Кіріспе

1972 жылы Джин Вольф жазған повесть.

"Кербердің бесінші басы" – американдық ғылыми фантастика және фэнтези жазушысы Джин Вольфтың 1972 жылы жарық көрген повесінің де, үш повестен тұратын бір томдық жинағының да атауы. Повесть "Nebula Award Stories Eight" антологиясына қосылған.

Атау

Бұл повестьтер жинағының атауы грек мифологиясындағы үш басты итті – Керберді еске түсіретін сөз тіркесімі, ол грек жер асты әлемінің, Аидтың қақпасын күзеткен. Бірінші повесте басты кейіпкер Кербердің оның отбасын бейнелейтінін, оның үш басы – әкесі, тәтесі және Миллион мырза екенін түсіндіреді. Оның "көрінбейтін" басшылары – төртінші, бауыры Давид, ал бесiншi және соңғысы – әңгімешінің өзi екенін қосады. Осы логика бойынша, повесть атауы әңгімешінің өзіне, оның оқиғасына сілтеме жасайды. Әңгімешінің отбасы мен Кербер мифологиясы арасындағы тағы да көптеген параллельдерді осы повесть бойына кездестіруге болады. Мысалы, олардың отбасылық үйінің алдында, яғни "қақпасында" осы мифологиялық жаратылыстың мүсіні орналасқан. Үйдің мекенжайы – 666 Saltimbanque, бұл сан грек қолжазбаларындағы «Апокалипсис» кітабынан бергі жер астымен байланысты. Сондай-ақ, олардың отбасылық үйі кейде «Maison du Chien» деп аталады, яғни «Иттің үйі», ал басқа жерлерде «Cave Canem» немесе «Итке көз жұма» деп еске алынады.

Бір томдық жинақ

Жинақ 1972 жылы Деймон Найт редакциялаған Orbit 10 антологиясында жарияланған алғашқы новелланың кеңейтілген нұсқасы болып табылады. Джон В. Марш пен В. Р. Т. жазған "Хикая" атты келесі новеллалар алғашқы новелланың сюжеті мен тақырыптарын одан әрі дамытады. Оқиғалар Жерден 20 жарық жылы қашықтықта орналасқан екі колониялық әлемде – француз тілді колонистер қоныстанған, бірақ белгісіз жаумен болған соғыста жоғалған Сент-Анн және Сент-Круа қосар планеталарында өтеді. Сент-Анн (болжам бойынша) бір кезде формасын өзгерте алатын жергілікті халықтың (көрінетіндей, палеолиттік деңгейдегі технологиясы бар) өркениетіне мекен болған, бірақ адамдар келгеннен кейін олар құрытылған болуы мүмкін. Вулф атау новелласын Милфорд жазушылар семинарында ұсынды. Scribner's редакторы Норберт Слепян осы әңгімеге әсерленіп, Вулфқа осы тақырыпта тағы екі новелла жазуды ұсынды, оларды бір кітапта жариялау үшін.

Кербердің бесінші басы

Атаулық әңгіме – биографиялық зерттеу нысанында, онда баяндаушы Сент-Крой планетасындағы балалық шағы мен жастығына, сондай-ақ оның ұзақ және қатал түрмеге қамалуына, соңында бостандыққа шығуына алып келген оқиғаларға көз жүгіртеді. Ол және кіші інісі Дэвид, әкесі мен тәтесі басқаратын, бірнеше генетикалық түрде жақсартылған "демимондайн" қызметкерлері бар үлкен үйде салыстырмалы түрде жайлы өмір сүреді. Олар робот қызметкерден жеке сабақ алады және жиі үйден тыс қысқа сапарларға шығады. Бір күні кешке оның бұрынғы өмірі аяқталады, ол алыс әкесінің шақыруымен келеді. Оған енді оның аты "No 5" екені айтылады, содан кейін ол ұзаққа созылған психологиялық, визуалды, есірткілік және ассоциациялық тесттерге ұшырайды. Соңында босатылып, өте шаршаған сезінеді. Дэвидтің де ұқсас емдеу алғанын біледі; екі бауыр да кейбір жылдар бойы осы емдеуден тұрақты түрде өтеді, бірақ No 5 қатаңрақ емделеді, соның салдарынан қатты бас аурулары мен есте сақтау қабілетінің жоғалуы басталады. Ол тәтесімен алғаш рет кездеседі, ол Вейлдің гипотезасын (Сент-Анн аборигендері адамдарды осыншалықты жетілдіре алды, оларды өлтіріп, орнын басты) біледі және оған отбасылық бизнесті жүргізуде жеңіл жұмыстар тапсырылады. Үйге келген Жер антропологі Джон Маршпен де танысады. Ол гипотеза авторы, No 5-тің тәтесі Обри Вейлді көруге келген. Бір қызбен дос болып, ол, Дэвид және ол бірге әуесқой театрға қатысады; ақша жетіспегендіктен, олар құл саудагерінің қоймасына ұрылыққа барып, ақша ұрлауды шешеді. Олар хирургиялық түрде өзгертілген құлды кездестіреді, ол өзіне және әкесіне ерекше ұқсайды. Оларға шабуыл жасағаннан кейін, оны өлтіріп, қашып кетеді. Соңында әкесінің оған үнемі жүргізіп жатқан тәжірибелерінен шаршаған No 5 оны өлтіруге шешім қабылдайды. Марштің келесі сапары оның шешімін нығайтады, ол No 5 пен оның әкесі көптеген клондардың тек екеуі екенін бейжай түрде хабарлайды. Бұл әңгіме No 5 Маршты абориген екенін анықтағанда аяқталады, бұл кітапта нақты айтылмаған дәлелдерге негізделген. Ол әкесін өлтіреді, бірақ оны ұстап алып, түрмеге қамауға жібереді. Тоғыз жыл түрмеде отырғаннан кейін, No 5 әкесінің орнына отбасылық иеліктің басшысы болады.

"Айтақ" Джон В. Марш

Сент-Аннамен байланыс орнату алдындағы бұл көңілдік әңгімеде Сандвокер "қасиетті адамды" іздеу үшін арман сапарға шығады, онымен жалғыз үңгірінде кездесу үшін. Үңгірдің кіреберісінде ұйықтап жатқан ол және оның егіз інісі, Шығыс желі, бір-бірінің бар екенін білмей, бір-бірін армандады. Оянғаннан кейін Сандвокер аң аулауға шығады, онда ол көлеңке балаларымен, эфемерлі, түнгі тайпамен кездеседі, олар тамақ бөлісіп, бір-бірінің әндерін үйреніп одақ құрады. Жолда ол бір қыз бен сәбиге жолығады, олармен дос болады. Ол қызбен бірге ұйықтап, тағы да тамақ іздегеннен кейін, өзен бойымен сазды жерлерге қарай жүзуді шешеді. Ол кейбір көлеңке балаларын жау саздықтардан құтқарып, оларды өлтіреді. Анасы мен достарының басқа саздықтармен тұтқынға алынғанын естіп, оларды да құтқаруға бел буады. Көлеңке балалары оның артынан келеді, олардың барлығы тұтқынға түсіп, үлкен шұңқырға тасталады, онда ол анасы мен достарын табады; олардың барлығы саздықтардың құрбандығына ұшырауы керек, осылайша олардың рухтары өзенге ағып, жұлдыздарға олардан хабар жеткізеді. Оның егіз інісі, Шығыс желі, оны тұтқынға алған тайпаның мүшесі болып шығады. Көп жылдар бойы ойлары кеңістікке таралып, әлемді басқа ғарыштан келген нәсілдердің (бастапқыда олар сияқты) ашуынан қорғаған Көлеңке балалары осы қорғаныстан бас тартуға шешім қабылдайды, бұл өтіп бара жатқан жұлдызды жақындатады, оның жақын жерге қонуына қуанып, олар қашып құтылады, және ештеңе бұрынғысымен бірдей болмайды.

Айналдыру режімін түсіру

Бірінші әңгімедегі антрополог Джон Марш тыңшылық және кісі өлтіру қылмыстары бойынша Сент-Крой түрмесіне қамалды. Бірнеше жылдық қамауда болғаннан кейін, соның барлығы да жекелеген камерада, Марш ісін белгісіз қауіпсіздік қызметкері қарастырып, оның жазасының келесі кезеңін анықтауы керек. Бұл құжаттар Марштің Анн-Сан-Аннаға жасаған бұрынғы антропологиялық сапарынан жасалған күнделіктерінен және оның тексеру сеанстарының жазбаларынан тұрады. Тексеруші Марш ешқашан Жерде болмағаны анық деп санайды, бірақ Марш мәтінде өзінің тегін жасырмаған. Анн-Саннадағы алғашқы тұрғындардың құпиясын зерттеу үшін Марш әкесінен жергілікті бала (ВРТ) жалдайды, ол баланың жартылай абориген екенін айтады. Әкесі де, ұлы да аборигендерді елдің шұғылалы аймақтарында кездестіруге болады деп мәлімдейді, сондықтан оларды іздеу миссиясы басталады. Екеуі далаға аттанады. Оларды көп іздейді, бірақ Марш, Анн жануарларымен көптеген кездесулер жасап, баладан көп нәрсе білгеніне қарамастан, іздегенін таба алмайды. Уақыт өте келе, оларға мысық серік болады. Марш мысық оларға қосылған шамада балаға әйел кісі келіп тұрғанына күдіктенеді. Кейін бала апатқа ұшырап қайтыс болады. Содан кейін Марш өздігінен зерттеуді жалғастырады, бірақ ол оқырманға күдіс тудыратын өзгерістерге ұшырайды. Өркениетке оралғаннан кейін ол Доктор Вейлмен сұхбаттасу үшін No5 әкесі басқаратын жынысқорлық үйіне барады. Ұзақ өтпей ол жоғарыда аталған қылмыстары үшін тұтқындалып, сотталып, түрмеге қамалады. Оның естеліктері мен армандарынан Марштің шын мәнінде бала болғаны, олардың тұлғалары үйлескені көрінеді. Бұл әңгіменің маңызды тұжырымы – Вейлдің болжамы дұрыс, бала Марштің тұлғасын қабылдаған, мысықтан алған жарақаты қол жазу сапасының нашарлауына себеп болған, ал Анн аборигендері құралдарды қолдануда шешілмейтін екені белгілі.

Кейіпкерлер

Бесінші: Баяндаушы. Оның әкесінің жазбаларын кітапханадан іздегені және Вернор Виндж, Кейт Вильгельм және Вирджиния Вульф кітаптарын қарағаны айтылғандықтан, оның тегі "Вульф" болуы мүмкін; Ким Стэнли Робинсон "ген" - клондалған нұсқа үшін ең қолайлы "есім" дейтінін және Вульф оны растағанын жазды. Дәуіт: Бесіншінің жартылай бауыры. Шын мәнінде Майтрдың табиғи ұлы ("араласу нәтижесі"). Мистер Миллион: "он тоғыз (1 000 000 000) байланыссыз симулятор"; сканерленген, жүктелген адам миы бар робот денесі (Бесіншінің "үлкен атасы", шын мәнінде клондаудың бастамашысы). Оған және Дәуітке ұстаз. Майтр: Бесіншінің "әкесі". Мадам / Жаннин тәте / доктор Обри Вейл: Бесіншінің "тәтесі"; шын мәнінде ертерек клондардың табиғи қызы. Доктор Джон В. Марш: Антрополог, бастапқыда Жерден келген. Джон Сэндвокер: Сент-Анн алқабында саяхатта жүрген абориген. Джон Иствинд: Жоғарыда аталғанның інісі; туғанда бөлініп, қарсылас тайпада тәрбиеленген. Тренчард: Сент-Анн маскүнем адамы, ВРТ-ның әкесі. В. Р. Т.: Тренчардтың ұлы; жартылай абориген. Бастық: Сент-Круа қауіпсіздік күштерінің бюрократы. (Роберт Борски Бастықты Бесіншінің ағасы Дәуіт деп анықтады.)

Негізгі тақырыптар

Бұл әңгімелер постколониалдық теорияның көптеген мәселелерін қамтиды. Бірінші әңгіменің Майтре кейіпкері Дарвинге дейінгі Ламаркизм деп аталатын жүйені білетіндей көрінеді (қоршаған ортаның әсерінен иеленген қасиеттердің тұқым қуалауы; организм өмірінде алған қасиеттерін ұрпақтарына жеткізе алады). Егіздік; өмірге қадам басқандағы дәстүрлер; жеке бастың еркіндігі; табиғат пен тәрбие арақатынасы; сананың теориясы; қоғамдағы жеке тұлғаның орны.

Әдеби мәні және сын

Гарднер Дозоис түпнұсқа әңгімені 1970-жылдардың ең жақсы новелласы деп атаған. Дейв Прингл "Имагин" журналында "Кербердің бесінші басы" туралы рецензия жазып, оны "Шет елдік күн жүйесінде өтетін, бір-бірімен байланысты үш повестен тұратын, терең қиялы мен әсерлілігімен көзге түсетін кітап" деп сипаттады.