Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Миро (Мир, Мирио, Мирус) – 570 жылдан 583 жылы қайтыс болғанға дейін Галисияның суэв патшасы. Оның билігі Леовигильд басшылығымен арийлік вестготтардың күшін тежеу мақсатымен басқа халцедондық христиан елдерімен одақ құруға жасалған әрекеттерімен ерекшеленді. Оның билігі кезінде Франциямен де, Византия империясымен де қарым-қатынас орнатылып, патшалық өзінің гүлдену шегіне жетті, бірақ ол қайтыс болғаннан кейін үш жыл ішінде құлдырап кетті. Миро билік еткен кезеңде шіркеумен жақсы қарым-қатынаста болды. 572 жылы ол 561 жылы өткен Браганың бірінші кеңесіне толықтыру ретінде екінші Брага кеңесін шақырды. Миро Брага архиепископы және Галекия митрополиті Мартин Думиомен де «тығыз және достық» қарым-қатынас ұстады. Брага кеңесі өткен жылы Миро Кантабрияның руккон (Рукон) тайпасына қарсы жорық ұйымдастырды, бұл баск тайпасы болуы мүмкін. Готика патшалығындағы халыққа жасалған бұл шабуыл, готтардың суэвтерге қарсы жазалау шараларын қолдануына себеп болған болуы мүмкін. 573 жылы Леовигильд Мироны басып алу ниетімен «Сабария» аймағын (болжам бойынша Замора мен Саламанка арасында) бағындырды. 575 жылы Леовигильд Оуренсе маңындағы «Аргенсия тауларына» шабуыл жасап, «аймақтың билеушісін, оның әйелін, балаларын және байлықтарын тұтқындап, аймақтың бәрін өзінің билігіне бағындырды». Оның орнына жеткіншек ұлы Эборик Галлакия провинциясын басқарды. Ол сондай-ақ жесір қалған Сисегу(н)тияны қалдырды, ол Андэкаға үйленді, ол Эборикті тақтан түсіріп, Галлачча Суэворум регнумында билік жүргізді.
Miro (Mir, Mirio, Mirus) was the Suebian King of Galicia from 570 until his death in 583. His reign was marked by attempts to forge alliances with other Chalcedonian Christian nations with the goal of checking the power of the Arian Visigoths under Leovigild. During his reign relations were established with both Francia and the Byzantine Empire and the kingdom reached its zenith, but it collapsed within three years of his death. Miro enjoyed good relations with the Church during his reign. In 572 he called the Second Council of Braga, a supplementary council to the First Council of Braga of 561. Miro also maintained "intimate and friendly" relations with Martin of Dumio, the Archbishop of Braga and Metropolitan of Gallaecia. In the same year as the council of Braga, Miro conducted an expedition against the Ruccones (Runcones) of Cantabria, possibly a Basque tribe, This attack on a people within the Gothic kingdom was perhaps an excuse for Gothic reprisals against the Sueves. In 573 Leovigild subdued the region of "Sabaria" (probably between Zamora and Salamanca) with the likely intention of preempting Miro. In 575 Leovigild invaded the "Aregensian Mountains" near Ourense and captured "the lord of the region, along with his wife, children, and riches, bringing the region under his power." He was succeeded in provincia Gallacciæ by his adolescent son Eboric. He also left a widow, Sisegu(n)tia, who married Andeca, who deposed Eboric and took to ruling in Gallaccia Suevorum regnum.