ виртуоздық, оның көрсетілуі, осылардың үйлесімі маған жаңалық болып көрінді және алға жылжудың маңызды жолы болды». Оның соңғы операсы «The Importance of Being Earnest» Лос-Анджелестегі әлемдік және Лондондағы Барбикан театрындағы еуропалық премьерасынан кейін үлкен жетістікке ие болды. Бір сыншы былай деп жазады: «Ол Стриндберг сияқты "қалағанын" жазады, кейіпкерлерін сипаттауға тырыспай, оларға өзінің ерекшеліктерін орындауға мүмкіндік береді, бұл оның музыкалық ерекшеліктерін көрсету үшін платформа сияқты. Стриндбергтегідей, әр сөйлемнің өзіндік мәні бар және кейіпкерлер оларды айту үшін қарызға алынған сияқты (мәтінді толықтыру үшін, керісінше емес), олар күні бойы сыртта болғандай. Джерральдтың операсында бүкіл аппарат – ол не болса да – сюрреалистік пішінге ие болады, бір адамның денесі екінші біреудің аяқтарына орнатылып, жүруге мәжбүрленеді, операның жартысы кейіпкерлер, жартысы композитор. «The Importance of being Earnest» 2013 жылы Корольдік филармониялық қоғамның ірі композицияларға арналған сыйлығымен марапатталды. 2022 жылы Берлин филармониясы «Петра фон Канттың ащы жастарындағы» дуэт бас концертін тапсырыс берді, ол Петраның екінші актісіне негізделген, алғаш рет 2022 жылдың маусымында Берлинде Мэттью Макдональд орындауында және Джон Сторгардс дирижерлігімен таныстырылды. 2022 жылдың қыркүйегінде Берлин филармониясы Томас Адестің дирижерлігімен Барридің оркестрлік шығармасы «Chevaux de frise» орындалды. Барридің «Кафканың құлаққаптары» 2023 жылы BBC Proms фестивалінде Джон Сторгардс дирижерлігімен BBC филармониясымен таныстырылды.

Gerald Barry was born in Clarehill, Clarecastle, County Clare, in the Republic of Ireland. He was educated at St. Flannan's College, Ennis, County Clare. He went on to study music at University College Dublin, in Amsterdam with Peter Schat, in Cologne with Karlheinz Stockhausen and Mauricio Kagel, and in Vienna with Friedrich Cerha. Barry taught at University College Cork from 1982 to 1986. Growing up in rural Clare, he had little exposure to music except through the radio: "The thing that was the lightning flash for me, in terms of Saint Paul on the road to Damascus, would have been an aria from a Handel opera, from Xerxes maybe, that I heard on the radio. I heard this woman singing this, and bang – my head went. And that was how I discovered music." "Barry's is a world of sharp edges, of precisely defined yet utterly unpredictable musical objects. His music sounds like no one else's in its diamond like hardness, its humour, and sometimes, its violence." He often conceives of material independently of its instrumental medium, recycling ideas from piece to piece, as in the reworking of Triorchic Blues from a violin to a piano piece to an aria for countertenor in his television opera The Triumph of Beauty and Deceit:It seemed to me unprecedented: the combination of the ferociously objective treatment of the material and the intense passion of the working out, and both at an extreme of brilliance. And the harmony – that there was harmony at all, and that it was so beautiful and lapidary. It functions, again, irrationally, but powerfully, to build tension and to create structure. It wasn't just repetitive. It builds. And the virtuosity, the display of it, that combination of things seemed, to me, to be new, and a major way forward. His most recent opera, The Importance of Being Earnest, has become a huge success after its world premiere at Los Angeles and European premiere at the Barbican, London. A critic comments:He writes "what he likes" in the way Strindberg does, not trying to characterise his characters, but letting them perform his own specialities, a kind of platform for his own musical specialities. As in Strindberg where you feel every sentence stands for itself and the characters are sort of borrowed for the use of saying them (borrowed to flesh out the text, rather than the other way round), that they've been out for the day. In Gerald's opera the whole apparatus – for that's what it is – takes on a kind of surrealistic shape, like one person's torso on someone else's legs being forced to walk, half the characters in the opera and half the composer. The Importance of being Earnest was awarded the Royal Philhamonic Society Prize for Large Scale Composition in 2013. In 2022 the Berlin Philharmonic commissioned Aus Die bitteren Tränen der Petra von Kant, a double bass concerto based on Act 2 from Petra, premiered in Berlin in June 2022, played by Matthew Mcdonald and conducted by John Storgards. In September 2022 the Berlin Philharmonic played Barry’s orchestral piece, Chevaux de frise, conducted by Thomas Adès. Barry’s Kafka’s Earplugs was premiered at the 2023 BBC Proms with the BBC Philharmonic conducted by John Storgards.

Опералар

"Зарлау паркі" (1981–8) Винсент Дийннің либреттосымен, Лондон заманауи өнер институтының тапсырысы бойынша жасалған және Дэвид Филддингтің қоюымен 1990 жылы Амейда опера фестивалінде тұңғыш рет сахналанған. BBC Radio 3 арнасында көрсетілді және NMC Recordings-те жазылды. Кейіннен ол Дублиннің Гейт театрында, Ирландияның қазіргі заманғы өнер мұражайында және 2019 жылы Найджел Лоуэридің Корольдік опера үйінің Линбери театрындағы жаңа қоюында көрсетілді. Либреттоны неміс тіліне Харальд Бек аударды. "Сұлулық пен алдастың жеңісі" (1991–92) Мередит Оукс либреттосымен, ол Диего Массон басқарған Композиторлар ансамблімен Channel 4 Television арнасының тапсырысы бойынша жасалған. 2002 жылы Найджел Лоуэридің Альдебург фестивалінде сахналанды, дирижерлік – Томас Адес. Лондонның Альмейда фестивалі мен Берлин Festwochen-да гастрольдік сапармен өтті. Нью-Йоркте Лос-Анджелес филармониясы және Бирмингем қазіргі заманғы музыка тобымен, сондай-ақ Париждегі Франция радиосымен концерттік қойылымдар ұйымдастырылды. 2013 жылы Сэм Браунның қоюымен "Badisches Staatsthater Karlsruhe" театрында сахналанды. "Петра фон Канттың ащы жастары" (2001–4) Райнер Вернер Фассбиндердің мәтініне негізделген опера алғаш рет 2005 жылы Ричард Джонс режиссерлік еткен Англия Ұлттық операсында сахналанды және 2007 жылы Базель театрында қайта қойылды. 2005 жылы Дублиндегі NSO-да концерттік орындалысы болды. 1, 3 және 4-ші актілер Мусика Виваның (Мюнхен) тапсырысы бойынша жасалған Барридің фортепиано концертіне негіз болды, орындаушылары – Николас Ходжес және Петер Рундел басқарған Бавария радиосының симфониялық оркестрі. 2022 жылы Берлин филармониясы Мэтью Макдональд орындаған және Джон Сторгардс басқарған қос бас концерті ретінде 2-ші актінің нұсқасын тапсырыс берді. "La Plus Forte" (2007) Стриндбергтің мәтініне негізделген, бір әйелге арналған бұл опера 2007 жылы Париждегі Фестиваль Пресенс үшін Франция радиосының тапсырысы бойынша жасалған және Барбара Ханниган Томас Адес басқарған CBSO сүйемелдеуімен орындады. Кейіннен Майами, Дублин, Лондон, Торонто, Амстердам және Порвоо қалаларында көрсетілді. Ағылшын тіліндегі нұсқасы 2019 жылы Амстердамда Керстин Авемо және Концертгебу оркестрінің Томас Адес басқарған орындауымен тұңғыш рет сахналанды. 2024 жылы Лондонның Александра сарайында BBC Концерт оркестрі жазбасын жасады, ал 2024 жылы Фрибургтағы Nouvel Opéra-да Элисон Шерцердің (сопрано) орындауымен және Джером Кунның дирижерлігімен жартылай сахналанады. "Жүйелі болудың маңыздылығы" (2010) Оскар Уайльдтың мәтініне негізделген Джеральд Барридің либреттосымен, Лос-Анджелес филармониясы мен Барбиканның тапсырысы бойынша жасалған. Томас Адес басқарған концерттік орындалыстардан кейін (Лос-Анджелес, Лондон, Бирмингем), Сэм Браунның қоюымен "Opéra Nationale de Lorraine Nancy" операсында сахналанды. France Musique арнасында көрсетілді, сондай-ақ Солтүстік Ирландия операсы мен Ирландия Ұлттық операсының Антони Макдональдтың қоюымен Белфаст пен Дублинде, Джулиен Чаваздың жетекшілігімен Джером Кунның дирижерлігімен Ноувел-Опера Фрибургте және Париждегі Театр де Л’Афинеде, сондай-ақ Рамин Грейдің жетекшілігімен Корольдік опера үйінің Линбери театрында сахналанды. Бұл қойылым Нью-Йорк филармониясы мен Илан Волковпен бірге Нью-Йорктің Линкольн орталығына сапар шекті. 2013 жылы Үлкен масштабтағы композиция үшін Корольдік филармониялық қоғам сыйлығына ие болды. NMC жазбасы Гремми сыйлығына ұсынылды. "Жер астындағы Алисаның оқиғалары" (2014/15) Льюис Кэрролдың мәтініне негізделген Джеральд Барридің либреттосымен, Алиса Лос-Анджелес филармониясы, Барбикан орталығы және Бриттен Синфониясының тапсырысы бойынша жасалған. Лос-Анджелесте, Лондонда және Дублинде концертте орындалды, ал 2020 жылы Ковент-Гардендегі Корольдік опера үйінде Энтони Макдональдтың әлемдік премьерасы болды, дирижерлік – Томас Адес және Финнеган Дауни Дир. Бұл қойылымды Ирландия Ұлттық операсы түсіріп, Signum Classics компаниясы шығарды, орындаушысы – Андре де Риддер басқарған Ирландия камералық оркестрі. 2022 жылы Магдебург театрында Джулиен Чаваз сахналады, дирижерлік – Джером Кун. "Саломе" (2017) Оскар Уайльдтың мәтініне негізделген Джеральд Барридің либреттосымен, Лос-Анджелес филармониясы, Nederlandse Publieke Omroep және Лондонның Southbank Centre тапсырысы бойынша жасалған. COVID-19 пандемиясы салдарынан LA премьерасы кейінге жылдырылды және 2026 жылы Лос-Анджелес филармониясы мен Томас Адес Лос-Анджелесте орындауы жоспарланған, ал 2026 жылы Джулиен Чаваздың қоюымен Магдебург театрында сахналанбақ.

The Intelligence Park (1981–8)Libretto by Vincent Deane, was commissioned by the London Institute of Contemporary Arts and premiered at the 1990 Ameida Opera Festival staged by David Fielding, broadcast on BBC Radio 3 and recorded on NMC Recordings. It was subsequently seen at Dublin’s Gate Theatre, The Irish Museum of Modern Art and in a new staging by Nigel Lowery at the Royal Opera House Linbury Theatre in 2019. The libretto was translated into German by Harald Beck. The Triumph of Beauty and Deceit (1991–92)With a libretto by Meredith Oakes, it was commissioned by Channel 4 Television with the Composers Ensemble conducted by Diego Masson. It was staged at the 2002 Aldeburgh Festival by Nigel Lowery, conducted by Thomas Adès, and toured to the London Almeida Festival and the Berliner Festwochen. Concert performances followed with the Los Angeles Philharmonic and the Birmingham Contemporary Music Group in New York and in Radio France, Paris. In 2013 it was staged at the Badisches Staatsthater Karlsruhe by Sam Brown. The Bitter Tears of Petra von Kant (2001 4)To the text by Rainer Werner Fassbinder, the opera received its first staging in 2005 at English National Opera directed by Richard Jones and was revived in 2007 at Theater Basel. It was done in concert in 2005 by the NSO in Dublin. Acts 1, 3 and 4 were the basis of Barry’s Piano Concerto commissioned by Musica Viva, Munich, and performed by Nicholas Hodges and the Bavarian Radio Symphony Orchestra under Peter Rundel. In 2022 the Berlin Philharmonic commissioned a version of Act 2 as a Double Bass concerto played by Matthew McDonald and conducted by John Storgards. La Plus Forte (2007)To the text by Strindberg, this one woman opera was commissioned by Radio France for the 2007 Festival Présence in Paris and sung by Barbara Hannigan with the CBSO conducted by Thomas Adès. It was subsequently done in Miami, Dublin, London, Toronto, Amsterdam and Porvoo. The English language version was premiered in 2019 in Amsterdam by Kerstin Avemo and The Concertgebouw Orchestra with Thomas Adès. It will be recorded by the BBC Concert Orchestra in 2024 at Alexandra Palace, London, and semi staged at Nouvel Opéra Fribourg in 2024 with Alison Scherzer, soprano, and conducted by Jerome Kuhn. The Importance of Being Earnest (2010)To a libretto by Gerald Barry based on Oscar Wilde’s text, it was commissioned by the Los Angeles Philharmonic and the Barbican. After concert performances with Thomas Adès in Los Angeles, London and Birmingham, it was staged at Opéra Nationale de Lorraine Nancy by Sam Brown and broadcast on France Musique, in Belfast and Dublin by Northern Irish Opera and Irish National Opera staged by Antony McDonald, at Nouvel Opéra Fribourg and Théâtre de L’Athénée, Paris, by Julien Chavaz, conducted by Jerome Kuhn, and the Royal Opera House Linbury Theatre by Ramin Gray. This production travelled to the Lincoln Center, New York, with the New York Philharmonic and Ilan Volkov. It was awarded the Royal Philharmonic Society Prize for Large Scale Composition in 2013. The NMC recording was nominated for a Grammy Award. Alice's Adventures Under Ground (2014/15)To a libretto by Gerald Barry based on the Lewis Carrol text, Alice was commissioned by the Los Angeles Philharmonic, the Barbican Centre and Britten Sinfonia. It was performed in concert in Los Angeles, London and Dublin, and received its world premiere staging by Antony McDonald at the Royal Opera House, Covent Garden, in 2020, conducted by Thomas Adés and Finnegan Downy Dear. This staging was filmed by the Irish National Opera and released on Signum Classics, with the Irish Chamber Orchestra conducted by Andre de Ridder. It was staged at Theater Magdeburg in 2022 by Julien Chavaz and conducted by Jerome Kuhn. Salome (2017)

To a libretto by Gerald Barry based on Oscar Wilde's text, it was commissioned by the Los Angeles Philharmonic, Nederlandse Publieke Omroep, and Southbank Centre London. The LA premiere was postponed because of COVID 19 and it is planned to be performed in Los Angeles by the Los Angeles Philharmonic and Thomas Adés in 2026 and staged in 2026 by Julien Chavaz at Theater Magdeburg.

Қабылдау

Маурисио Кагель, Барридің бұрынғы мұғалімі, Винко Глобокардың жетекшілігімен Парижде өткен Musique Vivant концертіне жас ұрпақтың атынан “ ” (1979) шығармасын таңдады. Кагель былай деп жазды: “Жеральд Барри әрқашан салауатты, бірақ әрқашан мас болуы мүмкін. Оның “ ” деген шығармасы керісінше тік сызықты емес, “~~ ~~ ~” болып жазылған. Әлемде қазір сирек кездесетін нәрсе бар: жаңа, нағыз комикалық опера және, мүмкін, Рихард Штраустың Саломеден бергі ең өнерлі Оскар Уайльд операсы.” (Марк Свед, The Los Angeles Times, The Importance of Being Earnest туралы, 2012). (Игорь Тороньи Лалик, The Arts Desk) “Барридің “Алиса” шығармасының дайыны – ол сізді неге екенін білместен, таңғалдырады, көңілдіреді, қызықтырады, таң қалдырады, сонымен қатар қозғайды. Барри балалық шағымыздан білетін абсурдты Кароллды жаңадан абсурдқа айналдырып, қазір дұрыс тұрғанын теріс бұрып жіберген бе?” (Марк Свед, The Los Angeles Times, Alice's Adventures Under Ground туралы) Барридің операсы “Зерттеу паркі” 1990 жылы Алмейда опера фестивалінде премьераланды. The Times газетінде Пол Гриффитс былай деп жазды: “Джеральд Барри өзінің операсы “Зерттеу паркі” не туралы екені туралы “қатаң түсінігі жоқ” екенін айтты және бұл кезеңде оған айту кез келген адамның шапшаңдығы болар еді. Кез келген жағдайда, өткен түнгі таңғажайып, алдамшы, ашулы премьерадан кейін бұл сұрақ маңызды болып көрінбейді. Бұл шығарманың не туралы екені маңызды емес: ол өте таңғаларлық. Ол бар. Дамуы ұзақ – шамамен 10 жыл – бірақ нәтижесіне риза болып айтуға болады, тіпті ол ешқашан көрмеген нәрсеге ұқсаса да. Барридің шығармаларына ең жақын нәрсе – Стравинскийдің “Көктемнің құрбанынан” кейінгі онжылдықтағы жасанды, қисық театрлық шығармалары.” (Michael Finnissy, NMC Recordings) “Егер 20-ғасырдың екінші жартысында операны экзистенциалдық дағдарыстар құлатса, ал композиторлар өнер түрінің болашағы тек оны құрғақтайтын немесе музыкалық ойындардың құпия интеллектуалдық қосымшасына айналатын болса, онда Джеральд Барридің бір актілік операсы, La Plus Forte (2007) – Ұлыбританияда концерттік қойылымда өткен түнде премьерасы көрсетілді – соғыстың аяқталуын білдіреді. Барри опералық және музыкалық конвенцияның күрделі, тұрақтанған шындықтарынан өте оңай көтеріліп, өнер түрін психологиялық тұзаққа қайтарып, қалпына келтіреді, сондықтан оның 20 минуттық кішкентай жұмысын соңғы онжылдықтың ең маңызды операларының бірі деп қарамау қиын.” (Игорь Тороньи Лалик, The Arts Desk) “Көк Гаду – бетін вакпен шауып тастағандай болған мысықтардың бірі. Ол Нью-Йоркте тұрады, оның көздері Джеральд Барридің жаңа орган концерті бағдарламасының жазбасынан көрінеді. The Guardian газетінде спектакльдің толық нұсқасы қойылымның алдында жарияланды, бұл дұрыс, өйткені Джеральд Барридің әлемдік премьерасы ұлттық жаңалық болуы керек. “Мен оның Вагнердің “Тристан мен Изольда” атты “Секс және қасиеттілік” атты кітабымен бірге суретін көрдім”, - деп түсіндіреді Барри. “Оның сөзінен мен оның атоналдылығын жоғалтып, қайғырып жатқанын білдім”. (Ричард Братби, The Spectator) “Барри өзінің бағдарламалық жазбасында өзінің шығармасы органмен ойнауға тиіс болғанда, төсекте ұйықтап, ашуланған сакристанның оятуын еске түсіргенін айтты. Ерекше жарылыстар әсем емес, әбден дұрыс шіркеулік үйлесімділік, бәлкім, әндер есінде болды, кенеттен құлақтарын соққы құлаққап, сакристан есінде. Біз сондай-ақ 21 метрономның сыңғырлағанын және жасырын таразылардың өсіп, құлаққа естілмейтін аймаққа көтерілгенін естідік – бәлкім, шіркеудің мұнарасындағы жартастар? Ол өте ақымақ, кейде қозғаушы, кейде сюрреалистік/зұлым, ешқашан жайсыз болған жоқ. Көпшілік оны жақсы көреді.” (Иван Хьюетт, The Telegraph) “Айрландиялық Таймс” газетінде былай деп жазылды: “Бұл әнді осындай қызығушылық пен ерекшелікпен орындаған, сондай-ақ, оның музыкасы тыңдаушылардың кең ауқымына соншалықты әсер еткен басқа бірде-бір ирланд композиторы ойға келмейді. Әрине, Барридің “Интеллект паркі” операсы 1990 жылы Гейт театрында көрінгеннен бері “Ирландияны жаулап алу” (сәрсенбі күні фестивальдің ашылу концертіне тыңдалды) секілді әсер қалдырған ирландтық премьера болған жоқ”. 2013 жылы Барридің музыкалық шығармашылығы туралы нұсқаулықта The Guardian журналының Том Сервис Chevaux de frise (1988), The Bitter Tears of Petra von Kant (2005), Lisbon (2006), Beethoven (2008) және The Importance of Being Earnest (2012) атты шығармаларын мақтаған.

Mauricio Kagel, Barry's former teacher chose the piece “ ” (1979) to represent the younger generation at a Musique Vivant concert in Paris conducted by Vinko Globokar. Kagel wrote: "Gerald Barry is always sober, but might as well always be drunk. His piece " " is, on the contrary, not rectilineal, but "~~ ~~ ~". “The world now has something rare: a new genuinely comic opera and maybe the most inventive Oscar Wilde opera since Richard Strauss' Salome more than a century ago.” (Mark Swed The Los Angeles Times on The Importance of Being Earnest) (2012). (Igor Toronyi Lalic The Arts Desk)

"Then again the genius of Barry’s “Alice” is how he keeps you completely surprised, amused, bemused, amazed yet also moved without you knowing why. Could it be that by making the absurd Carroll we all know from our childhoods newly absurd, Barry has flipped what was upside down now right side up?" (Mark Swed The Los Angeles Times on Alice's Adventures Under Ground

Barry’s opera, The Intelligence Park, was premiered at the 1990 Almeida Opera Festival. In The Times Paul Griffiths wrote: "Gerald Barry has said he has no “fixed ideas” as to what his opera The Intelligence Park is about, and it would be rash of anyone else at this stage to tell him. In any event, after last night’s weird beguiling maddening premiere the question barely seems relevant. Never mind what the piece is about: it just quite shockingly is. It exists. The gestation has been long almost 10 years but the child can be pronounced in rude good health, even if it looks like nothing one has ever seen the nearest comparable works to Barry’s are Stravinsky’s artificial, askew theatre pieces from the decade after The Rite of Spring.”

"The Intelligence Park is a great, great, great, great, opera." (Michael Finnissy NMC Recordings)

"If the second half of the 20th century saw opera throttled by existential crises, and left composers wondering whether the only future for the art form was for it to be hung out to dry, or to become an arcane intellectualised annex for the musical games then in vogue, Gerald Barry's one act opera, La Plus Forte (2007) receiving its UK premiere in a concert performance last night marks the end of hostilities. So effortlessly does Barry seem to rise above the tangled, stagnant realities of recent operatic and musical convention, and return and restore the art form to the business of psychological entrapment, that it's hard not to see his small, 20 minute work as one of the most significant operas of the past decade." (Igor Toronyi Lalic The Arts Desk)

“Blue Gadoo is one of those cats whose face looks like it’s been bashed flat with a wok. He lives in New York, apparently, and his bulging eyes goggle out from Gerald Barry’s programme note for his new Organ Concerto. Check him out: The Guardian published the full note a day before the performance, which is only right because a Gerald Barry world première really ought to be national news. ‘I saw a photograph of him with a book called Sex and the Sacred in Wagner’s Tristan und Isolde,’ explains Barry. ‘By his expression I knew he was mourning the loss of atonality.” (Richard Bratby The Spectator)

“In his programme note, Barry told us his piece was inspired by memories of snoozing in bed when he should have been playing the organ, and being woken by the angry sacristan. The odd bursts of quaint not quite right ecclesiastical harmony were perhaps a memory of hymns, the sudden ear battering squalls a memory of the sacristan. We also heard the clicking of 21 metronomes and stealthy scales ascending to a region almost beyond hearing – bats in the belfy perhaps? It was riotously silly, occasionally moving, sometimes surreal/sinister, and never dull. The crowd loved it.” (Ivan Hewett The Telegraph)

It was written in The Irish Times that "no other Irish composer springs to mind who carries the same aura of excitement and originality or whose music means so much to such a wide range of listeners. Certainly, there has been no Irish premiere that has made the impression of The Conquest of Ireland (heard in the festival's opening concert las Wednesday) since Barry's opera The Intelligence Park was seen at the Gate Theatre in 1990". In a 2013 guide to Barry's musical output, Tom Service of The Guardian praised Chevaux de frise (1988), The Bitter Tears of Petra von Kant (2005), Lisbon (2006), Beethoven (2008), and The Importance of Being Earnest (2012).

Жазбалар

Джеральд Барри: Камералық және соло фортепианолық шығармалар. Nua Nós, Noriko Kawai (пиано), Dáirine Ní Mheadhra (дирижер): NMC DO22 (1994). Барри. Оркестрлік шығармалар. Ирландияның Ұлттық симфониялық оркестрі, Роберт Хулохан (дирижер): Marco Polo 8.225006 (1997). "Сұлулық пен алданудың жеңісі". Солистер, Композиторлар ансамблі, Диего Массон: Largo 5135 (1998). Өсуге ұмтылған нәрселер. Пианиноға, 2 пианиноға, камералық және вокалдық музыка. Джеральд Барри мен Кевин Воланс (пиано), Xenia Ensemble. Николас Клэптон (контртенор): Black Box Music BBM 1011 (1998). "Үнсіз қызғану". Ирландиялық камералық оркестр, Фионнуала Хант (дирижер): Black Box Music BBM 1013 (1998). Қар ақ. The Schubert Ensemble: NMC D075 (2001). "Панада". Trio Fibonacci: NMC D107 (2005). "Ақпараттар саябағы". Almeida Ensemble, Роберт Холихан (дирижер): NMC D122 (2005). "Петра фон Канттың ащы жастары". Солистер, RTÉ Ұлттық симфониялық оркестрі, Герхард Марксон (дирижер): RTÉ 261 (2005). Трубаға арналған "Triorchic Blues". Marco Blaauw (труба): BV Haast Records CD 0406 (2006). Органға арналған кресло. Дэвид Адамс (жеке өндіріс, 2008). Лиссабон. Томас Адес (пиано), Birmingham Contemporary Music Group: Contemporary Music Centre CMC CD08 (2009). "Маңызды нәрсе - адал болу" пьесасынан Леди Брэкнелл әні. Джеральд Барри (дауыс және фортепиано): NMC D150 (2009). "Адал болудың маңыздылығы". Солистер, Birmingham Contemporary Music Group, Томас Адес (дирижер): NMC D197 (2014). Барри Бетховенмен кездеседі. Солистер, Ирландия камералық хоры, Crash Ensemble, Пол Хиллиер (дирижер): Orchid Classics ORC 100055 (2016). Фортепиано концерті / Бетховен, бас және ансамбль үшін Николас Ходжес (пиано), Марк Стоун (баритон), Britten Sinfonia, Томас Адес (дирижер): Signum Classics SIGCD616 (2020). "Мәңгілік қайта оралу". Дженифер Франс (сопрано), Britten Sinfonia, Томас Адес (дирижер): Signum Classics SIGCD659 (2021). Джеральд Барри. "Панада" Fidelio Trio: Mode 332 (2022). Виола концерті / "Ирландияны бағындыру". Лоуренс Пауэр (виола), Джошуа Блум (бас), Britten Sinfonia, Томас Адес (дирижер): Signum Classics SIGCD687 (2022).

Gerald Barry: Chamber and Solo Piano Works. Nua Nós, Noriko Kawai (piano), Dáirine Ní Mheadhra (conductor): NMC DO22 (1994). Barry. Orchestral Works. National Symphony Orchestra of Ireland, Robert Houlohan (conductor): Marco Polo 8.225006 (1997). The Triumph of Beauty and Deceit. Soloists, Composers Ensemble, Diego Masson: Largo 5135 (1998). Things That Gain. Music for piano, 2 pianos, chamber and vocal music. Gerald Barry and Kevin Volans (pianos), Xenia Ensemble. Nicholas Clapton (countertenor): Black Box Music BBM 1011 (1998). La Jalousie Taciturne. Irish Chamber Orchestra, Fionnuala Hunt (conductor): Black Box Music BBM 1013 (1998). Snow is White. The Schubert Ensemble: NMC D075 (2001). In the Asylum. Trio Fibonacci: NMC D107 (2005). The Intelligence Park. Almeida Ensemble, Robert Houlihan (conductor): NMC D122 (2005). The Bitter Tears of Petra von Kant. Soloists, RTÉ National Symphony Orchestra, Gerhard Markson (conductor): RTÉ 261 (2005). Triorchic Blues for trumpet. Marco Blaauw (trumpet): BV Haast Records CD 0406 (2006). The Chair for organ. David Adams (self produced, 2008). Lisbon. Thomas Adès (piano), Birmingham Contemporary Music Group: Contemporary Music Centre CMC CD08 (2009). Lady Bracknell's Song, from The Importance of Being Earnest. Gerald Barry (voice & piano): NMC D150 (2009). The Importance of Being Earnest. Soloists, Birmingham Contemporary Music Group, Thomas Adès (conductor): NMC D197 (2014). Barry meets Beethoven. Soloists, Chamber Choir Ireland, Crash Ensemble, Paul Hillier (conductor): Orchid Classics ORC 100055 (2016). Piano Concerto / Beethoven, for Bass and Ensemble Nicholas Hodges (piano), Mark Stone (baritone), Britten Sinfonia, Thomas Adès (conductor): Signum Classics SIGCD616 (2020). The Eternal Recurrence. Jennifer France (Soprano), Britten Sinfonia, Thomas Adès (conductor): Signum Classics SIGCD659 (2021),
Gerald Barry. In the Asylum Fidelio Trio: Mode 332 (2022). Viola Concerto / The Conquest of Ireland Laurence Power (viola), Joshua Bloom (bass), Britten Sinfonia, Thomas Adès (conductor): Signum Classics SIGCD687 (2022).