Торп-ин-де-Глеб тарихы және ағымдағы жағдайы

Кіріспе

Торп-ин-д Glebe – Ноттингемширдегі, Лестершир шекарасындағы Виссоллдың оңтүстігінде орналасқан шағын елді мекен және азаматтық приход. Бұл елді мекен кейде Торп-ин-д Клотс деп те аталатын. Дәстүр бойынша, Торп-ин-д Glebe Виллоуби шайқасында немесе нөсер жаңбырдың салдарынан қираған деседі. Бірақ, Англия азаматтық соғысы кезінде Торп-ин-д Glebe-де шамамен 200 жылдан бері елді мекен болмаған. Қазіргі таңда бұл аймақ – шашыраңқы шаруашылықтармен бірге сол аттас азаматтық приход болып табылады. 2021 жылғы халық санауы бойынша, онда 22 адам тұрады.

Тарих

Орналасқан жердің атауы даттық "torp" сөзінен шыққан, ол үлкен ауылға тәуелді шаруа қожалығы немесе қосымша елді мекен болған. Дегенмен, аймақта одан да ертерек адамдар тұрғандығының белгілері бар, оған кремний құралдары мен римдік керамикасы куә. Domesday Survey жүргізілген кезде, Глейбтегі Торп Торп Регис немесе Король Торпы деп аталды және ол пайдасыз жер ретінде есептелді, халқы тіркелмеген және екі феодалдық иелікке бағынды. Вильгельм II өзінің үлесін, басқа да иеліктермен бірге, Честер графы Хью де Аваншке сыйлады, ол Бошард (немесе Бозарт) әулетін осы жердің иегерлері етіп тағайындады. Роджер Бусли жердің өзінің үлесін рыцарь Роджер де Луветотқа берді, оның ұрпақтары 13 ғасырдың ортасына дейін осы иелікке ие болды. Уильям де Луветот 1120 жылы Уорксоп аббаттығын құрды, соның нәтижесінде Торп жекелеген приходқа айналды. Көп ұзамай ауыл Торп Бошард (немесе Бохарт), Торп Бузард немесе Бокардистхорп деп аталатын болды. Олар 13 ғасырға дейін Торп пен Висолл иеліктерін ұстады, содан кейін әулеттің еркек тарабы жойылды, ал екі мүлік те Маргарет Бошард арқылы Лестерширдегі Джон Сигревке өтті. 1251 жылы жергілікті пастор тіркелді, ал 1291 жылы шіркеудің бар екендігіне нақты куәліктер келтірілді, бірақ басқа да мәліметтер аз. Висолл тұрғындары болған Дарлилер Торптағы Сигревтердің басқарушылары болды және шамамен 1300 жылы иелікке ие болды. Салық тізілімдері Торптың кішкентай және бай емес екенін көрсетті. 14 ғасырдың аяғында Торпқа Торп-ин-зе-Глейб және Торп-ин-зе-Клоттс деп аталатын болды. Жер ақырында 15 ғасырдың ортасына қарай Армстронгтардың туыстарына өтті, ал шаруашылықтың басты бағыты қой шаруашылығына ауыстырылды, бұл аз еңбек күші қажет ететін сала еді. Ғасырдың соңында қалған жерлер олардың бақылауында болмады. 1491 жылы Габриэль Армстронг жерді қоршауға алды, соның салдарынан ауылдың халқы азаюы мүмкін, бірақ бұған көп дәлел жоқ. Сондай-ақ, отбасы шаруашылықты өз бақылауында ұстады және жерді жалға беруді тоқтатты. 1500 жылға қарай кең ауқымды тастап кету белгілері байқалды, ал 1534 жылы аймақ қираған деп сипатталды. Жергілікті шіркеу мұнарасы 1810 жылға дейін сақталды, бірақ 1844 жылға қарай тек өскен бұталардың арасындағы қирандылар ғана қалды, жаңа пасторлар 1868 жылға дейін осы қираған жерге тағайындалу рәсіміне қатысып тұрды.

The placename is from the Danish word 'torp', which was a farmstead or ancillary settlement dependent on a larger village, although there are signs the area was formerly populated much earlier with evidence of flint tools and Roman pottery. At the time the Domesday Survey, Thorpe in the Glebe was then known as Thorpe Regis or King's Thorpe, and considered to be waste, with no population recorded and under two manors. William II granted away his portion amongst other manors to Hugh de Avranches, the Earl of Chester, who made the Bochard (or Bozzart) family tenants. Roger Busli granted his portion of the land to a knight Roger de Luvetot with descendants continuing to own the manor until the middle of the 13th century. William de Luvetot founded Worksop Priory in 1120 and as a result Thorpe became a parish. The village was eventually known as Thorpe Bochard (or Bochart), Thorpe Buzzard or Bochardisthorpe. These held the manors of Thorpe and Wysall until the male lineage died out by the 13th century, and both estates came to John Seagrave in Leicestershire via Margaret Bochard. A local rector was recorded by 1251 and evidence tangible of a church noted by 1291 although little else is known. The Darleys, who were residents of Wysall, became stewards for the Seagraves at Thorpe and eventually obtained the manor in around 1300. The tax records then show that Thorpe was small and not of much wealth. Thorpe started to be referred to as Thorpe in the Glebe and alternatively as Thorpe in the Clottes in around the 14th century. The land eventually descended to their relations the Armstrongs by the middle 15th century and the agricultural focus was changed to sheep rearing which needed less labour. The remaining land not in their control in the later part of the century. Enclosure of the land took place in 1491 by Gabriel Armstrong and depopulation of the village may have started to take place, although there is little evidence of this. The family also maintained control of the farming and stopped leasing out the land. Signs of wide scale abandonment was evident by 1500 and the area described as a ruin in 1534. The local church tower was still standing in 1810 but by 1844 only overgrown ruins remained, with new vicars still attending the derelict site for their inductions until 1868.