Кіріспе
Паоло Тавиани мен Витторио Тавианидің режиссерлік еткен 1977 жылғы итальяндық драмалық фильмі «Әке Шебер» (Padre Padrone). Тавианилер Сардинияның ауылдарынан кәсіби және кәсіби емес актерлерді пайдаланды. Фильмнің атауы (ˈpaːdre pa'drone) сөзбе-сөз «Әке, шебер» дегенді білдіреді; ол «Менің Әкем, Менің Қожайыным» немесе «Әкем және Қожайыным» деп аударылған. Бұл драманы Тавиани ағайындары итальян теледидары үшін түсірген, бірақ ол 1977 жылғы Канн кинофестивалінде «Алтын пальма» сыйлығын жеңіп алды. Фильм Сардиниялық қойшының өзінен билік күшін көрсетіп, қорқытатын әкесінен қашу үшін білімін арттыруға тырысуын бейнелейді. Соңында ол белгілі тіл білімі маманына айналады. Драма Гавино Ледданың осы аттас автобиографиялық кітабы негізінде жасалған. 2008 жылы бұл фильм Италияның Мәдени мұра министрлігінің сақталуы тиіс 100 итальян фильмінің тізіміне енгізілді, бұл тізімде «1942 және 1978 жылдар аралығында елдің ұжымдық естелігін өзгерткен» 100 фильм бар.
Padre Padrone is a 1977 Italian film directed by Paolo Taviani and Vittorio Taviani. The Tavianis used both professional and non professional actors from the Sardinian countryside. The title (ˈpaːdre pa'drone) literally means "Father Master"; it has been translated as My Father, My Master or Father and Master. The drama was originally filmed by the Taviani brothers for Italian television but won the 1977 Palme d'Or prize at the 1977 Cannes Film Festival. The film depicts a Sardinian shepherd who is terrorized by his domineering father and tries to escape by educating himself. He eventually becomes a celebrated linguist. The drama is based on an autobiographical book of the same title by Gavino Ledda. In 2008, the film was included on the Italian Ministry of Cultural Heritage’s 100 Italian films to be saved, a list of 100 films that "have changed the collective memory of the country between 1942 and 1978."
Сюжет
Фильм алты жасар Гавиноның (Саверио Маркони) оқитын Силиго бастауыш мектебінде деректі стильде басталады. Оның қатыгез шаруа әкесі (Омеро Антонутти) кіріп, мұғалім мен оқушыларға Гавиноның мектепті тастап, отбасының қойларын бағуға тиіс екенін жариялайды. Әкесінің қатаң бақылауында және оның садистік мінез-құлқының құрбаны болған Гавино келесі он төрт жылды Сардиния тауларында қой шаруалығымен өткізеді. Сол жерде ол өзі үшін "жаңа" нәрселерді аша бастайды және әкесіне қарсы шығады. Гавино әскери қызметке шақырылғанда отбасынан және жалғыздықтан құтылады. Әскерде ол электрониканы, итальян тілін және классикалық музыканы үйренеді, сонымен қатар университетке түсуді армандайды. Гавино үйге келгенде, әкесіне университетке түсуге ниеттенгенін айтады. Әкесі бұған қарсылық білдіріп, оны үйден қуатынын мәлімдейді. Олар араздасып, бірақ Гавино ақырында университетке түсіп, дарынды студентке айналады. Ол Сардиния тілінің тарихын зерттейтін тіл білімі маманы болады. Фильм тағы да деректі стильде аяқталады, онда Гавино Ледда өзінің кітабын не үшін жазғанын және Сардиниялық балалар ауылдық жерде, жермен тығыз байланыста өмір сүруден не күту керектігін түсіндіреді.
Сыни қабылдау
Джанет Маслин, The New York Times газетінің кино сыншысы, фильмді жоғары бағалап, былай деп жазды: "Падре Падрон - рухта көтеріңкі. Бірақ ол біршама қарапайым: Гавино әкесінің патриархалдық мінез-құлқы түсініксіз және өзгермейтін нәрсе ретінде оңай қабылданады, сондықтан фильмде оның өзі туралы немесе оны тәрбиелеген мәдениет туралы көп мәлімет берілмейді. Қызықты аномалиялық мінез-құлық дәстүрге байланыстырылып, оның кейбір қатыгездігінен айырылады. Дегенмен, фильм жанды және қозғалтады, қарапайым, бірақ сирек тікелей, және әке мен ұлдың ритуалдарының табиғилығы мен сөзсіздігін көрсететін табиғи ландшафттарға толы." Variety журналы былай деп жазды: "Жеті жасар баланың жалғыз қой бағушы өміріне енуінен бастап, 20 жасында өте билікші әке-патриархпен (Омеро Антонутти) жеңіске жеткенге дейін, Тавиани ағайындары көбінесе шағын эпикалық туындыны бейімдеуге қол жеткізді. Ұзақ соңғы бөлімінде, баланың жоғары мектеп дипломын алуға дейін білім алуға деген темір еркіне назар аударылып, патриарх пен бүлікші ұлдың арасындағы соңғы қақтығыс, бәлкім, маңыздырақ оқиға боларлық." Rotten Tomatoes шолулар жинағында фильмге 6 шолу негізінде 100% мақұлдау көрсеткіші берілген, орташа бағасы 7.3/10. Жапондық режиссер Акира Куросава бұл фильмін өзінің сүйікті 100 фильмінің бірі деп атады.