Америка армиясының генерал-майоры Джулиан Хэтчер өмірі мен еңбектері

Кіріспе

Америка Құрама Штаттары армиясының генералы Джулиан Сомервилл Хатчер (26 маусым 1888 – 4 желтоқсан 1963) – АҚШ армиясындағы генерал. Ол қару-жарақ саласындағы белгілі сарапшы, әскери қару-жарақ, баллистика және автоматты зарядталатын қарулар туралы көптеген техникалық кітаптар мен мақалалардың авторы. Сонымен қатар, ол қару-жарақ пен оқ-дәрілерін криминалистикалық тұрғыдан анықтаудағы алғашқылардың бірі болды.

Өмірбаян

Хэтчер Вирджиния штатындағы Хайфилд қаласында дүниеге келді және 1909 жылы АҚШ Әскери-теңіз академиясын құрметті дипломмен бітірді. Созылмалы теңіз ауруына байланысты Теңіз күштерінен кетіп, Армияның Жағалау артиллерия корпусына тағайындалды. 1910 жылдың қазан айында Хэтчер теңіз қару-жарағы саласындағы сарапшы Роберт Б. Дашиеллдің қызы Элеонор Дашиеллге үйленді. Олардың үш баласы болды. 1916 жылы Hotchkiss M1909 Benét–Mercié пулеметі АҚШ Армиясында кеңінен қолданылып, Панчо Вилла бандитіне қарсы жазалау экспедициясы кезінде қолданыс тапты. Мексикада оның қолданылуы туралы хабарламалар қару дұрыс жұмыс істемейтінін көрсетті. Тергеу 30 оқтық металл ленталары мен тәжірибесіз пулеметшілердің қарудың жұмыс істемеуіне себеп болғанын анықтады. Сол кезде лейтенант болған Хэтчер мәселені шешу үшін шекараға жіберілді. Ол әскерилердің ешқайсысы қаруды дұрыс пайдалануды білмейтінін анықтады. Ол Армияның алғашқы пулемет мектебін құрып, жаттықтырылған экипаждарды дайындады. Бірден Benét–Mercié тиімді қару болып шықты. 1919 жылы 31 жасқа толған Хэтчер, лейтенант-полковник шенімен, Массачусетс штатындағы Спрингфилд қару-жарақ зауытының командирі болып тағайындалды. Спрингфилд Армори және Рок-Айленд Арсеналында жасалған M1903 Спрингфилд мылтығының алғашқы қабылдағыштарындағы металлдың нашарлауы мәселесін шешуде маңызды рөл атқарды. Оның қабылдағыштардың "жарылуына" (оқ-дәрі қабығының күйреуінен туындаған зақым) қарсы шешімі – қақпаққа жақын қабылдағыштың сол жағына газ шығару тесігін бұрғылау болды. Тесік жарылған қаптамадан шыққан газдардың қауіпсіз түрде шығуына және атушының бетінен алыстауына мүмкіндік берді. "Хэтчер тесігі" деп аталған бұл өзгеріс әдетте жөндеу кезінде қабылдағыштарға қосылатын. Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін және соғыстың басында АҚШ Армиясының қару-жарақ департаментінің Бас бөлімі және қару-жарақ мектебінің оқу-әдістемелік жұмыстарының орынбасары ретінде Хэтчер Спрингфилд Арморимен M1 Garand мылтығының алғашқы нұсқаларының өндірісіндегі мәселелерді инженерлік тұрғыдан шешуде тығыз жұмыс істеді. Хэтчердің ең танымал еңбектері – "Хэтчердің жазбалары" және "Гаранд кітабы", екеуі де Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін жарық көрді. Соғысқа дейін ол "Тапаншалар мен револьверлер және оларды қолдану" және "Тапаншалар мен револьверлер оқулығы" кітаптарын жазды. Соңғы еңбегінде ол Хэтчер шкаласын енгізді, бұл, мүмкін, тапанша оғының тоқтату күшін формуламен анықтауға жасалған алғашқы әрекет болды. 1946 жылы әскери қызметтен шыққаннан кейін Хэтчер "American Rifleman" журналының техникалық редакторы болды. Ол 1963 жылдың 4 желтоқсанында Вирджиния штатындағы Фолс-Черч қаласында қайтыс болды.

Hatcher was born in Hayfield, Virginia, and graduated with honors from the United States Naval Academy in 1909. He transferred out of the Navy, due to chronic sea sickness, and was assigned to the Army Coast Artillery Corps. Hatcher married Eleanor Dashiell, daughter of naval ordnance expert Robert B. Dashiell, in October 1910. The couple had three children. In 1916, the Hotchkiss M1909 Benét–Mercié machine gun was in general use with the U. S. Army and was seeing action during the Punitive Expedition against the bandit Pancho Villa. Reports of its use in Mexico indicated the gun was not functioning properly. Investigation revealed that the chief problems were the 30 round metallic feed strips used in the gun, and inexperienced gunners. It was Hatcher, then a lieutenant, who was sent to the border to solve the problems. He found that none of the soldiers had been taught the proper use of the weapon. He set up the Army's first machine gun school and was soon turning out trained crews. Soon, the Benét–Mercié proved to be an effective weapon. In 1919, at age 31 and holding the acting rank of lieutenant colonel, Hatcher was named commanding officer of Springfield Armory in Massachusetts. He was instrumental in developing a solution to the vexing problem of brittle metal in early receivers of M1903 Springfield rifles, built by Springfield Armory and Rock Island Arsenal. His solution to the "grenading" of receivers (damage caused when shell casings failed catastrophically) was to drill a gas vent hole in the left side of the receiver, adjacent to the breech. The hole allowed gases escaping from a ruptured case to be exhausted safely and away from the face of the shooter. Dubbed the "Hatcher Hole", the modification was typically added to receivers at overhaul. As Chief of the Small Arms Division in the United States Army Ordnance Department and the Assistant Commandant of the Ordnance School before and at the beginning of World War II, Hatcher worked closely with Springfield Armory as an engineering trouble shooter in resolving early production issues associated with the early iterations of the M1 Garand rifle. Hatcher's premier works are Hatcher's Notebook and Book of the Garand, both published shortly after World War II. Prior to the war, he wrote Pistols and Revolvers and Their Use and Textbook of Pistols and Revolvers. In the latter work, he introduced the Hatcher Scale, probably the first attempt to determine the stopping power of a handgun round by a formula. After retiring from the military in 1946, Hatcher served as technical editor of American Rifleman magazine. He died at his home in Falls Church, Virginia, on December 4, 1963.