Виктория штатындағы Железжол желісі: Гипсленд тармағы
Gippsland railway line
Виктория, Австралия: Теміржол желісі – Мельбурннен басталып, Гипсленд аймағына дейін созылады. Мо, Морвелл, Сале, Бэйрнсдейл қалалары арқылы өтеді. V/Line және Metro Trains қызметтері.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Виктория штатындағы темір жол желісі, Австралия.
Railway line in Victoria, Australia
Гиппленд желісі (Орбост темір жолы немесе Бейрнсдейл темір жолы деп те аталады) – Австралияның Виктория штатындағы Латроб аңғары және Гиппленд аймақтарын қамтитын темір жол желісі. Ол штат астанасы Мельбурннен шығысқа қарай Мо, Морвелл, Траралгон, Сэйл қалалары арқылы өтеді және Бэрнсдейлде аяқталады. 1994 жылы жойылғанға дейін желі Орбостқа дейін созылған. Жойылған бөлігі қазір Шығыс Гиппсленд темір жолының орнында, велосипед, жаяу және атпен жүруге арналған жол ретінде пайдаланылады.
The Gippsland line (also known as the Orbost railway line or Bairnsdale railway line) is a railway line serving the Latrobe Valley and Gippsland regions of Victoria, Australia. It runs east from the state capital Melbourne through the cities of Moe, Morwell, Traralgon, Sale and terminating at Bairnsdale. Prior to its dismantling in 1994, the line extended to Orbost. The dismantled section now comprises the East Gippsland Rail Trail, a shared bicycle, walking, and horseriding track.
Қызметтер
Metro Trains Melbourne Пакенхам бағыты бойынша қала маңындағы жолаушылар тасымалын жүзеге асырады, ал V/Line Traralgon және Bairnsdale бағыттары бойынша қызмет көрсетеді. Жүк тасымалын Qube Holdings компаниясы жасайды.
Metro Trains Melbourne operates suburban passenger services along the inner section of the line as the Pakenham line, while V/Line services operate as the Traralgon and the Bairnsdale lines. Freight services also use the line, operated by Qube Holdings.
Тарих
1870 жылдары Гиппслендке темір жол желілері салынды және бастапқыда Гиппслендегі ауыл шаруашылығы салаларын, сондай-ақ туризмді дамытуда маңызды рөл атқарды. Ол сондай-ақ 1920 жылдары Латроуб аңғарында көмір өндірудің дамуында да маңызды рөл атқарды. Ең жақсы күнінде темір жол шығысқа қарай Орбостқа дейін созылып, көптеген қалаларға үнемі қызмет көрсетіп тұрды. Кейбір пайдаланылмай қалған темір жол желілері туристік темір жолдарға және/немесе темір жол жолдарына айналдырылды. Мельбурн және қала маңы темір жолы компаниясы 1859 жылы Пренсс-бридж темір жолы станциясынан Пунт-роудқа (Ричмонд) және Оңтүстік Ярраға, 1859 жылы Праранға, ал 1860 жылы Виндзорға дейін желі ашты, бұл Сент-Килда және Брайтон темір жолы компаниясының желісімен байланысты. Бұл желі 1877-1879 жылдар аралығында Данденонг, Пакенхэм, Уоррагул, Мо, Морвелл, Траралгон, Сэйл, Стратфорд және Бейрнсдейлге дейін ұзартылды. 1916 жылы Орбостқа дейін ұзартылды. Орбостқа темір жол 1916 жылы ашылып, 1987 жылға дейін жұмыс істеді, негізінен ағаш және ауыл шаруашылығы өнімдерін тасымалдады. Темір жолдың алғашқы жылдарында арнайы жолаушылар пойыздары жүрді, бірақ олар 1930 жылдары тоқтатылды. 1994 жылы темір жол инфрақұрылымы демонтаждалды. Желі егістік жерлер, төбелер және тығыз орманды аймақтардан өтті, соның ішінде Викториядағы ең үлкені – Стоуни Крик аспалы көпірі сияқты көптеген көпірлерді қамтыды. 1954 жылы Данденонгтан Траралгонға дейінгі желі электрлендірілді, негізінен Латроуб аңғарындағы қоңыр көмір кеніштерінен күтілетін брикеттер тасымалының артуына байланысты. Келесі екі жылда Данденонг пен Пакенхэм арасындағы көптеген желілер екі еселенді және электр сигналдамасымен жабдықталды, бірақ Нарре Уоррен мен Бервик аралық бөлігі 1962 жылға дейін аяқталмады. Уақыт өте келе брикеттерді темір жолмен тасымалдау тоқтап, өнеркәсіп табиғи газға, ал үйлер жылу берудің басқа түрлеріне көшті. 1987 жылы электрлендіру Уаррагулға дейін қысқартылды, сол жерден Мельбурнға қала маңындағы пойыздар қызмет көрсетті. Электрмен жабдықтау 1998 жылы Буньипке дейін қысқартылды, ал 2001 жылы Пакенхемнен тыс жерде толығымен тоқтатылды. Саледен шығысқа қарайғы желі 1994 жылы жабылды, бірақ 2004 жылы Бейрнсдейлге қайта ашылды. 2005 жылы Аймақтық жылдам темір жол жобасы Пакенхэм мен Траралгон арасындағы екі желінің бірін жаңартты. Бұл жоба сонымен қатар Пакенхэм шығысынан Траралгонға дейінгі қалған электр инфрақұрылымын жоюды қамтыды, Буньиптегі мұраға алынған бөлігінен басқа.
Rail lines were built to Gippsland in the 1870s and initially played a crucial role in developing agricultural industries in Gippsland as well as tourism. It also played a crucial role in the development of coal mining in the Latrobe Valley in the 1920s. At its peak, the railway travelled as far east as Orbost, and there are still frequent services to many of the towns. Some of the disused rail lines have been turned into tourist railways and/or rail trails. The Melbourne and Suburban Railway Company opened a line from Princes Bridge railway station to Punt Road (Richmond) and South Yarra in 1859, Prahran in 1859 and Windsor in 1860, connecting with the St Kilda and Brighton Railway Company line. This line was extended to Dandenong, Pakenham, Warragul, Moe, Morwell, Traralgon, Sale, Stratford and Bairnsdale between 1877 and 1879. It was extended to Orbost in 1916. The railway to Orbost opened in 1916 and operated until 1987, principally carrying timber and farming produce. In the early days of the railway's operation, dedicated passenger trains ran, but they had ceased by the 1930s. The track infrastructure was dismantled in 1994. The line traversed a mixture of farmland, hills and heavily forested country, and included numerous bridges, including the Stoney Creek trestle bridge, the largest of its kind in Victoria. In 1954, the line from Dandenong to Traralgon was electrified, mainly because of the expected briquette traffic from the brown coal mines in the Latrobe Valley. Over the next two years most of the line between Dandenong and Pakenham was duplicated and provided with power signalling, although the Narre Warren to Berwick section was not done until 1962. Over time, the rail transport of briquettes petered out as industry converted to natural gas and homes were converted to other forms of heating. Electrification was cut back to Warragul in 1987, with suburban style trains providing the services from there to Melbourne. Electrification was further cut back to Bunyip in 1998, before ceasing entirely beyond Pakenham in 2001. The line east of Sale was closed in 1994, but was reopened to Bairnsdale in 2004. In 2005, the Regional Fast Rail project upgraded one of the two lines between Pakenham and Traralgon. This project also included removing the remaining electrification infrastructure from Pakenham East to Traralgon, with the exception of a heritage listed length in Bunyip.
Бөлімше желілері
Ноожи темір жолы 1890 жылдардан бастап Уарагулдан солтүстікке қарай кезең-кезеңмен салынды және 1919 жылы Ноожиге жетті. 1954 жылдан 1958 жылға дейін кезең-кезеңмен жабылды. 1910 жылы 762 Вальхалла темір жолы Моеден Эрика мен Вальхаллаға дейінгі таулы аймақ арқылы толыққанды аяқталды. Платинадан Вальхаллаға дейінгі бөлігі 1944 жылы, Эрикадан Платинаға дейін 1952 жылы, ал Моеден Эрикаға дейін 1954 жылы жабылды. Томсон мен Вальхалла стансалары арасындағы ең солтүстік бөлігі «Уолхалла Голдфилдс» темір жолымен туристік темір жол ретінде қайта ашылды және жүйелі пойыз қатынасын ұсынады. Торпдейл темір жолы 1888 жылы Моеден Торпдейлге дейін ашылды, ол 1958 жылы жабылды. Яллоурн тармағы 1922 жылы Хернес Оуктан (Мое мен Морвелл арасында) Яллоурнға дейін ашылды. 1953 жылы Моеден Яллоурнға дейінгі жаңа желіге алмастырылды, себебі бұрынғы бағыты қоңыр көмірді өндіруге қажет болды, бірақ жаңа желі 1970 жылдардың соңында қолданыстан шығып, 1987 жылы жабылды. Мирбу Солтүстік тармақ желісі 1885 және 1886 жылдар аралығында Морвеллден Мирбу Солтүстікке дейін кезең-кезеңмен ашылды, бірақ 1974 жылы жабылды. Желінің бір бөлігі Хазелвуд ашық карьерінің құрамына кірді. Мэривейл қағаз тіркемесі Морвеллдегі басты желіге қосылып, бүгінгі күні жүк тасымалы үшін қолданыста болып келеді. Мафра арқылы айналма жол 1887 жылы Траралгоннан Хейфилдке, Мафра мен Стратфордқа дейін ашылды және 1987-1993 жылдар аралығында кезең-кезеңмен жабылды. 1889 жылы Мафрадан Бриаголаңға дейінгі тармақ желісі ашылып, 1952 жылы жабылды. Бұрын Пакенхам мен Ярагон арасындағы бірнеше стансаларға қатынайтын бірнеше ағаш трамвайлары болған.
The Noojee railway line was built north from Warragul in stages from the 1890s, reaching Noojee in 1919. It was closed in stages from 1954 to 1958. In 1910, the 762 Walhalla railway line was completed through mountainous country from Moe to Erica and Walhalla. The Platina to Walhalla section closed in 1944, Erica to Platina in 1952, and Moe to Erica in 1954. The northernmost section, between Thomson and Walhalla stations, has been reopened as a tourist railway by the Walhalla Goldfields Railway, and provides regularly scheduled trains. The Thorpdale railway line was also opened from Moe to Thorpdale in 1888, it was closed in 1958. The Yallourn branch was opened from Hernes Oak (between Moe and Morwell) to Yallourn in 1922 to serve the adjacent power station development. It was replaced by a line from Moe to Yallourn in 1953 because its route was required for brown coal mining, but the new line closed in 1987, having been disused since the late 1970s. The Mirboo North branch line was opened in stages from Morwell to Mirboo North between 1885 and 1886; however, it was closed in 1974. The route of the line was partly dug up as part of the Hazelwood open cut mine. The Maryvale paper siding also connects to the main line at Morwell and remains open today for regular freight traffic. The loop line via Maffra was opened from Traralgon to Heyfield, Maffra and Stratford in 1887, which was closed in stages between 1987 and 1993. A branch line was opened from Maffra to Briagolong in 1889 and closed in 1952. There used to be several timber tramways running to a number of the stations between Pakenham and Yarragon.
Маңыздылығы
1870-ші жылдардың аяғында темір жолдың кеңейтілуі Гиппсленд аймағының дамуына ықпал етті. Ол батыс Гиппслендтен келген сүтті Мельбурн қаласына таза түрде сатуға мүмкіндік берді, ал шығыс Гиппслендтің мал шаруашылығы ірімшік пен май өнімдерін қамтамасыз етті. Бұдан бөлек, батыс Гиппслендтің базарлық бақша және жеміс бақтарын Мельбурн нарықтарында сату үшін дамытуға жағдай жасалды. Сонымен қатар, туризм саласының дамуына, әсіресе Лейкс-Энтреенс ауданында, қолдау көрсетілді. Дегенмен, бұл жағалаудағы кемелердің қатынасын және Сале мен Бейрнсдейл қалаларын порттар ретінде пайдалануды тоқтатты. 1920 жылдары Гиппсленд темір жолы лигнит көмірін өндіруді және Латроуб аймағын электр энергиясын өндіру үшін дамытуда маңызды рөл атқарды, бұл негізінен Мельбурн және Виктория штатын қамтамасыз етті. Осының нәтижесінде Яллоурн, Морвелл, Траралгон, Мо, Уаррагул және Друин сияқты қалаларда өнеркәсіп дамыды. Гиппсленд темір жолының дамуы 1870 жылдары Мельбурн жерлерінің құнының өсуіне (жер бағамының көтерілуіне) септі. Темір жолдың алғашқы бағыты Оукли болды, ал Оукли мен Мельбурнды байланыстыратын желі 1879 жылға дейін салынбады. Виктория темір жолдары Оуклиде шеберханалар үшін жер сатып алды. Оукли «темір жол шуы» деп аталатын орталыққа айналды, өйткені құрылысшылар Оукли мен басқа да қала маңындағы темір жол бойындағы үйлерді жұмысшыларға сатуға және маркетинг жасауға кірісті, олар жұмыстарын барып-келу үшін осы үйлерді пайдаланды. 1888 жылы жерді сатудың ең жоғары нүктесінде ауданда аптасына екі-үш рет жер аукционы өтті. 1889 жылы жер бағасының құлдырауы 1893 жылы банктердің банкроттығына және 1890 жылдардағы үлкен экономикалық депрессияға әкелді. Гиппсленд темір жолы V/Line желісінде маңызды жолаушылар бағыты болып қала береді, бірақ жүк тасымалы көлемі қазір тек бір ірі тұтынушыға дейін төмендеді – Australian Paper компаниясының Мэривеллдегі зауытынан экспорттық тасымалы.
The expansion of the railway in the late 1870s helped to develop Gippsland. It enabled milk from western Gippsland to be sold fresh into Melbourne while the dairy industry of East Gippsland provided cheese and butter. It also enabled development of west Gippsland's market gardening and orcharding industry for sale in Melbourne markets. It also encouraged the development of a tourism industry notably at Lakes Entrance. It did, however, end coastal shipping traffic and the use of Sale and Bairnsdale as ports. In the 1920s, the Gippsland railway played an important role in developing the mining of lignite coal and the development of the Latrobe Valley for power generation primarily serving Melbourne and Victoria. This saw the development of industry in towns such as Yallourn, Morwell, Traralgon, Moe, Warragul and Drouin. The development of the Gippsland Railway helped fuel the Melbourne land boom in the 1870s. The original departure point for the railway was Oakleigh with the line connecting Oakleigh and Melbourne not built until 1879. The Victorian Railways bought land in Oakleigh for use as workshops. Oakleigh became a centre of what was known as "railway fever" as developers developed and marketed houses close to rail lines between Oakleigh and other suburbs for use of workers travelling to and from their job. At the height of the land boom in 1888, land sales were being held two or three times a week in the district. The collapse of the land boom in 1889 eventually contributed to banking collapses in 1893, and the major depression of the 1890s. The Gippsland railway remains a significant passenger corridor on the V/Line network, although its use for freight business has now declined to only one major customer, being Australian Paper's export traffic from its mill in Maryvale.