Жан Бернар: Дахау тұтқынының естеліктері

Кіріспе

Люксембургтік дін қызметкері және жазушы (1907–1994)

Жан Бернард (13 тамыз 1907 – 1 қыркүйек 1994) – Люксембургтен шыққан католик дін қызметкері, 1941 жылдың мамырынан 1942 жылдың тамызына дейін Дахау нацилік концлагерінде тұтқын болған. 1942 жылдың ақпанында тоғыз күнге босатылып, Люксембургке қайтуға рұқсат алды, бұл оқиғаны ол кейіннен лагерь туралы естеліктерінде сипаттады, содан кейін ол естеліктері фильмге айналдырылды.

Өмір

1907 жылы Люксембургте бизнесмен отбасында дүниеге келген, он баланың алтыншысы болған ол 1925 жылға дейін Люксембургтегі Афинеяда оқыды, содан кейін Бельгиядағы Лувен университетінде, ал кейін Люксембургтегі католик семинариясында теология мен философияны оқыды. 1933 жылы философия ғылымдарының докторы дәрежесін алды. 1934 жылдан бастап Брюссельдегі Халықаралық католик кино бюросын (OCIC) басқарды, ол 1940 жылдың маусым айында гестапо тарапынан жабылды. Содан кейін ол неміс әскерлерінің алдында Францияға қашқан люксембургтік отбасыларға туған жерлеріне оралуға көмектесуге кірісті. 1941 жылдың 6 қаңтарында неміс оккупациялық билігі оны неміс оккупациясына қарсы люксембургтік католиктардың қарсыласу символы ретінде тұтқындады; сол жылдың мамыр айында Дахауға жіберілді. 1942 жылдың ақпан айында ол күтпеген жерден тоғыз күнге босатылды. Ол бұл алты люксембургтік дін қызметкерін нацистік режимді қолдауға көндіру мақсатында жасалған әрекет деп ойлады. Бернард бұған келіспеді және қайта Дахауға жіберілді. Париждегі жоғары лауазымды нацистік шенеуніктерге оның бауырының араласуы нәтижесінде 1942 жылдың 5 тамызында ол толықтай босатылды. 1944 жылдың қыркүйегіне дейін, Люксембург азат етілгенге дейін, Бернард монастырда тұрды. Соғыстан кейін ол "Люксембургский слово" газетінің редакторы болды, Люксембургтегі католик шіркеуінде жоғары лауазымдарды атқарды және көптеген наградаларға ие болды. 1945-1946 жылдары ол өзінің басынан өткендерін "Ворт" газетінде "Дахау. Страфлингтер күнделігінен" деген тақырыппен жариялап, кейін "Пастор блогы 25487" кітабында жариялады. Бұл кітап 2004 жылдың қараша айында шыққан Волкер Шлондорфтың "Тоғызыншы күн" (Der neunte Tag) фильмінің негізі болды, ол Дахаудан тоғыз күндік босатылуын көрсетеді. 1947 жылдан 1970 жылға дейін Бернард OCIC (кейін SIGNIS) президенті болды. 1955 жылы Люксембург соборындағы құрметті канон болып тағайындалды. 1958 жылы денсаулығына байланысты редакторлық қызметтен кетті, бірақ газетте жұмысын жалғастырды. 1970 жылы Папа Павел VI оны құрметті прелат етіп тағайындады. Ол кино, радио және теледидар жөніндегі Папалық комиссияның мүшесі болды; Екінші Ватикандық кеңесте баспасөз, кино, радио және теледидар жөніндегі жұмыс тобының мүшесі және Халықаралық католик ұйымдары конференциясының ішінде қуғынға ұшыраған шіркеу комиссиясының төрағасы болды. 1994 жылдың 1 қыркүйегінде қайтыс болды.

Born in 1907, the sixth of ten children, into the family of a Luxembourg businessman, he attended the Athénée de Luxembourg until 1925, then studied at the university of Louvain in Belgium and then studied theology and philosophy at the Catholic seminary in Luxembourg. He was awarded a doctorate in philosophy in 1933. From 1934, he headed the international Catholic film bureau (OCIC) in Brussels until it was closed down by the Gestapo in June 1940. He then became involved in helping Luxembourg families who had fled to France ahead of the German forces to return to their home country. On 6 January 1941, he was arrested by the German occupation forces as a symbol of Luxembourg Catholic resistance to German occupation; that May he was sent to Dachau. In February 1942, he was unexpectedly released for nine days. He believed that this was part of a scheme to persuade six Luxembourgish priests to publicly voice their support for the Nazi regime. Bernard refused to cooperate, and was sent back to Dachau. Apparently, intervention by his brother with senior Nazi officials in Paris secured his definitive release on 5 August 1942. Until September 1944, when Luxembourg was liberated, Bernard lived in a monastery. After the war, he served as the editor of the Luxemburger Wort, held senior positions in the Catholic Church in Luxembourg, and received many awards. From 1945 to 1946 he described his experiences in a series of articles in the Wort, under the title Dachau. Aus dem Tagebuch eines Sträflings, and later in the book Pfarrerblock 25487. The book was the basis for Volker Schlöndorff's film The Ninth Day (Der neunte Tag), released in November 2004, about his nine day release from Dachau. From 1947 to 1970, Bernard was president of OCIC (which later became SIGNIS). In 1955 he was appointed honorary canon of the cathedral in Luxembourg. In 1958 he retired as editor due to health reasons, but continued to work at the newspaper. In 1970, Bernard was appointed an honorary prelate by Pope Paul VI. He was a member of the papal commission for film, radio and television; for the Second Vatican Council, he was a member of the working group on the press, film, radio and television, and was president of the Commission for the persecuted church, within the International Catholic Organisations Conference. He died on 1 September 1994.

Жарияланымдар

Пастор блогы 25487. (Қайта басылым) Люксембург 2004. Шнайдер, Дебора Лукас (ағылшын тілінен аударма). Пастор блогы 25487: Дахау түрмесіндегі естеліктер. 2007.