Кіріспе

Мохаммед Нур Әбделкерим (1960 жылы туған) – Чадтың бұрынғы көтерілісші көшбасшысы. Үкіметпен бейбіт келісімге қол қойғаннан кейін, ол 2007 жылы тоғыз ай бойы Қорғаныс министрі қызметін атқарды. Чадтың шығысында туған, тама ұлтынан шыққан Нұр Махамат Гарфаның сіңілі баласы және Махамат Аббо Силектің туысы. Ол 2005 жылдың 26-28 желтоқсанында құрылған, Нұр басқарған «Демократия және бостандық үшін бірігу» көтерілісші тобын құрып, оған жетекшілік етті. 2005 жылдың 18 желтоқсанында болған Екінші Адре шайқасын Нұр ұйымдастырды, нәтижесінде 100 немесе 300 көтерілісші қаза тапты. Шабуылдан кейін Чад президенті Идрис Деби Суданмен соғыс жағдайын жариялады. Чад-Судан қақтығысының алғашқы шайқасы 26 желтоқсанда болды, осы шайқаста Чад әскерлері «Демократия және бостандық үшін бірігу» тобын қудалап Суданмен шекараны кесіп өтті.

Офира МакДуммен сұхбат

Мұхаммед Нур 2006 жылғы 13 ақпанда Opheera McDoom журналисімен сұхбаттасты, бұл батыс журналисімен алғашқы сұхбаты болды. Ол McDoom-ға Чад армиясының дезертирлері күн сайын UFDC қатарына қосылатынын, сонымен қатар қару-жарақтары мен жабдықтарын әкелетінін айтты. Полковник Ахмет Юсеф Бишараның ғана дезертирлігі 1800 жаңа әскерді қосты. "Менің тәжірибемде бұрын мұндай ірі оқиға болған емес. Мұнда Дебиден гөрі көп қару-жарақ пен әскер бар. Деби Чад халқынан ақша алды – енді біз азаттық қалаймыз. Біздің арамызда жоғары шенді адамдар бар. Деби ұйықтағанда ол кешкі асқа не жегенін білеміз".

Бейбіт келісім

Нұр 2006 жылғы 24 желтоқсанда Ливияның Триполи қаласында Дебимен бейбіт келісімге қол қойды, онда татуласу қажеттігі туралы айтылды. Басқа көтерілісші топтар бұны қабылдамай, күресін жалғастыратындарын мәлімдеді. 2007 жылғы 4 наурызда ол премьер-министр Дельва Кассире Кумакоедің жаңа үкіметіндегі кабинет қайта құрылысының аясында Қорғаныс министрі болып тағайындалды. Бейбіт келісімде көзделгендей, FUC жауынгерлерін қарусыздандыру және әскерге енгізу жоспары нашар іске асы, FUC жауынгерлері мен әскер арасында қақтығыстар орын алды. 2007 жылғы 18 қазанда Гоз-Бейдадағы шайқастан кейін Нұр FUC жауынгерлеріне әскерге қосылуды қабылдауға бұйрық берді, әйтпесе бағынбаушылық үшін жазаланатындарын және дезертирлер деп есептелетінін ескертті. Бұл жағдай Деби мен Нұр арасында сенімсіздік тудырып, FUC жауынгерлерінің үкіметке адалдығына күмән келтірді. Нұрдың Загхаваға деген жағымсыз көзқарасы бұрыннан мәлім болғандықтан, Нұр мен Дебидің арасының ажырасуы сөзсіз болатын. Нұр Ливия елшілігіне паналады.