Нассау графының тарихы: Генрих II және оның мұрагерлері

Кіріспе

Генрих II "Нассаудың байы", Генрих II. "der Reiche" фон Нассау (шамамен 1180 – 26 сәуір 1247/48/49/50, 25 қаңтардан бұрын 1251) Генрих Алтыншы крест жорығына қатысты. Ол Сонненберг, Гинзбург және Диленбург қамалдарының салынуын ұйымдастырды.

Өмір

Генрих II Нассау графы Вальрам I мен белгілі Куньгунденің үлкен ұлы еді, мүмкін, Спонхайм графының қызы немесе Зигенхайн графы Поппо II-нің қызы болған. Генрих 1214 жылы император Фридрих II-мен Юлихта, 1223 жылы Фридрихтің ұлы Генрихпен Вормста, ал 1224 жылы Франкфуртта болды. 1231 жылы Генрих Вормста өткен императорлық мәжіліске қатысып, 1232 жылы Равеннадағы Фридрих II-нің императорлық жиналысына қатысты. Нассау иеліктері осы аймақта 1214 жылы Генрих Висбаден және оны қоршаған Кёнигссондергауға императорлық вогттық (Reichsvogtei) алған кезде кеңейтілді. 12 ғасырдың соңында Вальрам I төменгі Ландағы билігін нығайта алды. Арнштейн графтарының мұрасының бір бөлігі ретінде ол Кобленцте, Пфаффендорфта (қазір Кобленцтің бір ауданы), Нидерлайнштейнде және Хумбахта (Монтабаур) Трир архиепископтығының вогты болды. Алайда 1230-жылдарға қарай Рейн мен Лан маңындағы Трирдің ықпалы Нассауды архиепископтық вогттықтарының көпшілігінен ығыстыруға жеткілікті болды. Генрихтің ағасы Руперт 1230 жылы Тевтон орденіне қосылған еді. 1239 жылы Руперт қайтыс болғаннан кейін мұрасын орденге қалдырды. Генрих өз иелігін Тевтон орденімен бөлісуді үнемі қарсылық көрсетті. Генрих сонымен қатар Лимбург соборы салынып жатқан кезде Лимбургтің Ландағы Санкт-Джордж епархиясының Жоғарғы вогтын болды. 1239 жылы ол өзінің вассалы Фридрих фон Хайнның өтініші бойынша Нетфен приходтарының кірісін Хильхенбах маңындағы Кеппель аббаттығына аударды. Оның ұрпақтары монастырьға басшылық етіп, қамқорлық жасады. Генрихтің Герборнер Марк аймағындағы саясаты жергілікті аристократиялық отбасыларды наразылыққа ұшыратты. 1240 жылы Генрих Гелдерс және Зуфтеннің Матильдасына (28 қазан 1247 немесе одан кейін қайтыс болған), Гелдерс және Зуфтеннің графы Отто I-нің кіші қызы және Баварияның Рихардисқа Диленбург қасқасын салған. Руперт (19 қыркүйек 1247 жылға дейін қайтыс болған) дін қызметкері болған. Иоанн (Девентерде 13 шілде 1309 жылы қайтыс болған) 1267–1290 жылдары Утрехт епископы болған. Катарина (27 сәуір 1324 жылы қайтыс болған) 1249 жылы Ветцлар маңындағы Альтенберг аббаттығының әйелі болды. Ютта (1313 жылы қайтыс болған) шамамен 1260 жылы Куйк иесі Иоанн I-ге тұрмысқа шықты (13 шілде 1308 жылы қайтыс болған). ? Ирмгард (1 тамыз 1297 жылы қайтыс болған) Валь-Бенуа аббаттығының әйелі болған.

Henry II was the eldest son of Count Walram I of Nassau and a certain Kunigunde, possibly a daughter of a count of Sponheim or a daughter of count Poppo II of Ziegenhain. Henry was in 1214 with Emperor Frederick II in Jülich, in 1223 with Frederick's son Henry in Worms, and in 1224 in Frankfurt. In 1231 Henry attended the Imperial Diet of Worms and in 1232 he was at the imperial assembly of Frederick II in Ravenna. The Nassau possessions in this area were expanded around 1214 when Henry received the Imperial Vogtship (Reichsvogtei) over Wiesbaden and the surrounding Königssondergau, which he held as fiefdoms. Towards the end of the 12th century, Walram I had been able to strengthen his power on the lower Lahn. As part of the inheritance of the Counts of Arnstein, he succeeded them as the Archbishopric of Trier's Vogt in Koblenz, Pfaffendorf (now a borough of Koblenz), Niederlahnstein, and Humbach (Montabaur). However, by the 1230s, Trier's influence near the Rhine and Lahn had strengthened enough to oust Nassau from the majority of the Archbishopric's vogtships. Henry's brother, Rupert, had joined the Teutonic Order in 1230. On his death in 1239, Rupert bequeathed his legacy to the Order. Henry continuously disputed any division of his realm with the Teutonic Order. Henry also held the Upper Vogtship over the Diocese of St. George in Limburg an der Lahn during the construction of the Limburg Cathedral. In 1239 he transferred, at the request of his vassal Friedrich vom Hain, the income of the Netphen parishes to the Premonstratensian Keppel Abbey near Hilchenbach. His descendants took over the patronage of the monastery. Henry's policies in the Herborner Mark angered the local aristocratic families. Around 1240, Henry built Dillenburg Castle to Matilda of Guelders and Zutphen (died 28 October 1247 or later), the youngest daughter of Count Otto I of Guelders and Zutphen and Richardis of Bavaria
Rupert (died 19 September before 1247), was a clergyman. John (died Deventer, 13 July 1309), was Bishop Elect of Utrecht 1267–1290. Catharine (died 27 April 1324), became Abbess of Altenberg Abbey near Wetzlar in 1249. Jutta (died 1313), married around 1260 to John I, Lord of Cuijk (died 13 July 1308). ? Irmgard (died 1 August 1297), was abbess of Val Benoît.