XIV ғасырдағы Кентербери архиепископы және Англияның канцлері Джон де Уффорд
John de Ufford
Жон де Уффорд (1349) – Англияның канцлері, Кентербери архиепископы. 100 жылдық соғыста бейбіт келісімге ұмтылды, бірақ нәтижесіз аяқталды. Тарих, саясат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
14 ғасырдағы Кентербери архиепискобы сайланған және Англияның канцлері Джон де Уффорд (20 мамыр 1349 жылы қайтыс болды) Эдуард III патшаның канцлері және корольдық әкімшілігінің басшысы болған, сонымен қатар Кентербери архиепископтығына тағайындалған.
14th century Archbishop of Canterbury elect and Chancellor of England
John de Ufford (died 20 May 1349) was chancellor and head of the royal administration to Edward III as well as being appointed to the Archbishopric of Canterbury.
Ерте өмір
Оның отбасы Оффорд Демейс, Хантингдонширдегі меншікті иеленді. Оның інісі Эндрю Оффорд болды.
His family held the estate of Offord Dameys, Huntingdonshire. His brother was Andrew Offord.
Мансап
Де Уффорд 1344 жылдың жазында Николас де Луна мен Хью Невиллмен бірге Авиньонға, Папа Клемент VI-ның Малестройт бейбітшілігі (1343 жылдың қаңтары – 1346 жылдың қыркүйегі) кезінде жүргізілген кеңеске елші ретінде жіберілді. Бұл кеңес Жүзжылдық соғыста екі тарапқа да демалыс беру мақсадымен шақырылған болатын. Бірақ араласу сәтті аяқталмады. Де Уффорд Эдуард III-нің канцлері болды, сонымен қатар Ұлы мөр мен жеке мөрді сақтаушы болып тағайындалды. Оған 1342 жылы жеке мөр (сол арқылы Лорд Жеке мөр) тапсырылды, ал 1345 жылдың 26 қазанында Лорд Канцлердің міндеті болған Ұлы мөр берілді. 1344 жылдың 29 қыркүйегінен кейін ол Лорд-приви-мөр лауазымынан бас тартты.
De Ufford was sent, along with Nicholas de Luna and Hugh Neville to Avignon in the summer of 1344 as envoys to a council held by Pope Clement VI to mediate peace during the Peace of Malestroit (January 1343 – September 1346), a breathing space for both sides during the Hundred Years War. The mediation came to naught. De Ufford was the chancellor to Edward III, keeper of both the great seal and the privy seal. He was entrusted with the privy seal in 1342 (thus becoming Lord Privy Seal), and the great seal on 26 October 1345, which was the duty of the Lord Chancellor. He resigned the office of Lord Privy Seal after 29 September 1344,
Кентерберия архиепискобы
Архиепископ Джон де Стратфорд қайтыс болғаннан кейін Эдуард де Уффордты Кентербери архиепископы етіп таңдады, бірақ шіркеу тарауының канондары патшаның сенімді рухани кеңесшісі, көрнекті ғалым және дипломат Томас Брэдвардинді сайлаған болатын. Де Уффорд 1348 жылғы 24 қыркүйекте жарияланған папалық бұйрық арқылы Кентербери архиепископтығына тағайындалды және 1348 жылғы 14 желтоқсанда архиепископтықтың уақытша билігі берілді.
After the death of Archbishop John de Stratford, Edward chose de Ufford as Archbishop of Canterbury, though the canons of the chapter had elected Thomas Bradwardine, the king's trusted confessor, a great intellectual and diplomat. De Ufford was appointed to the see of Canterbury by papal bull dated 24 September 1348 and was granted the temporalities of the see on 14 December 1348.
Өлім және одан кейінгі өмір
Капитул мен патша арасындағы туындаған кез келген келіспеушілік, де Уффордтың қарттығы мен денсаулығының нашарлауына байланысты, 1349 жылғы 20 мамырда, мінез таныту рәсімінен бұрын, Қара өлім салдарынан мәнсіз болды.
Any developing contention between the chapter and the king was rendered a dead issue when de Ufford, already aged and infirm, was carried off by the Black Death, before being consecrated, on 20 May 1349.