Кіріспе
Super Turbine 300 (қысқаша ST 300) – General Motors компаниясы жасаған екі жылдамдықты автомат беріліс қаптамасы. Ол 1964-1969 жылдар аралығында Buick, Oldsmobile және Pontiac түрлі модельдерінде қолданылды. Бұл беріліс әр бөлімшеде әртүрлі таңба астында сатылды, оның ішінде Buick-те ST 300, Olds-та Jetaway және Pontiac-та Automatic деп аталды.
Дизайн
ST300 үш элементті айналым моментін түрлендіргіш, алдыңғы және артқы көп дискілі кезбе құрылғысы, сонымен қатар алдыңғы жолақ және кері және қолмен төменгі беріліс үшін кезбе құрылғысы бар күрделі планетарлық беріліс жиынтығына ие болды. Блок қозғалтқыш радиаторының астында орналасқан кішкентай қосымша май салқындатқышымен салқындатылды. Ол құйма алюминий корпусымен және салмағымен ерекшеленді. Ол төменгі берілісте іске қосылу үшін жасалған, 1.765:1 беріліс қатынасын және айналым моментін түрлендіргіштің қосымша төмен жылдамдық көбейткішін қамтамасыз етеді. Ауысу схемасы: Park (Тұрақ), Reverse (Кері), Neutral (Бейтарап), Drive (Жүргізу), Low (Төмен). Толық газ педалімен жүргенде, төменгі берілістен жоғары беріліске ауысады. Жеңіл газ педалімен жүргенде, соңғы жетек қатынасына байланысты, 10-15 миль/сағ жылдамдықпен ауысуы мүмкін. 1964 жылдан 1967 жылға дейін Buick және Oldsmobile нұсқаларында өзгермелі қанатты статорлы айналым моментін түрлендіргіш қолданылды, Buick компаниясы оны Switch Pitch деп, ал Oldsmobile компаниясы Variable Vane деп атады. Статор қанаттары электрлік соленоид және статор клапаны арқылы жоғарыдан төменге қозғалды, олар газ педалімен байланыстырылған ауыстырғышпен басқарылды. Жеңіл және орташа газ педалімен жүргенде статор қанаттары 32° бұрышта болды, бұл 1.8:1 айналым моментін көбейтті және шамамен 1800 айн/мин конвертердің тоқтау жылдамдығын қамтамасыз етті. ⅔-ден толық газ педаліне дейін қанаттар 51° жоғары жағдайға ауысты, бұл 2.45:1 айналым моментін көбейтті және шамамен 2300 айн/мин тоқтау жылдамдығын берді. Drive (Жүргізу) режимінде тоқтаған кезде сырғанауды шектеу үшін қанаттар да жоғары жағдайға орнатылды. 1967 жылдан кейін өзгермелі қанатты статор алынып тасталды. Бұл мүмкіндік Pontiac нұсқаларында қолданылмады.
cooled with a small auxiliary oil cooler located beneath the engine radiator. It had a die cast aluminum case, and weighed
It was designed to start in low gear, providing a gear ratio of 1.765:1 plus the additional low speed multiplication of the torque converter. The shift pattern was Park Reverse Neutral Drive Low. In Drive at full throttle, it would upshift from low gear to high gear at Under light throttle, depending on the final drive ratio, it might upshift at 10 15 mph. From 1964 1967, Buick and Oldsmobile versions of this transmission used a torque converter with a variable pitch stator called Switch Pitch (by Buick) or Variable Vane (by Oldsmobile). The stator blades moved from high to low position by an electrical solenoid and a stator valve, controlled by a switch on the throttle linkage. At light to medium throttle, the stator blades were at 32°, providing a torque multiplication of 1.8:1 and a converter stall speed of approximately 1800 rpm. At ⅔ to full throttle, the blades switched to the 51° high position, giving torque multiplication of 2.45:1 and a stall speed of approximately 2300 rpm. The blades were also set to the high position at idle to limit creep when stopped in Drive. The variable pitch stator was eliminated after 1967. This feature was not used on the Pontiac versions of this transmission.
Тарих
Super Turbine 300 (Jetaway) 1964 жылғы модельге ертеректегі Buick Dual Path және Oldsmobile/Pontiac Roto Hydramatic берілістерін алмастыру үшін ұсынылды. Ол GM A платформасындағы автомобильдерде, атап айтқанда Buick Skylark, Oldsmobile Cutlass, Pontiac Tempest/Lemans/GTO 1966 жылға дейін, сондай-ақ толық көлемді Buick LeSabre, Oldsmobile 88, Oldsmobile Jetstar 88 және Delmont 88 үш жылдамдықты Turbo Hydramatic-ке қарағанда арзан балама ретінде қолданылды. Бұл беріліс көбінесе "BOP" типті қоңырау корпусымен, ал 1965-66 жылғы Skylark Gran Sport-қа, осы қозғалтқыштармен жабдықталғанда қолдану үшін Buick 401/425 қоңырау корпусымен де шығарылды. Дегенмен, ол ешқашан Chevrolet немесе Chevrolet негізіндегі қозғалтқыштарда қолданылмады. 1967-1969 жылдар аралығында Super Turbine 300 спорттық Pontiac Firebird-те де қолданылды, ол жоғары орналасқан камералы тік алты цилиндрлі (230 және 250 куб дюймді) немесе кішкентай V8 қозғалтқыштарымен (326 және 350 куб дюймді) жабдықталған. Кейбір сирек ST300 үлгілерінде "көп корпустық" сияқты құйылған қоңырау корпусы болды, бірақ олардың кейбіреулері АҚШ-та Chevrolet үлгісі үшін зауытта бұрғыланбады, тек екі төменгі бұранда тесігі ғана ортақ болды және АҚШ-тағы зауытта ешқандай Chevy қозғалтқышына орнатылмады. Оны Chevrolet үшін бұрғылауға болар еді, бірақ Powerglide берілісі мықты болғандықтан, мұндай қажеттілік тумады. Super Turbine 300 1969 жылғы модельден кейін TH400 және TH350 Turbo Hydramatic пайдасына тоқтатылды, соңғысы Super Turbine 300-дің артқы корпусын пайдаланды. Екі жылдамдықты және момент түрлендіргішті конструкциясы болғандықтан, Super Turbine 300 көбінесе Chevrolet-тің Powerglide берілісімен шатастырылады, ол да екі жылдамдықты және момент түрлендіргішті беріліс болды, бірақ ST300 1950 жылдан бері қолданылып келе жатқан Chevy берілісінен өзгеше болды. Төменгі лента 1955 жылғы PG-ге ұқсас болды, сондай-ақ бірдей стильдегі кездесу пластиналарына ие болды. ST300 автоматты берілісінің ішкі жұмысы 1962-1971 жылғы Powerglide-ге ұқсас және оларды айту қиын болды. Аз ғана бөліктері алмастырылатын болды. V8 қозғалтқыштарымен қолданылатын ST300 берілісінде кездесу жинағында қосымша кездесулер болды, осылайша үлкен қозғалтқыштардың қосымша қуатын қабылдай алатын. ST300-дегі кездесу барабандарының бірі және/немесе поршеньді қолдану жиі жоғары өнімділікке/жарысқа арналған Powerglide берілісін күшейту үшін қолданылды. Chevrolet Powerglide берілісін басқа планеталық беріліс қатынасымен күшейтті.