Кіріспе

1975 жылы жазылған Элизабет Петерстің (Барбара Мерц) романы.

"Құм жағалауындағы крокодил" – Элизабет Петерстің 1975 жылы алғаш жарияланған тарихи детективтік романы. Бұл Амелия Пибоди романдарының бірінші кітабы, оқиғасы 1884–1885 жылдарында өтеді.

Сюжеттің қысқаша мазмұны

Амелия Пибоди алты баланың ең кішісі және жалғыз қызы. Ол – қажырлы, ашық және дәстүрлі емес ағылшын әйел. Өзін тартымсыз санайтындықтан және ешбір еркекке бағынбайтынын, билік етпейтінін білгендіктен үйленбейтініне сенімді. Ол әкесінің үй шаруасын басқарды, саудагерлермен қарым-қатынас жасады, тарих пен археологияға, сондай-ақ Британ мұражайына деген әкесінің қызығушылығын бөлісті. Оның үлкен ағалары жеке тұрды. Әкесі оны жалғыз мұрагері етіп тағайындады, 32 жасқа келгенде қайтыс болғаннан кейін оған жарты миллион фунт мұра қалдырды. Бұл мұра Амелияға 1884 жылы шетелге саяхаттауға және зерттеген жерлеріне, сондай-ақ ежелгі заттарға деген құштарлығын қанағаттандыруға мүмкіндік берді. Амелия Пибоди Римде мұңайып жүрген Эвелин Форбспен танысады. Оның танымал және өте ағылшын әкесі оны жазғырды. Эвелин итальяндық суретшісі Альбертомен қашып кеткен, ол оған үйленбеген және кейін тастап кеткен. Амелия Эвелинді Мысырға серік ретінде жұмысқа алады, Римде екеуіне де жаңа киім сатып алады. Олар тез арада дос болады. Қайырда олар Шепард қонақүйінде тұрады. Мұражайды аралағанда олар археолог және филолог Радклиф пен Уолтер ағайынды Эмерсонмен кездеседі. Амелия Гиза пирамидаларына ғашық болады. Амелия мен Эвелин Нил өзенін дахабеямен жоғалып, жол бойындағы әртүрлі орындарда тоқтауды шешеді. Амарнаға жеткенде олар Эмерсон қаланың қазба жұмыстарын жүргізіп жатқанын көреді. Бұл қала бір кезде Ахенатон фараоны тұсында Мысырдың астанасы болған. Радклиф Эмерсон дауысты, көбінесе әдепсіз, әйелдерді кемсітетін, қажырлы және таңдаған мамандығына берілген. Оның қызуы бар, ол Уолтердің көмегімен оған күтім жасайды. Эмерсон жағдайы жақсарғаннан кейін, ол қабір суреттерін сақтау жұмысына кіріседі. Амелия мен Эмерсон бір-бірін құрметтеуді бастайды. Эвелин Уолтерге қызығады, бірақ оның нашар абыройы некеге кедерілгі береді деп сендіреді. Эвелиннің туысы Лукас қазба орнына оның әкесінің өлімі, жаңа титулы және Эвелинге үйлену туралы ұсыныспен келеді, бірақ ол бас тартады. Олар ұйықтайтын жерде түнде мумия кейпіндегі адамның жүріп-тұрғаны туралы мәселе туындайды. Топ адамды ұстауға тырысады. Жұмысшылар осы кісіні көріп қорқып, қазба жұмыстарын тоқтатады. Лукас Уолтерге иығына оқ атып, кіршікшіге қашып кетуіне мүмкіндік береді. Эмерсон мен Амелия не болып жатқанын біліп, тиімді араласуға тырысқанша, көптеген мүмкіндіктер қалып қояды. Бас тартқан күйеушілдер Альберто, мумия кейпіндегі жаяу жүруші, және Лукас Луиджи, қаруларымен және уланған шарабымен, Эвелин мен оның әкесінің соңғы өсиетін алу үшін бірігіп, оны өлімге қалдыруға дайын. Оның әкесі бұл өсиетті оның киімдері салынған сандықтарда жіберген, ол әлі Эвелинге жеткен жоқ. Әкесі ақшасын және мүлкін оған қалдырған, ал титулы Лукасқа тиесілі. Екеуі де Каирге жеткізіледі. Екі жылдан кейін Амелия мен Эмерсон үйленеді және бірінші балаларын күтеді, Амарна қазба маусымы аяқталуға жақын. Эвелин мен Уолтер де үйленген, Шропширдегі Эльземер қасапатында екінші балаларының тууын күтуде.

Пікірлер

Романның тоны пародияға жететіндей әзіл-қалжыңға толы, сол кезеңнің көптеген әдет-ғұрыптары мен стереотиптерін, сондай-ақ роман оқиғасы орын алатын дәуірде танымал болған сенсациялық романдарды паш етеді. Kirkus Reviews басылымы Петерс осы романды жазуда "дәуірлік фонды" тиімді пайдаланғанын айтты. Басты кейіпкер батыл, бірақ кейде "Питерс мырза жанрды әйелдеп тұрғандай сезіледі – әйтеуір, мұны жартылай сауаттыларға түсіну қиын", – деуге болады. "Ловероглифтер" сөзі ежелгі Египеттің жазу жүйесі – иероглифтермен байланысты ойын, осы 19 ғасырғы египтологтар зерттеген дәуірдің бір бөлігі. Sydney Morning Herald газетіндегі мақалада жазу стилі археологияға жасалған сыни пікір ретінде, алаңдататын қабірлерді бұзу туралы айтылады: Амелия мен археолог Эмерсонның қақтығысы "күлкі әкеліп қана қоймай, фараондардың тыныштығын бұзумен байланысты өлім мен қауіп-қатерді де сезіндіреді".

Өмірбаян

Елизавета Петерстің египтологиядағы тәжірибесі романның оқиға орындары мен тарихын шынайы бейнелейді. 1800 жылдардың соңында Нил өзенімен қайық ("дахабиях") арқылы саяхаттау кең таралған, сондай-ақ түрлі мәдениеттердің салты-дәстүрлері де сол дәуірге сай келген.