Диамела Элтит: Шылаушы, профессор және қоғам қайраткері

Кіріспе

Диамела Эльтит (Сантьяго, Чили, 1947) – чилилік жазушы және университет профессоры. Ол Ұлттық әдебиет жүлдесінің иегері.

Өмір

Диамела Эльтит Чили Католик Университетінің колледжін бітіріп, Сантьягодағы Чили Университетінде әдебиет мамандығы бойынша аспирантураны тәмамдады. 1977 жылы Сантьягодағы мемлекеттік орта мектептерде, оның ішінде Instituto Nacional және Liceo Carmela Carvajal-да оқытушылық мансабын бастады. 1984 жылы Чили университеттерінде оқытушылық қызметтен өтті, қазіргі уақытта Чилидің Технологиялық метрополитан университетінде профессор болып қызмет етеді. Ол Берклидегі Калифорния университетінде, Джонс Хопкинс университетінде, Стэнфорд университетінде, Сент-Луистегі Вашингтон университетінде және Питтсбург университетінде, Вирджиния университетінде қонақ профессорлық қызметтер атқарды. 2007 жылдан бері Нью-Йорк университетінде халықаралық мәртебеге ие қонақ профессор болып табылады және испан тілінде шығармашылық жазу бағдарламасында сабақ береді. Эльтит 2014–2015 жылдары Кембридждегі Латын Америкасы зерттеулер орталығының Саймон Боливар кафедрасын басқарды. 2013 жылы Принстон университеті оның қолжазбалары, хаттары мен фотосуреттерін қамтитын мұрағатын сатып алды. Ол 1990 жылы демократия қайтып келгеннен кейін 1994 жылға дейін Мексикадағы Чили елшілігінде мәдени атташе болып жұмыс істеді. Ол Чили университеттерінің Кеңесінің Ұлттық кітап кеңесіне өкіл болды. Ол Сантьягодағы "Эль Деконсерто" басылымында пікірлер жазады. 1979 жылы Эльтит ақын Рауль Зюритамен, бейнелеу өнерінің суретшілері Лотти Розенфельд пен Хуан Кастильомен және социолог Фернандо Бальселспен бірге Colectivo de Acciones de Arte (CADA) ұйымын құрды, ол Escena de Avanzada деп аталатын авангардтық топтың бөлігі болды. CADA Пиночет диктатурасы кезінде көркемдік айналымды қайта құру үшін күресті. 2007 жылы 81 латын америкалық және испан жазушылары мен сыншылары Колумбияның Semana журналы үшін соңғы 25 жылдағы испан тіліндегі 100 ең жақсы романның тізіміне Эльтиттің үш романын енгізді: Lumpérica (№58), El cuarto mundo (№67) және Los vigilantes (№100). 2016 жылы Испаниядағы Babelia журналы Эльтиттің романдарының бірін XXI ғасырдың ең жақсы 25 романының бірі деп таңдады. Эльтиттің шығармалары көптеген зерттеулерге тақырып болды. Гаванадағы Casa de las Américas 2002 жылы өзінің Semana de Autor-ін Элтитке арнады, ал 2006 жылы Чилидің Католик Университеті Coloquio Internacional de Escritores y Críticos: Homenaje a Diamela Eltit ұйымдастырды, нәтижесінде Diamela Eltit: redes locales, redes globales (Iberoamericana, 2009) кітабы жарық көрді. Элтиттің екі қызы мен бір ұлы бар. Ол заңгер және экономист Хорхе Аратэге үйленген. Оның күйеуі Социалистік партияның бұрынғы президенті. 2009 жылы ол коммунистік партия мен социалистік, гуманистік және христиандық солшыл топтар арасындағы коалиция атынан президенттікке үміткер болды.

Diamela Eltit graduated from college from Universidad Católica de Chile and pursued graduate studies in Literature at the Universidad de Chile in Santiago. In 1977, she began a teaching career in public high schools in Santiago, including Instituto Nacional and Liceo Carmela Carvajal. In 1984, she started teaching at universities in Chile, where she is currently professor at the Universidad Tecnológica Metropolitana and abroad. She has been held visiting professorships at the University of California at Berkeley, Johns Hopkins University, Stanford University, Washington University in St. Louis, and University of Pittsburgh, University of Virginia. Since 2007, New York University, she has been a distinguished global visiting professor and teaches at the Creative Writing Program in Spanish. Eltit was the 2014–2015 Simon Bolivar Chair at the Center of Latin American Studies at Cambridge. In 2013 Princeton University acquired her archive, which includes manuscripts, letters, and photographs. she started publishing her writings. When democracy returned in 1990 she became a cultural attaché at the Chilean Embassy in Mexico until 1994. She was a representative of the Council of Chilean Universities to the Book National Council. She writes opinions por El Desconcierto, both in Santiago. In 1979, Eltit created together with the poet Raúl Zurita, the visual artists Lotty Rosenfeld and Juan Castillo and the sociologist Fernando Balcells the Colectivo de Acciones de Arte (CADA), a vanguard group part of the so called Escena de Avanzada. CADA struggled for reformulating artistic circuits under the Pinochet dictatorship. Three of Eltit novels were chosen as part of the list selected in 2007 by 81 Latin American and Spanish writers and critics for the Colombian journal Semana of the 100 best novels in Spanish language in the last 25 years: Lumpérica (Nº58), El cuarto mundo (Nº67) y Los vigilantes (Nº100). In 2016 the journal Babelia, in Spain, selected one of Eltit's novels as one of the best 25 of century XXI. Eltit's work has been the object of many studies. Casa de las Américas, in La Habana, dedicated to Eltit her Semana de Autor in 2002, and in 2006, the Universidad Católica de Chile organized the Coloquio Internacional de Escritores y Críticos: Homenaje a Diamela Eltit, which resulted in the book Diamela Eltit: redes locales, redes globales (Iberoamericana, 2009)

Eltit has two daughters and a son. She is married to Jorge Arrate, lawyer and economist. Her husband is the former president of the Socialist Party. In 2009 he was a presidential candidate representing a coalition between the Communist Party and socialist, humanist and Christian left groups.