Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Мария ам Гестаде (Мария жағалауда) – Австрияның Вена қаласындағы готикалық шіркеу. Қаланың ең көне шіркеулерінің бірі – Санкт-Петер шіркеуі және Санкт-Руперт шіркеуімен қатар, Венадағы готикалық сәулеттің сақталған аз ғана мысалдарының бірі. Дунай каналына жақын, Иннер Штудтте, Сальваторгассе 12 мекенжайында орналасқан бұл шіркеу дәстүрлі түрде Дунай өзенінде жүретін теңізшілерге арналған. Атауы Дунай өзенінің бір саласының флювиалдық террасасындағы бұрынғы орналасқан жерін көрсетеді, бұл жер кейіннен реттелген. Шіркеуді қоршаған баспалдақтардың көптігінен ол Мария Стиген деп аталатын болды.
Maria am Gestade (Mary at the Shore) is a Gothic church in Vienna, Austria. One of the oldest churches in the city—along with St. Peter's Church and St. Rupert's Church—it is one of the few surviving examples of Gothic architecture in Vienna. Located in the Innere Stadt at Salvatorgasse 12, near the Donaukanal, the church was traditionally used by sailors on the Danube river. The name reflects the former location on the Fluvial terrace of an arm of the Danube river, prior to its regulation. Due to the stairs surrounding the church it got the popular name Maria Stiegen.
Қабырға
Шіркеудің ең көзге түсетін ерекшелігі – 1419-1428 жылдары готикалық өрнекпен салынған 56 м (180 фут) биіктіктегі ашық конструкциялы мұнарасы. Оны алыстан тануға болады және қаланың ең көне бейнелерінде көрсетілген.
The church's most striking characteristic is the 56 m (180 ft) high open work tower, built in 1419 1428 in Gothic scrollwork. It is recognisable from a great distance and is depicted on the oldest images of the city.
Хор
Хор, құрылысы шамамен 1330 жылы мұнарамен бірге басталған, екі биік готикалық панельді (1460) қамтиды. Терезелерде орта ғасырлық әйнектердің сақталған бөліктері бар.
The choir, whose construction was begun at the same time as the tower around 1330 contains two high gothic panels (1460). The windows contain surviving fragments of mediæval stained glass.
Кеме
Кеме, шектеулі кеңістікке байланысты, хордан тар. Дунайдың сол кездегі бағытының салдарынан кеме сәл қисайған. Құрылысы 1400 жылы басталды, және герцог Альбрехт III-тің өзі құрылысқа қатысқан деседі. Хор мен мұнараның құрылысшысы Михаэль Кнаб болды, ол сонымен қатар Санкт-Стефан соборының мұнараларының (кейіннен өзгертілген) жоспасын жасады, ал одан кейін де шебер құрылысшы Питер Прачатиц жұмысты жалғастырды.
The nave which, due to the limited space, is narrower than the choir. Because of the then course of the Danube arm the nave is slightly bent. Construction was started in 1400, and it is said that Duke Albrecht III himself was the builder. The builder of the choir and the tower was Michael Knab, who also produced the (later modified) plan for the towers of St. Stephen's cathedral, and was succeeded by Peter Prachatitz, also a master builder.
Портикалар
Ғимараттың үш порталы рельефтермен және мүсіндермен әшекейленген. Хор есігінде 1350 жылға жуық мерзімге жататын Мейірімді Мария мен Марияның тәж кигізілуі бейнеленген. Орталық порталдың ішіндегі реалистік стильде бейнеленген періштелердің музыкалық аспаптарда ойнайтын суреттерінен бұл анықталды. Батыс фасадындағы басты порталда екі Әулие Жоханның (Жылаушы және Жазбашы) рельефіне аркалар орнатылған, олар шамамен 1410 жылға дейін жасалған. Бұл стиль Прагадағы Әулие Вит соборында да кездеседі. Сонымен қатар, 20 ғасырға жататын мүсіндер мен мозаикалық әшекейлер де бар.
The church has three porticos that are decorated with reliefs and figures. The choir door shows a Virgin of Mercy and a Coronation of the Virgin, both dating from around 1350, as deduced from during the Middle Portal which has realistic depictions of angels playing musical instruments. On the main portal on the west facade, canopies crown reliefs of the two Saint Johns (Baptist and Evangelist) from about 1410, in a style also seen at Prague's St. Vitus Cathedral and a range of sculptures and mosaic decoration, which date from the 20th century.
Өнер және әшекейлеу
Шіркеудің басты бөлігіндегі "Жақсы хабар" (Annunciation) суреті шамамен 1360 жылға жатады және оның авторы Майстер дер Миноритенверкштат деп есептеледі. Оның туындылары Венадағы Миноритенкирхеде де кездеседі. Құдай ананың қабырғадан жартылай бөлінуі және қимыл-қозғалыстардың кеңістіктегі тәуелсіздігі осы туындыны жоғары готикалық стильдің маңызды кезеңіне жатқызады. Мінбар 1820 жылы шіркеуді жаңарту кезінде орнатылған, готикалық стильді қайта жаңғырту құрылысы болып табылады, ол шіркеудің ортағасырлық келбетін қалпына келтіруді мақсат еткен. Ағаш конструкция кеме мен хордың арасындағы ортағасырлық үлкен тіреуге бекітілген, сондай-ақ солтүстік қабырғадағы есікке жалғасқан көпірмен байланыстырылған. Түс схемасы – зәйтүн және алтын, ал балюстрада мен артқы қабырғада соқыр терезелермен (blind tracery) әшекейленген. Абат воустың үстінде әлемді құтқарушы (Salvator Mundi) ретінде бейнеленген Мәсіхтің мүсіні орнатылған, оның үстінде тік бұрышты шатыр (pinnacled baldachin) бар. Бұрынғы мінбар 1727 жылы барокко стилінде осы жерге орнатылған.
An Annunciation in the nave of the church dates from about 1360 and is attributed to the Meister der Minoritenwerkstatt whose work also appears in Vienna's Minoritenkirche. The Virgin's partial disengagement from the wall and the spatial independence of the gestures are considered to make this an important transitional piece of the High Gothic. The pulpit is a Gothic Revival structure installed in 1820 during the renovation of the church which aimed to restore its medieval appearance. The wooden structure was affixed on the huge medieval pillar between the nave and the choir with a bridge connecting it to the door that was cut in the northern wall. The colour scheme is olive and gold, with blind tracery decoration on the balustrade and the rear wall. The abat voix is crowned with the statue of Christ as Salvator Mundi under a pinnacled baldachin. The previous pulpit was erected in 1727 on the same spot in Baroque style.