Сент-Джонстың ең көне үйлерінің бірі: Андерсон үйінің тарихы
Anderson House (St. John's)
Ньюфаундлендтағы ең көне үйлердің бірі – Anderson House (42 Powers Court, St. John's). 19 ғасырда салынған, тарихи маңызы бар Вернакулярлық Георгиан стилі.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Андерсон үйі ғимараты 42 Powers Court, Сент-Джонс, Ньюфаундленд және Лабрадорда орналасқан. Бұл халықтық георгиан стиліндегі ғимарат және Сент-Джонс қаласындағы ең көне құрылыстардың бірі болып саналады.
Anderson House building located at 42 Powers Court, St. John's, Newfoundland and Labrador. It is a Vernacular Georgian style building and is reported to be one of the oldest structures in the city of St. John's.
Тарих
Үйдің құрылысы қарапайым, XIX ғасырдағы үйлердің тамаша мысалы. Ол 1802 жылы Ньюфаундлендтің бас судьясы доктор Джонатан Огденнен сатып алынған жерге салынған. Шамамен 1803-1804 жылдары, мүмкін, сержант Джеймс Андерсон үшін салынған. Бұл мерзімді губернатордың хат алмасуындағы екі жазба растайды: 1803 жылы мүлікке қора салуға рұқсат, ал 1804 жылы тұрғын үй салуға рұқсат. Андерсонның әскери тарихы туралы көп мәлімет жоқ, бірақ ол 1797 жылы Сент-Джонс қаласында орналасқан Корольдік артиллерия полкінде бомбашы, ал 1811 жылы сержант болып тіркелген. Андерсон кем дегенде 1808 жылдан бастап осы аймақта жер иеленген, себебі 1819 жылдың қыркүйегінде Ньюфаундленд сауда журналы Магготи Коувтың жоғарғы бөлігі, Сигнал Хилл маңындағы жер учаскесінің аукционы туралы хабарлама берді: "Қазіргі №14 учаскеге іргелес жатқан, Джеймс Андерсон мырзаның иелігіндегі және ол жалға алған жердің еркін иелену құқығы, оның жалға алу мерзімінің 11 жылы келесі жылғы 1 қарашада аяқталады, жылдық жалға төлемі 7 фунт 10 шиллинг". 1849 жылғы картада үй "Андерсоннің жері" деп аталатын жерде орналасқандығы көрсетілген. Ауызша тарих бойынша, үй жеке тұрғын үй ретінде де, әскери казарма ретінде де пайдаланылған, үйдің бір бөлігі жылқыларды ұстауға арналған. Андерсонның әскери мансабы толыққанды құжатталмаған болса да, сол дәуірдегі газеттерде оның кәсіпкерлік қызметі көрсетілген: ол мүлікті жалға алып, дамытқан, репа, морковь, пастернак, отын және тимофей тұқымы сияқты тауарларды сатқан. Ол 18 жыл бойы Сент-Джонс қаласында музыка мұғалімі болып жұмыс істеді, оның туралы былай деп жазылған: "Оның музыка мұғалімі ретіндегі шеберлігі баршаға мәлім болды, ал қарапайым және мейірімді мінезі оны достарына және таныстарына жақындастырды". Тилман мен оның Сент-Джонс қаласында туған әйелі Мэридің алты баласы болды; олардың кіші ұлы Генри Герман, Тилманның 30 шілдеде 1862 жылы қайтыс болуынан бір ай бұрын, 4 жарым жасында дүниеден өтті.
The house is of modest construction and an excellent example of 19th century homes. It was built on land that was purchased from Dr. Jonathan Ogden, a Newfoundland chief justice, in 1802. It was constructed circa 1803 1804, possibly for Sergeant James Anderson. The date is suggested by two notes in the Governor’s Correspondence, a 1803 permission to build a barn on the property and a 1804 permission to building a dwelling house. Little is known about Anderson's military history, though he is listed as a Bombardier with the Royal Regiment of Artillery stationed at St. John's in 1797 and as a Sergeant by 1811. Anderson held land in that area at least by 1808, as in September 1819, the Newfoundland Mercantile Journal gave notice of the public auction of a property lot in the vicinity of the upper part of Maggoty Cove, Signal Hill: "The freehold of a field adjoining Lot No, 14, now in the occupancy of Mr. James Anderson, and by him held under a lease, of which 11 years will be unexpired on the 1st November next, at the yearly rent of £7 10." An 1849 map shows the house sitting on what is called "Anderson's Ground." Oral history maintains the house was used both as a private residence and as a military barracks with a section of the house used to stable horses. While Anderson's military career is not well documented, multiple newspaper accounts from the era show him to be an entrepreneur, renting and developing properties, selling goods including turnips, carrots, parsnips, firewood, and timothy seed. He worked as a music instructor in St. John's for 18 years, and it was written that "His skill in the practice of his profession, that of a musical teacher, was universally admitted, and his unassuming and affable manners endeared him to his friends and all! who had the pleasure of his acquaintance." Tillmann and his St. John's born wife Mary had six children; their youngest, Henry Hermann, died age 4 1/2 less than a month before Tillmann's own death on 30 July 1862.
Қайта қалпына келтіру және мұралық атау
1972 жылдан кейін ғимарат тез күйреуге ұшырады. 1973 жылы бірнеше жыл бұрын болған өртке қарамастан, ғимараттың ішкі бөлігі, оның ішінде қарапайым спиральді баспалдақ пен екі ашық ошақ сақталғаны байқалды. 1976 жылы ғимаратты сақтау үшін төрт жылдық науқаннан кейін Ньюфаундленд тарихи қоры ғимаратты сатып алып, оны қалпына келтіру үшін Архитекторлар гильдиясымен келісім жасасты. Сол жылдың 7 қазанында, Қор бос ғимаратты иеленуге қатысты құжаттарға қол қойғаннан кейін, тағы бір өрт ғимарат құрылысына ауыр зақым келтірді. 1977-1978 жылдары ғимараттың көп бөлігі қалпына келтірілді, сондай-ақ шығысқа қарайғы қосымша (мүмкін, мал шаруашылығына арналған ғимарат) алынып тасталды. Ішкі жұмысқа сылақ жағу, қабырға тақталарын кедір-бүдыр кесілген қарағайдан ашып көрсету, қалыптарды іздеу және ауыстыру, ошақтарды сыпырып, қайта бояу, тарихи түстерді зерттеп, олармен бояу және баспалдақты толыққанды жаңарту кірді. 1984 жылы ғимараттың «өткен шақтардың атмосферасы мен тартымдылығын сақтайтын ерекше кеңселер жиынтығы» ретінде сақталғаны айтылды. 1996 жылдың 23 наурызында Андерсон үйі Ньюфаундленд және Лабрадор мұра қорымен тіркелген мұралық құрылым деп танылды. 1998 жылы ескерткіш тақта орнатылды, ол 2022 жылы жаңартылды. Ғимарат 2005 жылдың 2 ақпанында Канаданың тарихи орындарының тізіліміне енгізілді. 2009-2011 жылдары ғимаратта қысқа ғана уақытқа тәуелсіз кітап дүкені – The Bookery орналасты. 2014 жылы мұнда Инновациялық даму және дизайн инженерлері, Ltd. инженерлік консалтингтік компаниясы орналасты, ал одан кейін иесі Хьюберт Алакоке архитектуралық мұраны сақтағаны үшін Сауткотт сыйлығымен марапатталды. 2017 жылдың 27 қаңтарында ғимарат Санкт-Джонс қалалық кеңесінің шешімімен мұралық ғимарат деп жарияланды.
After 1972, the building began to decay rapidly. In 1973, it was noted that in spite of a fire a number of years previously, the interior of the building was fairly intact, including a simple spiral staircase and two open fireplaces. In 1976, following a four year campaign to save the building, the Newfoundland Historic Trust purchased the building and entered into an agreement with The Architect's Guild to restore the building. On 7 October of that year, shortly after the Trust signed the papers to take over the empty building, another fire caused serious damage to the structure. Between 1977 78, much of the building was restored, and an eastern addition (which possibly served as the stable) was removed.</blockquote>Interior work included plastering, exposing wall boards of rough cut hemlock, sourcing and replacing mouldings, scraping and repainting mantels, researching and painting in historic colours, and completely refurbishing the staircase. In 1984, it was noted that the building had been preserved "as a distinctive set of offices with much of the atmosphere and charm of earlier times." On 23 March 1996, the Anderson House was designated as a Registered Heritage Structure by the Heritage Foundation of Newfoundland and Labrador. A plaque was affixed in 1998, and updated in 2022. The building was listed on the Canadian Register of Historic Places 2 February 2005. From circa 2009 2011, the building was occupied by The Bookery, a short lived independent bookstore. In 2014, the property was home to Innovative Development & Design Engineers, Ltd., an engineering consulting company, and then owner Hubert Alacoque was presented the Southcott Award for architectural preservation. On 27 January 2017, the building was designated as a Heritage Building by the St. John's Municipal Council.