Кіріспе

Александрия порты Мысырдың солтүстік жағалауында, Ніл дельтасының батысында орналасқан. Көне заманда Александрия Жерорта теңізі мен Мариут көлі арасында салынған. Мариут көлі арналар арқылы Ніл өзенімен байланысты болған, бұл порт арқылы тауарлардың елдің ішкі аймақтарына және одан тысқары қатынасуына мүмкіндік берді. Александрия қазір Мысырдың екінші маңызды қаласы және Александрия порты – елдің басты порты болып саналады. Ол Т-тәрізді түлімдікпен бөлінген екі жағажайдан (шығыс және батыс) тұрады. Шығыс жағажайы шалқақ, сондықтан ірі кемелерге қауіпсіз. Батыс жағажай коммерциялық жүк тасымалы үшін қолданылады. Жағажай екі жинақталған толқын қорғағыштан құралған.

Ежелгі заман

Александрия порты – әлемдегі ең көне порттардың бірі. Ең алғашқы порттық құрылыстар б.з.д. 1900 жылы сол кездегі Ракотис ауылында, жағалау кеме қатынасын қамтамасыз ету және Фарос аралын (қазіргі "Рас аль Тин" ауданының бөлігі) жабдықтау үшін салынған. Ғасырлар бойы құм мен лай жиналуының нәтижесінде порт кеме жүруге жарамсыз болды. Оны б.з.д. 331 жылы Ұлы Александрдың басшылығымен жасақтар тазартты, бұл Александр қаласын салудың бір бөлігі болды, оның мақсаты – оның флоты үшін теңіз базасын құру еді. Александрдың инженері Динократ Александрия портын Фарос аралымен 1200 метр ұзындығы және 200 метр ені бар көпірмен байланыстырып, сауда және әскери кемелер үшін екі порт алабын жасады. Солтүстік-шығыс алабы (Portus Magnus, қазіргі Шығыс порты) әскери кемелерге, ал оңтүстік-батыс алабы (Portus Eunostus, қазіргі Александрияның басты порты) коммерциялық мақсатта пайдаланылды. Птолемей дәуірінде Фаросқа екінші көпір салынды, ол шығыс портын екі жеке шығанаққа бөлді. Страбонның мәліметінше, Александрияда Мареотис көлінде ішкі порт және Жерорта теңізінде порттар болған. Көл теңізге тікелей қосылмаған, бірақ арналар арқылы Нилмен байланысқан. Страбон көлдегі порттың теңіздегі порттардан гөрі көбірек жұмыс істейтінін айтқан. Римдік Мысыр кезеңінде қаланың Батыс портынан үлкен көлемде астық экспортталды, соның арқасында ол "Portus Magnus" деген атқа ие болды. Астық Нил өзенімен кемелермен жеткізіліп, кемеге тиеу алдында Мареотис көлінің жағасындағы ірі астық қоймаларында сақталды. Рим империясының гүлдену кезеңінде Александрия жыл сайын Римге 83 000 тонна астық жіберді. Империяның кеш сатысында қала жыл сайын Константинопольге 220 000 тонна астық жеткізді.