Стэнфорд университетінің сөз бостандығы кодексіне қатысты сот ісі
Corry v. Stanford University
Станфорд университетінің сөз бостандығын шектеу кодексі Калифорнияның Леонард заңына қайшы келіп, студенттердің сөз бостандығын бұзды деп сот шешімі шықты.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Роберт Дж. Корри және басқалар. Leland Stanford Junior University және басқалар, No. 740309 (Кал. Жоғарғы сот. 27 ақпан 1995), Калифорния штатының Санта-Клара округінің Жоғарғы соты Стэнфорд университетінің сөз кодексі Калифорния штатының Леонард заңымен кепілдендірілген студенттердің сөз бостандығы құқығын бұзады деп шешім шығарды.
Robert J. Corry, et al. v. The Leland Stanford Junior University, et al., No. 740309 (Cal. Super. Ct. Feb. 27, 1995), was a case in which the Superior Court of Santa Clara County, California, ruled that Stanford University's speech code violated the freedom of speech rights of its students guaranteed under California's Leonard Law.
Дәлелдері
1994 жылғы 2 мамырда Роберт Дж. Корри және Стэнфордтың тағы тоғыз студенті Стэнфордтың сөз бостандығын шектеу ережесі Калифорния штатының Леонард заңына қайшы келеді деп шағымданып сотқа жүгінді. 1992 жылғы заң Калифорния штатындағы барлық мемлекеттік емес жекеменшік колледждер мен университеттерге Бірінші түзетуді қолдады. Стэнфорд университетінен басқа, сотталушылардың арасында Сот мәселелері жөніндегі офицер Салли Коул, президент Герхард Каспер және Қамқорлар кеңесінің төрағасы Джон Фрейденрих болды. Сотталушылар екі аргумент келтірді. Біріншіден, Стэнфордтың сөз бостандығын шектеу ережесі Чаплинский мен Нью-Гэмпшир арасындағы сот ісі бойынша қорғалған, себебі ереже тек төбелес тудыруға бағытталған сөздерге тыйым салады. Екіншіден, Леонард заңы Стэнфордтың Бірінші түзету құқығын бұзады, өйткені Стэнфорд жекеменшік мекеме.
On May 2, 1994, Robert J. Corry and nine other Stanford students filed suit arguing that Stanford's speech code violated California's Leonard Law. The 1992 law had applied the First Amendment to all of California's secular private colleges and universities. In addition to Stanford University itself, the defendants included Judicial Affairs Officer Sally Cole, President Gerhard Casper, and Board of Trustees President John Freidenrich. The defendants made two arguments in the suit. First, they argued that Stanford's speech code was protected under Chaplinsky v. New Hampshire, as the code only prohibited fighting words. Secondly, they argued that the Leonard Law actually violated Stanford's First Amendment rights, as Stanford is a private entity.
Қаулы
1995 жылдың 27 ақпанында Санта-Клара округінің Жоғарғы сотының судьясы Питер Г. Стоун талапкерлердің пайдасына үкім шығарды. Стоун Стэнфордтың сөз кодексі тек ұрыс сөздерін ғана емес, сондай-ақ қорлау сөздерін де шектегенін анықтады. Осылайша, Леонард заңы мен Чаплинский ісін негізге алғанда, кодекс заңсыз деп танылды. Егер кодекс тек ұрыс сөздерін шектейді деген пікірге келіссе де, Леонард заңы мен R. A. V. v. Сент-Пол қаласы ісі бойынша, кодекс мазмұнына қарай сөзді шектегендіктен, ол әлі де заңсыз болып табылады деп шешті. Стоун сондай-ақ Леонард заңының конституциялық екенін мәлімдеді, себебі ол университеттің корпоративтік тұлға ретінде сөз еркіне ешқандай шектеу қоймады. Университет нәсілдік және басқа да түрлі дискриминацияға қарсы пікірлерін еркін білдіруге құқылы болды. Ол заң, студенттердің сөз бостандығын қорғап, университет өзінің сөз бостандығын шектемей, заңмен рұқсат етілген сөздің шеңберін кеңейтті деп түсіндірді. Университет өзінің дискриминацияға қарсы ұстанымын білдіру үшін, оған қатты қарсылық білдіретін сөздерге тыйым салуға қажеттілік жоқ екенін судья шешті.
On February 27, 1995, Santa Clara County Superior Court Judge Peter G. Stone ruled in favor of the plaintiffs. Stone ruled that the Stanford speech code restricted more than just fighting words, by including insulting speech. Therefore, using the Leonard Law and Chaplinsky, the code was illegal. He ruled further that even if he accepted the argument that the speech code only restricted fighting words, it was still illegal using the Leonard Law and R. A. V. v. City of St. Paul as the code restricted speech based on content. Stone also ruled that the Leonard Law was constitutional, essentially because it did not in any way restrict the speech of the university as a corporate entity. The university remained free to express its abhorrence of racial and other forms of prejudice. He ruled that the law expanded, rather than contracted, the range of legally permissible speech by protecting the free speech rights of students without abridging those of the university itself. To be able to express its own opposition to prejudice, he ruled that it was not necessary for the university to have the power to prohibit speech with which it strongly disagreed.