Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Агни Партене (грекше: Ἁγνὴ Παρθένε), "Таза Қыз" немесе "Әулие Қыз" деп аударылады, 19 ғасырдың соңында Эгиналық Әулие Нектарий жазған грек мариандық гимні. Алғаш рет 1905 жылы оның "Theotokarion" (Θεοτοκάριον, ἤτοι προσευχητάριον μικρόν) еңбегінде жарияланды. Православ шіркеулерінде ол паралитургиялық гимн саналады, демек, оны тек қана құлшылық қызметтерінен тыс қолдануға болады. Дегенмен, кейбір хорлар оны құдай қызметі аяқталған соң, крестке тағзым ету және антидоронды қабылдау кезінде жиі орындайды.
Greek Orthodox chant
Agni Parthene (Greek: Ἁγνὴ Παρθένε), rendered "O Virgin Pure" or "O Pure Virgin",
is a Greek Marian hymn composed by St. Nectarios of Aegina in the late 19th century, first published in print in his Theotokarion (Θεοτοκάριον, ἤτοι προσευχητάριον μικρόν) in 1905. In Orthodox churches, it is considered a paraliturgical hymn and therefore only to be used outside of liturgical services. However, it is often performed by some choirs as a recessional after the conclusion of the Divine Liturgy during the veneration of the cross and receiving of antidoron.
Қасиетті Нектарийдің өлеңі
Нектарий Егеналық 1800 жылдардың аяғында грек православ шіркеуінің епископы болып тағайындалды. Епископтық қызметінің барлық кезеңінде ол көп уақытын дұға мен ойлануға арнады және өзін монастырь өміріне толықтай берді. Оның рухани өмір салты және Құдай ана Мәриямға деген ерекше құрметі оған түрлі діни өлеңдер жазуға шабыт берді, олардың көпшілігі оның өмірінде және 1920 жылы қайтыс болғаннан кейін жарияланды. Оның көптеген өлеңдерінің бірі – "Агни Партене" немесе "Таза Қыз". Эгина аралында тараған дәстүр бойынша, Әулие Нектарий осы өлеңнің мәтінін түсінде Құдай ананы көргеннен кейін, ол осы өлеңді жазуды сұрады деп айтылады. Өлең тоғыз қасықтан тұратын канон сияқты құрылған. Оның түпнұсқа қолжазбасын әлі күнге дейін осы монастырдағы жатын бөлмесіндегі дұға тақтасында көруге болады. Кейіннен ол 1905 жылы "Theotokarion of Odes & Hymns for the Most Holy Theotokos and Ever Virgin Mary" атты басылымда діни емес қолдану және жеке рухани жетілу үшін поэтикалық ән ретінде жарияланды, онда осыған ұқсас көптеген өлеңдер де кірді. Сонымен қатар, Грекиядағы Афон тауындағы Симонопетра монастырында өлеңнің таңдалған шумақтары, рефренмен бірге, византиялық нотациямен жазылды. Осының нәтижесінде византиялық грек тілінде "Таза Қыз" гимні пайда болды. Монастырь бұл жұмысты "Psaltirion Terpnon" ("Псалтирьден әндер") деп аталатын кітапқа шығарды.
St. Nectarios of Aegina was ordained a Bishop of the Greek Orthodox Church in the late 1800s. Throughout the period of his episcopacy, he spent much time in prayer and contemplation, and dedicated himself to the monastic life. His spiritual lifestyle, and his particular dedication to the Virgin Mary, inspired him to write a wide variety of religious poetry, much of which was published during his life, and after his death in 1920. One of the many poems he wrote is "Agni Parthene" or "O Virgin Pure". According to a tradition passed down on the island of Aegina, St. Nectarios reportedly composed the text for this poem after having seen a vision of the Theotokos in a dream where she asked him to record this poem. The poem was written much like a canon in that it has nine odes. The original script can still be viewed on his prayer table in his bedroom at this monastery. It was later published as a poetic hymn for non liturgical use and private edification in his publication called "Theotokarion of Odes & Hymns for the Most Holy Theotokos and Ever Virgin Mary" of 1905, which included many other similar poems. Additionally, selected verses from the poem including the refrain were set to Byzantine musical notation by the Simonopetra Monastery of Mount Athos in Greece. The result was the hymn "Virgin Pure" in Byzantine Greek. The monastery published the work in a book titled Psaltirion Terpnon (Literally, "Hymns from the Psalter").
Қазіргі тәжірибе
Гимн, Симонопетра монастырында жиі қолданылмаса да, Шығыс православие әлемінде жылдам тарады және ағылшын тілімен қатар көптеген тілдерге аударылды. Грекияда көбінесе концерттік туынды ретінде, ал Америка Құрама Штаттарының приходтарында литургиялық қызметтерден кейін шығарып салу гимні ретінде орындалады. Оның үлкен танымалдыққа ие болуы Аэгиналық Нектарийдің қазіргі заманғы құрметті әулиеге айналуымен байланысты. Гимнді қауымдық ән ретінде және кешкі құлшылықты бастау үшін пайдалану даулы мәселе болды. Алайда, әйгілі Григорий және Симонопетра монастырының бауырлары, гимн танымал болғанына қарамастан, оның литургиялық мақсатта қолданылуы көзделмегенін, тек жеке тұлғалардың рухани өсуі үшін литургиялық емес діни ән ретінде орындалуы керек екенін нақтылады. Валаам монастырының монахтары шіркеу славян тіліндегі нұсқасын аударды. Жақында осы гимннің орыс тіліндегі жаңа өңделісі орындалды. Мәтін 24 шумақтан немесе тілектерден тұрады, олардың әрқайсысы "Аман бол, үйленбеген қалыңдық" деген рефренмен аяқталады (Χαῖρε νύμφη ἀνύμφευτε). 24 шумақ төрт топқа бөлінген, әр топ екі рет қайталанатын үш әуеннен тұрады. Бірінші үш топ Богородицаның қасиеттерін сипаттайды, ал төртіншісі тілек білдіретін дұғадан тұрады.
The hymn, although not used very often in Simonopetra Monastery, nevertheless spread quickly throughout the Eastern Orthodox world and has been translated into many languages including English. It is most commonly performed as a concert piece in Greece, and as a recessional hymn after liturgical services in parishes throughout the United States. The explosion in popularity has been attributed to St. Nectarios of Aegina becoming a popular modern day saint. A controversial practice has been the use of the hymn as a communion hymn and as a hymn to begin Vespers services. However, Fr. Gregory and his brethren of Simonopetra Monastery have clarified that although it has become popular, it was never meant to be used liturgically, but rather to be sung only as a non liturgical religious song for the edification of individuals. A Church Slavonic version was translated by monks of Valaam Monastery. A Russian virtual rendition of this hymn was recently performed. The text is in 24 stanzas or invocations, each followed by the refrain Χαῖρε νύμφη ἀνύμφευτε "Hail, unwedded bride". The 24 stanzas are arranged into four strophes, each strophe consisting of three tunes iterated twice over. The first three strophes describe attributes of the Theotokos, while the fourth consists of a prayer for intercession.