Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық жазушы
American writer
Франсин Проз (1 сәуір 1947 жылы туған) – американдық романист, әңгімелер авторы, эссеші және сыншы. Қазір Бард колледжінде әдебиет профессоры қызметін атқарады, ал бұрын ПЕН Америка орталығының президенті болған.
Francine Prose (born April 1, 1947) is an American novelist, short story writer, essayist, and critic. She is a visiting professor of literature at Bard College, and was formerly president of PEN American Center.
Өмір және мансап
Бруклинде туған Проз 1968 жылы Радклиф колледжін бітірген. Ол 1988 жылы ПЕН аударма сыйлығының иегері атанды және 1991 жылы Гуггенхайм стипендиясын алды. Проздің "The Glorious Ones" романы Линн Аренс пен Стивен Флаэртидің осы аттас мюзикліне айналдырылды. Ол 2007 жылдың күзінде Нью-Йорктегі Линкольн орталығындағы Мицци Э. Ньюхаус театрында қойылды. 2007 жылдың наурызында Проз америкалық жазушы Рон Черноудың орнын басып, сәуір айынан бастап бір жылға ПЕН Америка орталығының президенті болып тағайындалды. ПЕН Америка орталығы – Нью-Йоркте орналасқан, әдебиетті дамытуға, сөз бостандығын қорғауға және халықаралық әдеби байланыстарды нығайтуға жұмыс істейтін жазушылар, редакторлар мен аудармашылардың әдеби қоғамы. 2008 жылдың наурыз айында Проз қарсылығызсыз тағы бір жылға ПЕН Америка орталығының президенті болып сайланды. Сол айда лондондық суретші Себастьян Хорслиге АҚШ-қа кіруге рұқсат берілмеді, содан кейін ПЕН президенті Проз оны 2008 жылдың сәуір айының соңында Нью-Йоркте өткен ПЕН-нің халықаралық әдебиет фестивалінде сөз сөйлеуге шақырды. 2009 жылдың сәуір айында философ және романист Кваме Энтони Аппиа ПЕН президенті болды. Проз ПЕН/Ньюманның өз сыйлығының төрешілер алқасының құрамында болды. Оның "Көк періште" романы – университеттердегі сексуалдық қысымды сатиралық тұрғыдан көрсететін туынды, Ұлттық кітап сыйлығының финалисі атанды. Оның "Үй ішіндегі қасиеттілер" романы Нэнси Савоканың киноға түсіруіне негіз болды. Проз 2006 жылы Рим сыйлығын алды. 2010 жылы Проз Вашингтон университетінің Халықаралық гуманитарлық медалімен марапатталды. Екі жылда бір рет табыс етілетін бұл медаль 25 000 АҚШ доллары ақшалай сыйлықпен бірге беріледі және ғылым, журналистика, әдебиет немесе өнер саласындағы гуманистік ізденістерімен әлемге үлкен үлес қосып, өзгеріс жасаған адамды құрметтеу мақсатында тағайындалады. Бұл сыйлықтың иегерлерінің қатарында 2006 жылы түрік романы жазушысы Орхан Памук, 2008 жылы журналист Майкл Поллан және 2012 жылы деректі фильмдер режиссері Кен Бернс болды.
Born in Brooklyn, Prose graduated from Radcliffe College in 1968. She received the PEN Translation Prize in 1988 and received a Guggenheim Fellowship in 1991. Prose's novel The Glorious Ones has been adapted into a musical with the same title by Lynn Ahrens and Stephen Flaherty. It ran at the Mitzi E. Newhouse Theater at Lincoln Center in New York City in the fall of 2007. In March 2007, Prose was chosen to succeed American writer Ron Chernow beginning in April to serve a one year term as president of PEN American Center, a New York City based literary society of writers, editors and translators that works to advance literature, defend free expression, and foster international literary fellowship. In March 2008, Prose ran unopposed for a second one year term as PEN American Center president. That same month, London artist Sebastian Horsley had been denied entry into the United States and PEN president Prose subsequently invited Horsley to speak at PEN's annual festival of international literature in New York at the end of April 2008. She was succeeded by philosopher and novelist Kwame Anthony Appiah as president of PEN in April 2009. Prose sat on the board of judges for the PEN/Newman's Own Award. Her novel, Blue Angel, a satire about sexual harassment on college campuses, was a finalist for the National Book Award. One of her novels, Household Saints, was adapted for a movie by Nancy Savoca. Prose received the Rome Prize in 2006. In 2010, Prose received the Washington University International Humanities Medal. The medal, awarded biennially and accompanied by a cash prize of $25,000, is given to honor a person whose humanistic endeavors in scholarship, journalism, literature, or the arts have made a difference in the world. Other winners include Turkish novelist Orhan Pamuk in 2006, journalist Michael Pollan in 2008, and documentary filmmaker Ken Burns in 2012.
Американдық ПЕН сын
2015 жылы американдық ПЕН-нің Шарли Эбдоны жылдық «Сөз бостандығы және батылдық» сыйлығымен марапаттау туралы шешіміне байланысты туған дау кезінде ол Майкл Ондатже, Тежу Коул, Питер Кэри, Рейчел Кушнер және Тайе Селасипен бірге ұйымның жылдық марапаттау кешінен бас тартып, сыйлықтан бас тартатын хатқа қол қойды. Олар бұл қастандықтардың «қорқынышты және қайғылы» болғанына қарамастан, Шарли Эбдоның жұмысы сыйлыққа лайық емес деп мәлімдеді. Аталған хатқа көп ұзамай 140-тан астам ПЕН мүшесі де қол қойды. Проуз «Гардиан» газетінде жариялаған мақаласында өз ұстанымын қорғай келе: «Шарли Эбдодағы қастандықтар туралы айтылатын – мұсылман экстремистерінің кеңседе өлтірген ақ еуропалықтар туралы оқиға – қазіргі үкіметімізге Таяу Шығыста көптеген қателіктер жасауға мүмкіндік берген мәдени көзқарастарға оңтайлы түрде сәйкес келеді» деді. Прозаның пікірлерін Ката Политт, Алекс Масси, Майкл С. Мойнихан, Ник Коэн және басқалар сынға алды, ең бастысы Салман Рушди ПЕН-ге жазған хатында Прозаны және тағы бес авторыны «экстремистік исламның» ізбасары ретінде сипаттады, олардың пікірінше, бұл ислам «ұйымдасқан, қаржыландырылған және біздің барлығымызды – мұсылмандарды да, мұсылман емес адамдарды да қорқытып, үнсіздікке мәжбүрлеуді көздейді».
During the 2015 controversy regarding American PEN's decision to honor Charlie Hebdo with its annual Freedom of Expression Courage Award, she, alongside Michael Ondaatje, Teju Cole, Peter Carey, Rachel Kushner and Taiye Selasi, withdrew from the group's annual awards gala and signed a letter dissociating themselves from the award, stating that although the murders were "sickening and tragic," they did not believe that Charlie Hebdos work deserved an award. The letter was soon co signed by more than 140 other PEN members. Prose published an article in The Guardian justifying her position, stating that: "the narrative of the Charlie Hebdo murders—white Europeans killed in their offices by Muslim extremists—is one that feeds neatly into the cultural prejudices that have allowed our government to make so many disastrous mistakes in the Middle East." Prose was criticized for her views by Katha Pollitt, Alex Massie, Michael C. Moynihan, Nick Cohen and others, most notably by Salman Rushdie, who in a letter to PEN described Prose and the five other authors who withdrew as fellow travellers of "fanatical Islam, which is highly organised, well funded, and which seeks to terrify us all, Muslims as well as non Muslims, into a cowed silence."
"Нью-Йорк" журналындағы дау
2018 жылдың 7 қаңтарында Facebook-тегі жазбасында Проз автор Садия Шепардты Мэвис Галланттың "The Ice Wagon Going Down the Street" әңгімесін плагиаттаған деп айыптады, ол 1963 жылдың 14 желтоқсанында The New Yorker журналында жарияланған болатын. Шепардтың туындысы The New Yorker онлайн-басылымында жарияланды және 2018 жылдың 8 қаңтарында басылымға түсуі жоспарланған. Шепардтың әңгімесі түпнұсқаны жаңа контекстте қайта өңдеп, толықтырылған мәліметтермен және өзгертілген кейіпкерлер арақатынасымен ұсынылса да, Проз екі әңгіме арасындағы ұқсастықтарды ұрлық деп есептеді. Ол өзінің бастапқы жазбасында бұл әңгіме "сахнадан сахнаға, сюжеттен сюжетке, қимылдан қимылға, диалогтың әр жолынан диалогтың әр жолына дейін көшірме" екенін жазды, ең басты айырмашылық – негізгі кейіпкерлердің Трамп дәуірінде Коннектикут штатындағы пакистандықтар екені, ал түпнұсқадағы кейіпкерлер екінші дүниежүзілік соғыстан кейінгі Женевадағы канадалықтар болған. The New Yorker журналына жолдаған хатында Проз өзінің бастапқы ұстанымын сақтап, "Шынайы тұлғалардың есімдерін және жеке басын өзгертіп, содан кейін осы әңгімені өзінің түпнұсқалық туындысы деп танудың қадірі бар ма? Егер солай болса, авторлық құқықты неге сақтау қажет?" деп сұрады. Проздің айыптауына жауап ретінде Шепард Галлантқа алғылыш сезімін білдірді, бірақ Галланттың соғыстан кейінгі Еуропадағы өз-өзінен шеттеу оқиғасын пайдаланып, бүгінгі Америкадағы пакистандық мұсылмандардың иммигранттық тәжірибесін зерттеуінің дұрыс екенін айтты.
On January 7, 2018, in a Facebook post, Prose accused the author Sadia Shepard of plagiarizing Mavis Gallant's "The Ice Wagon Going Down the Street", which had appeared in The New Yorker on December 14, 1963. Shepard's piece had been published online by The New Yorker and was scheduled for release in the January 8, 2018 issue. Though Shepard's story reimagines the original in a new context, with added detail and altered character dynamics, Prose contended that the similarities between the two stories constituted theft, writing in her original post that the story is a "scene by scene, plot turn by plot turn, gesture by gesture, line of dialogue by line of dialogue copy—the only major difference being that the main characters are Pakistanis in Connecticut during the Trump era instead of Canadians in post WWII Geneva." In a letter to The New Yorker, Prose maintained her original stance, asking, "Is it really acceptable to change the names and the identities of fictional characters and then claim the story as one's own original work? Why, then, do we bother with copyrights?" Responding to Prose's accusation, Shepard acknowledged her debt to Gallant but maintained that her use of Gallant's story of self exile in postwar Europe to explore the immigrant experience of Pakistani Muslims in today's America was justified.